All Chapters of ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน: Chapter 11 - Chapter 20

มือซ้ายของเธอที่ก่อนหน้านี้เล่นกับสายเข็มขัดนิรภัยบริเวณหน้าอก ค่อยๆ เลื่อนลงมาอย่างอันตราย ใกล้หน้าท้องแบนของผม และผมมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเธอสัมผัสได้ว่ากล้ามท้องผมเกร็งแน่นแค่ไหนไอ้ลูกรักผมเริ่มกระตุกอย่างรุนแรงอีกครั้งแล้ว กางเกงผ้าของผมแน่นขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก ความรู้สึกปวดหนึบแบบแปลกๆ เล่นงานคนโสดซิงอย่างผมเต็มๆ"คุณหนูกัญญาพอเถอะครับ ไฟเขียวแล้ว รถข้างหลังบีบแตรแล้ว!"แป๊น!แป๊นนน!คุณหนูกัญญาสะดุ้ง รีบดึงตัวกลับไปนั่งที่เดิม แล้วหัวเราะเบาๆ อย่างพอใจ"ฮ่าๆ หน้านายตอนตกใจนี่ตลกชะมัด แดงอย่างกับมะเขือเทศเน่า! ที่แท้ก็ใจไม่แข็งนี่นา บัญญัติ นึกว่าจะโหดเหมือนกล้ามที่เห็นเมื่อเช้าซะอีก!""โอ๊ย! ผู้หญิงในเมืองนี่มันตัวปั่นชัดๆ ชอบแกล้งให้คนเงี่ยนตลอดเลย! ระวังเถอะ ถ้าไอ้ลูกรักฉันเอาจริงขึ้นมา จะร้องกันไม่ออก!" ผมได้แต่บ่นในใจ พยายามขยับตัวให้สบายขึ้นตลอดทางที่เหลือ ผมไม่กล้าหันไปมองเธออีกเลย กลัวใจตัวเองจะพังอีกรอบแต่ดูเหมือนคุณหนูกัญญาจะยังไม่พอ เธอเปลี่ยนท่านั่งไปมา ทั้งไขว่ห้าง ทั้งยกขาขึ้นแดชบอร์ด ทำทุกอย่างให้กางเกงสั้นของเธอเปิดมากขึ้นจนถึงมหาวิทยาลัย"ถ้าตอนมารั

ผมที่ยังช็อกแทบตาย พยายามจะผละหน้าออกเพราะรู้ตัวว่าพวกเรากำลังกลายเป็นโชว์ฟรีของนักศึกษาทั้งคณะ แต่คุณหนูกัญญากลับทำอะไรบ้าระห่ำจนขาผมแทบทรุดแทนที่จะปล่อยผม เธอกลับคล้องแขนเรียวทั้งสองข้างรอบคอผมที่ชุ่มเหงื่อ ดึงต้นคอผมให้ก้มลงต่ำกว่าเดิม แล้วเอียงศีรษะเพื่อทำให้จูบนั้นลึกซึ้งขึ้นปลายลิ้นซุกซนและชุ่มชื้นของเธอแตะริมฝีปากล่างของผมเบาๆ ความรู้สึกวาบนั้นแล่นลงสันหลังทันที ทำให้ไอ้ข้างล่างในกางเกงผ้าของผมชูโด่งแข็งทื่อขึ้นมาทันทีแต่ช่วงเวลาแสนหวามนั้นพังลงทันที เมื่อเสียงตะโกนเดือดดาลระเบิดขึ้นข้างๆ"ไอ้เวร! ปล่อยแฟนกูนะ ไอ้สัตว์!" ชัชวาลที่ศักดิ์ศรีพังยับต่อหน้าต่อตา เห็นผู้หญิงที่หมายตาจูบกับคนขับรถบ้านๆ ต่อหน้าตัวเอง ก็สติหลุดทันทีหน้าของเขาแดงจัด เส้นเลือดที่คอโปน เขาเตะเข้ามาเต็มแรงด้วยรองเท้าสนีกเกอร์ราคาแพง เล็งเข้าที่ชายโครงซ้ายของผมคุณหนูกัญญาร้องเสียงหลงแล้วผละจูบออก แต่สัญชาตญาณผมที่ผ่านงานหนักและชีวิตลำบากทำงานเร็วกว่าสมองมือซ้ายผมพุ่งไปคว้าข้อเท้าของชัชวาลที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศก่อนจะโดนตัวผมหมับ!แรงบีบของผมล็อกขาเขาแน่นเหมือนเหล็ก"ใจเย็นๆ สิครับ รองเท้าแพง

ดวงตาของผมเบิกโพลงแทบถลนออกมาเมื่อเห็นเนื้อหาในวิดีโอมันคือคลิปเหตุการณ์ที่ลานจอดรถเมื่อบ่ายนี้ในคลิปเห็นชัดเจนตอนที่ผมจับขาชัชวาล ตอนที่ผมแอ่นอกท้าทายนักศึกษาสี่คน และที่แย่ที่สุดคือมีช็อตโคลสอัพแบบสโลว์โมชั่นตอนที่คุณหนูกัญญาจูบปากผมอย่างดูดดื่มต่อหน้าทุกคนช่องคอมเมนต์พุ่งเป็นพันแล้ว เต็มไปด้วยทั้งคำด่า คำชมกล้ามผม แล้วก็ด่าคุณหนูกัญญาว่า “ง่าย” เพราะไปเล่นอะไรแบบนั้นกับคนขับรถ"ซวยแล้วไง คุณหนู ถ้าคุณนายอารยาเห็น ผมไม่ใช่แค่โดนไล่ออกนะครับ แต่อาจโดนจับยัดกระสอบโยนลงทะเล!" เข่าผมสั่นไปหมด เมื่อเห็นยอดวิวที่เพิ่มขึ้นทุกวินาทีคุณหนูดารามองผมด้วยสายตาน่ากลัว "ปัญหาคือเมื่อกี้กลุ่มครอบครัวเด้งแจ้งเตือน ป้าๆ ฉันส่งลิงก์นี้ให้แม่แล้ว"เข่าผมอ่อนทรุดลงไปเหมือนกลายเป็นเยลลี่ทันที เมื่อเห็นจำนวนคนดูคลิปบ้าบอนี่เพิ่มขึ้นไม่หยุดบนหน้าจอมือถือของคุณหนูดาราภาพหน้าอันดุร้ายของคุณนายอารยาที่ถือจดหมายไล่ออกลอยวนอยู่ในหัวผม จนน้ำตาผมเริ่มคลอเบ้าเพราะกลัวตกงาน"ซวยแล้วจริงๆ คุณหนู ถ้าคุณนายเห็นคลิปผมจูบกับคุณหนูกัญญา ผมโดนไล่ออกแน่ แล้วแม่ผมที่บ้านนอกจะอยู่ยังไงกัน ทำไมชีวิตคนจนแบบผมมันถึ

ด้วยความรีบร้อน หลังจากได้ยินเสียงตะโกนนั้น คุณหนูกัญญาก็รีบหลบไปอยู่หลังผ้าถุงลายสก็อตของผม หวังว่าพี่สาวของเธอจะไม่รู้ว่าเธออยู่ตรงนั้น"บัญญัติ! ได้ยินฉันไหม?! รีบไปล็อกประตูด้านข้าง ปิดไฟสวน แล้วก็เข้าห้องตัวเองไป! อย่ายืนแข็งเป็นหุ่นตรงนั้นเหมือนโดนผีเข้าสิง!" คุณหนูลลิตาบ่นพลางเท้าเอว เงาร่างของเธอที่ต้องแสงจากห้องดูน่าเกรงขามสุดๆแต่สิ่งที่ทำให้ผมแทบเสียสติ ไม่ใช่เสียงตะโกนของคุณหนูลลิตาที่ดังแสบแก้วหูแต่เป็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นใต้ผ้าถุงลายสก็อตของผมต่างหากในขณะที่คุณหนูลลิตากำลังยืนเทศนาเรื่องวินัยการทำงานอยู่ข้างบน ด้านล่างนี้ คุณหนูกัญญากลับกำลังทำตาม “คำสัญญา” ที่เธอพูดไว้เมื่อวาน หลังจากที่ผมยอมตามเธอเข้าไปในมหาวิทยาลัยผมรู้สึกถึงลมหายใจร้อนที่พัดกระทบต้นขาด้านใน ตามมาด้วยความรู้สึกเปียก อุ่น และนุ่ม ที่จู่ๆ ก็ห่อหุ้มส่วนปลายของเจ้าตัวด้านล่าง"ชู่... อืมม... อ่า... ดีจังเลย อ่า..."ปากเล็กๆ ของคุณหนูกัญญาที่ซ่อนอยู่ข้างในนั้น ไม่ได้อยู่นิ่งเลยเธอเริ่มอย่างช้าๆ จนผมรู้สึกได้ถึงผนังในปากที่ชุ่มและอุ่น ค่อยๆ บีบรัด ห่อหุ้มแก่นกายของผมจังหวะไม่ได้เร็วหรือช้าเกินไ

ลมหายใจของผมยังหอบหนักราวกับม้าแข่งที่เพิ่งวิ่งมาสิบรอบ เมื่อคุณหนูกัญญาเดินตามผมมาอย่างสบายๆ ในโถงทางเดินเงียบๆ ไปยังห้องคนรับใช้ ซึ่งต่างจากความตื่นตระหนกของผมลิบลับ ดูเหมือนว่าเธอยังไม่พอใจกับการเล่นกับไอ้ลูกชายผมที่ยังเปียกไปด้วยน้ำลายของเธอเธอเอามือดันประตูห้องผมที่กำลังจะปิด แล้วแทรกตัวเข้ามาครึ่งหนึ่ง พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ยังมีคราบเปียกอยู่ตรงมุมปากสีแดงสด"รีบอะไรขนาดนั้นล่ะ? กลัวฉันจะขย้ำเหรอ?" เธอแซวเสียงแหบ ดวงตาซุกซนก้มลงมองด้านหน้าผ้าถุงของผมที่ยังตั้งเป็นเต็นท์ชัดเจน เป็นหลักฐานว่าคำสัญญาของเธอยังไม่จบผมถอยหลังไปหนึ่งก้าวจนหลังชนตู้พลาสติก กลืนน้ำลายฝืดๆ เพราะภาพริมฝีปากเปียกๆ ของเธอมันชวนให้นึกถึงเมื่อห้านาทีก่อนที่โคตรจะฟิน"อะ-เอ่อ คุณหนู ผมกลัวคุณหนูลลิตาจะลงมาอีกพร้อมมีดพร้า อีกอย่าง เอ่อ มันอันตรายถ้าทำต่อ เดี๋ยวผมจะแตกอีกรอบนะครับ ถ้าแตกรอบสองนี่ พรุ่งนี้ผมคงเหมือนคนตายทั้งเป็น!"คุณหนูกัญญาหัวเราะคิกเบาๆ แล้วพิงไหล่กับวงกบประตู กอดอกไว้ตรงหน้า ทำให้เสื้อกล้ามบางๆ ที่ไม่ได้ใส่บราแนบไปกับตัว จนเห็นจุดนูนสองจุดชัดเจนยิ่งขึ้น ท้าทายสายตาผม"ฉันแค่อยากถามอ