Semua Bab ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน: Bab 41 - Bab 50

220 Bab

บทที่ 41

ระยะห่างระหว่างริมฝีปากสีแดงฉ่ำของเธอกับริมฝีปากแห้งผากของผม ตอนนี้เหลือแค่หนึ่งเซนติเมตรเท่านั้น จนผมสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเธอที่มีกลิ่นไวน์แพงๆ พัดมากระทบผิวหน้า ให้ความรู้สึกอุ่นๆ ชวนมึนเมาผมนั่งแข็งทื่ออยู่กับที่ ตาเบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อ เพราะภาพตรงหน้านี้แทบทำลายกำแพงสติของผมในฐานะผู้ชายปกติคนหนึ่งที่ยังมีความต้องการจนพังไม่เป็นท่าในวินาทีสำคัญแบบนี้ ผมไม่ได้เห็นภาพเจ้านายโหดที่ชอบหักเงินเดือนและด่าทอความผิดเล็กๆ น้อยๆ อีกต่อไป แต่กลับเห็นเพียงผู้หญิงโตคนหนึ่งที่โดดเดี่ยว และกำลังลดเกราะป้องกันตัวเองลงเพื่อขอความรักสักนิดจากคนที่เธอมองว่าอยู่ต่ำกว่าตลอดมาลูกกระเดือกของผมขยับขึ้นลงตอนกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ ขณะที่สายตาจ้องไปยังร่องอกของเธอที่เผยให้เห็นชัดเจนตรงหน้า รวมถึงริมฝีปากที่เผยอออกเล็กน้อย ราวกับกำลังเชื้อเชิญให้ผมรีบประกบจูบและลิ้มรสไวน์จากต้นทางโดยตรงแต่โชคชะตาดูเหมือนจะชอบเล่นตลกกับชีวิตคนขับรถจนๆ อย่างผม เพราะในจังหวะที่ริมฝีปากของพวกเราเกือบจะสัมผัสกันนั้น จู่ๆ แสงไฟสปอตไลต์ในสวนก็สว่างจ้าขึ้นมาจนแสบตาคลิก!ติ๊ดดดดดดด!แมวจรจัดอ้วนตัวหนึ่งที่ไม่รู้โผล่มาจา
Baca selengkapnya

บทที่ 42

“กาแฟที่แกชงเช้านี้ขมมากเลยนะ บัญญัติ แกตั้งใจจะวางยาพิษฉันเพราะแค้นที่โดนดุเมื่อคืนที่สระน้ำหรือไง?”“ขอโทษครับ คุณหนู ปริมาณก็เหมือนทุกทีเป๊ะนะครับ บางทีลิ้นคุณหนูอาจจะไม่ค่อยรับรสก็ได้”เช้าวันนี้ ผมถูกต้อนรับทันทีด้วยออร่าเย็นยะเยือกของคุณหนูลลิตาที่กลับมาสวมหน้ากากราชินีน้ำแข็งอีกครั้ง ผู้หญิงคนนั้นเดินลงมาที่โต๊ะอาหารในชุดเบลเซอร์ทำงานที่เนี้ยบมาก พร้อมสายตาที่คมกริบยิ่งกว่าใบมีด ราวกับเหตุการณ์น่าอายริมสระว่ายน้ำเมื่อคืนเป็นแค่ฝันร้ายที่ไม่เคยเกิดขึ้นคุณหนูลลิตาไม่แม้แต่จะชายตามองผมสักวินาที ตอนที่ผมรินกาแฟดำเข้มๆ ลงในถ้วยของเธอ แล้วเธอก็พูดจาแสบๆ ด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งจนน่ากลัวทันที“เช้าๆ แกก็เถียงฉันแล้วเหรอ ถ้าฉันบอกว่าขมก็แปลว่าขมสิ บัญญัติ ฉันไม่ได้โกหก!”คุณหนูลลิตาวางถ้วยกาแฟลงอย่างแรง จากนั้นเธอก็มองตรงไปข้างหน้าโดยไม่มองหน้าผม “เพื่อเป็นการลงโทษเรื่องกาแฟไม่อร่อยนี่ อ้อ แล้วก็ลงโทษเรื่องที่แกทำตัวไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงด้วย แกไปทำความสะอาดห้องเก็บของใต้ดิน เดี๋ยวนี้”“ห้องเก็บของใต้ดินเหรอครับ คุณหนู? แต่นั่นมันสกปรกมากเลยนะครับ แล้วก็ไม่ได้เปิดมานานแล้วด้วย”“ก็เ
Baca selengkapnya

บทที่ 43

หัวใจผมเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งตอนที่ฉันใช้นิ้วสั่นๆ พลิกหน้าสมุดบันทึกเล่มเล็กนั้น ก่อนที่สายตาจะหยุดนิ่งอยู่กับวันที่หนึ่งซึ่งถูกวงไว้ด้วยหมึกสีแดงเข้มตรงกลางหน้าตรงนั้นมีบันทึกประจำวันเขียนเอาไว้ และเนื้อหาของมันก็ทำให้เลือดในกายฉันเย็นวาบตั้งแต่ปลายเท้าจนถึงกลางกระหม่อม เพราะมันช่างคุ้นเคยกับเรื่องราวชีวิตของฉันเองอย่างน่ากลัว"12 พฤษภาคม วันนี้คือวันที่หนักหนาที่สุดในชีวิตของฉัน เพราะฉันต้องทอดทิ้งเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเอง เพื่อปกป้องเขาจากความพินาศที่เกิดจากความทะเยอทะยานของอารยา ฉันทิ้งเขาไว้หน้าประตูบ้านเด็กกำพร้าคาซีบุนดา ตอนฟ้ายังไม่สาง แล้วฉันก็เห็นเขาร้องไห้เสียงดัง ราวกับว่าเขารู้ว่าพ่อของเขากำลังทิ้งเขาไว้ลำพังในโลกอันโหดร้ายใบนี้”ลมหายใจผมสะดุดทันทีที่อ่านประโยคนั้น เพราะวันที่และชื่อสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าที่เขียนอยู่ตรงนั้น ตรงกันเป๊ะกับสถานที่ที่ผมถูกพบ ก่อนจะถูกรับไปเลี้ยงโดยพ่อบุญธรรมที่หมู่บ้าน"พระเจ้า นี่มันบ้าไปแล้วจริงๆ งั้นตลอดเวลาที่ผ่านมา คนบริจาคลึกลับที่คอยส่งเงินค่าขนมมาให้ฉัน ก็คือพ่อของคุณหนูลลิตางั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นฉันก็คือลูกนอกสมรสที่คุณหนูดาราเ
Baca selengkapnya

บทที่ 44

ท่ามกลางความสลัวในห้องเก็บของใต้ดินที่อับชื้นและมีกลิ่นฝุ่นที่หนาทึบ คุณหนูดารากลับทำเรื่องใจกล้าจนหัวใจผมแทบหยุดเต้นในทันที เพราะเธอปล่อยมือจากชุดนอนสีขาวที่แนบอยู่กับร่างเล็กของเธอผ้าบางสีขาวผืนนั้นค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาตามแรงโน้มถ่วง พร้อมเสียงเสียดสีเบาๆ ผ่านหัวไหล่เนียนของเธอ แล้วไหลลงตามส่วนโค้งของร่างกาย จนสุดท้ายกองอยู่รอบข้อเท้าเรียวยาวของเธออย่างยอมจำนนภาพที่ปรากฏต่อหน้าต่อตาผมในตอนนี้ ช่างเป็นความขัดแย้งที่ทำให้มึนเมาอย่างบอกไม่ถูกระหว่างความงดงามราวสวรรค์กับความโทรมของห้องเก็บของเก่า เพราะร่างเปลือยเปล่าของคุณหนูดาราเปล่งประกายราวกับเครื่องเคลือบสีขาว ท่ามกลางความมืดที่โอบล้อมพวกเราไว้ผมที่ถูกต้อนจนไม่มีทางหนีอยู่ระหว่างกองกล่องกระดาษเก่า ทำได้แค่หันหน้าหนีไปด้านข้าง หายใจหอบแรง พยายามปิดกั้นภาพต้องห้ามที่อาจทำลายสติที่เหลืออยู่น้อยนิดของผมให้พังลง“คะ-คุณหนูดารา อย่าทำแบบนี้เลยครับ ถ้ามีใครมาเห็นเข้าจะทำยังไง ประตูนี้เปิดจากข้างนอกง่ายมากนะครับ!”แต่คุณหนูดาราไม่สนใจความลนลานของผมเลย เธอกลับก้าวเข้ามาใกล้ผมโดยไม่ลังเลแม้แต่นิด ปล่อยให้อากาศเย็นในห้องเก็บของพัดผ่านผิว
Baca selengkapnya

บทที่ 45

ปราการทางใจของผมที่บางเฉียบอยู่แล้ว ค่อยๆ พังทลายลงทีละนิด ถูกโจมตีด้วยกลิ่นกายหวานๆ ของคุณหนูดาราที่ปะปนกับกลิ่นไม้เก่าในห้องเก็บของอับๆและนั่นกลับยิ่งทำให้สติของผมมึนเมาหนักขึ้นไปอีกผมคิดอะไรให้ชัดเจนไม่ได้อีกแล้ว ตอนที่จมูกสูดดมกลิ่นฟีโรโมนของหญิงสาวบริสุทธิ์ที่กำลังถูกความใคร่ครอบงำอยู่ ในขณะที่ท่อนล่างของผมในกางเกงผ้าแคบๆ นั้นปวดตุบๆ เพราะเลือดสูบฉีดแรงเกินไปและถูกกักไว้นานเกินไป"พี่บัญญัติหายใจหนักมากเลย แล้วหน้าก็แดงก่ำขนาดนั้น พี่บัญญัติคงทนความเจ็บข้างล่างไม่ไหวแล้วใช่ไหม? มันคงแข็งเต็มที่มาตั้งนานแล้วสินะ?"คุณหนูดารายิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นสภาพผมที่หอบถี่ เหงื่อไหลเต็มตัว ก่อนที่เธอจะค่อยๆ ลดร่างเล็กๆ ของตัวเองลงโดยไม่บอกกล่าว จนหัวเข่าเนียนนุ่มแตะพื้นปูนเย็นๆ ตรงหน้าหว่างขาของผมพอดีนิ้วเรียวยาวแสนอ่อนนุ่มของเธอขยับอย่างคล่องแคล่วแต่สั่นระริกด้วยความคาดหวัง ไปยังซิปกางเกงผ้าของผม จากนั้นเธอก็ค่อยๆ ดึงหัวซิปลงอย่างเชื่องช้าจนทรมาน พร้อมเสียงซี่โลหะที่ค่อยๆ แยกออกจากกันเมื่อผ้ากางเกงของผมเปิดกว้าง ท่อนแข็งแกร่งที่แข็งเต็มที่ก็เด้งพรวดออกมาจากที่กักขัง ชูตั้งตรงอยู่ตรง
Baca selengkapnya

บทที่ 46

ผมค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้คุณหนูดาราอย่างระมัดระวัง พยายามทำทุกอย่างให้ช้าที่สุด เพราะรู้ดีว่านี่เป็นครั้งแรกของเธอ และร่างกายของเธอยังทั้งเกร็ง ทั้งหวาดกลัวทันทีที่ความใกล้ชิดเริ่มลึกซึ้งขึ้น คุณหนูดาราก็รีบจิกแขนผมแน่น เล็บเล็กๆ ของเธอกดลงบนผิวผมจนเจ็บแปลบ เพราะความรู้สึกไม่คุ้นเคยและความเจ็บที่ถาโถมเข้ามาทำให้ร่างของเธอสั่นไปชั่วขณะ“อ๊าา เจ็บ พี่บัญญัติ เจ็บมากเลย พี่ ดารารู้สึกเหมือนทนไม่ไหวแล้ว…”คุณหนูดารานิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ใบหน้าแดงก่ำ น้ำตาใสๆ เริ่มไหลออกจากหางตาอาบแก้ม เพราะร่างกายของเธอยังไม่พร้อมรับสัมผัสที่ลึกซึ้งขนาดนี้ผมสัมผัสได้ว่าเธอเกร็งไปทั้งตัว ราวกับร่างกายกำลังปฏิเสธทุกอย่างที่เกิดขึ้น ทำให้ผมหยุดขยับทันที กลั้นลมหายใจไว้ เพราะทนเห็นเธอร้องไห้เพราะความเจ็บในครั้งแรกนี้ไม่ได้“ขอโทษครับ คุณหนู ขอโทษจริงๆ นะครับ เราหยุดก่อนเถอะครับ ผมไม่อยากเห็นคุณหนูเจ็บจนร้องไห้แบบนี้ ถ้าฝืนต่อไปตอนนี้ คุณหนูอาจเจ็บมากกว่านี้ก็ได้”ผมตั้งใจจะถอยออกมาเพื่อหยุดทุกอย่างไว้ก่อน แต่คุณหนูดารากลับส่ายหน้าแรงๆ แล้วใช้สองขากอดเอวผมไว้แน่น ไม่ยอมให้ผมขยับหนีไปไหน“อย่าหยุดนะ พี่! ดา
Baca selengkapnya

บทที่ 47

ผมถอนจูบออก แล้วจับขาเรียวยาวทั้งสองข้างของคุณหนูดารายกขึ้นสูง จนเข่าของเธอแทบแตะไหล่ตัวเองในท่านี้ ผมมองเห็นได้ชัดมากว่าท่อนลำของผมเข้าออกจากร่างกายเธอยังไง เห็นกลีบเนื้อที่บวมแดงของเธอหนีบท่อนลำของผมแน่นทุกครั้งที่ผมดึงออกมา และเห็นน้ำสีขาวเป็นฟองเริ่มขังอยู่ตรงจุดที่ร่างกายของเราสัมผัสกัน"ดูสิครับ คุณหนู ดูข้างล่างนั่นของคุณหนูเปียกมาก แล้วก็หนีบของผมแน่นมาก เหมือนไม่อยากปล่อยเลย" ผมพูดพร้อมกับยังขยับสะโพกด้วยจังหวะที่เร็วและแรงขึ้นคุณหนูดาราเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อมองลงไป แล้วใบหน้าก็แดงเรื่อเมื่อเห็นการรวมกันอันล่อแหลมของพวกเรา"ใช่ค่ะ พี่ ข้างล่างของฉันชอบของพี่บัญญัติมากไงคะ มันถึงได้กัดไว้ตลอด! พี่บัญญัติแทงลึกกว่านี้อีกได้ไหมคะ เพราะพอฉันยกขาแบบนี้ มันโดนลึกมากจนฉันรู้สึกเหมือนจะฉี่เลย"พอได้ยินคำขอของเธอ ผมก็จับข้อเท้าของเธอไว้แน่น แล้วเริ่มกระแทกเข้าไปด้วยจังหวะยาวและลึก ทำให้ทุกครั้งที่แทงเข้าไปสุดจนชนลึกถึงปากมดลูกของเธอ"อ๊าาา! อ๊าาา! พี่บัญญัติi! โดนตรงนั้นแหละค่ะ! ตรงนั้นเสียวมากกก! พี่ ลึกมากเลยยย!"คุณหนูดารากรีดร้องด้วยความเสียว หัวของเธอแหงนไปด้านหลัง หลัง
Baca selengkapnya

บทที่ 48

เสียงร้องอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ของคุณหนูดารา ที่เหมือนอยากให้ผมปล่อยทุกอย่างไปตามอารมณ์นั้นดังขึ้นในหูผมราวกับเสียงไซเรนเตือนภัย แต่ในวินาทีสุดท้ายที่สำคัญที่สุด เศษเสี้ยวสติของผู้ชายคนหนึ่งที่ยังพอมีมโนธรรมอยู่ ก็ฝืนดึงการควบคุมร่างกายของผมกลับมาได้ทันผมรู้ดีเต็มอกว่า ถ้าผมทำตามคำขอที่บ้าบิ่นของเธอ อนาคตของเด็กสาวคนนี้อาจพังไม่เป็นท่า เพราะความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวอาจกลายเป็นปัญหาใหญ่ที่ไม่มีใครต้องการ โดยเฉพาะในครอบครัวร่ำรวยที่เต็มไปด้วยหน้าตาและศักดิ์ศรีแบบนี้“อย่านะ! อย่าเพิ่งถอยนะ พี่!”ด้วยแรงเฮือกสุดท้ายที่ผมรวบรวมมาจากปลายเท้า ผมรีบผละตัวออกจากเธออย่างรวดเร็วและรุนแรง ฝืนหยุดความใกล้ชิดที่กำลังพาเราทั้งคู่หลุดจากสติเพียงเสี้ยววินาทีหลังจากนั้น ร่างกายของผมก็สั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ ก่อนที่ความรู้สึกทั้งหมดจะระเบิดออกมาอยู่บนหน้าท้องขาวเนียนของเธอแทน“อ๊าา… พี่บัญญัติ…”คุณหนูดาราสะดุ้งตกใจ เมื่อสัมผัสได้ถึงความอุ่นที่เปื้อนอยู่บนผิวหน้าท้องของเธอ ไหลผ่านสะดือเล็กๆ ลงไปจนทำให้ร่างของเธอสั่นเบาๆผมหอบหายใจแรงเหมือนคนเพิ่งรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด สายตาจ้องภาพตรงหน้
Baca selengkapnya

บทที่ 49

ผมทำได้แค่ยิ้มยอมรับชะตา พร้อมพยักหน้าเบาๆ เมื่อตระหนักว่าแม้ปัญหาหนึ่งจะจบลงแล้ว แต่ตอนนี้ผมกลับยิ่งถูกผูกมัดลึกลงไปในตาข่ายความรักอันซับซ้อนในบ้านหลังนี้ ที่นับวันยิ่งอันตราย แต่ก็หอมหวานมากขึ้นเรื่อยๆ"ตอนนี้พี่บัญญัติเป็นของฉันอย่างเป็นทางการทั้งตัวทั้งใจแล้วนะ เพราะพี่บัญญัติเข้ามาในโลกของฉันแล้ว และเติมเต็มความว่างเปล่าที่ทำให้ฉันเหงามาตลอด"เด็กสาวคนนั้นจัดคอเสื้อเชิ้ตที่ยุ่งเหยิงของผมให้เรียบร้อยด้วยรอยยิ้มหวานจริงใจ จากนั้นพวกเราก็ตัดสินใจออกจากห้องเก็บของใต้ดินนั้นทีละคนโดยมีการเว้นช่วงเวลาห่างกันหลายนาที เพื่อให้แน่ใจว่าสถานการณ์ตรงทางเดินห้องครัวปลอดภัย และไม่มีคนรับใช้คนอื่นมาเห็นพวกเราเข้า โดยเฉพาะถ้าถูกคุณหนูลลิตาที่เหมือนแม่เสือสาวจับได้เข้า คงเป็นเรื่องใหญ่แน่หลังจากมั่นใจว่าทางเดินเงียบและปลอดภัยแล้ว พวกเราก็เดินย่องไปยังบันไดหลักที่เชื่อมชั้นล่างกับโซนห้องนอน แต่ก่อนที่เราจะแยกกันตรงบันไดขั้นแรก จู่ๆ คุณหนูฉันก็ดึงคอเสื้อผม แล้วขโมยจูบเร็วๆ ที่ริมฝีปากตอนแรกมันเป็นแค่จุ๊บลาสั้นๆ แต่ไม่รู้ว่าปีศาจตนไหนเข้าสิงพวกเรา จูบนั้นกลับเปลี่ยนเป็นการบดจูบอันเร่าร้อนและเ
Baca selengkapnya

บทที่ 50

ผมนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นกระเบื้องเย็นๆ ตรงระเบียงหลังบ้านที่มีแสงสลัวๆ มีเสียงเครื่องยนต์รถที่กำลังค่อยๆ เย็นลงจากในโรงรถ และเสียงจิ้งหรีดร้องรับกันไปมา คอยทำลายความเงียบของค่ำคืนที่น่าขนลุกนี้ด้วยมือที่ยังสั่นเล็กน้อยจากความตึงเครียดตอนเดินสวนกับคุณนายอารยาเมื่อกี้ ผมหยิบสมุดบันทึกเล่มเล็กปกหนังสีดำของพ่อคุณหนูดาราออกมา สมุดที่ผมแอบเอามาจากห้องเก็บของใต้ดินได้สำเร็จหัวใจของผมเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง เมื่อนิ้วหยาบๆ ของผมเริ่มพลิกหน้ากระดาษเก่าๆ เล่มนั้นทีละหน้าสายตาของผมกวาดอ่านทุกบรรทัดที่เขียนอยู่ในนั้นอย่างละเอียด และยิ่งอ่านไปไกลเท่าไร เหงื่อเย็นๆ ก็ยิ่งไหลซึมออกมาตามขมับและแผ่นหลังมากเท่านั้น เพราะลายมือเขียนหวัดแบบตัวตรงนี้มันคุ้นตาผมมากเกินไปรูปแบบการเขียนนี้ มันเหมือนกับลายมือในจดหมายจากผู้บริจาคลึกลับที่เคยส่งมาถึงสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าบ่อยๆ ไม่มีผิด“นี่มันไม่น่าจะเป็นเรื่องบังเอิญ ลายมือนี้เหมือนกับจดหมายที่เมื่อก่อนฉันชอบแอบอ่านในห้องทำงานของแม่ผู้ดูแลสถานเลี้ยงเด็กเป๊ะเลย”มือของผมยังคงพลิกหน้ากระดาษต่อไป จนมาถึงหน้าสุดท้ายที่หมึกดูเข้มกว่าหน้าอื่นเล็กน้อย ราวกับคนเขีย
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
34567
...
22
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status