เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นแม่ที่ดี

เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นแม่ที่ดี

last update最終更新日 : 2026-07-29
言語: Thai
goodnovel16goodnovel
評価が足りません
96チャプター
924ビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

แฟนตาซี

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

เศร้าใจ

แม่สามีใจร้าย

ปากร้าย

รวย

ข้ามเวลาไปอดีต

เธอตาย...พร้อมกับหัวใจที่แตกสลาย แต่กลับฟื้นขึ้นมาในร่างของภรรยาที่ไร้หัวใจของใครอีกคน เมื่อโชคชะตาบีบบังคับให้ "แม่ที่ตายไปแล้ว" ต้องใช้ชีวิตแทนผู้หญิงที่ไม่มีแม้แต่ความรักให้ลูก เธอจะเปลี่ยนอดีตของเจ้าของร่างเดิม...หรือจะถูกอดีตนั้นกลืนกินอีกครั้ง และความลับบางอย่าง...ก็กำลังรอวันเปิดเผย

もっと見る

第1話

เริ่มต้น

“저는 임채윤 홍보이사를 해임할 것을 제안합니다. 지금 당장이요.”

리아의 목소리가 분기 이사회 회의장을 충격파처럼 가르며 울려 퍼졌다.

나는 커피잔을 내려놓으며 미간을 찌푸렸다.

대학을 졸업한 지 고작 석 달 된 신입 보조 직원이 회의실 앞에 서 있었다. 그녀는 프레젠테이션 리모컨을 움켜쥔 채, 어린 얼굴에 냉혹한 승리의 미소를 띠고 있었다.

순식간에 스물네 쌍의 시선이 나를 향해 쏠렸다.

“송리아 씨, 무슨 소리를 하는 거야?”

도대체 이 아이는 무슨 짓을 벌이려는 걸까.

리아가 리모컨 버튼을 눌렀다.

대형 스크린에 내 출근 기록과 경비 청구 내역이 선명하게 떠올랐다.

“여러분, 이 명백한 증거를 봐 주십시오.”

그녀의 목소리는 흥분과 긴장으로 가늘게 떨리고 있었다.

“지난 3개월 동안 임채윤 이사는 매주 평균 20시간 이상 사무실을 비웠습니다.”

딸깍.

화면이 다시 넘어가며 여러 장소에서 찍힌 내 사진들이 나타났다.

고급 스파.

골프장.

미슐랭 3스타 레스토랑.

“그리고 이것은 임채윤 이사가 회사 자금을 낭비한 증거입니다.”

리아는 서류 뭉치를 탁자 위에 내던지듯 내려놓았다.

“최고급 레스토랑 르 베르나르에서 400만 원짜리 저녁 식사. 만다린 오리엔탈 스파에서 200만 원. 그리고 이 골프 클럽은 갈 때마다 비용이 500만 원을 훌쩍 넘습니다.”

회의실 안은 죽은 듯 고요했다.

참 우스운 일이었다.

리아는 내가 이른바 ‘결근’한 시간 동안 무엇을 하고 있었는지 전혀 모르고 있었다.

나는 우리 집안이 3대에 걸쳐 쌓아 온 인맥을 활용해 억만장자 투자자들을 이 작은 회사로 끌어들이고 있었다.

그 터무니없이 비싸 보이는 영수증들 뒤에는 수백억 원 규모의 투자 계약과 전략적 사업 제휴가 숨어 있었다.

그리고 이 방에 있는 모두가 그 사실을 알고 있었다.

“부당하게 경비 처리된 금액은 총 2억 원입니다.”

리아의 프레젠테이션이 마지막 슬라이드에 도달했다.

“대표님, 저는 회사의 현금 흐름을 보호하기 위해 임채윤 이사를 즉시 해임할 것을 제안합니다.”

그녀는 더욱 힘주어 말했다.

“그래야만 우리 회사가 규정을 엄격하게 준수한다는 사실을 보여 줄 수 있습니다. 다시는 누구도 규칙을 어길 엄두를 내지 못할 겁니다.”

나는 테이블 주위에 앉아 있는 사람들의 얼굴을 천천히 둘러보았다.

그동안 내가 수없이 도움을 줬던 임원들은 하나같이 자신의 손톱에 갑자기 지대한 관심이 생긴 사람들처럼 행동하고 있었다.

재무책임자 천재영은 내가 미슐랭 3스타 레스토랑 회원권을 사용하는 모습을 직접 봤던 사람이었다. 하지만 지금은 재무 보고서 더미를 뒤적이며 바쁜 척을 하고 있었다.

마케팅 이사 김수민은 지난달 ‘가족 문제’를 이유로 내게서 1억을 빌려 간 사람이었다. 그런데 지금은 말 한마디 없이 고개를 숙인 채 탁자만 바라보고 있었다.

심지어 내가 사원 직급에서 마케팅 이사 자리까지 직접 끌어올려 준 한소영조차도 나를 비난하는 듯한 눈빛을 보내고 있었다.

마침내 내 시선이 이현우에게 멈췄다.

그는 아이비리그 시절부터 알고 지낸 동창이자, 이 회사의 대표이사였다.

3년 전, 그는 허술하기 짝이 없는 파워포인트 한 장을 들고 내게 찾아왔었다.

기술로 세상을 바꾸겠다는 꿈 하나만 품은 채.

나는 단순히 초기 투자금만 대준 것이 아니었다.

회사 접대 행사 때마다 내 개인 회원권을 활용해 각종 혜택과 할인을 받을 수 있도록 도왔고, 중요한 투자자들을 직접 소개해 주기도 했다.

현우는 진실을 알고 있었다.

그는 모든 ‘결근’ 뒤에 어떤 가치가 숨어 있는지 알고 있었다.

그는 그 경비 청구서들이 실제로 무엇을 사 온 것인지도 알고 있었다.

그 결과 회사는 총 700억 원 규모의 세 차례 시리즈 A 투자 유치에 성공했다.

게다가 지금은 1,200억 원 규모의 시리즈 B 투자까지 눈앞에 둔 상태였다.

현우가 천천히 고개를 들었다.

그의 얼굴에는 죄책감이라고는 조금도 보이지 않았다. 대신 낯설 만큼 차갑고, 거의 오만하기까지 한 심판자의 시선만이 담겨 있었다.

“임채윤 이사.”

그의 목소리는 철저하게 사무적이었다.

“송리아 씨가 제시한 결근 기록과 경비 지출 내역에 대해 할 말이 있나?”

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
96 チャプター
เริ่มต้น
แผนกฉุกเฉินชุลมุนวุ่นวายไปด้วยผู้คนและเสียงไซเรน ประตูอัตโนมัติเปิดออกขณะที่เจ้าหน้าที่พยาบาลเข็นรถเข็นซึ่งลำเลียงร่างของหญิงสาวที่นอนหมดสติส่งเข้าไปยังแผนกฉุกเฉิน หญิงสาวสวมเสื้อผ้าเปียกโชก ผิวของเธอขาวซีดอย่างน่าสยดสยอง ผมของเธอพันกันเป็นก้อนเพราะเปียกน้ำ ร่างของเธอถูกกู้ขึ้นมาจากซากรถที่ประสบอุบัติเหตุชนราวสะพาน ก่อนจะตกลงสู่แม่น้ำ พยาบาลและแพทย์มาตรวจดูอาการและดำเนินการรักษาเธออย่างรวดเร็ว ทีมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญที่ประสานกันด้วยความเร่งด่วน เจ้าหน้าที่กู้ภัยสรุปเหตุการณ์อย่างรวดเร็วว่า "ผู้หญิง อายุ 30 ต้นๆ ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ รถชนราวสะพาน ก่อนจะตกลงแม่น้ำ ก่อนจะกู้ร่างขึ้นมาได้ เธอจมอยู่ใต้น้ำประมาณ 5 นาที" ตอนที่กู้ภัยนำร่างของเธอออกมาจากซากรถ ลักษณ์นารา หยุดหายใจไปชั่วขณะ แต่กู้ภัยได้ทำการกู้ชีพของเธอ หัวใจกลับมาเต้นได้อีกครั้ง จึงได้รีบนำตัวส่งโรงพยาบาลโดยเร่งด่วนที่สุด “ญาติของคนเจ็บมาถึงหรือยังครับ” “ผมเป็นสามีของเธอครับ” เจตนิพัทธ์รีบวิ่งไปแสดงตัว หลังจากที่เขาได้รับการติดต่อจากทางกู้ภัย ก็รีบมาที่โรงพยาบาลทันที ก่อนหน้าที่ลักษณ์นาราภรรยาของเขาจะประสบอุบัติเหตุ เธอเพิ่
続きを読む
ลักษณ์นารา
“คุณแม่จะไม่เป็นอะไรแน่นอนค่ะ ตอนนี้คุณหมอกำลังช่วยกันรักษาคุณแม่อยู่” ชายหนุ่มบอกกับลูกสาวของเขาอย่างอ่อนโยน ดวงตาไร้เดียงสามองไปที่ประตูห้องฉุกเฉินอย่างมีความหวัง เธอโตพอที่จะวิเคราะห์อะไรๆ เองได้บ้างแล้ว ขวัญวิวาห์ได้ยินย่าของเธอ พูดกับปู่ว่าแม่ของเธอไม่มีทางรอดแน่ เพราะจมน้ำไปพร้อมกับรถตั้ง 5 นาที“คนเจ็บปลอดภัยแล้วนะครับ” หมอออกมาแจ้งผลการรักษาลักษณ์นารา หลังจากที่เธอหยุดหายใจไปอีกครั้งหนึ่ง ตอนมาถึงโรงพยาบาล ทีมแพทย์ได้ทำการรักษาเธอจนสุดความสามารถ และเธอก็กลับมาหายใจอีกครั้งในที่สุด“แม่อุตส่าห์บนหมูหันตั้ง 1 ตัว สงสัยสิ่งศักดิ์สิทธิ์จะไม่ชอบกินหมู” จารุณีเอ่ยขึ้น เมื่อได้ยินแบบนั้น สีหน้าของเธอแสดงออกอย่างชัดเจน ว่าผิดหวังมากๆ“ถ้างั้นแม่กลับก่อนละนะ ไม่อยากจะอยู่เห็นหน้า มารอฟังว่าตายแล้ว ก็ดันไม่ตายซะอีก นรกคงไม่ต้อนรับคนที่มันเลวขนาดนี้” จารุณีพูดพร้อมกับจับแขนหลานสาว ตั้งใจว่าจะพากลับไปพร้อมกัน“ขวัญขออยู่เจอคุณแม่ก่อนได้ไหมคะ” เสียงเด็กหญิงตัวน้อยอ้อนวอนผู้เป็นย่า เธออยากจะอยู่รอเจอกับแม่ตอนที่แม่ของเธอฟื้นขึ้นมา“นี่ก็รักมันเหลือเกิน ตามใจก็แล้วกัน” หญิงมีอายุยอมปล่อยแขนหล
続きを読む
รัญระวีย์
“ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? หรือว่า...” ความทรงจำสุดท้ายของหญิงสาว คือเธอตกลงไปในแม่น้ำกว้างใหญ่ เธอปล่อยตัวเองให้ดิ่งลงสู่ก้นแม่น้ำ ปล่อยให้กระแสน้ำที่เย็นเยือกพาร่างกายของเธอไหลไปเรื่อยๆ อย่างไร้ทิศทาง“รักขับรถชนราวสะพาน แล้ว...รถก็ตกลงในแม่น้ำ” เจตนิพัทธ์ไม่อยากพูดอะไรให้มันมากกว่านั้น เขากลัวว่าเธอจะตกใจเพราะเรื่องมันค่อนข้างจะรุนแรง“ขับรถ? ตกสะพานเหรอคะ?” หญิงสาวถามด้วยความตกใจ ทำไมเธอถึงจำเหตุการณ์นั้นไม่ได้เลย เรื่องตกแม่น้ำเธอยังจำความรู้สึกนั้นได้ดี แต่ที่เขาบอกว่าขับรถตกลงไป เห็นทีว่าจะไม่ใช่เพราะเธอเป็นคนตั้งใจกระโดดลงไปเอง“หมอขอตรวจก่อนนะครับ” เจตนิพัทธ์พยักหน้ารับ ก่อนจะถอยออกมาที่โซฟา เพื่อให้หมอได้ตรวจดูอาการของภรรยาอย่างเต็มที่ หมอตรวจอยู่พักใหญ่ก่อนจะเดินเข้าไปขอคุยกับเจตนิพัทธ์“เบื้องต้นหมอคิดว่าคนไข้น่าจะมีอาการความจำเสื่อม ตอนนี้ก็ยังบอกไม่ได้ว่าชั่วคราวหรือว่าถาวร และลืมไปเยอะแค่ไหน แต่เท่าที่ประเมิน ความทรงจำพื้นฐานยังอยู่ แค่เธอ...จำเรื่องราวของตัวเองไม่ได้” เจตนิพัทธ์เข้าใจทันที ว่าทำไมก่อนหน้านี้ภรรยาของตน ถึงได้มีอาการแปลกๆ“หมอว่ายังไงบ้างคะ” เธอเอ่ยถาม“หม
続きを読む
ชีวิตเฮงซวย
1 วันก่อนเกิดเหตุภายในบ้านหลังใหญ่ทุกอย่างดูรกไปหมด ข้าวของวางไม่เป็นที่เป็นทาง ภายในบ้านก็เงียบราวกับไม่มีคนอยู่ ร่างบางมองไปรอบๆ เธอรู้สึกว่าแค่เธอไม่อยู่เพียงสองวัน บ้านก็รกได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ รัญระวีย์ หญิงสาววัย 30 ปี เธอเป็นแม่บ้านเต็มตัวตั้งแต่แต่งงานกับสามีเมื่อ 8 ปีก่อนจากเคยเป็นพนักงานออฟฟิศก็ต้องผันตัวมาดูแลบ้านและดูแลลูก รอกินเงินเดือนจากสามีอย่างเดียว แต่สองวันก่อนหน้านี้ เธอมีเหตุจำเป็นต้องไปนอนเฝ้าน้าสาว ซึ่งเป็นญาติเพียงคนเดียวของเธอ และจำเป็นต้องทิ้งลูกชายวัย 7 ขวบไว้กับสามีเพียงลำพัง“ที!!!โชแปง!!! ไปไหนกันหมด” เธอร้องถาม แต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับ หญิงสาวค่อยๆ เดินเข้าไปในบ้าน และพยายามเดินหาว่าในบ้านมีคนอยู่หรือไม่ แต่เธอค่อนข้างมั่นใจว่ามี เพราะตอนที่เข้ามาทั้งประตูรั้ว และประตูบ้านไม่ได้ล็อกเลยสักบาน“ที…” หญิงสาวเอ่ยเรียก เมื่อเห็นว่าสามีของตัวเอง นอนอยู่บนพื้นในห้องครัว กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเขาแรงมาก และจากเศษจากขวดไวน์ ขวดเหล้า ที่กระจัดกระจายเต็มทุกพื้นที่ ก็พอจะเดาได้อยู่ว่าทำไมเขาถึงมานอนอยู่ตรงนี้“เสียงดังอะไรวะ!!! คนจะนอน รำคาญ!!!” เขาตะคอกเสียงดังใส่ เธอ
続きを読む
ชีวิตแลกชีวิต
“โอ๊ย!!!” ทีปกรร้องลั่น เมื่อรัญระวีย์ออกแรงผลักเขาจนล้มหัวฟาดขอบโต๊ะ เลือดสีแดงไหลอาบศีรษะของเขา“มันจะเกินไปแล้วนะเว้ย!!!” ทีปกรพุ่งเข้าหารัญระวีย์ทันที เมื่อเขาตั้งหลักได้ เลือดที่ไหลออกมากระตุ้นความบ้าคลั่งในตัวของเขาให้ทวีมากขึ้นเป็นเท่าตัว“ก็เข้ามาสิ คราวนี้ฉันก็ไม่ยอมแล้วเหมือนกัน” หญิงสาวหันไปคว้ามีดปอกผลไม้ขึ้นมาขู่ เธอไม่มีเวลามากพอจะมายืนต่อสู้กับเขาอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้ลูกอยู่ที่ไหนก็ไม่มีใครรู้“มึงไม่กล้าหรอก”“มึงก็เข้ามาสิ จะได้รู้ว่ากูกล้าหรือเปล่า” สายตาของรัญระวีย์ในตอนนี้ ดุดันและหนักแน่นจนทีปกรเริ่มกลัว เขาไม่เคยเห็นเธอเป็นแบบนี้มาก่อนเลย ตลอดเวลาที่คบกันมา 8 ปีที่ผ่านมา เขาค่อยๆ ถอยตัวออกไป รัญระวีย์เองก็เช่นกัน เธอถอยออกจากห้องครัว แล้วรีบวิ่งหลบออกมาจากบ้าน เพื่อเดินทางไปที่สถานีตำรวจ เธอคิดได้แล้วว่าควรจะแจ้งความไปเสีย ดูจากสภาพของสามีแล้วถามไปก็ไม่มีทางได้คำตอบอะไรและเสียเวลาเปล่าที่สถานีตำรวจ“ฉันไปเฝ้าญาติที่โรงพยาบาลมา 2 วันแล้วค่ะ แต่เมื่อคืนนี้ก็ยังวิดีโอคอลคุยกับลูกอยู่ ยังนัดกันว่าเช้านี้จะมารอรับฉันที่หน้าบ้าน แต่พอมาถึงฉันก็ไม่เจอลูกอยู่ที่บ้าน”“แล้
続きを読む
แม่
รัญระวีย์พยายามปรับตัวในร่างของลักษณ์นารา เธอยังไม่เข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนัก แต่ก็เชื่อว่าต้องมีเหตุผลอะไรสักอย่าง ที่ทำให้เอได้โอกาสกลับมามีชีวิตอีกครั้ง ครอบครัวของลักษณ์นาราถือว่าไม่ได้เลวร้ายอะไร ออกจะไปทางดีมากเสียด้วยซ้ำ เจตนิพัทธ์ดูแลเอาใจใส่ภรรยาเป็นอย่างดี หนูขวัญตัวน้อยก็เอาใจแม่ทุกอย่าง“คุณปู่คุณย่าสวัสดีค่ะ” เสียงใสของเด็กหญิงตัวน้อย ทำให้ทั้งเจตนิพัทธ์และลักษณ์นาราต่างก็หันมองไปที่ผู้มาเยือนเป็นตาเดียว หญิงสาวพอจะมองออก ว่าสายตาของพ่อแม่สามีของตัวเองนั้น ดูจะไม่ชอบเธอเอาเสียเลย“เห็นว่าฟื้นแล้ว ก็เลยมาดูให้เห็นกับตาสักหน่อย ฟื้นจริงหรือเปล่า” จารุณีเอ่ยขึ้น ลักษณ์นาราพยายามฝืนยิ้มและยกมือขึ้นไหว้ทักทายผู้ใหญ่ที่มาเยี่ยมตน แต่คนทั้งสองกลับไม่มีใครยกมือรับไหว้เธอเลย ทำให้คนที่นั่งอยู่บนเตียงผู้ป่วยหน้าเสีย“หมอบอกว่าถ้าเช้านี้ตรวจแล้วไม่มีอะไรผิดปกติ บ่ายก็กลับบ้านได้แล้วครับ” เจตนิพัทธ์เห็นว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดี จึงได้พูดขึ้นพร้อมกับจับมือภรรยาเพื่อปลอบโยนเธอ“พ่อแม่รู้หรือยัง ออกจากบ่อนมาดูลูกสาวกันบ้างหรือเปล่า”“พ่อ...” เจตนิพัทธ์เอ่ยขึ้น พร้อมกับส่งสายตาขอร้อง ให้
続きを読む
กลับบ้านนะ
กลับบ้านรัญระวีย์ยืนอยู่หน้าประตูบานใหญ่ของบ้านลักษณ์นารา บ้านที่ควรจะเป็นบ้านของเธอ แต่ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ ตอนนี้แม้แต่ทางกลับบ้านตัวเองเธอก็เริ่มจะลืมไปเสียแล้ว รัญระวีย์จำต้องยอมฝืนตัวเองให้เป็นลักษณ์นาราให้ได้มากที่สุดสภาพแวดล้อมที่ช่างไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย เธอหายใจเข้าลึกๆ พยายามตั้งสติอยู่กับปัจจุบัน แต่การที่ความทรงจำจากเจ้าของร่างเดิมของเธอหายไปทำให้เกิดความว่างเปล่า แม้เธอจะพยายามคิด แต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก อดีตของทั้งเธอและเจ้าของร่าง ดูเหมือนความฝันที่เลือนราง พร่ามัว และกระจัดกระจาย จนไม่สามารถเรียบเรียงอะไรได้เลย“เข้าไปนั่งพักในบ้านกับลูกเถอะ เดี๋ยวของพวกนี้ ผมจัดการเอง” ก่อนจะกลับเข้ามาที่บ้าน เจตนิพัทธ์แวะซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อหลายอย่าง แล้วก็มีวัตถุดิบทำกับข้าวอีก เธอตั้งใจจะช่วยเขาถือเข้าบ้าน แต่เขาก็ไม่ยอมพร้อมกับสั่งให้เธอไปนั่งรอเฉยๆหญิงสาวรู้สึกไม่ชินเอาเสียเลย ถึงความทรงจำหลายอย่างจะเลือนรางไป แต่เรื่องที่เธอถูกทีปกรสามีเก่าจิกหัวใช้อย่างกับทาส ก็ยังอยู่ดีในสมองของเธอ“วันนี้เราทานอะไรกันดี แต่หมอสั่งมาว่ารักต้องกินอาหารอ่อนๆ ไปก่อน แกงจืดเต้าหู้ดีไหม หนูขว
続きを読む
หมดเวลาอ่อนแอ
กว่า 1 สัปดาห์ที่รัญระวีย์ต้องใช้ชีวิตเป็นคนใหม่ เธอเริ่มจะปรับตัวเป็นลักษณ์นาราได้บ้างแล้ว แต่ก็เป็นลักษณ์นาราคนใหม่ด้วยเช่นกัน วันนี้เป็นวันแรกที่เธอจะได้เริ่มทำงานบ้านเองทั้งหมด ตามที่คุยกับสามีเอาไว้ เขาค่อนข้างกังวลกลัวว่าเธอจะทำไม่ได้ แต่ก็ไม่อยากขัดความตั้งใจ อีกอย่างตอนนี้เอก็ยังจำอะไรไม่ได้ คงเบื่อที่ต้องอยู่บ้านเฉยๆ“คุณแม่ไม่กลัวมือไม่สวยเหรอคะ” หนูขวัญเดินเข้ามาถามแม่ของตัวเอง หลังจากช่วยแม่เก็บจานอาหารเช้าเสร็จแล้ว“มือที่สวยที่สุด ก็คือมือที่ใช้ทำงานได้นี่แหละค่ะ วันนี้หนูขวัญเก่งมากเลยค่ะ ที่ช่วยคุณแม่ทำงานบ้าน” เธอเอ่ยปากชมลูกสาว ทำให้เด็กหญิงตัวน้อยยิ้มกว้าง เจตนิพัทธ์แบบได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งรู้สึกว่าภรรยาของตัวเอง เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคนจริงๆ ถึงจะเปลี่ยนไปในทางที่ดี แต่เขาก็กลัวว่าถ้าวันหนึ่งเธอเกิดจำทุกอย่างได้ขึ้นมา แล้วทุกอย่างมันจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมหรือเปล่า“เดี๋ยวผมพาลูกไปส่งโรงเรียนก่อนนะ แล้วตอนบ่ายจะมารับ” หญิงสาวทำหน้างุนงง เธอจำไม่ได้ว่าเขาจะรับเธอไปไหน“คะ?”“ก็ที่เราคุยกันไว้ ว่าจะพาคุณไปซื้อโทรศัพท์ใหม่ แล้วก็เสื้อผ้าใหม่ไง ลืมไปแล้วเหรอ” ชายหนุ่มทวนค
続きを読む
บัญชีที่ว่างเปล่า
หลังจากจัดการธุระทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เจตนิพัทธ์ก็พาลักษณ์นาราตรงไปยังธนาคารเพื่อจัดการเรื่องบัญชีเงินฝากต่อ ตลอดทางเดินเข้าห้างสรรพสินค้าที่มีธนาคารตั้งอยู่ ลักษณ์นารารู้สึกว่าหัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นปนหวาดหวั่น นี่จะเป็นครั้งแรกที่เธอจะได้เห็นตัวเลขเงินฝากในบัญชีของลักษณ์นาราคนเดิมอย่างเป็นทางการ“โห!!!”เมื่อปลายนิ้วเรียวกดปุ่มเช็กยอดเงินคงเหลือบนหน้าจอตู้เอทีเอ็ม ลักษณ์นาราก็เผลออุทานออกมาเสียงดังด้วยความตกใจ ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเห็นตัวเลขเจ็ดหลักเรียงรายอยู่บนหน้าจอ เกิดมาในชีวิตเก่าเธอไม่เคยมีเงินเก็บมากมายขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต แต่ถึงอย่างนั้น หลังจากที่ความตื่นเต้นระลอกแรกผ่านพ้นไป คิ้วเรียวก็เริ่มขมวดมุ่นเข้าหากันด้วยความสงสัย เพราะต่อให้เงินก้อนนี้จะดูเยอะมากสำหรับเธอ แต่มันก็ยังห่างไกลและไม่ได้มีจำนวนถึง 20 ล้านบาทตามเอกสารสัญญาจ้างหย่าที่แม่สามีเอามาให้เธอเช็กดูเมื่อเช้าเลยแม้แต่น้อย“ตกใจอะไรเหรอรัก?” เสียงทุ้มของเจตนิพัทธ์ที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังเอ่ยถามขึ้นเบาๆ เมื่อเห็นปฏิกิริยาที่ดูเกินจริงของภรรยา“ตกใจยอดเงินในบัญชีค่ะ เกิดมาไม่เคยเห็นเงินเยอะขนาดนี้มาก
続きを読む
ล้างบางปัญหาเก่า
เมื่อคุยกันรู้เรื่องแล้วทั้งคู่ก็พากันไปทานมื้อกลางวัน ซึ่งเจตนิพัทธ์ก็ได้เป็นคนเลือกร้านให้ เพราะลักษณ์นาราไม่รู้ว่าจะกินอะไร จิตใจของเธยังวนเวียนอยู่กับเรื่องยอดคงเหลือในบัญชี ที่แม้มีจำนวนมาก แต่ก็ไม่ใช่ 20 ล้านเธอตั้งใจว่าจะเอาคืนให้แม่สามีไป แต่ก็ไม่ได้คาดหวังว่ามันจะเหลืออยู่แล้ว? เท่าที่ฟังเรื่องของลักษณ์นาราคนเดิม เธอไม่ใช่คนที่จะเก็บเงินอยู่แล้วเมื่อรับประทานอาหารกลางวันเสร็จ เจตนิพัทธ์ก็พาลักษณ์นาราไปที่ร้านทำเล็บ ซึ่งเธอได้หุ้นกันกับเพื่อนอีก 2 คนร่วมทำร้านนี้ด้วยกัน“ไม่ไกลจากห้างเท่าไหร่เลยนะคะ” เธอเอ่ยขึ้นขณะก้าวเข้าไปในร้าน แต่เหมือนว่าคนในร้านจะไม่ได้ยินดีต้อนรับเธอสักเท่าไหร่นัก“ต๊ายตาย ดูสิว่าใครมา” หญิงสาวคนหนึ่งพูดขึ้น จากน้ำเสียงของเธอแสดงออกค่อนข้างชัดเจนว่าไม่พอใจกับการปรากฏตัวของเธอ“อย่ามาพูดคำว่าตายแถวนีนะยะ อัปมงคล” ผู้หญิงอีกคนพูดบ้างพร้อมกับเดินตรงเข้ามาหาลักษณ์นารา“พวกเธอสองคน...”“เธอ? โถๆ ไอ้ที่ว่าขับรถตกแม่น้ำเนี่ย สมงสมองไปหมดแล้วหรือยังไง” หญิงสาวขมวดคิ้ว แต่ก็แอบคิดว่า ลักษณ์นาราจะต้องก่อเรื่องอะไรเอาไว้แน่ คนสองคนนี้ที่น่าจะเป็นเพื่อนของเธอ ถึงได
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status