All Chapters of ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน: Chapter 21 - Chapter 30

หัวใจผมแทบจะระเบิดตอนที่ผมวิ่งหน้าตั้งพุ่งเข้าไปในบ้าน ทิ้งคุณหนูกัญญาที่ยังยืนเหม่ออยู่ตรงระเบียงหลังบ้าน พร้อมริมฝีปากเปียกชื้นและสีหน้าที่เต็มไปด้วยความผิดหวังผมรีบตรงไปที่ห้องครัวเพื่อหยิบน้ำเย็น เพราะลำคอแห้งผากเหมือนทะเลทราย ในขณะที่ไอ้ส่วนล่างผมในผ้าถุงยังคงเต้นตุบๆ ด้วยความปวด เพราะถูกบังคับให้หยุดตอนกำลังเพลินสุดๆ กับปากอุ่นๆ ของเจ้านาย"โธ่เอ๊ย กลิ่นใบเตยนี่นานๆ เข้าก็เริ่มรำคาญนะ เปรี้ยวๆ ยังไงไม่รู้ เอาไงดีวะ หรือจะล้างก่อนดี จะได้ไม่เหม็นมาก"ตอนที่ผมกำลังจะเข้าห้องน้ำ เท้าก็หยุดชะงักตรงหน้าประตูครัว เมื่อเห็นภาพตรงหน้าที่ทำให้เลือดทั้งตัวเย็นวาบตั้งแต่ปลายเท้าจนถึงศีรษะบนโต๊ะอาหารหินอ่อนเย็นเฉียบนั้น คุณหนูดารานั่งอยู่ในสภาพที่แตกต่างจากปกติอย่างสิ้นเชิงเธอสวมชุดนอนผ้าไหมบางสีแดงเลือดหมู เผยให้เห็นไหล่เนียน แต่ใบหน้าหวานๆ ที่เคยยิ้มออดอ้อน ตอนนี้กลับนิ่งเย็นเหมือนศัตรูที่เกลียดผมเข้าไส้ดวงตาของเธอแดงก่ำและบวมช้ำ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งร้องไห้อย่างหนัก แต่สายตาที่มองมาที่ผมไม่ใช่ความเศร้า—มันคือความโกรธที่ลุกโชน"คุณหนูดารา ยังไม่นอนอีกเหรอครับ ป่านนี้ผมนึกว่าคุณหนูห

คุณหนูลลิตามองไหล่กว้างของผม ไล่สายตาลงมาที่หน้าอกแน่นๆ ที่ชุ่มเหงื่อใต้เสื้อกล้ามบางๆ ก่อนจะมองต่ำลงไปถึงหน้าท้องแข็งแรงของผม และหยุดสายตาอยู่นานตรงช่วงหว่างขาที่ถูกปิดไว้ด้วยผ้าถุงผ้าถุงของผมที่เมื่อกี้เปียกเล็กน้อยเพราะโดนน้ำลายของคุณหนูกัญญา ตอนนี้เริ่มแห้งแล้ว แต่ก็ยังมีรอยชื้นจางๆ อยู่ตาของคุณหนูลลิตาหรี่ลงอย่างระแวงเมื่อเห็นรอยเปียกนั้น เธอขยับหน้าเข้ามาใกล้อีก สูดดมอากาศรอบตัวเบาๆ จมูกโด่งของเธอขยับนิดๆ เหมือนกำลังจับกลิ่นอะไรที่คุ้นเคย“โอ๊ย เอาไงดีวะเนี่ย… ถ้าคุณหนูลลิตารู้ว่าเป็นกลิ่นนั้นขึ้นมาล่ะก็ ซวยแน่ ลูกพ่อ อย่าเพิ่งตื่นตอนนี้นะ อย่าเพิ่งส่งกลิ่นออกมาเชียวล่ะ!”คุณหนูลลิตายิ่งโน้มหน้าเข้าไปใกล้รอยชื้นบนผ้าถุงของผมมากขึ้นเรื่อยๆ เธอสูดกลิ่นเหงื่อผู้ชาย กลิ่นสบู่ และกลิ่นเฉพาะตัวบางอย่างที่ยังติดอยู่บนร่างผม"เหงื่อออกเยอะนะ บัญญัติ หายใจก็ยังหอบอยู่เลย ทั้งที่แอร์ที่นี่ก็หนาวจะตาย"คุณหนูลลิตาเงยหน้ามามองตาผมอีกครั้ง คราวนี้สายตาไม่ได้แค่ดุ แต่เฉียบคมเหมือนจะมองทะลุเข้าไปในหัวผม"พูดความจริงมา แกกำลังปิดบังอะไรอยู่ใช่ไหม?"คำถามนั้นทำให้หัวใจผมแทบหยุดเต้นหรื

นิ้วโป้งขวาที่ด้านของผมลอยค้างสั่นๆ อยู่เหนือหน้าจอโทรศัพท์ที่ร้าว รู้สึกคันไม้คันมืออยากตอบแชทแซ่บๆ ของคุณหนูกัญญาที่ชวนต่อยกสองผ่านโลกออนไลน์ซะเหลือเกินภาพ “ของขวัญ” ที่เธอสัญญาไว้ ไม่ว่าจะเป็นรูปเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอ หรือท่ายั่วยวนบนเตียง มันลอยวนอยู่ในหัวผมไม่หยุดแต่ก่อนที่ปลายนิ้วจะกดส่ง ภาพใบหน้าเย็นชาของคุณหนูดาราที่โต๊ะอาหารก็ผุดขึ้นมาเหมือนผีหลอก"พี่บัญญัติเป็นของฉัน มีแค่ฉันคนเดียวที่เข้าใกล้ได้"ประโยคนั้นดังก้องในหัว ทำให้ผมนึกขึ้นได้ว่าเด็กคนนี้เข้าถึงกล้องวงจรปิดในบ้านได้ แล้วใครจะไปรู้ เธออาจจะแฮ็กโทรศัพท์กากๆ ของผมได้ด้วยการผ่านเพื่อนสายแฮ็กเกอร์ของเธอยังไม่รวมคำขู่ของคุณหนูลลิตาในห้องทำงาน ที่บอกว่าจะคอยจับตาดูผมทุกลมหายใจ"บ้าชะมัด จะเดินหน้าก็ซวย จะถอยก็ซวย อยู่นิ่งๆ ยังซวยอีก โอ๊ย คนจะมีความสุขนิดเดียวก็ไม่ได้ ชีวิตดีจริงๆ เลยกู!"ด้วยความหงุดหงิดสุดขีด ผมโยนโทรศัพท์ลงบนที่นอนบางๆ แล้วเอาหน้าซุกหมอนเหม็นๆ ครางยาวแต่วันถัดมา นรกก็เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นทั้งวัน ไม่ว่าผมจะล้างรถ ตัดหญ้า หรือขับรถรับส่งคุณนายอารยาไปบูติก โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็สั่นไม

"หึงเหรอ? ผมจะไปหึงเด็กอย่างเธอเนี่ยนะ? นี่ ฟังนะ ยัยเด็กน้อย ผมไม่จำเป็นต้องหึงเด็กที่เอาแต่ร้องงอแงแบบเธอหรอก ผมแค่ทวงสิทธิ์ของผม คนที่จ่ายเงินคือผม แล้วเธอก็ควรจำไว้ด้วยว่าบัญญัติเป็นคนขับรถ หน้าที่คือรับใช้เจ้านาย และผมก็คือเจ้านายของเขา"เด็กสาวคนเล็กก้าวเข้ามาอีกก้าว ดวงตาบวมแดงของเธอลุกวาวด้วยอารมณ์ "พี่ลลิตาให้พี่บัญญัติแค่ไปรับส่งมหาลัยเท่านั้น! นอกนั้นพี่บัญญัติต้องอยู่บ้าน ต้องอยู่เป็นเพื่อนผม ไม่ใช่โดนพี่ลากไปเที่ยวหรือแวะโรงแรมสกปรกแบบที่พี่คิด!""นี่ ระวังปากหน่อย! ใครสกปรก?""ข้ออ้างทั้งนั้น! พี่คิดว่าผมโง่เหรอ? ผมได้ยินหมดแล้วจากการดักฟัง! พี่เสนอร่างกายตัวเองให้พี่บัญญัติใช่ไหมล่ะ ต่ำชะมัดเลยนะ เป็นผู้หญิงแบบนี้เนี่ย!""เสียมารยาท!"คุณหนูกัญญาที่อารมณ์เดือดถึงขีดสุดพุ่งเข้ามาหมายจะกระชากผมน้องสาวตัวเอง แต่ผมที่ยืนแข็งเป็นเสาไฟอยู่นานก็เพิ่งรู้ตัวว่าสงครามโลกครั้งที่สามกำลังจะระเบิดต่อหน้าต่อตา"เฮ้ย พอเถอะครับ คุณหนู! หยุดก่อน! อย่าทะเลาะกัน!" ผมร้องลั่น รีบเอาตัวเข้าไปขวางกลางแต่แทนที่จะได้ห้าม กลับกลายเป็นว่าผมนี่แหละที่ซวยสุดคุณหนูดาราคว้ามือขวาของผมทันที

จูบหวานที่ชวนมึนเมานั้นค่อยๆ คลายออก เหลือเพียงเส้นน้ำลายใสที่ขาดออกจากกันระหว่างริมฝีปากของเรา แต่ดูเหมือนคุณหนูดาราจะยังไม่พอใจแค่จูบเท่านั้นสายตาที่ก่อนหน้านี้ชื้นและอ่อนแรง ตอนนี้เปลี่ยนเป็นสายตาที่เด็ดเดี่ยวและร้อนแรง ราวกับเธอตัดสินใจแล้วว่าจะยอมมอบทุกอย่างในคืนนี้ เพื่อผูกมัดผมไว้ไม่ให้หนีไปหาพี่สาวของเธอโดยไม่พูดอะไร เธอถอยหลังหนึ่งก้าว ยืนตรงหน้าผมที่ยังนั่งนิ่ง หายใจถี่มือเรียวที่สั่นเล็กน้อยค่อยๆ ยกขึ้นไปที่ไหล่ แตะสายเดี่ยวของชุดนอนซาตินสีแดงเลือดหมู"คุณหนู... จะทำอะไรครับ? อย่าทำอะไรแปลกๆ เลยนะครับ เดี๋ยวจะหนาวเ!" ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ตาผมกลับเบิกกว้างจ้องไม่กะพริบเธอค่อยๆ เลื่อนสายด้านซ้ายลงอย่างช้าๆ ปล่อยให้ผ้าลื่นไหลตกลงมาถึงข้อศอกจากนั้นสายอีกข้างก็หลุดตามสวบ...ผ้าสีแดงหลุดจากร่าง ไหลผ่านหน้าอก เอว สะโพก จนกองอยู่ที่พื้นตุบโลกเหมือนหยุดหมุน หัวใจผมก็เหมือนหยุดเต้นคุณหนูดารายืนเปลือยเปล่าอยู่ตรงหน้าผมผิวของเธอขาวเนียนดั่งน้ำนม ร่างกายอ่อนเยาว์ของหญิงสาววัยสิบเก้าที่ยังบริสุทธิ์สายตาผมไล่มองอย่างห้ามไม่อยู่หน้าอกของเธอแม้จะไม่ใหญ่เท่าพี่สาว แต่ไ