“หากเสด็จพี่ไม่อยากให้น้องอยู่ช่วยพวกเขา เรากลับเฟิงหยวนกันเลยก็ได้เพคะ”“หากทำเช่นนั้น เจ้าคงไม่สบายใจ”ซูเนี่ยนมองสือหวนจงนางรู้ว่าเขาโมโหและด้วยนิสัยแล้วเขาจะลงมือกับเว่ยชิงชานก็ได้ แต่ที่ไม่ทำเพราะกลัวว่าจะทำให้นางรู้สึกไม่ดี เช่นเดียวกับที่ไม่พานางกลับแดนใต้ทันที เพราะรู้ว่าซูเนี่ยนจะเป็นกังวลต่อให้ใครจะไม่ดียังไง แต่ซูเนี่ยนเป็นคนดีนางหวังดีกับพวกเขาด้วยใจจริง“ขอบคุณเพคะ” ที่เข้าใจนางพูดจบคนตัวเล็กก็ขยับเข้าใกล้ กอดผู้เป็นสามีเอาไว้แน่น “น้องใช้เวลาคิดและทบทวนจนแน่ใจ มีเรื่องหนึ่งที่อยากจะบอกกับเสด็จพี่ให้ชัดเจน”“เรื่องอะไร”“ข้ารักท่าน” สือหวนจงไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดนี้จากชายาตน เขาก้มหน้าลงมองนาง แววตาสุกใสแน่ชัดมั่นคง “รักมาก”“ผู้อื่นไม่มีใครสำคัญเทียบเท่าเสด็จพี่”เพราะสือหวนจงไม่ถามเรื่องของเว่ยชิงชาน มันจึงเป็นหน้าที่ของนางที่ต้องบอกให้เขารู้และมั่นใจ คนตรงหน้าจะต้องไม่ตะ
Read more