All Chapters of น้องสาวคนดี สามีพี่ยกให้เจ้า!: Chapter 111 - Chapter 120

เจียงเทียนอีรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับขาดสติ แต่การกระทำของเขาก็ช่วยจัดการกับสัตว์อันตรายพวกนั้นไปได้มาก จนในที่สุดกวางทั้งหมดสิบสามตัวก็ถูกจัดการ เหลือเพียงหมาป่าที่เข้ามาผสมโรงกรรรทั้งที่กำลังจะปิดฉากลงได้แล้ว หูเริ่มแว่วเสียงครางต่ำมาพร้อมกลิ่นเน่าเหม็น รอบด้านมีพวกซากศพโผล่หน้ามารายล้อม จำนวนมากกว่าหมาป่าและกวางหลายเท่าตัวการมาถึงของพวกซากศพเป็นสิ่งที่คิดไว้แล้วว่าอาจจะเกิดขึ้น แต่ไม่คิดว่าจำนวนของพวกมันจะเยอะมาก มองดูกองเลือดที่เจิ่งนองก็พอเข้าใจตอนที่คิดว่าเดี๋ยวพวกมันก็เข้ามาร่วมวงด้วย จู่ ๆ หมาป่าที่เหลืออยู่หางของพวกมันก็ลดต่ำปลายหูลู่ลง ท่าทางหวาดกลัวตื่นตระหนกหันมองไปในทิศทางเดียวกันทุกคนรีบขยับมาเกาะกลุ่มเอาไว้ทันที“มีบางอย่างกำลังมา” นกบินวนแตกรังพร้อมกับไอเย็นที่เข้าใกล้ “จัดการกวางทั้งหมดแล้ว พวกเรารีบกลับเข้าเมืองก่อน”อย่างไรเป้าหมายแรกก็สำเร็จแล้วความกังวลดำเนินมาถึงขีดสุด พวกเขากำลังจะหนีกลับเข้าเมือง ตอนนั้นเองที่เบื้องหน้าก็ได้ปรากฏร่างของสตรีผู้หนึ่งที่นั่งอยู่บนหลังม้า

กึก“เจ้าว่าอะไรนะ?” ราวกับได้ยินไม่ชัดเมืองถงหรงยังมีคุณหนูใหญ่ตระกูลใดอีก“เป็นคุณหนูใหญ่ซูเนี่ยน”“!”“คุณหนูกลับมาช่วยพวกเราแล้ว”ไม่ใช่เพียงทหารเฝ้ากำแพงที่ตกใจ แต่ซูเจินเจินที่ยืนอยู่ตรงนี้ก็ตกใจเช่นกัน นางมองออกไปนอกกำแพง นึกไปถึงสายตาของเว่ยชิงชาน ก่อนหน้านี้เขาก็มองออกไปเช่นกันเป็นเพราะว่าพี่สาวกลับมาแล้วเช่นนั้นหรือ?มือเล็กสั่นไหว ความกลัวครอบงำจิตใจ กลัวเหลือเกินว่าตัวเองจะไม่เป็นที่ต้องการแล้ว หากเป็นก่อนหน้านี้ไม่มีทางที่ซูเจินเจินจะคิดมาก นางถูกประคบประหงมมานานแต่ว่าตอนนี้ชาวเมืองกรอกหูว่านางไร้ประโยชน์ หากพวกเขาคิดจะรั้งให้ซูเนี่ยนอยู่ต่อ และผลักไสนางออกไปจะทำเช่นไร ประสาทการรับรู้ของจอมยุทธ์ว่องไวมาก ตัวอยู่ริมธารแต่หูได้ยินเสียงต่อสู้ที่รุนแรงทั้งพวกสัตว์ก็ดูปั่นป่วน เมืองถงหรงเกิดเรื่องแน่ซูเนี่ยนจึงตัดสินใจกระโดดขึ้นหลังม้ารีบเดินทางรวดเร็วปล่อยให้โส่วอี้กับซิ่นอี้ตามหลังพอมาถึงก็ไม่ผิดไปจากที่คิด ที่นี่กำลังมีการนองเลือดถ

จบเรื่องวุ่นวาย ซูเนี่ยนก็ได้กลับมาที่เมืองถงหรง ทหารที่ประจำการป้อมที่สามรู้แล้วว่าหญิงสาวกลับมา พวกเขามารอต้อนรับนางทันที นี่ทำให้เหล่าชาวเมืองหันมามองด้วยความสนใจ เพราะเรื่องวุ่นวาย พวกเขาไม่กล้าเข้าใกล้ประตูทำได้เพียงเมียงมอง ยิ่งตอนนี้เห็นหลายคนวิ่งวุ่นเลยกังวลว่าอาจจะเกิดเรื่อง “เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ การต่อสู้เป็นเช่นไรบ้าง” มีคนใจกล้าผู้หนึ่งเอ่ยถาม“จัดการกับสัตว์พวกนั้นได้แล้ว สัตว์กับพวกซากศพถูกไล่ไปทั้งหมด”“เช่นนั้นหรือ! น่ายินดียิ่ง!”“ไม่เพียงเท่านั้น คุณหนูใหญ่กลับมาแล้ว”“คุณหนูใหญ่?”“คุณหนูใหญ่ซูเนี่ยนอย่างไรเล่า นางกลับมาแล้วและเป็นคนไล่พวกซากศพทั้งหมดไป”!ได้ยินแบบนั้นก็ตกใจก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นยินดี ตอนที่ซูเนี่ยนอยู่พวกเขาไม่รู้หรอกว่านางสร้างคุณงามความดีอะไรเอาไว้บ้าง หญิงสาวต้องทุ่มเทเพียงใดเพื่อปกป้องป้อมปราการที่สามด้วยฝ่ามือจนกระทั่งนางจากไปพวกเขาถึงได้รู้ซึ้งความวุ่นวายทั้งหมดเกิดขึ้นนับตั้งแต่วันที่ถงหรงไม

หลังจากนั้นหนึ่งชั่วยามจงเลี่ยงก็กลับมาพร้อมสีหน้าเคร่งเครียด “พบศพมนุษย์จำนวนไม่น้อยถูกฝังไว้อยู่ไม่ไกลจากป้อมปราการที่สามพ่ะย่ะค่ะ”“ฝังไว้นานแล้วหรือไม่”“ศพทั้งหมดถูกฆ่าปาดคอ เนื้อหนังย่อยสลายจนเริ่มแห้งกรังตามกาลเวลาคาดว่าน่าจะเกินหนึ่งเดือน” จงเลี่ยงเห็นศพมาไม่น้อย เขาจึงค่อนข้างจะแม่นยำซึ่งพอดีกับช่วงที่กงเพ่ยจวินเจอกับกวางป่าตัวแรก พวกสัตว์จมูกดีกว่ามนุษย์ทันทีที่ได้กลิ่นเลือดคละคลุ้งก็เดินทางมารวมกันไหนจะก่อนหน้านี้ที่มีการตายของทหารนับสิบและฝูงหมาป่า พอมีตัวอันตรายอยู่ใกล้ก็ต้องปิดประตูเมืองจำกัดการเข้าออกทันทีอีกเพราะเหตุนี้พวกเขาจึงไม่รู้เลยว่ามีคนวางเหยื่อล่อไว้ใต้จมูก“เป็นศพชาวบ้านทั้งหมดเลยหรือ” “พ่ะย่ะค่ะ แต่ไม่ใช่ชาวถงหรง กระหม่อมไม่คุ้นหน้าพวกเขา” แม้จะผอมโซแต่คนเหล่านั้นก็ไม่ยินดีจะตาย“ถูกฝังไว้ได้อย่างไร นี่ไม่ควรหลุดรอดสายตาของทหารยาม” ซูเนี่ยนขมวดคิ้วแน่น “ศพถูกฝังไว้บริเวณใด”“ต้นรากแดงพ่ะย่ะค่ะ&rdq

“เกิดอะไรขึ้น” เพราะเสียงที่ดังโวยวายทำให้ซูหนานตื่นขึ้นมาอีกครั้งเขาพยุงร่างที่อ่อนล้าออกมาจากห้องนอน มองบุตรสาวที่กำลังร้องไห้โดยที่มีภรรยาของเขาคอยปลอบประโลม“ไม่มีอะไรขอรับ” ซูจงหมินพยายามจะจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด เขาเดินเข้าไปหาบิดา“กลับไปพักเถิดขอรับ ร่างกายของท่านพ่อยังอ่อนแอนัก” “ไยเจินเจินจึงร้องไห้” แต่ซูหนานไม่ยอมกลับไป เขาถามย้ำ“ท่านพ่อไม่รักข้าแล้ว” ซูเจินเจินร่ำไห้มองบิดาด้วยสายตาเจ็บปวด“เจ้าหมายความว่าอย่างไร”“เรือนอวี้หลานเป็นของข้า”“พูดเหลวไหลอะไร เรือนอวี้หลานจะเป็นของเจ้าได้อย่างไร นั่นเรือนของพี่สาวเจ้า”“ท่านแม่ยกเรือนอวี้หลานให้ข้าแล้ว!”คราวนี้ซูหนานหันไปมองหน้าฟางอวี้ “เจ้ายกเรือนอวี้หลานให้เจินเจินหรือ?”ฮูหยินซูไม่ได้ตอบคำถามนางหลุบสายตาลง ซึ่งนั่นก็เป็นคำตอบแล้ว “ตระกูลซูใหญ่โตมีพื้นที่ตั้งมากมาย เหตุใดจะต้องอยากได้เรือนของเนี่ยนเนี่ยน