Todos os capítulos de เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นแม่ที่ดี: Capítulo 91 - Capítulo 100

“เอาสิ คุณอยากทำอะไรเหรอ” ที่เขาเงียบไปนั้น เพราะกำลังเรียบเรียงความคิด จากสิ่งที่ได้ยินลักษณ์นาราพูด เขาอยากจะให้คำแนะนำกับเธอ แต่รู้สึกว่าข้อมูลที่เธอพูดมา มันยังกว้างเกินกว่าที่เขาจะแนะนำอะไรได้“ฉันอยากจะทำร้านอาหารเล็กๆ หรือไม่ก็ร้านกาแฟ ขายขนม ฉันมีความสามารถแค่นี้ จริงๆ ก็อยากไปสมัครงานนอกบ้าน แต่...” หญิงสาวไม่กล้าพูดออกมา แต่เจตนิพัทธ์ก็รู้ว่าเธอหมายความว่าอย่างไร“คุณจะขายอาหารแบบไหน หมายถึงของหวาน ของคาว กับข้าว หรืออะไรแบบนี้ อยากให้ตีวงแคบลงมาสักหน่อย ผมจะได้แนะนำให้คุณถูก” พอได้ยินแบบนั้นหญิงสาวก็รู้สึกโล่งใจ เธอเล่ารายละเอียดทุกอย่างที่เธอคิดเอาไว้ให้กับเจตนิพัทธ์ฟัง เขาก็รับฟังทุกอย่างอย่างตั้งใจเขารู้สึกว่าสิ่งที่ลักษณ์นาราเสนอมานั้นน่าสนใจ เธอดูวางแผนการทำธุรกิจได้ดี แต่ก็มีหลายจุดที่เขามองว่าต้องทำให้ดีขึ้นกว่านี้“เรื่องร้านผมจะช่วยหาให้ แล้วก็จะลงทุนให้ก่อน ขายได้กำไรค่อยหักเอามาคืน ส่วนคุณก็คิดมาว่าจะขายอะไรบ้าง ลองลิสต์เมนูมา แล้วผมจะช่วยดูอีกทีว่าอะไรน่าทำ อะไรไม่น่าทำ” เจตนิพัทธ์กล่าวสรุป“ได้เลยค่ะ คุณอยากได้วันไหนคะ”“วันไหนก็ได้ครับ เอาที่คุณพร้อม แต่เรื่

แต่เขาคิดว่าถ้ามองอีกมุมหนึ่ง หากธุรกิจไปได้สวย เจ้าของตึกก็มีสิทธิจะอัพราคา และซื้อได้ยากขึ้น อย่างน้อยหากซื้อมาแล้ว ธุรกิจไม่ได้คล่องตัวอย่างที่คาดหวังไว้ เขาก็สามารถที่จะปล่อยเช่าหรือขายต่อได้เหมือนกัน ถึงมันจะไม่ได้ขายกันง่ายๆ เหมือนขายเสื้อผ้ามือสองก็เถอะ“เอาเป็นว่าเราไปดูร้านกันก่อน จะเช่าหรือจะซื้อเราค่อยมาคุยกันอีกที แบบนี้โอเคไหมครับ” ลักษณ์นารายืนมองข้อความอยู่สักพัก“โอเคค่ะ เราจะเข้าไปดูร้านกันวันไหนดีคะ” หญิงสาวถามต่อ เพราะเธอจะได้เตรียมตัวถูก ถึงแม้เธอจะไม่ได้ทำงาน แต่ก็มีงานบ้าน มีหน้าที่ดูแลบ้าน ดูแลลูกที่เธอต้องจัดการเจตนิพัทธ์รู้สึกโล่งใจเมื่อเห็นข้อความตอบกลับจากลักษณ์นารา แม้เขาจะตื่นเต้นกับการซื้อร้าน แต่ก็เข้าใจถึงความรอบคอบของเธอในเรื่องการลงทุน“เดี๋ยวผมลองนักเป็นวันนี้ตอนหลังเลิกงานดูก่อน ถ้าได้ผมจะไปรับคุณกับหนูขวัญที่บ้านก็แล้วกันนะ” เขารีบพิมพ์ตอบกลับไป“ได้ค่ะ ฉันจะเคลียร์งานบ้านรอนะคะ” เธอตอบรับหลังจากพูดคุยกันรู้เรื่องแล้ว ทั้งคู่ก็วางสายและต่างแยกย้ายกันไปทำงานของตัวเอง เจตนิพัทธ์รู้สึกตื่นเต้นกับธุรกิจใหม่อย่างมาก เขาตั้งตารอที่จะได้ไปดูร้าน จนไม่มี

จริยายิ่งรู้สึกเสียหน้า เธอไม่คาดคิดว่าเจตนิพัทธ์จะปกป้องลักษณ์นาราขนาดนี้ เขาไม่รักษาหน้าของเธอเลย เหมือนพร้อมจะหักกับเธอ ไม่แคร์เลยว่าเธอจะโกรธหรือเปล่า น้ำเสียงและท่าทางของเขาทำให้เธอไม่กล้าโต้เถียงต่อ“งั้นฉันคงต้องขอตัวก่อนล่ะ” จริยาพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามเก็บอารมณ์โกรธ เธอหันหลังเดินกลับไปที่รถก่อนจะขับออกไปอย่างรวดเร็ว ‘ยิ่งคุณเป็นแบบนี้ ฉันก็ยิ่งอยากจะเอาชนะคุณให้ได้’ เธอแอบคิดในใจก่อนจะขับรถออกไปหลังจากจริยาไป เจตนิพัทธ์ถอนหายใจยาว ก่อนจะหันมามองลักษณ์นาราด้วยสายตาที่แสดงความเป็นห่วง“ผมขอโทษด้วยนะ ผมจะไม่ยอมให้เขามาทำแบบนี้กับคุณอีก” เขาพูดด้วยความรู้สึกผิด ลักษณ์นารามองเขา ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่ถือสา จริงๆ มันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณด้วยซ้ำ” เธอตอบพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกอบอุ่นที่มีเจตนิพัทธ์คอยปกป้องเพียงไม่นานหลังจากนั้น เจ้าของตึกที่นัดกับเจตนิพัทธ์ไว้ ก็เดินทางมาถึง เขาพาทั้งสามคนเดินดูรอบๆ และแนะนำแต่ละมุมอย่างใส่ใจ“เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้น แล้วก็อุปกรณ์ครัวบางส่วน ถ้าคุณยินดีจะรับไว้ ทางนี้ก็จะไม่ขนกลับไปด้วยค่ะ เพราะว่าร้านใหม่ตกแต่งใ

“ได้เลยค่ะ เดี๋ยวเชิญทางนี้เลยนะคะ พอดีร้านเพิ่งเปิด เดี๋ยวพี่ขอเตรียมของสักครู่นะคะ” เจ้าของร้านบอกกับหญิงสาว เธอยิ้มและพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟาเพื่อรอ“เสร็จแล้วค่ะ เดี๋ยวเชิญทางนี้เลยนะคะ” เพียงไม่นานช่างของร้านก็เดินเข้ามาเรียก ลักษณ์นาราวางของเธอลง ก่อนจะเดินตามช่างไปเธอเริ่มต้นด้วยการนวดหน้า ผ่อนคลายไปกับกลิ่นน้ำมันหอมระเหยและบรรยากาศเงียบสงบของร้าน ระหว่างที่นอนนวดหน้าอยู่นั้น เธอก็นึกถึงสิ่งต่างๆ ที่ผ่านมาระหว่างเธอกับเจตนิพัทธ์ ทั้งความรัก ความเข้าใจ และความท้าทายที่พวกเขาเคยเผชิญร่วมกัน“คุณลูกค้าอยากจะทำอะไรกับผมบ้างคะ” หลังจากที่นวดหน้าให้เธอเรียบร้อยแล้ว ช่างก็ถามเธอต่อ เพราะกำลังจะเริ่มสระผมให้เธอแล้ว“อยากจะตัดเล็มให้มันเป็นทรงสักหน่อย แล้วก็อบไอน้ำให้ผมมันดูสุขภาพดีกว่านี้หน่อย”“ได้เลยค่ะ เดี๋ยวพี่จะสระผมก่อนนะคะ แต่ว่าก็ว่านะคะผมสวยมากเลย” ช่างเอ่ยปากชม หญิงสาวคิดว่าเจ้าของร่างเดิมคงดูแลผมตัวเองอย่างดี คงไม่ใช่แค่ผมหรอก เธอดูแลทุกอย่างบนเรือนร่างตัวเองอย่างดี ลักษณ์นาราถึงได้ดูเป็นผู้หญิงที่สวยทุกกระเบียดนิ้วแบบนี้“เรียบร้อยค่ะ” ช่างบรรจงหวีผมของลักษณ์นาร

เมื่อคิดได้แบบนั้นลักษณ์นาราก็รีบไปอาบน้ำ ชำระล้างร่างกายที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ จากการทำงานบ้าน แล้วก็รีบออกมาเลือกชุดที่เธอคิดว่ามันเหมาะสม สำหรับดินเนอร์ในค่ำคืนสุดพิเศษนี้เมื่อได้ชุดที่ถูกใจแล้ว หญิงสาวก็เริ่มแต่งหน้า ทำผมอย่างตั้งใจ ตั้งแต่เกิดมาเป็นรัญระวีย์ เธอไม่เคยตั้งใจแต่งตัวขนาดนี้มาก่อนเลย ใจหนึ่งก็อยากจะจ้างช่างเหมือนตอนที่ไปออกงานกับเจตนิพัทธ์ แต่ก็กลัวว่ามันจะโอเวอร์เกินไป เธอยังไม่รู้รายละเอียดอะไรเลยด้วยซ้ำ เขาอาจจะแค่พาไปกินข้าวร้านอาหารตามสั่งก็ได้ แต่พอมองชุดที่ใส่อยู่ตอนนี้แล้ว สถานที่เดียวที่จะเข้ากับมัน มีแค่ร้านอาหารหรูเท่านั้นจริงๆ“ชุดมันเยอะไปหรือเปล่านะ” เธอพูดกับตัวเอง เมื่อเดินมาตรวจดูความเรียบร้อยหน้ากระจก ชุดราตรียาวสีฟ้าอ่อน มีสายคล้องคอประดับด้วยมุก เว้าเปิดแผ่นหลังโชว์ผิวขาวนวลเนียนของเธอ“ถ้าไปกินร้านอาหารตามสั่งแบบนี้ดูจะเวอร์ไปหน่อยแฮะ” เธอพูดก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เผื่อหาชุดใหม่มาเปลี่ยน ลักษณ์นาราคิดว่าชุดเดรสสั้นคลุมเข่า น่าจะเหมาะกว่า อย่างน้อยถ้าไปกินข้าวร้านอาหารตามสั่งก็ยังไม่เวอร์เกินไป“สีขาวถ้าเกิดไปกินก๋วยเตี๋ยวล่ะ จะกระเด็นใส่เลอะเทอ