All Chapters of Web of Lies: Drowning from my Brother-in-law's Touch: Chapter 281 - Chapter 290

“Belnice, what did you do in class earlier?” casual na tanong ni Rayan sa pinsan niya.“Hey,” agad siyang sinaway ni Bernice habang nakasimangot. “Bernice. Ber-nice. Bernice,” diin niya sa bawat letra para siguradong maintindihan siya ni Rayan.“I still can’t pronounce the ‘R’ properly, Belnice,” sagot ni Rayan habang nakangising nang-aasar.Malakas na ibinagsak ni Bernice ang paa niya sa sahig, saka nagpalobo ng pisngi. “I’m going to tell Mama and Papa about you,” pananakot niya habang nakadilat ang mga mata sa inis.“Whooo…” Itinaas ni Rayan ang dalawang hinlalaki, sadyang mapanukso ang tono. “Tattletale, whooo…”“Rayan Jael.”Napahinto agad ang pang-aasar ni Rayan nang marinig ang boses na iyon.Nakatayo si Riven sa may pintuan, nakahalukipkip ang dalawang braso. Patag ang mukha nito, halos walang emosyon. Sa murang edad niya, may kung anong seryoso at mature sa kilos niya na hindi pangkaraniwan sa isang bata.Tumingin si Rayan sa kuya niya at bahagyang nagtaas ng kilay. “Wh

“Kamukha nino?”Nakatitig si Raoul sa panganay niyang anak.“Kamukha ko at ni Rayan, Dad,” mahinahong sagot ni Riven.“Pero mas kamukha niya si Mommy,” mabilis na singit ni Rayan. “Yung picture niya na nasa phone ni Daddy.”Biglang nanigas ang panga ni Raoul. Bahagyang kumibot ang ugat sa sentido niya.“How old is she?” tanong niya, pilit na pinapanatiling kalmado at patag ang boses.Napaisip si Riven. Bahagyang kumunot ang noo niya bago marahang umiling.“Hindi ko po alam. Hindi ko kasi tinanong. Pero maliit siya. Mas maliit siya sa akin.”Malalim na huminga si Raoul. Sinubukan niyang pakalmahin ang sarili dahil biglang naging magulo ang isip niya.Imposible.Normal lang naman na may mga taong magkamukha. Maraming tao sa mundo ang puwedeng magkaroon ng parehong features kahit wala silang relasyon sa isa’t isa.At sa pagkakaalam niya, lalaki lang ang naging kambal na anak ni Jenesis.Walang babae.Wala. Maliban na lang kung...Hindi.Agad niyang itinulak palayo sa isip

“Good morning, Daddy,” bati ni Rayan sa pinakamalakas na boses sa kanilang lahat. Agad na lumiwanag ang mukha niya nang makita niyang sumama si Raoul sa breakfast table.“Morning, anak,” maikling sagot ni Raoul habang hinihila ang upuan at nauupo.Patag pa rin ang boses niya, pero sapat na iyon para mapangiti nang proud si Rayan.Napatingin ito sa katabi niyang si Riven. Wala man lang reaksyon ang nakatatandang kambal. Tahimik lang itong kumakain at patuloy na nagsusubo ng breakfast, gaya ng dati nitong kalmadong kilos.Maayos nang nakasuot ang tatlong bata ng kanilang uniform mula sa Lumina Kids Academy. Sky blue ang kulay, malinis at mukhang mamahalin. Kahit hindi nila sinasadya, malinaw na ipinapakita ng uniform ang estado ng kanilang pamilya.“Oh, yeah, Dad,” biglang sabi ni Rayan habang marahang tinatapik ang braso ng kapatid. “Where do you think Rheana studies? Baka naman, same school pala kami.”“Bakit hindi mo na lang tinanong kahapon?” singit ni Bernice, na maayos na nak

“Raoul, bakit ka pumunta rito?” tanong ni Silas.Hindi niya maitago ang kaba sa boses niya. Saglit ding napunta ang tingin niya sa babaeng nakatayo pa rin sa harap ng kanyang work desk.Hindi agad sumagot si Raoul. Nakatutok ang mga mata niya sa babaeng isang hakbang lang ang layo sa kanya.Sinuri niya ito mula ulo hanggang paa.May suot itong gray blazer na maayos na nakabalot sa slim nitong katawan. Ang masikip na mini skirt na kapareho ng kulay ay lalong nag-highlight sa mahahaba nitong binti.Maikli at blonde ang buhok nito.Pamilyar na pamilyar ang aura, pero hindi niya alam kung bakit.Hindi rin iyon ang secretary ni Silas na nakita niya kanina sa labas ng office.Sino siya?Samantala, halos hindi na makahinga si Jenesis.Nanigas ang buong katawan niya.Lalong yumuko ang ulo niya, na para bang gusto niyang mawala na lang sa harapan ni Raoul.Nanghihina ang mga tuhod niya at sobrang bilis ng tibok ng puso niya. Basa ng malamig na pawis ang mga palad niya.Hindi.Hind

Sa wakas ay huminto ang sasakyan ni Raoul sa harap ng penthouse na binili niya limang taon na ang nakalipas.Ito ang lugar na dati niyang pinapangarap na maging tahanan nilang pamilya. Isang bahay para sa kanya, kay Jenesis, at sa mga magiging anak nila.Ngayon, naroon siya kasama ang babaeng limang taon niyang hinanap.Alam ni Raoul na magugulat ang buong pamilya kapag nalaman nilang natagpuan na niya ang asawa niyang limang taon nang nawawala. Kaya bago niya ito dalhin sa mansion, dito muna niya dinala.Ito pa rin ang lugar na pinakapanatag ang loob niyang puntahan.“Aba, bumaba ka na,” sabi ni Raoul habang nauna nang hinawakan ang pulso ni Jenesis.“Gusto kong umuwi sa sarili kong bahay,” matigas na sagot ni Jenesis habang diretso lang ang tingin sa harapan.Napakunot ang noo ni Raoul. “This is your home too, Jenesis.”Sa wakas ay lumingon si Jenesis. Diretso niyang tiningnan ang mga mata ni Raoul nang walang takot.“Hindi ito ang bahay ko. Dahil hindi na ako asawa mo.”Ma