Alle Kapitel von ปี 1975 นางร้ายทะลุมิติไปพร้อมระบบแม่เลี้ยงสุดโหด: Kapitel 1 – Kapitel 10

34 Kapitel

บทที่ 1 ระบบบเชื่อมต่อ (1)

บางครั้งการได้เริ่มต้นใหม่ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีสำหรับใครบางคน แต่อี้เฟยไม่ได้ต้องการชีวิตใหม่ สิ่งที่หญิงสาวต้องการคือชีวิตของคนตระกูลอี้ ครอบครัวแท้ ๆ ของตัวเอง หลังรับเธอกลับไปเลี้ยง ควรดูแลอย่างดีไม่ใช่ทอดทิ้งเหมือนไม่เคยมีมาก่อนรอยยิ้มอันขื่นขมถูกเผยออกมาเย้ยหยันตัวเอง ในอดีตเธอคือ อี้เฟย ลูกสาวของคนรวยที่ถูกสลับตัวไปกับลูกสาวแม่บ้านในชนบท ตามพล็อตซีรีส์แนวตั้งของประเทศจีนที่กำลังฮิตในปัจจุบันในอดีตแม่บ้านตระกูลอี้ถูกไล่ออกจากบ้านหลังจับได้ว่าขโมยของในบ้าน ตอนนั้นนายท่านอี้สงสารที่อีกฝ่ายทำงานในตระกูลอี้มานาน ทั้งยังตั้งท้องถึงได้ช่วยจ่ายค่าทำคลอดให้ บังเอิญว่าอีกฝ่ายดันคลอดลูกสาวพร้อมนายหญิง ปีนั้นถึงได้สับเปลี่ยนลูกสาวตัวเองกับคุณหนูน้อยลูกสาวแม่บ้านได้ใช้ชีวิตดี ๆ ในตระกูลอี้ แม้ครอบครัวแปลกใจที่ใบหน้าของหล่อนไม่เหมือนใคร ถึงอย่างนั้นเพื่อลบปมด้อยในใจหล่อนถูกส่งไปศัลยกรรมใบหน้าที่ต่างประเทศตอนนั้นเพื่อสร้างความวุ่นวายให้ตระกูลอี้ แม่บ้านถึงขั้นสร้างความปั่นป่วนให้กับโรงพยาบาล จากไปพร้อมลูกสาวที่คือคุณหนูน้อยตระกูลอี้ตัวจริง ในขณะลูกสาวตัวเองถูกเลี้ยงเป็นคุณหนู แม่บ้านตระกูลอี
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-12
Mehr lesen

บทที่ 2 ระบบบเชื่อมต่อ (2)

กลางเดือนสิงหาคม ปี 1975 อากาศตอนกลางวันร้อน อากาศตอนกลางคืนเย็น ถึงแม้จะเป็นฤดูร้อนแต่บางครั้งมีพายุทะเลทรายจึงมีลมในระหว่างที่กำลังปรับสภาพอากาศ ร่างของเด็กผู้หญิงผอมแห้งคนหนึ่งเดินเข้ามาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ คิ้วเรียวของเธอขมวดเป็นปม“คุณอา”จ้าวอี้เฟยหน้านิ่งมองหล่อนก่อนเอ่ยถาม “มีอะไร”ซุนจื่อหร่วนลูกสาวคนที่สามของสามีตัวสั่นไม่กล้าตอบ ปีนี้หล่อนอายุ 12 ขวบ แต่ว่าขาดสารอาหาร แตกต่างจากลูกชายของเธอที่ปีนี้อายุ 7 ขวบ แต่ว่าตัวเท่าพี่สาวแล้ว“มัวแต่ชักช้าอยู่ได้ ไม่พูดฉันจะรู้ไหม”คำพูดนี้เป็นสิ่งที่จ้าวอี้เฟยชอบพูดกับลูกสาวของสามี ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่และคนอย่างอี้เฟยก็ไม่ใช่คนดีด้วย คนที่ต้องสู้กับบ้านที่เลี้ยงมาหลายสิบปี ไหนจะครอบครัวแท้ที่จอมปลอมนั่นอีก“หนู หนูเห็นน้องชายไปเล่นกับน้องชายจากบ้านรองอีกแล้วค่ะ”คำว่าบ้านรองทำให้จ้าวอี้เฟยชะงัก สีหน้าของเธอไม่ได้เปลี่ยนแต่บอกหล่อนว่า “อย่าไปสนใจเขา ถ้าคำพูดของฉันเขาไม่เชื่อฟังแล้ว”ซุนจื่อหร่วนมีสีหน้างุนงง “ค่ะ”บ้านตระกูลซุนในเวลานี้แบ่งออกเป็นสามครอบครัวใหญ่ พี่ใหญ่ซุนเป็นทหารเขามีลูกทั้งหมดสามคน ตอนนี้ลูกชายคนโตของเขาแต่งงานแล้ว ล
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-12
Mehr lesen

บทที่ 3 เรียกร้องความเท่าเทียม (1)

เสียงตวาดเรียกสติของจ้าวอี้เฟยทำให้พ่อลูกทั้งห้าคนสะดุ้ง ไม่เว้นแม้แต่ซุนเล่อที่ไม่เคยถูกแม่ตะคอก เขารีบเดินมาหาแม่พร้อมเอ่ยฟ้องหลังถูกป้าสะใภ้ตี“แม่! ป้าสะใภ้รองตีผม เจ็บไปหมดเลยครับ” เขายื่นแขนบริเวณถูกตีมาให้แม่ดูจ้าวอี้เฟยมองเขานิ่ง ๆ หันไปบอกซุนจื่อหร่วน “ไปเอาไม้เรียวมา”“...”“ไม่ได้ยินคำสั่งของฉันเหรอ!”พอถูกตวาดอีกรอบซุนจื่อหร่วนถึงได้สติ รีบไปหยิบเอาไม้เรียวในห้องนอนของพ่อกับแม่เลี้ยงออกมา หล่อนถูกตีทุกวันจึงรู้ว่าเก็บไว้ที่ไหน หลังยื่นให้แม่เลี้ยงจึงหลับตารอความเจ็บเหมือนแต่ก่อนแต่ว่า...“โอ้ย! ฮึก”คนที่ได้รับความเจ็บจากไม้เรียวคือซุนเล่อ จ้าวอี้เฟยไม่เคยตีลูกชายของตัวเอง ต่อให้หงุดหงิดแค่ไหนจะตีเพียงซุนจื่อหร่วนซุนเจิ้งตะลึงรีบเข้ามาห้าม “อี้เฟยทำอะไรน่ะ? ซุนเล่อเขาเล่นซนจนถูกพี่สะใภ้ตีมาแล้ว อย่าตีเขาอีกเลย ไม่ใช่ว่าแต่ก่อนคุณไม่เคยตีเขาเหรอ”“ไม่ให้ตีเขาจะจำได้ยังไง” จ้าวอี้เฟยเอ่ยด้วยความหงุดหงิด ทิ้งไม้เรียวลงพื้น ยิ่งมองเห็นหน้าสามียิ่งอยากทุบมากกว่าเดิม “พาเขาไปให้พ้นหน้าของฉันเลยนะ!”ซุนเจิ้งเป็นเกษตรกร ปีนี้เขาอายุ 37 ปี แม้ไม่ได้อ้วนแต่หน้าตาเขาไม่ได้ดี ใบหน้
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-12
Mehr lesen

บทที่ 4 เรียกร้องความเท่าเทียม (2)

ภายในลานบ้านตระกูลซุนมีโต๊ะแบ่งออกเป็นสองโต๊ะใหญ่ ผู้ชายโต๊ะหนึ่ง ผู้หญิงและเด็กโต๊ะหนึ่ง อาหารมื้อเย็นถูกนำมาวางไว้หัวโต๊ะ ซุนเย่ถาน ซุนม่านถิงกำลังช่วยกันตักข้าวใส่ถ้วยให้ทุกคนพอมาถึงจ้าวอี้เฟยกับซุนเล่อ ซุนเย่ถานตักข้าวให้น้องชายกับแม่เลี้ยงจนพูนถ้วย ส่วนของหล่อนกับน้องสาวมีเพียงหนึ่งในสามของถ้วยแม่ซุนอดบ่นไม่ได้ “กิน กิน แต่ไม่เคยช่วยคนอื่นทำงานเลย แม่ลูกบ้านสามล้างผลาญจริง ๆ”ซุนเย่ถานรีบตอบ “คุณย่าคะ ฉันกับน้องสาวแบ่งของพวกเราให้คุณอากับน้องชาย”คำพูดของลูกเลี้ยงทำให้จ้าวอี้เฟยอยากทุบเจ้าของร่างแรง ๆ ถึงแม้ชีวิตก่อนเธอจะร้าย แต่ไม่ถึงกับร้ายแบบนี้ ตัวเองไม่ได้ทำงาน นอนอยู่บ้านยังเอาอาหารส่วนของเด็กผู้หญิงที่ต้องทำงานมากินอีกโจวถิงสะใภ้รองของบ้านบ่นออกมา “ช่วงบ่ายที่ผ่านมาซุนเล่อก่อกวนบ้านรองไม่หยุด ซุนเจาของฉันต้องอ่านหนังสือ สะใภ้สามดูแลลูกชายด้วย”“พี่สะใภ้ไม่บอกลูกชายของพี่เลิกชวนลูกชายฉันไปเล่นด้วยสิ” จ้าวอี้เฟยตอบหล่อนอย่างขอไปที “ตบมือข้างเดียวจะดังได้ไง”“เธอหมายความว่ายังไง” โจวถิงโมโห “ลูกชายของเธอโตแล้วยังเล่นเป็นเด็ก ๆ ซุนอันของฉันปีหน้าต้องเข้าโรงเรียนต้องอ่านหนัง
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-12
Mehr lesen

บทที่ 5 เด็กผู้หญิงไร้ประโยชน์ (1)

เมื่อคืนพ่อแม่ซุนตัดสินใจเอ่ยตัดบทเพื่อไม่ให้จ้าวอี้เฟยได้เรียกร้องอะไร หลังกินข้าวอิ่มทุกครอบครัวต่างแยกย้ายไปตามห้องนอนของตัวเอง จ้าวอี้เฟยหลังอาบน้ำจึงนอนหลับพักผ่อน(คะแนนสะสม 5 แต้ม)เลื่อนดูสิ่งของในระบบยังไม่มีอะไรแรกของรางวัลได้ ไม่สิ แลกได้เพียงไข่ไก่ฟองเดียวซึ่งมันไม่คุ้ม หลังตื่นมาล้างหน้าพร้อมกินข้าวที่ซุนจื่อหร่วนเก็บเอาไว้ให้ ถึงได้ดูภารกิจที่ต้องทำในวันนี้(ภารกิจสอนหนังสือ : คะแนนสะสม 5 แต้ม )(ภารกิจทำอาหาร : คะแนนสะสม 1 แต้ม )(ภารกิจให้อาหารสัตว์ : คะแนนสะสม 2 แต้ม )“ยังไม่มีกระดาษเลย”ได้แต่บ่นพร้อมกับดูเงินเก็บของบ้าน มันแยกออกเป็นสองส่วน ส่วนของบ้านสามที่ได้รับมาจากกองกลางของบ้าน มีทั้งหมด 35 หยวน อีกส่วนคือของจ้าวอี้เฟยทั้งเงินสินสอดที่เคยได้รับจากสามี 100 หยวน และสินเดิมจากบ้านตระกูลจ้าวเป็นจำนวนเงิน 250 หยวน รวมแล้วตอนนี้มีเงิน 385 หยวน“จ้าวอี้เฟยคนนี้มีเงินเก็บเยอะกว่าที่คิด คูปองอีกหลายปึก ถ้าซื้อเนื้อกินทุกวันก็สามารถซื้อได้เป็นปี พ่อแม่ตระกูลจ้าวก่อนตายยังคิดเผื่อลูกสาว”คนในชนบทแบบนี้จะไปหาเอาคูปองมากจากไหน ปกติได้รับจากรัฐบาลมีจำกัดต่อคน และแม่ซุนไม่เค
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-12
Mehr lesen

บทที่ 6 เด็กผู้หญิงไร้ประโยชน์ (2)

เพียงแค่เดินออกมายังไม่ถึงครึ่งทาง ซุนเล่อหันไปบอกพี่สาว “เดินไม่ไหวแล้ว จื่อหร่วนอุ้มฉันด้วย”“หล่อนคือพี่สาวของลูก ต่อจากนี้ต้องเรียกพี่สาม ถ้าเหนื่อยต้องนั่งพักไม่ใช่ให้พี่สาวอุ้ม ลูกตัวใหญ่กว่าพี่สาวอีก”จ้าวอี้เฟยไม่ได้พูดเล่น ตัวของซุนเล่อเรียกได้ว่าอวบ ส่วนซุนจื่อหร่วนหล่อนผอมมาก อายุห่างกัน 5 ปี แต่ตัวเท่ากัน ถ้าเป็นเมื่อก่อนจ้าวอี้เฟยคงให้ลูกเลี้ยงอุ้มลูกชายทั้งสามนั่งพักเป็นระยะจนเข้าไปถึงตัวอำเภอ ผู้คนไม่ได้พลุกพล่าน ส่วนหนึ่งคือช่วงกลางวันคนทำงาน และไม่มีใครต้องการใช้เงิน อีกไม่กี่เดือนจะเข้าฤดูหนาวต้องประหยัดเอาไว้ร้านอุปกรณ์การเรียนนอำเภอมีเพียงร้านเดียว เป็นร้านค้าของรัฐบาลไม่สามารถค้าขายตามใจได้ จ้าวอี้เฟยก้าวเข้าไปในร้าน มีพนักงานขายเดินออกมาแนะนำ“ลูกชายของเธอจะเข้าโรงเรียนเหรอ ฉันแนะนำปากกาตัวนี้ ทุกคนในโรงเรียนล้วนใช้ปากกาที่ฉันแนะนำทั้งนั้น” หญิงสาวในชุดเรียบร้อยเอ่ยแนะนำ พร้อมยื่นปากกาที่นักเรียนทุกคนต้องซื้อมาให้“ลูกสาวของฉันเป็นคนเรียนหนังสือ อะไรที่เหมาะกับเด็กผู้หญิงแนะนำให้หล่อนด้วย” จ้าวอี้เฟยเลือกชี้นิ้วไปหาซุนจื่อหร่วนแทนพนักงานขายเลิกคิ้วด้วยความแปลก
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-12
Mehr lesen

บทที่ 7 แลกคูปอง (1)

จ้าวอี้เฟยยืนมองซุนจื่อหร่วนคัดตัวหนังสือ ใช้ไม้เรียวในมือชี้ให้เขียนตัวบรรจง ชาติก่อนเธอไม่เคยได้เรียนพิเศษ ไม่มีใครสอนจับมือเขียน แต่ว่าจ้าวอี้เฟยเห็นคนรอบตัวเธอจับมือลูกสาวแม่บ้านเขียน“แม่ครับ ทำไมให้ผมนั่งเขียนด้วย ไหนแม่บอกไม่ให้ผมเรียน” ซุนเล่อบ่น หลังกลับมาจากอำเภอนึกว่าจะไปเล่นได้ กลับโดนลากมาคัดตัวหนังสือพร้อมพี่สาว“มือยังไม่นิ่ง ลองขีดตรงดูหรือยัง” จ้าวอี้เฟยเอ่ยขึ้นมาก่อนหันไปบอกลูกชาย “แม่จะให้ลูกเข้าโรงเรียนพร้อมพี่สาว”“คุณย่าจะยอมเหรอคะ?” ซุนจื่อหร่วนเงยหน้าขึ้นมาถาม ลำพังหล่อนคุณย่ายังไม่ยอมให้เรียนหนังสือ ถ้าน้องชายได้เรียนหล่อนจะได้เรียนหรือเปล่า“เรื่องนั้นลูกไม่ต้องห่วง แม่มีวิธีจัดการ”ในเมื่อแต่ละบ้างต่างทำงานเท่ากัน ได้เรียนหนังสือเหมือนกันยกเว้นบ้านสาม ถึงเวลาที่บ้านตระกูลซุนต้องชดเชยให้บ้านสามแล้ว“ผมไม่อยากเรียนหนังสือ พี่เผยบอกว่าพี่ชายของเขาเรียนหนังสือแล้วเขาไม่จำเป็นต้องเรียน” ซุนเล่อเอ่ยถึงลูกชายบ้านรองใบหน้าของจ้าวอี้เฟยมีความเหนื่อยใจ “บ้านใหญ่ บ้านรอง พวกเขากำลังเอาเปรียบบ้านสาม”ช่วยไม่ได้ที่จ้าวอี้เฟยแม้รักลูกชายแต่ก็ปล่อยให้ซุนจื่อหร่วนเลี้ยงน้อ
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-12
Mehr lesen

บทที่ 8 แลกคูปอง (2)

เวลาเกือบห้าโมงเย็นสามพ่อลูกกลับมาถึงบ้าน เสื้อผ้าเต็มไปด้วยคราบโคลนหลังเก็บเกี่ยวผลผลิตบางส่วนก่อนเดือนหน้า“พวกเธอไปเอากระดาษมาจากไหน” อุปกรณ์ถูกนำไปเก็บ ซุนม่านถิงรีบเดินมาดูน้องสาว น้องชาย กำลังใช้ปากกาเขียนบางอย่างซุนจื่อหร่วนหันมายิ้มให้พี่สาว “คุณแม่บอกว่าจะส่งฉันกับน้องชายเรียนหนังสือค่ะ ถึงต้องเริ่มเรียนหนังสือแล้ว”“คุณแม่เหรอ?” ซุนเย่ถานตาโต รีบมองไปรอบบริเวณพร้อมบอกน้องสาว “คุณอาไม่อนุญาตให้พวกเราเรียกแม่”“ตอนกลางวันคุณแม่อนุญาตค่ะ!”“พ่อคะ” ซุนม่านถิงหันไปหาพ่อของหล่อน “คุณอาไม่สบายหรือเปล่า”แม้เป็นซุนเจิ้งเองยังสงสัยไปด้วย “ไม่ใช่ว่าอยู่ ๆ หล่อนเป็นอะไรขึ้นมา แต่ก่อนไม่เห็นอยากส่งพวกลูกเรียน แม้ซุนเล่อจะบ่นอยากให้เขาได้เรียนก็ไม่ขยับตัว”ภรรยาเด็กในสายตาซุนเจิ้งคือผู้หญิงขี้เกียจคนหนึ่ง หลังภรรยาคนแรกของเขาเสียชีวิตซุนเจิ้งไม่คิดแต่งงานใหม่ แต่สุดท้ายแม่ของเขายังแต่งหล่อนเข้ามา ในคืนแต่งงานทั้งคู่มีความสัมพันธ์ถึงมีเจ้าสี่ออกมา หลังจากนั้นทั้งคู่นอนหันหลังชนกันทุกคืน“ผมไม่อยากเรียนหนังสือเลยครับ แต่แม่ไม่ยอม บอกว่าถ้าไม่เรียนหนังสือจะไม่ให้กินข้าว และต้องไปช่วยพี่สาว
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-13
Mehr lesen

บทที่ 9 ไข่ไก่ครึ่งตะกร้า (1)

(ภารกิจปลูกผัก : รับไข่ไก่ครึ่งตะกร้า )โดยปกติจ้าวอี้เฟยไม่ใช่คนกลัวพี่สะใภ้ใหญ่แล้ว แต่ว่าวันนี้เธอได้รับภารกิจจากระบบ ของรางวัลค่อนข้างดีกว่าแต้มสะสม วันนี้ซุนม่านถิงสลับพี่สาวมาพักหนึ่งวันพอดี“จื่อหร่วนยังต้องคัดตัวหนังสือ เจ้าสี่เหมือนกัน ถ้าอย่างนั้นเธอต้องมาช่วยแม่ปลูกผักแล้ว” ลำพังซุนจื่อหร่วนยังอายุห่างกันหลายปี แต่ว่าซุนม่านถิงอายุน้อยกว่าจ้าวอี้เฟยเพียง 13 ปี ให้เรียกแม่ก็ทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน แต่ว่าสถานะของเธอถือภรรยาซุนเจิ้ง ต่อให้อายุน้อยกว่าลูกของเขาต้องเรียกเธอว่าแม่อยู่ดี“ฉันได้ยินน้องสามบอกว่าหลายวันก่อน แม่ปฏิเสธป้าสะใภ้ใหญ่ไปแล้ว” ซุนม่านถิงทำหน้าสงสัย“อืม ปฏิเสธไปจริง ๆ นั่นแหละ แต่ว่าถ้าช่วยแม่ปลูกผัก จะไปซื้อไข่ไก่มาต้มให้กิน” จ้าวอี้เฟยเสนอ ไม่แยกครอบครัว อาหารที่หามาต้องแบ่งกัน แต่ว่าใช้เงินส่วนตัวซื้อพวกเขาแย่งไม่ได้หรอกซุนม่านถิงตาลุกวาว “น้องสาม น้องสี่ ต้องอ่านหนังสือ ฉันจะช่วยแม่ปลูกผัก ส่วนไข่ไก่แม่ต้มให้พวกเขาเถอะค่ะ”ไม่ว่าของกินหรืออะไรก็ตามเด็กสาวบ้านสามยังคงคิดถึงน้องเสมอ “แต่ว่าเรื่องนี้ห้ามบอกคนอื่น แม่จะไปต้มข้างนอกบ้านและแอบเอากลับบ้า
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-14
Mehr lesen

บทที่ 10 ไข่ไก่ครึ่งตะกร้า (2)

“พ่อไม่แยกครอบครัวหรอกค่ะ”“ไม่แน่ ซุนเจิ้งรักลูกสาวทั้งสามคนของเขามาก ไม่อย่างนั้นหลังแม่ของพวกเธอจากไปเขาคงแต่งงานใหม่นานแล้ว ขอแค่ลูกสาวเอ่ยปากเขาย่อมต้องตกลง” สิ้นเสียงแม่เลี้ยงไม่มีใครพูดขึ้นมาอีก ซุนม่านถิงพรวนดินไปนึกถึงคำพูดของแม่เลี้ยงไปด้วย การแยกครอบครัวจะไม่ทำให้บ้านสามลำบาก “อีกอย่างฉันมีเงินเพียงพอให้ส่งสองพี่น้องเรียนหนังสือได้ระยะหนึ่ง เธอกับพี่สาวอีกไม่กี่ปีต้องแต่งงานด้วย พวกเขาจะเตรียมสินเดิมให้เท่าไรกันเชียว”นั่นสิ ปู่ย่ารักลูกหลานอีกสองบ้าน มองบ้านสามของพ่อเหมือนกับว่าไม่ใช่ลูกหลานของพวกเขา“เธออยากเรียนหนังสือไม่ใช่เหรอ หากแยกครอบครัวฉันจะสนับสนุนเธอเรียนเอง โรงเรียนภาคค่ำในอำเภอเปิดให้เรียนได้” “แม่พูดจริงเหรอคะ”“ใช่ แต่ก่อนแยกครอบครัว บ้านสามต้องได้ส่วนแบ่งจากบ้านตระกูลซุนอย่างสมน้ำสมเนื้อ ให้สมกับที่บ้านสามทำงานเก็บแต้มอย่างหนักมาหลายปี”“ฉันจะลองพูดกับพี่สาวดูค่ะ”อายุไม่ได้ห่างกันมากแถมซุนม่านถิงโตแล้ว ทำให้หล่อนรู้ดีว่าควรทำยังไง ต่อให้สิ่งที่แม่เลี้ยงพูดออกมาเป็นความจริง หล่อนก็ต้องปรึกษาพี่สาวคนโต“ได้”แม่เลี้ยงกับลูกสาวสามีช่วยกันพรวนดิน
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-15
Mehr lesen
ZURÜCK
1234
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status