Lahat ng Kabanata ng เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นแม่ที่ดี: Kabanata 81 - Kabanata 90

“จะเป็นไปได้หรือเปล่าถ้าผม...อยากรู้จักคุณมากขึ้น รัญระวีย์...ไม่ใช่ในฐานะของลักษณ์นารา แต่ในฐานะตัวคุณเอง” เขาพูดออกมาด้วยความจริงใจ รัญระวีย์ในร่างของลักษณ์นารามองเขาด้วยความประหลาดใจ แต่ก็รู้สึกอบอุ่นในใจที่ได้ยินเช่นนั้น“ฉันไม่รู้ว่าคุณจะเข้าใจหรือเปล่า แต่สิ่งที่ฉันผ่านมา...มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย” รัญระวีย์พูดด้วยน้ำเสียงที่สะท้อนถึงความเจ็บปวดในอดีต และเธอก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองจะอยู่ในร่างของลักษณ์นาราไปได้อีกนานแค่ไหน เธอไม่กล้าคิดหรอกว่าจะได้อยู่ในร่างนี้ไปตลอดชีวิต แม้จะแอบหวังลึกๆ อยู่ก็ตาม“ผมรู้ว่ามันยาก แต่ถ้าคุณพร้อมที่จะเปิดใจ ผมก็พร้อมที่จะรับฟังนะ ถึงเราจะ...ไม่ใช่สามีภรรยากัน แบบว่า...จะพูดยังไงดีล่ะ” เจตนิพัทธ์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เขาไม่รู้ว่าควรจะเรียกความสัมพันธ์ของตัวเองกับลักษณ์นาราว่าอย่างไรดีลักษณ์นารามองเขาด้วยสายตาที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยความรู้สึกซึ้งใจ เธอเข้าใจในสิ่งที่เขาต้องการจะบอก แม้ว่าเธอนั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าควรจะเรียกสถานะระหว่างเธอกับเขาว่าอย่างไร“ฉันเข้าใจค่ะ ว่าคุณต้องการจะบอกอะไร แต่อย่างที่ฉันบอกคุณ ฉันมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำให้สำเร็จก

“ผมเชื่อว่า...ถ้าไม่เกิดเรื่องเข้าก่อน คุณต้องมีโอกาสพาลูกมาเที่ยวแน่ๆ” เขาไม่รู้ว่าจะพูดปลอบใจเธออย่างไรได้ เธอไม่มีโอกาสแม้แต่จะเจอกับลูกด้วยซ้ำ“ไม่มีทางหรอกค่ะ ตั้งแต่แต่งงาน ฉันก็ไม่ได้ทำงาน ไม่มีรายได้อะไรเลย รอใช้เงินจากสามีทางเดียว จะขอทีก็ต้องอธิบายว่าจะเอาเงินไปทำอะไร อยากใช้อะไรส่วนตัวต้องคิดแล้วคิดอีก” นึกย้อนกลับไปตอนนั้น เธอก็อดสมเพชตัวเองไม่ได้ ทำไมถึงได้โง่เง่าขนาดนั้นกันนะ“ผู้ชายคนนั้นไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ ให้เมียลาออกมาเป็นแม่บ้าน ก็ควรจะมีเงินเดือนให้สิ ค่าใช้จ่ายในบ้านก็ต้องรับผิดชอบเองอยู่แล้วเพราะอีกฝ่ายไม่มีรายได้อะไร” เจตนิพัทธ์พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด คิดแล้วก็อยากจะสั่งสอนทีปกรสักหน่อย ทำไมถึงได้เป็นหัวหน้าครอบครัวที่ห่วยแตกขนาดนั้น“คนอย่างนั้นเขาคิดอะไรไม่ได้หรอกค่ะ ฉันโง่เองที่ไปแต่งงานกับคนแบบนั้น ถ้าเขาดีได้สักเสี้ยวหนึ่งของคุณ คงจะดีไม่น้อยเลย” เจตนิพัทธ์นิ่งไปสักครู่ ใจหนึ่งก็อยากจะถามว่าเธอไปตกหลุมรักผู้ชายเฮงซวยแบบนั้นลงได้อย่างไรแต่พอคิดถึงทีตัวเองบ้าง ลักษณ์นาราก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่ดีอะไรเลยเหมือนกัน เขาก็ยังอยู่กับเธอมาได้ตั้งนาน ถึงจะอยู่กันแบบต่าง

“คุณ...จะเลิกกับสามีจริงหรือเปล่า” อยู่ๆ เขาก็ถามขึ้นมา การหายไปของลักษณ์นาราในครั้งนี้ ทำให้เขากลัวมาก ว่าความสัมพันธ์ของเธอกับสามีจะกลับมาดีเหมือนเดิม และเธอก็จะตีตัวออกห่างจากเขา“ก็เหมือนเดิมค่ะ เขาถึงได้พารักกับลูกไปเที่ยวไงคะ” เธอไม่รู้ว่าควรจะต้องตอบยังไงดี เพราะถ้าตอบความจริงทีปกรคงอกแตกตายแน่ ตลอดเวลา 4 วัน 3 คืนที่ไปเที่ยว เธอกับเจตนิพัทธ์แทบจะได้เป็นสามีภรรยากันจริงๆ อีกครั้ง ถ้าไม่ติดว่าลูกนอนด้วย“ผมตัดสินใจแล้ว ว่าจะเลิกกับเมีย แต่ผมอยากได้คำยืนยัน อยากได้ความชัดเจนจากคุณก่อน ผมกลัว...กลัวว่าถ้าผมเลิกกับเมียแล้ว คุณจะไม่ยอมเลิกกับคนของคุณ” ทีปกรตัดเข้าประเด็นหลักที่เขาอยากเจอกับเธอในวันนี้ และมันก็ยิ่งทำให้ลักษณ์นาราลำบากใจมากเข้าไปอีก“ชีวิตนี้รักมีสิ่งที่รักรักมากๆ อยู่แค่อย่างเดียว...คือลูก รักอยากให้คุณพิสูจน์ให้รักเห็นก่อน ว่าคุณจะรักลูกของรักด้วย” เธอเสนอขึ้น ทีปกรตาลุกวาว นาทีนี้ไม่ว่าอีกฝ่ายเสนออะไรมาเขาก็ยินดีจะทำทั้งนั้น ขอแค่เขาได้มีโอกาสแย่งเธอมาจากสามีก็พอ“คุณรักจะให้ผมพิสูจน์ยังไง”“พารักไปเจอลูกของคุณสิคะ พาลูกของรักไปเจอกับลูกของคุณ” ข้อเสนอของเธอทำให้เ

“ก่อนจะแยกจากกัน เขาเสนอขึ้นมาว่า...จะช่วยจัดการกับคุณให้ เพราะฉันอ้างว่าคุณไม่อยากเลิกกับฉัน”“คุณไม่ต้องห่วงหรอก เขาทำอะไรผมไม่ได้ง่ายๆ หรอกนะ” เพราะคิดว่าอีกฝ่ายกังวลเรื่องที่ว่าทีปกรจะมาทำร้ายตัวเอง เจตนิพัทธ์จึงได้บอกแบบนั้น เขาไม่อยากให้ลักษณ์นาราไม่สบายใจ“เรื่องนั้นก็กังวลค่ะ แต่...คำพูดของเขา มันทำให้ฉันยิ่งคิด ว่าเขาอาจจะเป็นคนพลั้งมือฆ่าลูก” เจตนิพัทธ์ค่อยๆ คิดตามสิ่งที่คนตรงหน้าบอก และเขาก็รู้สึกว่ามันสมเหตุสมผล“คุณจะทำยังไงต่อ ถ้าเกิดว่า...พิสูจน์ได้จริงๆ ว่าสิ่งที่คุณสงสัยเป็นความจริง” เขาถามต่อ หญิงสาวทำท่าครุ่นคิดอยู่สักครู่ ก่อนที่เธอจะค่อยๆ ส่ายหน้าอย่างสิ้นไร้หนทาง“ไม่รู้สิคะ ฉันก็ไม่ได้คิดเลย ว่าถ้าสุดท้ายแล้ว ฉันได้คำตอบเรื่องสาเหตุการตายของลูก และผลมันออกมาเป็น...ทีฆ่าลูกจริงๆ ฉันจะทำยังไง” เธอพูดเสริม“ถ้าให้ผมแนะนำ ผมคิดว่าควรจะแจ้งความ”“ใครจะแจ้งละคะ ฉันจะแจ้งเรื่องนี้ในฐานะอะไร แจ้งไปแล้วจะเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า ขนาดลูกตายทั้งคน เขายังปิดบังเรื่องนี้ได้ แม้แต่น้าแท้ๆ ของฉันก็ยังไม่รู้เลย ว่าลูกชายของฉันตายไปแล้ว” เจตนิพัทธ์เข้าใจสิ่งที่เธอต้องการจะสื่อ ถ้าท

“คุณย่าจะเป็นอะไรหรือเปล่าคะ” เสียงใสของเด็กหญิงตัวน้อยเอ่ยถามด้วยความกังวล ลักษณ์นารายังคงพยายามทำตามวิธีที่เธอเคยอบรมมา จากตอนที่ยังเป็นสาวออฟฟิศ“คุณย่าต้องไม่เป็นอะไรค่ะ รถพยาบาลกำลังมา” เธอเอ่ยตอบ ไม่นานจารุณีก็เริ่มรู้สึกตัว เธอกะพริบตาถี่ แล้วมองไปรอบๆ ด้วยอาการงุนงง“คุณแม่ได้ยินรักหรือเปล่าคะ?” ลักษณ์นาราถาม เพื่อที่จะดูปฏิกิริยาโต้ตอบของอีกฝ่าย“อืม...ฉัน...โอ๊ย...” อาการปวดศีรษะเกิดขึ้นอีกครั้ง จารุณีพยายามจะลุกขึ้น ดีที่ลักษณ์นารายังคงประคองตัวเธอเอาไว้“ไม่ต้องลุกค่ะคุณแม่ นอนนิ่งๆ ไปก่อน เดี๋ยวรถพยาบาลกำลังมานะคะ” จารุณีพยักหน้ารับเล็กๆ และทำตามคำแนะนำของลักษณ์นารา เธอสูดกลิ่นหอมของสมุนไพรจากยาดมที่ลักษณ์นารายื่นให้ไม่นานรถจากโรงพยาบาลก็มาถึง และพาตัวจารุณีไปส่งที่โรงพยาบาล ให้ทีมแพทย์ทำการตรวจอาการกันต่อ ลักษณ์นาราและขวัญวิวาห์ขับรถตามไปทันที และเธอก็ได้โทรบอกกับเจตนิพัทธ์ ซึ่งเขาก็บอกกับเธอว่าจะรีบเคลียร์งานแล้วตามไปที่โรงพยาบาล“คุณแม่เป็นยังไงบ้าง” ทันทีที่เจตนิพัทธ์มาถึง เขาก็เดินตรงเข้าไปหาภรรยา และเอ่ยถามด้วยความกังวล“ตอนนี้ปลอดภัยแล้วค่ะ หมอบอกว่าต้องนอนพักดูอา