Todos os capítulos de องค์หญิงหงส์เพลิงของสามีสัตว์อสูรทั้งห้า: Capítulo 111 - Capítulo 120

บรรยากาศแห่งความวุ่นวายเริ่มเปลี่ยนเป็นระเบียบมากขึ้น เมื่อกองทัพของเซี่ยงเต๋อเข้ามาควบคุมสถานการณ์ เฟิ่งเหยียนปาดเหงื่อพลางส่งสัญญาณให้เสวียนม่อไห่ช่วยหยิบสมุนไพรจากกระดองเก็บของของเขาออกมา เนื่องจากมีผู้คนเข้ามาเยอะขึ้น นางก็ไม่ควรเปิดเผยความสามารถของตนเองมากเกินไปเต่าหนุ่มจัดการคัดแยกสมุนไพรสดและยาผงสมานแผลส่งต่อให้ทหารราบอย่างรวดเร็ว ในขณะที่อิงชิงอวี่ซึ่งร่อนลงมาจากฟากฟ้า พับปีกเข้าหาตัวพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลายลง“พวกมันล่าถอยออกไปไกลแล้ว และกลับเข้าค่ายทหารในเขตของเผ่ารกร้างจนหมดสิ้นแล้ว... แต่ข้าคิดว่าอย่างไรที่นี่ก็ยังไม่ปลอดภัย เพราะถือว่าใกล้กับเขตชายแดนนัก เร่งย้ายคนเจ็บออกไปจะดีกว่า”เซี่ยงเต๋อได้ยินประโยคแรกก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่จนใบหูขนาดยักษ์ขยับกางพัดวีไอร้อนออกจากใบหน้า เขาประสานมือคารวะกลุ่มของเฟิ่งเหยียนอีกครั้งด้วยความนอบน้อม “ได้ยินเช่นนี้ ข้าก็เบาใจ ต้องขอบคุณพวกท่านอีกครั้ง... ทหาร! จัดการทำเปลสนาม ลำเลียงพี่น้องเรากลับไปรักษาตัวที่ค่ายใหญ่เดี๋ยวนี้!”ภาพทหารราบของเผ่าพฤกษาที่กุลีกุจอเข้ามาช่วยเหลือ

“อาเหยียน! เผ่ารกร้างกำลังระดมพลทั้งหมดเพื่อเตรียมบุกที่นี่แล้ว!” อิงชิงอวี่ในร่างมนุษย์ปรากฏกายขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด หยาดเหงื่อเย็นเฉียบเกาะพราวบนหน้าผาก “ข้าเห็นพวกอีแร้ง จระเข้ แมงป่องและหมาคลั่งรวมตัวกันไม่ต่ำกว่าห้าร้อยนาย คาดว่าไม่เกินหนึ่งชั่วยามก็น่ามาถึง!”เฟิ่งเหยียนผุดลุกขึ้นทันที ความง่วงงุนมลายหายไปสิ้น นางพาทุกคนมุ่งหน้าไปยังกระโจมของรองแม่ทัพเซี่ยงเต๋อและแจ้งข่าวร้ายนี้ทันทีรองแม่ทัพช้างถึงกับเบิกตากว้าง ใบหูใหญ่กระพืออย่างสับสน “ห้าร้อยนายรึ! นั่นมันกองทัพขนาดย่อยเลยนะ ยามปกติที่พวกมันยกมามีเพียงร้อยนาย เราก็ไม่อาจต่อกรได้แล้ว แต่นี่กลับยกมาห้าร้อยนาย! ไม่ได้การ... เราต้องรีบแจ้งท่านแม่ทัพใหญ่!”ทว่าเมื่อก้าวมาถึงหน้ากระโจมกลาง เซี่ยงเต๋อกลับหยุดชะงักอย่างลำบากใจ เขาเหลือบมองแสงตะเกียงที่วูบไหวข้างในพลางรำพึง “สงสัยป่านนี้... ท่านสงหย่วนคงจะกินอิ่มจนหลับปุ๋ยไปแล้ว...”ท่าทีสับสนเช่นนั้นดูผิดวิสัยของเซี่ยงเต๋อที่พวกนางเห็นมาตลอดเช้าวันนี้ ทว่านี่คือเรื่องเร่งด่วนที่ไม่อาจมานั่งนอนรอความตา

ทหารราบเกือบพันนายที่ประจำการอยู่รอบบริเวณนั้น ทั้งกระต่าย กระรอก และกวางต่างหยุดชะงัก พวกเขามองดูแม่ทัพใหญ่ในสภาพดูไม่ได้ สลับกับมองไปที่รองแม่ทัพช้างผู้ยืนตระหง่านอยู่บนรอยแยกของกระโจมทว่ากลับไม่มีทหารแม้แต่นายเดียวขยับเขยื้อน คมหอกยังคงชี้ลงดิน แววตาของทหารทุกนายเต็มไปด้วยความเอือมระอาและชิงชังที่เก็บกดมานานแสนนานเซี่ยงเต๋อก้าวออกมาจากกระโจมด้วยท่าทางองอาจ นัยน์ตาดุดันประดุจพญาคชสารจ้องมองไปยังเหล่าทหาร “ใครกล้าจับข้า... ก็เข้ามา!”ความเงียบปกคลุมทั่วลานค่ายครู่หนึ่ง ก่อนที่ทหารกระต่ายนายหนึ่งจะวางหอกลงแล้วคุกเข่าต่อหน้าเซี่ยงเต๋อ ตามด้วยทหารคนอื่น ๆ ที่เริ่มคุกเข่าลงทีละคนจนกลายเป็นคลื่นสัตว์อสูร“พวกเราจะฟังคำสั่งของผู้ที่เห็นค่าในชีวิตของพวกเราเท่านั้น!”สงหย่วนหน้าซีดเผือดเป็นสีเทา ยกมือชี้หน้าทหารไปทีละนาย “พวกเจ้า... พวกเจ้า...”“ทหาร! ลากตัวอดีตแม่ทัพใหญ่ผู้นี้ไปขังไว้ในคุกใต้ดินหลังค่าย!” เซี่ยงเต๋อสั่งการด้วยน้ำเสียงทรงพลัง “ห้ามมิให้ใครปล่อยออกมาจนกว่าศึกจะจบ อย่าให้เขาออกม

คำถามของเฟิ่งเหยียนพาให้ทุกตนที่นั่งรับประทานอาหารอยู่ต้องนิ่งชะงักไปนั่นสิ... สงครามครั้งนี้ เป็นเพียงสงครามย่อยเท่านั้น ทัพของเผ่ารกร้างเป็นเพียงระลอกคลื่นเท่านั้น พวกเขาชนะในครั้งนี้ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะชนะในครั้งถัดไป...ดวงตาของชายหนุ่มหรี่ลง ทอดสายตามองออกไปนอกชายแดนที่เป็นป่าเขียวขจี ทุ่งหญ้า ก่อนจะกลายเป็นผืนทรายอันร้อนระอุในอาณาเขตของเผ่ารกร้างที่เริ่มพร่าเลือนในความมืดเซี่ยงเต๋อนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ใบหูใหญ่กระพือช้า ๆ อย่างใช้ความคิด พลางชี้ไปยังซากปรักหักพังของป้อมปราการอิฐเก่าที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางที่ราบที่เป็นทุ่งหญ้า“ข้าตั้งใจจะขอให้สภาเผ่าส่งทรัพยากรและแรงงานมา เพื่อเร่งสร้างกำแพงหินและป้อมค่ายใหม่ให้สูงกว่าเดิมตรงจุดรอยต่อระหว่างทะเลทรายและทุ่งหญ้า ข้าเชื่อว่าหากเราก่ออิฐให้หนาและแน่นขึ้น มันจะเป็นปราการที่พวกรกร้างไม่อาจก้าวข้ามเข้ามาได้อีก”ทว่าคำกล่าวของรองแม่ทัพช้างกลับได้รับเพียงเสียงหึในลำคอจากคณะเดินทางต่างถิ่น อิงชิงอวี่ที่กลับเข้ามานั่งล้อมวงรับประทานอาหารต่อ แววตาคมจ้องมองช้างหนุ่มอย่างตรงไปตรงมา&ld

เปลวไฟสีส้มทองเต้นระบำอยู่กลางลานดินกว้างของป้อมแห่งใหม่ ส่งกลิ่นหอมกรุ่นของฟืนไม้จันทน์หอมโชยไปทั่วบริเวณ คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายก่อนที่พวกของเฟิ่งเหยียนจะเดินทางเข้าไปที่เผ่าพฤกษา เพื่อรับรางวัลจากสภาเผ่างานฉลองชัยชนะและการสร้างป้อมใหม่ถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย ทว่าเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา บรรดาทหารราบต่างแยกย้ายกันไปตามซุ้มอาหารธรรมชาติของสายพันธุ์พวกกระต่ายและกระรอกพากันแทะเล็มผลเบอร์รี่ป่าและถั่วคั่วเกลืออย่างเพลิดเพลิน ทหารแพะและแกะล้อมวงกินหญ้าอ่อนหวานและใบหม่อนสด เช่นเดียวกับพวกกวางที่กำลังเคี้ยวกิ่งอ่อนของต้นหลิวและผลเกาลัดย่าง ขณะที่ทหารหมีและช้างนั่งล้อมไหสุราน้ำผึ้งหมักป่าพลางหัวเราะร่วน แย่งชิงปลาเผาตัวเขื่องและหน่อไม้ป่าเผาไฟกันอย่างสนุกสนานที่กองไฟใจกลางค่าย กลุ่มของเฟิ่งเหยียนและรองแม่ทัพเซี่ยงเต๋อนั่งล้อมวงทานอาหารกันด้วยความผ่อนคลายที่สุดในรอบสามสัปดาห์ บนโต๊ะไม้เตี้ยมีอาหารที่จัดสรรมาอย่างใส่ใจเสวียนม่อไห่กำลังใช้มือแกะเนื้อเห็ดป่าตุ๋นในกระบอกไม้ไผ่รสเลิศ เฉินโม่เคี้ยวปลาย่างเกลือจนหนวดขยับพลิ้ว เฟิ่งเหยียนและอิงชิงอวี่คีบชิ้นเนื้อหมูป่าตา