Todos os capítulos de องค์หญิงหงส์เพลิงของสามีสัตว์อสูรทั้งห้า: Capítulo 141 - Capítulo 150

เนี่ยหมิงชะงักงันจนร่างแข็งค้าง ใบหน้าซีดเผือดจนกลายเป็นสีเทาขี้เถ้า เมื่อเห็นกลุ่มผู้อาวุโสสูงสุดของเผ่าทั้งเจ็ดยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าโกรธแค้นระคนผิดหวัง เบื้องหลังของพวกเขาคือกลุ่มวีรบุรุษทั้งหก ซึ่งทั้งหมดนี้สมควรจะอยู่ในห้องรับประทานอาหารที่หอสภาเผ่าสิ!และไม่เพียงแต่สองกลุ่มทรงอำนาจที่อยู่เบื้องหน้าเขาเท่านั้น กองทหารเผ่าพฤกษาในชุดเกราะครบมือที่ซุ่มอยู่รอบโรงเก็บฟืนพลันปรากฏตัวขึ้นล้อมกรอบไว้ทุกทิศทาง ประกายดาบสะท้อนแสงวาววับ ข่มขวัญจนลูกน้องของเนี่ยหมิงต่างพากันล้วงอาวุธออกมาด้วยสัญชาตญาณสัตว์ป่าที่จวนตัว“พะ... พวกท่าน... มาที่นี่ได้อย่างไรกัน?” เนี่ยหมิงละล่ำละลักพยายามเค้นเสียงที่สั่นพร่าออกมา พลางมองไปสำรวจรอบกายด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด สมองแกะเร่งประมวลผลหาเหตุผลที่เข้าท่าที่สุด เพื่อมาอธิบายเหตุการณ์ในยามนี้“อ๊ะ! คือข้า... ข้าเพียงแต่ได้รับเบาะแสว่าโจรลักพาตัวชาวบ้านทั้งหลายมาไว้ที่นี่ ใช่! ดังนั้น ข้าจึงรีบนำกำลังมาตรวจค้น เพื่อจะได้ช่วยเหลือชาวบ้านที่ถูกจับมาด้วยเพียงเท่านั้น!”“เลิกเอ่ยวาจาโป้ปดพกลมได้แล้ว!

สิ้นเสียงรายงานของทหารกล้าที่สั่นพร่าด้วยความตื่นตระหนก เสียพูดคุยของเหล่าผู้อาวุโสเงียบลงทันควันผู้อาวุโสเซี่ยงหลุนพ่นลมหายใจอย่างร้อนรน มือกำไม้เท้าแน่น แต่ทว่าดวงตากลับสั่นไหว “ห้าพันนายเชียวรึ!”“ที่ชายแดน เซี่ยงเต๋อมีทหารเพียงสองพันนายเท่านั้นเองนะ!” ผู้อาวุโสหยางกวงร้องเสียงหลงอย่างเป็นกังวลผู้อาวุโสฉงสงรีบคำนวณพลทหารในเผ่าทันที “ในเผ่าเองก็เหลือทหารไว้ดูแลความสงบไม่ถึงพันนาย ที่เหลือก็กระจายกันอยู่ตามแนวรอยต่อทุ่งหญ้าที่ชายแดน เราจะแบ่งทัพไปเสริมอย่างไรได้ทัน!”“ปกติพวกมันมาแค่หลักร้อย เราก็สู้กันแทบรากเลือดแล้ว” ผู้อาวุโสถู่เซียนเอ่ยขึ้นพลางขยับหูยาวเรียวไปมาอย่างตื่นตระหนก ดวงตาสีทับทิมเบิกกว้างด้วยความกังวล“ห้าพันนายนี่มันเกณฑ์มาหมดทั้งเผ่ารกร้างเลยหรืออย่างไร ไม่ใช่ว่าพวกมันฆ่าแกงกันเองเพื่อแย่งชิงอาหารจนประชากรลดลงไปมากแล้วรึ เหตุใดจึงยังมีกำลังพลมหาศาลเช่นนี้มาประชิดชายแดนเราได้!” ผู้อาวุโสซูซู่ถามอย่างสงสัยผู้อาวุโสซานกู่ลูบเคราไปมา “พวกมันคงทุ่มสุดตัวเพื่อเด

แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันในกระโจมหลักบนป้อมปราการไหวระริกตามแรงลมหนาวที่พัดผ่านชายแดน กลิ่นอายคาวเลือดจากมหาสงครามเจือจางลง แทนที่ด้วยบรรยากาศแห่งการขบคิดอันหนักอึ้งเจิ้นหยาง หัวหน้าเผ่าผู้เพิ่งได้รับคืนตำแหน่งและล้างมลทิน นั่งหลังตรงอยู่ท่ามกลางเหล่าแม่ทัพทั้งหลายในสงครามแม้ชัยชนะครั้งนี้จะยิ่งใหญ่จนชาวบ้านในเผ่าพฤกษาพากันจัดงานเลี้ยงเฉลิมฉลองครึกครื้นกันมากเพียงใด แต่ในใจของผู้นำและเหล่าแม่ทัพกลับยังคงมีหนามยอกอกที่ชื่อว่าเผ่ารกร้างหลังจากที่เจิ้นหยางทราบเรื่อง ได้มีการปรึกษากับบรรดาผู้อาวุโสทั้งเจ็ดแล้ว ก็ยังไม่อาจหาข้อสรุปได้ว่าจะจัดการกับเผ่ารกร้างต่อไปอย่างไรสงคราม... ไม่ได้จบลง หลังจากที่ทหารคนสุดท้ายล้มลง แต่ทว่ามันยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่ต้องจัดการให้เรียบร้อย เพื่อป้องกันมิให้เกิดสงครามเช่นนี้ขึ้นอีกต่างหาก!“สิ่งที่ข้าและเหล่าผู้อาวุโสกังวลก็คือหากทิ้งเผ่ารกร้างไว้เช่นนี้ อีกสิบปีไฟสงครามก็จะปะทุขึ้นมาใหม่” เจิ้นหยางเอ่ยทำลายความเงียบ “ผู้อาวุโสไว้วางใจในสติปัญญาของพวกท่าน จึงให้ข้าดั้นด้นมาปรึกษาเรื่องนี้กับพวกท่านถึ

แสงแดดอ่อนของเช้าวันที่สองหลังมหาสงครามสงบลง ทอดเงาผ่านกระโจมผ้าใบสีขาวนวลที่ตั้งตระหง่านอยู่ริมชายแดนระหว่างเผ่าพฤกษาอันเขียวชอุ่มและทะเลทรายอันแห้งแล้งของเผ่ารกร้างบรรยากาศภายในเต็มไปด้วยความกดดัน โดยอิงชิงอวี่ ไป๋จิ่วถิง เสวียนม่อไห่ เฉินโม่ ชิงหลุน และเซี่ยงเต๋อต่างยืนนิ่งดุจกำแพงมีชีวิตอยู่เบื้องหลังเฟิ่งเหยียนและเจิ้นหยาง ผู้เป็นประธานในการเจรจาเบื้องหน้าของพวกเขาคือเหล่าสตรี ฮูหยินของหัวหน้าจากสี่สายพันธุ์ที่บัดนี้กลายเป็นแม่ม่ายสงคราม พวกนางนั่งเผชิญหน้าด้วยท่าทีที่แตกต่างกันตามสัญชาตญาณติดตัวจื่อเยียน ฮูหยินหัวหน้าสายพันธุ์อีแร้ง มีร่างกายผอมเพรียว ทว่าดูแกร่งกร้าว ใบหน้าตอบแหลมคมดุจใบมีด ดวงตาเว้าลึกฉายแววระแวดระวังหลานซือ ฮูหยินหัวหน้าสายพันธุ์หมาคลั่ง มีรูปร่างกำยำและสูงใหญ่กว่าสตรีคนอื่นในกลุ่มอย่างเห็นได้ชัด เนื่องจากธรรมชาติของหมาคลั่งหรือไฮยีน่าที่ตัวเมียเป็นใหญ่กว่าตัวผู้ นางนั่งแยกเขี้ยวเล็กน้อย แววตาดุดันไม่ยอมคนฉินเซียว ฮูหยินหัวหน้าสายพันธุ์แมงป่อง มีตัวเล็กกะทัดรัด ผิวพรรณดูซีดเซียวและหม่นแสง นางนั่งขดตัวลีบเล็กชิดขอบเก้า

หลังจากที่ลงนามในสัญญาค้าขายแลกเปลี่ยนเสร็จเรียบร้อย เหล่าฮูหยินทั้งสี่ยังมิได้แยกย้ายกลับถิ่นของตน ทว่าพวกนางนั่งล้อมวงประชุมกันต่ออย่างเคร่งเครียด เพื่อจัดสรรรอบเวรในการลำเลียงทรัพยากรและการแบ่งปันเสบียงที่จะได้รับจื่อเยียนเริ่มกางแผนที่เส้นทาง เพื่อจัดชุดขนส่ง เฉากุ่ยคำนวณปริมาณเกลือที่จะขุดขึ้นมาได้ในแต่ละรอบ ส่วนหลานซือและฉินเซียวต่างถกเถียงเรื่องการคัดแยกสมุนไพรและถ่านหิน เพื่อให้ได้สัดส่วนอาหารที่ยุติธรรมที่สุดสำหรับเด็ก ๆ ในสายพันธุ์ของตนภาพที่เห็นนับว่าเป็นนิมิตหมายใหม่ของเผ่ารกร้างที่จะไม่ต้องรบราแย่งชิงทรัพยากรภายในเผ่าอีกต่อไป!เปลี่ยนจากการแย่งชิงเป็นการประนีประนอมให้ความช่วยเหลือกัน ส่งต่อสายสัมพันธ์นี้ไปจนถึงรุ่นบุตรหลาน!ส่วนอีกทางด้านหนึ่งคณะเจรจาจากเผ่าพฤกษาก็กำลังมุ่งหน้ากลับสู่ป้อมปราการชายแดน เฟิ่งเหยียน อิงชิงอวี่ และเจิ้นหยางต่างนั่งอยู่รถม้าคันเดียวกันนางหันไปย้ำกับเจิ้นหยางด้วยสีหน้าจริงจัง “ท่านเจิ้นหยาง... สำหรับเรื่องถ่านหินนั่น... เมื่อเผ่ารกร้างส่งมาแล้ว ข้าอยากให้ท่านกำชับคนงานให้จัดการอย่างระมัดระวังที่สุด ว