로그인อี้เฟยทะลุมิติไปปี 1975 สวมรอยเป็น จ้าวอี้เฟย แม่เลี้ยงที่ไม่ทำอะไร เพื่อมีชีวิตต่อเธอต้องเลี้ยงดูลูกสาวของสามี และขัดเกลาลูกชายของตัวเอง อะไรคือคะแนนสะสมจากภารกิจเทียบเท่าแต้มทำงานของสามี คูปองใบหนึ่งใช้คะแนน 100 แต้มในการแลก ทำงานขั้นต่ำครึ่งเดือน อะไรคือหากไม่ยอมทำภารกิจตัวตนของจ้าวอี้เฟย รวมถึงอี้เฟยอย่างเธอก็ต้องหายไปเช่นกัน นี่มันระบบแม่เลี้ยงที่เอาไว้ใช้เลี้ยงลูกหรือระบบแม่เลี้ยงเอาไว้ใช้ทรมานตัวเอง
더 보기บางครั้งการได้เริ่มต้นใหม่ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีสำหรับใครบางคน แต่อี้เฟยไม่ได้ต้องการชีวิตใหม่ สิ่งที่หญิงสาวต้องการคือชีวิตของคนตระกูลอี้ ครอบครัวแท้ ๆ ของตัวเอง หลังรับเธอกลับไปเลี้ยง ควรดูแลอย่างดีไม่ใช่ทอดทิ้งเหมือนไม่เคยมีมาก่อน
รอยยิ้มอันขื่นขมถูกเผยออกมาเย้ยหยันตัวเอง ในอดีตเธอคือ อี้เฟย ลูกสาวของคนรวยที่ถูกสลับตัวไปกับลูกสาวแม่บ้านในชนบท ตามพล็อตซีรีส์แนวตั้งของประเทศจีนที่กำลังฮิตในปัจจุบัน ในอดีตแม่บ้านตระกูลอี้ถูกไล่ออกจากบ้านหลังจับได้ว่าขโมยของในบ้าน ตอนนั้นนายท่านอี้สงสารที่อีกฝ่ายทำงานในตระกูลอี้มานาน ทั้งยังตั้งท้องถึงได้ช่วยจ่ายค่าทำคลอดให้ บังเอิญว่าอีกฝ่ายดันคลอดลูกสาวพร้อมนายหญิง ปีนั้นถึงได้สับเปลี่ยนลูกสาวตัวเองกับคุณหนูน้อย ลูกสาวแม่บ้านได้ใช้ชีวิตดี ๆ ในตระกูลอี้ แม้ครอบครัวแปลกใจที่ใบหน้าของหล่อนไม่เหมือนใคร ถึงอย่างนั้นเพื่อลบปมด้อยในใจหล่อนถูกส่งไปศัลยกรรมใบหน้าที่ต่างประเทศ ตอนนั้นเพื่อสร้างความวุ่นวายให้ตระกูลอี้ แม่บ้านถึงขั้นสร้างความปั่นป่วนให้กับโรงพยาบาล จากไปพร้อมลูกสาวที่คือคุณหนูน้อยตระกูลอี้ตัวจริง ในขณะลูกสาวตัวเองถูกเลี้ยงเป็นคุณหนู แม่บ้านตระกูลอี้กลับลงมือทุบตีอี้เฟยเหมือนไม่ใช่ลูกตัวเอง หญิงสาวเก็บความในใจเอาไว้มาตลอดจนกระทั่งวันนั้นนายหญิงตระกูลอี้บาดเจ็บเสียเลือดมา ลูกสาวที่ควรให้เลือดไม่ได้เพราะเลือดใกล้ชิดกลับเป็นคนให้เลือด เป็นช่วงเวลาเดียวกับอี้เฟยที่มีใบหน้าเหมือนแม่แท้ ๆ ถูกส่งไปล้างท้องโรงพยาบาลหลังพยายามฆ่าตัวตาย เรื่องราวในอดีตถูกเปิดเผย อี้เฟยถูกส่งตัวกลับตระกูลอี้ จิตใจที่เคยบิดเบี้ยวควรได้รับการเยียวยา คาดไม่ถึงเลยว่าการไปตระกูลอี้จะทำให้อี้เฟยจบชีวิตตัวเองลงได้ อายุ 20 ปี ในบ้านที่เลี้ยงตัวเองมา ถึงพวกเขาโขกสับ ทุบตี ด่าทอ ที่เป็นผู้หญิงและเป็นภาระของพวกเขา ถึงอย่างนั้นพวกเขายังพาตัวอี้เฟยส่งโรงพยาล อดีตแม่บ้านตระกูลอี้คนที่เลี้ยงมายังมีความเป็นห่วง ช่างแตกต่างกับตระกูลอี้ที่คิดว่าอี้เฟยไม่ควรกลับมา คุณหนูน้อยพวกเขายังคงเป็นหนูน้อยคนเดิม เพื่อลูกสาวที่เลี้ยงมาอะไรที่ควรเป็นของอี้เฟย กลายเป็นว่าลูกสาวอดีตแม่บ้านได้รับทั้งหมด คู่หมั้นที่ถูกหมั้นหมายตั้งแต่ในท้องถูกส่งให้กับลูกสาวอดีตแม่บ้าน คนที่ตระกูลอี้รักปานแก้วตาดวงใจ ต่อให้ลูกสาวตัวจริงกลับมาพวกเขากลับไม่ยอมเปลี่ยน อี้เฟยอยู่ในบ้านตระกูลอี้นานนับห้าปี ไม่ว่าจะทำดีแค่ไหนพวกเขายังมองเธอเป็นคนนอก แถมยังตำหนิเวลาทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ นรกในบ้านที่เกิดมายังไม่เท่านรกในตระกูลอี้ มีเพียงคุณย่าที่เป็นคนเอ่ยปากหมั้นหมายต้องการให้อี้เฟยได้แต่งงาน และมีเพียงคุณย่าที่ยอมรับตัวตนของหลานสาวคนนี้ แต่ว่าทุกอย่างในตระกูลไม่ได้ขึ้นอยู่กับคุณย่าอี้ พวกเขารักลูกสาวที่เลี้ยงมาตั้งแต่เกิด ไม่ยอมเปลี่ยนคู่หมั้นอย่างถูกต้อง ก่อนวันแต่งงานคุณย่าอี้เสียชีวิตปริศนา ไม่มีใครสนใจและยังจัดงานแต่งขึ้นมา อี้เฟยไม่ยอมรับสืบหาความจริงจนรู้ทุกอย่าง เป็นลูกสาวที่พวกเขาเลี้ยงมาลงมือสังหารย่าอี้อย่างเลือดเย็น เธอนำหลักฐานไปอาละวาดในงานแต่ง ใช้กรรไกรที่พกไปต้องการเอาชีวิตเจ้าสาวในงาน ใครจะคิดว่าสุดท้ายคนที่นอนจนกองเลือดกลางงานจะเป็นอี้เฟยเอง นอกจากพ่อแม่ที่คิดว่าอี้เฟยเป็นบ้าต้องการแต่งเรื่องให้ลูกสาวสุดที่รักของตัวเอง คนอื่น ๆ ในงานต่างมองหญิงสาวอย่างสมเพช ไม่มีใครสงสาร และยังจัดงานแต่งงานต่อพร้อมกับร่างไร้วิญญาณของเธอที่ถูกโยนทิ้งหน้าโรงแรม ไร้คนเหลียวแล มีเพียงตำรวจที่ถูกโทรเลือกให้มาจัดการ “ฮึ” เสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้นมาก่อน “จ้าวอี้เฟย”หรือวิญญาณในร่างคืออี้เฟย จะลุกขึ้นนั่งด้วยความปวดหัว แม้อดีตจะลำบากแต่ไม่คิดว่าจะได้รับโอกาสมาลำบากอีก ความทรงจำในร่างบอกว่านี่คือปี 1975 ของสาธารณรัฐประชาชนจีน หรือก็คือเป็นปีที่ยังไม่มีการพัฒนา เป็นยุคข้าวยากมากแพง ที่สำคัญจ้าวอี้เฟยแต่งงานแล้ว ปัจจุบันอายุเพียง 28 ปี แต่งกับพ่อม่ายลูกติด นอกจากนี้เจ้าตัวยังมีลูกชายคนเล็กที่ค่อนข้างเอาแต่ใจ แถมลูกเลี้ยงคนโตอายุ 17 ปี ห่างกับเธอเพียงสิบเอ็ดปีเท่านั้น “ติดตั้งระบบ” อยู่ ๆ เสียงบางอย่างดังขึ้นในหัว จ้าวอี้เฟยมองไปรอบตัวอย่างตะลึง เธอมั่นใจว่าเสียงนี่อยู่ใกล้ต้องเห็นตัวแน่ กลับไม่ใช่อย่างที่คิด หน้าต่างถูกปิดสนิท ประตูไม่มีคนเปิด “ดาวน์โหลดระบบแม่เลี้ยง” “ระบบแม่เลี้ยงติดตั้งสำเร็จ” “กำลังเชื่อมต่อ” “เชื่อมต่อระบบ...” คิ้วเรียวขยับเข้าหากันราวกับจะผูก จ้าวอี้เฟยกำลังมองบางอย่างค้างติ้งในอากาศ เหมือนโทรศัพท์ที่สามารถกดใช้งานได้ แต่มันไม่ใช่โทรศัพท์ ที่สำคัญลอยค้างอยู่ในอากาศแบบนี้ย่อมไม่ธรรมดา “ระบบแม่เลี้ยงเหรอ” จ้าวอี้เฟยพึมพำก่อนลองกดเลื่อนดูการชี้นำของระบบ “หมายความว่าฉันต้องทำให้ลูกเลี้ยงทั้งสามคนประสบความสำเร็จ ส่วนลูกชายต้องทำให้เขาเป็นผู้เป็นคน ไม่อย่างนั้นตัวตนของฉันจะหายไป” การเรียนรู้ระบบไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด การมาของอี้เฟยก็ไม่ใช่สิ่งที่คิดอยู่แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นจ้าวอี้เฟยต้องทำยังไงก็ได้ให้ลูกทั้งสี่คนมีชีวิตที่ดีขึ้น ไม่อย่างนั้นเธอคงต้องหายไปจริง ๆ จ้าวอี้เฟยแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนก้าวเท้าออกมาจากในห้อง ทันทีที่เท้าแตะพื้นหน้าห้องลมร้อนตีกลางแสกหน้าจนต้องหลับตาลง “โชคร้ายจริง ๆ”สาว ๆ รีบวิ่งมากอดแม่เลี้ยงด้วยความคิดถึง พร้อมกับซุนจื่อหร่วนที่ออกมาเห็นพอดี กลายเป็นว่าแม่กับลูกสาวกอดกันกลมในความตกใจมีซุนเจิ้งที่มีสติอยู่ “เข้าไปคุยกันในบ้านดีไหม”ซุนเจิ้งก็ตกใจก่อนหน้าภรรยานี่เอง ตอนเขาพาลูกชายเดินกลับบ้าน เจอคนกลุ่มหนึ่งที่ข้างหลังคุ้นตา พอเข้ามาใกล้กลายเป็นหลานชายกับลูกสาวของเขานี่เองต่อให้แปลกใจที่ทำไมพวกเขากลับมาแต่ความดีใจมันมากกว่า ตอนลูกสาวเข้าไปเรียนที่เมืองอิ๋นชวน อย่างน้องก็กลับบ้านทุกสัปดาห์“ฉันกับน้องสาวคิดถึงทุกคนค่ะ มหาวิทยาลัยหยุดยาวหลายวัน พี่ชายเลยเสนอให้กลับบ้าน ถึงแม้ว่ามาได้ไม่กี่วันก็ตาม”ลูกสาวคนโตเป็นคนอธิบายแต่จ้าวอี้เฟยรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง “ทำไมถึงไม่บอกกันก่อน”ซุนม่านถิงกระซิบเบา ๆ ยิ้มแห้งสลับกับมองซุนอาน “พี่ชายบอกว่าถ้าพวกเรามาโดยที่ไม่บอกจะไม่โดนห้าม ต่อให้ถูกตำหนิแต่ก็มาแล้ว”“เจ้าเล่ห์”“โธ่ ภรรยาครับ พี่คิดถึงเธอนี่ จะปล่อยสาว ๆ ไว้มหาวิทยาลัยก็อดห่วงไม่ได้” ซุนอานพูดกับภรรยาเสียงเบา “แต่ที่ซุนอานพูดมามันก็ไม่ผิด มาแบบไม่บอกไม่ถูกห้ามแน่ แต่ก็อดห่วงไม่ได้ ครั้งหน้าจะมาต้องบอกก่อนนะ” “ครับ”ค
สิ้นปี 1978 โรงงานทั้งสองแห่งหยุดยาวหลายวัน เป็นสิ่งที่อยู่ในข้อตกลงตั้งแต่ก่อนเริ่มทำงาน พวกเขาได้รับเงินเดือนตามปกติ แต่ไม่มีรายได้พิเศษที่ทำงานล่วงเวลาเล็กน้อยจ้าวอี้เฟยแจกอั่งเปาให้พนักงานทุกคน แม้เป็นเงินจำนวนน้อยแต่พอมารวมกันแล้วรายได้ต่อวันหายไปเกือบสองวัน เพื่อเป็นขวัญกำลังใจให้ทุกคน ใครขยันมีโบนัสให้ด้วยภายในห้องโถงบ้านตระกูลจ้าว คนที่อาศัยในบ้านออกมานั่งรวมกันข้างนอก พอคนเหลือน้อยก็รู้สึกเหงาขึ้นมาบ้าง ปีที่แล้วยังมีอีกสามคนมาสร้างสีสัน “เสียดายที่พี่ ๆ จะกลับมาอีกสองเดือน ถ้ากลับมาสิ้นปีได้คงดีกว่านี้” ซุนจื่อหร่วนใช้มือเท้าคางและบ่นออกมาด้วยความเสียดายอย่าว่าแต่ลูกสาวเลย จ้าวอี้เฟยยิ่งเสียดายมากกว่า “ใช่ ปีก่อนวันเกิดของน้องชายพวกลูก พี่สาวของลูกยังมาร่วมงานได้เลย แต่ปีนี้เหลือกันแค่นี้เอง ป้าเซี่ย ป้ามู่ก็มีเรื่องวุ่นวายให้ทำหลายอย่าง เหลือกันแค่นี้แล้ว”“ในอำเภอมีเทศกาลต้อนรับปีใหม่ พวกเราไปเดินเที่ยวงานกันดีไหม” ซุนเจิ้งเสนอ “เห็นว่ามีรับจ้างถ่ายภาพด้วย พวกเราจะได้เก็บเป็นที่ระลึก”“หิมะตกแบบนี้จะไปเดินเล่นที่ไหนได้” จ้าวอี้เฟยไม่เห็นด้วย “รอให้หิมะหยุดต
ในระยะเวลาไม่กี่เดือนหลังเปิดโรงงานทั้งสอง การเติบโตก้าวกระโดดสร้างกำไรมหาศาล จ้าวอี้เฟยต้องรับคำสั่งซื้อล่วงหน้าแบบจำกัด เพื่อไม่ให้พนักงานทำงานล่วงเวลา และจัดการปัญหาสินค้าไม่เพียงพอให้เพียงพอได้ลูกค้าที่เซ็นสัญญายี่สิบรายแรกจะได้รับราคาพิเศษ เพราะจ้าวอี้เฟยมีข้อตกลงเดียวกันคือคนที่รับไปต้องกระจายของในราคาที่โรงงานกำหนด เพื่อไม่ให้ราคาของสินค้าสูง พอกระจายไปยังพื้นที่ชนบท ทำให้บ้านทุกหลังมีกำลังซื้อ เพื่อให้สินค้าอยู่คู่ตลาดไปยาวนานลูกค้าหลังจากยี่สิบรายแรกใช่ว่าจ้าวอี้เฟยจะให้ราคาเท่าขายปลีก ราคาส่งคือต้องการให้พวกเขานำไปขายในราคาถูกได้ จ่ายแพงขึ้นมานิดหน่อยแต่ทำสัญญาระยะยาวรายได้ต่อวันจากที่เคยได้หลายร้อยหยวนขยับมาเป็นหนึ่งพันหยวน จากหนึ่งพันกลายเป็นหลายพันหยวน จ้าวอี้เฟยทำบัญชีอย่างละเอียด เพื่อให้โรงงานโปร่งใส คนในหมู่บ้านที่ไม่ได้ทำไร่ถั่วเหลือง ส่วนใหญ่สมัครงานในโรงงานของจ้าวอี้เฟยแม้แต่ครอบครัวที่เคยทะเลาะกัน คนไหนที่ตรงต่อความต้องการของโรงงาน และไม่มีประวัติสีเทาหรือความผิดร้ายแรง จ้าวอี้เฟยย่อมให้โอกาส ยกตัวอย่างก็คือฉินซื่อ แต่ลูกชายของนางจ้าวอี้เฟยไม่ยอมรับ
ห้องพักส่วนตัวภายในโรงงานเต้าหู้ถูกผู้บริหารทั้งสองคนนั่งทำงานอยู่ด้านในด้วยความขยัน ใบหน้าของจ้าวอี้เฟยมีความอิดโรย แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นเห็นเหงื่อเกาะตามกรอบหน้าของสามี จากที่นั่งตรวจสอบเอกสารจึงรีบนำผ้าเช็ดหน้ามาซับเหงื่อให้เขา “คุณนั่งตรวจสอบมานาน ไปพักดื่มน้ำให้สมองปลอดโปร่งเถอะนะ”“เธอก็ยังไม่ได้พัก นั่งทำงานนานกว่าพี่อีก”ใช้ชีวิตด้วยกันมาหลายปี จ้าวอี้เฟยรู้สึกว่าคำเรียกขานของพวกเธอค่อนข้างห่างเหิน จึงให้สามีเปลี่ยนสรรพนามในการเรียกชื่อ รวมถึงเธอเรียกเขาว่าพี่ด้วยจ้าวอี้เฟยเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แต่มันไม่เหมือนกันนะ พี่ไปเดินดูโรงงานก่อนค่อยเข้ามาทำงานช่วยฉัน วันนี้ฉันเพิ่งเข้ามาทำงานเองด้วยซ้ำจะเหนื่อยอะไร”อีกอย่างจ้าวอี้เฟยอ่านตัวหนังสือคล่อง งานเอกสารเธอเป็นคนวางระบบเองจึงทำเป็นทุกขั้นตอน เพียงแค่เอกสารมันเยอะ ต่างจากสามีที่ต้องใช้เวลาในการทำแต่ละฉบับช่วงสิ้นเดือนเป็นช่วงวุ่นวายหน่อยต้องสรุปยอดขาย เตรียมเงินเดือนให้พนักงาน จ้าวอี้เฟยยังไม่มีผู้ช่วยในด้านนี้ และส่งเด็กบ้านเซี่ยไปเรียนอยู่จึงต้องเคลียร์เอกสารหลายอย่าง แม้ทำได้แต่พอทำติดต่อกันหลายชั่วโมงก็เริ่มล้า“ล
เวลาเกือบห้าโมงเย็นสามพ่อลูกกลับมาถึงบ้าน เสื้อผ้าเต็มไปด้วยคราบโคลนหลังเก็บเกี่ยวผลผลิตบางส่วนก่อนเดือนหน้า“พวกเธอไปเอากระดาษมาจากไหน” อุปกรณ์ถูกนำไปเก็บ ซุนม่านถิงรีบเดินมาดูน้องสาว น้องชาย กำลังใช้ปากกาเขียนบางอย่างซุนจื่อหร่วนหันมายิ้มให้พี่สาว “คุณแม่บอกว่าจะส่งฉันกับน้องชายเรียนหนังสือค่ะ ถ
จ้าวอี้เฟยยืนมองซุนจื่อหร่วนคัดตัวหนังสือ ใช้ไม้เรียวในมือชี้ให้เขียนตัวบรรจง ชาติก่อนเธอไม่เคยได้เรียนพิเศษ ไม่มีใครสอนจับมือเขียน แต่ว่าจ้าวอี้เฟยเห็นคนรอบตัวเธอจับมือลูกสาวแม่บ้านเขียน“แม่ครับ ทำไมให้ผมนั่งเขียนด้วย ไหนแม่บอกไม่ให้ผมเรียน” ซุนเล่อบ่น หลังกลับมาจากอำเภอนึกว่าจะไปเล่นได้ กลับโดนล
เพียงแค่เดินออกมายังไม่ถึงครึ่งทาง ซุนเล่อหันไปบอกพี่สาว “เดินไม่ไหวแล้ว จื่อหร่วนอุ้มฉันด้วย”“หล่อนคือพี่สาวของลูก ต่อจากนี้ต้องเรียกพี่สาม ถ้าเหนื่อยต้องนั่งพักไม่ใช่ให้พี่สาวอุ้ม ลูกตัวใหญ่กว่าพี่สาวอีก”จ้าวอี้เฟยไม่ได้พูดเล่น ตัวของซุนเล่อเรียกได้ว่าอวบ ส่วนซุนจื่อหร่วนหล่อนผอมมาก อายุห่างกัน
เมื่อคืนพ่อแม่ซุนตัดสินใจเอ่ยตัดบทเพื่อไม่ให้จ้าวอี้เฟยได้เรียกร้องอะไร หลังกินข้าวอิ่มทุกครอบครัวต่างแยกย้ายไปตามห้องนอนของตัวเอง จ้าวอี้เฟยหลังอาบน้ำจึงนอนหลับพักผ่อน(คะแนนสะสม 5 แต้ม)เลื่อนดูสิ่งของในระบบยังไม่มีอะไรแรกของรางวัลได้ ไม่สิ แลกได้เพียงไข่ไก่ฟองเดียวซึ่งมันไม่คุ้ม หลังตื่นมาล้างหน
리뷰