Se connecter“Gusto ko pa ring ipanganak ang anak na ito.”Mariing lumabas ang mga salitang iyon mula sa bibig ni Jenesis. Wala na siyang pag-aalinlangan. Para bang lahat ng pagdududa at pagkalito na ilang araw niyang pinagdadaanan ay tuluyan nang nauwi sa isang desisyong buo na sa isip niya.Natigilan si Raoul.Nanigas ang tingin niya habang diretso niyang tinitingnan ang mukha ng kanyang asawa, na para bang hindi siya makapaniwala sa kanyang narinig.Nagulat siya. Hindi niya iyon inaasahan.At sa likod ng mga mata niyang kanina pa puno ng pag-aalala, unti-unting lumitaw ang isang bagay na mas masakit.Malalim na pagkadismaya.Bago pa makapagsalita si Raoul, muling nagsalita si Jenesis.“Please, Kuya...” nanginginig pa rin ang boses niya, pero pinilit niyang maging matatag. “Irespeto mo naman ang decision ko. Please.”Dahan-dahang kumurap si Raoul. Sinusubukan pa rin niyang tanggapin ang narinig niya, kahit sa loob-loob niya ay para bang unti-unting gumuho ang pag-asang pinanghahawakan ni
Hindi inaalis ni Raoul ang tingin niya sa pinto ng consultation room. Paminsan-minsan ay malalim siyang humihinga, pilit na pinapakalma ang sarili habang kinakain ng kaba ang isip niya.Para bang may tanong na nakabara sa lalamunan niya. Hindi niya kayang balewalain, pero hindi rin niya alam kung paano ito aalisin sa isip niya. Alam niyang sapat ang tiwala ni Jenesis sa psychologist para sabihin ang mga bagay na hindi nito kayang sabihin sa kanya.At sa hindi niya maipaliwanag na dahilan, bahagya siyang gumaan ang pakiramdam dahil doon, pero lalo rin siyang kinabahan. Ipinasok niya ang kamay sa bulsa ng pantalon at kinuha ang cellphone niya. Pagkabukas ng screen, agad niyang binuksan ang messaging app.Mabilis na gumalaw ang mga daliri niya.[Kumusta ang counseling session? Matatagalan pa ba?]Ipinadala niya ang mensahe sa psychologist na kasalukuyang kausap ng kanyang asawa sa loob ng room.Ilang segundo lamang ang lumipas, pero pakiramdam ni Raoul ay napakatagal ng paghihintay.
Ang dating ay relaxed lang si Salome habang nakaupo sa living room, pero agad siyang napabangon nang makita ang kanyang pangalawang anak na papasok sa mansion. Ang huling pagpunta ni Duke dito ay noong dumalo ito sa kasal ni Caizer.“Duke,” tawag niya, halatang nagulat sa bigla nitong pagdating.“Ma,” maikling sagot ni Duke habang diretso at kumpiyansa ang mga hakbang.Sa likuran niya ay sumunod si Iris. Maayos at elegante ang kanyang kilos habang may dala siyang isang basket ng mamahaling prutas.“Good afternoon, Ma,” magalang na bati ni Iris bago iniabot ang dala niyang basket sa kasambahay na nakatayo malapit sa kanila.Saglit lamang siyang nilingon ni Salome bago muling ibinalik ang atensiyon kay Duke.“You rarely come here. Is there something you need?” diretsahan niyang tanong, walang paligoy-ligoy.“Let’s sit first, Mama,” kalmadong yaya ni Duke.Nauna siyang naglakad papunta sa sofa sa living room at umupo. Relaxed ang kanyang kilos, pero nanatili pa rin ang dignidad at
Puno ng mainit na pakiramdam at pag-asa ang loob ng examination room.Nakahiga si Iris sa examination bed habang nakatayo naman si Duke sa tabi niya. Si Bernice ay maayos na nakaupo sa isang upuan malapit sa paanan ng kama, kahit hindi mapakali ang mga mata nito sa kakatingin sa paligid dahil sa sobrang curiosity.Pagkatapos ng pagsusuri, ngumiti nang mahinahon ang OB-GYN na tumingin kay Iris.“Congratulations, Ma’am,” sabi ng doktor. “Everything looks good, and your pregnancy is healthy so far.”Ang mga balikat ni Duke, na kanina pa parang hindi niya namamalayang pinipigilan, ay bahagyang bumaba. Sa wakas ay nakahinga rin siya nang maayos.“You’re six weeks pregnant,” pagpapatuloy ng doktor. “It’s still very early, so we really need to be careful and make sure you’re getting enough rest.”Napalingon si Iris kay Duke. Namumuo ang luha sa kanyang mga mata.“Six weeks, Duke,” mahina niyang bulong, na para bang hindi pa rin siya makapaniwala.Tumango si Duke at agad na hinawakan n
Ilang sandali ring natigilan si Duke.Para bang kailangan niya munang iproseso nang mabuti ang mga salitang kakalabas lang sa bibig ng kanyang asawa. Pero hindi nagtagal ang katahimikang iyon.“Mama is pregnant?!”Naputol ang katahimikan dahil sa sigaw ni Bernice.Agad na bumaba ang bata mula sa kandungan ng kanyang ama at tumayo sa harap ni Iris. Kumikislap ang mga mata niya sa sobrang excitement.“So... may baby na sa tummy ni Mama?” tanong niya, halos mapatalon sa tuwa.Mahinang natawa si Iris at tumango, hindi maitago ang malaking ngiti sa labi niya.“Oo, anak. Buntis si Mama,” malambing niyang sagot. “Hindi na magtatagal at magkakaroon ka na talaga ng baby brother or sister.”Sa wakas ay nakabangon na rin si Duke mula sa pagkakaupo. Wala siyang pag-aalinlangan na lumapit kay Iris at agad itong niyakap.“This isn't a dream, right, Ris?” mahina niyang bulong, halos hindi marinig. “You're really pregnant?”Tumango si Iris habang nasa loob pa rin ng yakap niya.“Oo, Duke...
Mag-isa lamang na nakaupo si Jenesis sa sofa sa loob ng kanyang kwarto. Marahan niyang hinahaplos ang tiyan niyang nagsisimula nang bahagyang bumukol. Hindi niya namamalayan ang paulit-ulit na paggalaw ng kamay niya, na para bang sinusubukan niyang pakalmahin ang magulong pakiramdam sa loob ng kanyang puso.Biglang bumukas ang pinto ng kwarto.Akala niya si Raoul ang pumasok.Pero sa halip, tatlong maliliit na ulo ang sunod-sunod na sumilip mula sa likod ng pinto.“Mommy...!” masayang tawag ni Rheana habang mabilis na pumapasok sa kwarto. “Mommy is awake!”Napangiti si Jenesis nang makita ang bunsong anak.“Gising na ako, baby. Naligo na rin si Mommy.”Agad na umakyat si Rheana sa sofa at niyakap ang kanyang ina mula sa gilid. Sumunod si Rayan at yumakap naman mula sa kabilang side.Si Riven lang ang hindi agad lumapit. Umupo siya sa sofa na nasa tapat nila at tahimik na tiningnan ang kanyang mommy.“Kumusta ang pag-aaral ninyo kanina kay Sir Brian?” malambing na tanong ni Jen
“Hindi mo kailangang sundin palagi ang sinasabi ng iba.”Dahan-dahang itinaas ni Jenesis ang ulo niya at tumingin sa mga mata ni Raoul. Bahagya siyang nagulat, dahil ngayon lang siya nakarinig ng salita mula rito na parang kakampi niya.Pero bago pa niya maintindihan ang ibig sabihin noon, lumapit
Matapos ang almusal na nagtapos sa mabigat at tensyonadong atmosphere, lumipat si Jenesis sa kusina para hugasan ang pinagkainan ng buong pamilya.Mariin niyang pinipisil ang sponge laban sa plato, halos sobra na ang diin, parang gusto niyang kuskusin hindi lang ang dumi, kundi pati ang mga salitan
“Maghanap ka ng ibang lalaki para mabuntis ka, Jen.”Ang sinabi ni Caizer nang umagang iyon ay parang malakas na hampas sa dibdib ni Jenesis. Nanlaki ang mga mata ng dalagang asawa, hindi makapaniwala sa narinig.Paano nagawa ng sarili niyang asawa na sabihin iyon nang ganun lang kadali? Na para b
“Raoul…?” kakalabas lang ni Yngrid mula sa banyo matapos gumamit ng CR nang mapansin niyang walang laman ang kama.Agad siyang napasimangot. Tumingin siya sa paligid, gusot ang kumot, pero wala ang asawa niya.“Sigurado nasa study room na naman,” bulong niya, naka-pout pa. “Ba’t hindi na lang siya







