Todos os capítulos de เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นแม่ที่ดี: Capítulo 91 - Capítulo 96

“วันนี้ผมต้องขอบคุณคุณด้วยนะครับ ที่ช่วยชีวิตแม่เอาไว้ ถ้าไม่ได้คุณก็ไม่รู้จะช่วยเหลือกันได้ทันเวลาหรือเปล่า เมื่อวานคุณพ่อก็ไม่อยู่บ้านด้วย” เมื่อกลับถึงบ้านเจตนิพัทธ์ก็บอกกับลักษณ์นารา เขายังไม่ได้ยินคำขอบคุณจากปากของแม่ตัวเอง แต่ก็คิดว่าทางนั้นคงไม่พูดแน่ ถึงจะแอบเห็นมองๆ อยู่หลายครั้ง“ไม่จำเป็นต้องขอบคุณหรอกค่ะ เจอแบบนี้เป็นใครก็ต้องช่วย ดีที่ฉันเคยอบรมเรื่องการปฐมพยาบาลมาบ้าง สมัยที่ยังทำงาน ก็เลยพอจะรู้ค่ะว่าต้องทำยังไง”“ผมหวังว่าสิ่งที่คุณทำวันนี้ จะทำให้แม่เห็นความดีของคุณบ้างนะ”“เรื่องมันเล็กมากเลยนะคะ ที่ทำไปฉันก็ไม่ได้หวังอะไรเลยจริงๆ แค่แม่ปลอดภัยฉันก็ดีใจแล้ว” เธอไม่ได้คาดหวังว่าเรื่องแค่นี้จะทำให้ความเกลียดชังที่มีในใจของจารุณี จะหายไปได้ เผลอๆ อีกฝ่ายก็คงคิดว่าที่เธอช่วยเหลือเอาไว้ เป็นเพราะเธอหวังผลแน่ๆ“จะยังไงผมก็ต้องขอบคุณคุณอยู่ดี”“ถ้าคุณทำแล้วสบายใจก็ตามใจค่ะ” ลักษณ์นาราไม่รู้จะตอบอะไร เธอรู้ว่าเขาอยากจะขอบคุณเธอจริงๆ“แล้วเรื่องอดีตสามีของคุณ ได้เรื่องยังไงบ้างแล้วครับ ตอนนี้ผมมีติดต่อเพื่อนที่เป็นตำรวจไว้บ้างแล้ว”“ไม่ค่อยได้คุยอะไรกันเท่าไหร่ค่ะ ช่วงนี้เขาก

หลังจากที่ลักษณ์นาราบอกกับเจตนิพัทธ์เรื่องที่เธออยากจะเปิดร้านอาหารเล็กๆ เจตนิพัทธ์ก็รับปากว่าจะช่วยเธอ เขาเห็นว่ามันเป็นโอกาสที่ดีในการสร้างรายได้ของลักษณ์นารา และยังเป็นโอกาสที่ลักษณ์นาราจะได้ทำสิ่งที่เธอรัก นั่นคือการทำอาหาร เขาจึงเริ่มติดต่อเพื่อนและคนรู้จักหลายคนเพื่อขอคำแนะนำและค้นหาทำเลที่เหมาะสมสำหรับร้านอาหารเล็กๆ ของเธอ“ว่าไงไอ้ตง พอดีกูเพิ่งประชุมเสร็จ เลยไม่ได้รับสาย” หลังออกมาจากห้องประชุม เจตนิพัทธ์ก็โทรกลับหาเพื่อนของเขา เพราะเห็นว่ามีสายโทรเข้ามาจากอีกฝ่าย แต่เขาไม่ได้ตอบรับ“กูเจอทำเลดี ๆ ให้มึงแล้วนะ เป็นร้านมินิคาเฟ่ เจ้าของเดิมอยากขยายร้าน เลยจะปล่อยต่อ จะซื้อขาด หรือจะเช่าก็ได้” เพื่อนของเขาพูดด้วยความตื่นเต้น“ร้านอยู่แถวไหนวะ มีรูปหรือเปล่า” ฟังจากเสียงของเพื่อน เจตนิพัทธ์ก็รู้สึกสนใจทันทีที่ได้ยิน เขารีบถามรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับร้านนั้น“ร้านอยู่ใกล้ๆ กับออฟฟิศมึงเลย เดี๋ยวกูส่งรูปให้ดู ทีมกูไปถ่ายรูปมาแล้ว ร้านโอเคมากมึง ของทุกอย่างในร้านเจ้าของร้านยกให้หมดเลย” เพื่อนของเขาอธิบายพร้อมกับส่งรูปร้านให้เจตนิพัทธ์ดูทางแชตร้านนี้ตั้งอยู่ในย่านที่ค่อนข้างพลุ

เจตนิพัทธ์ขับรถพาลักษณ์นาราและลูกสาว ไปดูตึกที่เขาเล็งไว้สำหรับเปิดร้านอาหาร ลักษณ์นารานั่งพูดคุยกับขวัญวิวาห์มาตลอดทาง ส่วนเจตนิพัทธ์นั้นเพียงแค่นั่งฟังเงียบๆ และคิดอะไรไปเรื่อยเกี่ยวกับโอกาสใหม่ๆ ที่กำลังจะเข้ามาในชีวิต เขาตั้งใจขับรถพูดคุยกับลูกและภรรยาบ้าง พยายามผ่อนคลายและไม่คิดมากเรื่องธุรกิจเมื่อทั้งสามคนมาถึงที่หมาย เจตนิพัทธ์เลี้ยวรถเข้าไปจอดหน้าตึก ลักษณ์นารามองไปรอบๆ อย่างสนใจ ตึกที่พวกเขาจะดูเป็นตึกที่สภาพดีมาก เจ้าของเดิมตกแต่งไว้ดีมาก ติดแค่ตรงที่ร้านดูจะเล็กไปสักหน่อย มีทำเลที่ดี อยู่ไม่ไกลจากแหล่งชุมชนและออฟฟิศต่างๆ“ที่นี่แหละครับ ลองดูสิว่าคุณชอบไหม” เจตนิพัทธ์พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เขาอยากให้ลักษณ์นาราพอใจกับสถานที่นี้ เพราะเขาคิดว่ามันเป็นโอกาสที่ดีในการเริ่มต้นธุรกิจของเธอลักษณ์นารายิ้มให้เขาเล็กน้อย ก่อนจะก้าวลงจากรถ เธอไม่ได้คิดว่าตึกที่เขาบอกจะอยู่ใกล้กับที่ทำงานของเขาขนาดนี้“อยู่ไม่ไกลจากออฟฟิศของคุณเลยนี่คะ” เธอหันไปพูดกับเขา เจตนิพัทธ์ยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะพูดขึ้น“เซอร์ไพรส์ไหมละครับ ตั้งใจให้มาถึงแล้วค่อยเฉลยเลยนะ” ลักษณ์นารายิ้มให้กับความเจ้าเล่ห์ของอีก