All Chapters of เกิดใหม่เป็นแม่เลี้ยงของลูกสาวจอมซนในยุค 80: Chapter 61 - Chapter 70

อาหารมื้อเย็นบ้านเสิ่นจบลงช้ากว่าทุกวัน แต่ถึงอย่างนั้นรสชาติอาหารคาวหวานบนโต๊ะก็ทำให้ทุกคนรู้สึกเพลิดเพลินและมีความสุขมากกว่าทุกวันโดยเฉพาะคุณหนูเสิ่นเลี่ยงลี่ ที่กำลังนำองุ่นลูกใหญ่หวานสดชื่นเข้าปากเป็นคำสุดท้าย หลังจากทานขนมหวานที่คุณแม่เตรียมไว้ให้จนหมดจาน“อร่อยมากเลยหรือ?”แก้มกลมป่องที่ขยับไปมาไม่หยุดทำให้เสิ่นเฟยหลงต้องถามลูกสาว ขณะใช้ผ้านุ่มเช็ดมุมปากที่กำลังขยับไปมาอย่างเพลิดเพลินคุณหนูเสิ่นได้ยินคำถามนั้นก็รีบเคี้ยวและกลืนองุ่นลงคออย่างรวดเร็ว ปากเล็ก ๆ ไม่พลาดโอกาสสำคัญ อย่างเช่นการโอ้อวดอาหารของคุณแม่ที่รัก“มากที่สุดค่ะ คุณแม่ทำอะไรก็อร่อย ใช่ไหมคะพี่ถิงถิง?”ไม่เพียงแค่ชื่นชมธรรมดา ทว่ายังหันไปขอกำลังเสริมจากพี่เลี้ยงที่ยืนอยู่ด้านหลังอีกด้วย“ใช่ค่ะคุณหนู”ถิงถิงก็เป็นหนึ่งในคนที่ได้ลิ้มรสมือคุณนายเช่นเดียวกัน และอดยอมรับไม่ได้เลยว่าคุณนายของหล่อนนั้นรสมือดีเยี่ยม อาหารทุกจานเมื่อได้ทำออกมาล้วนหน้าตาน่าทาน แถมรสชาติยังอร่อยจนแทบกลืนลิ้นอีกด้วยความเห็นของคนในบ้านล้วนไปในทิศทางเดียวกัน ไม่เว้

กู้เหม่ยอิงตั้งใจตื่นเช้ากว่าทุกวัน แต่ก็ยังนับว่าสายกว่าสามีอยู่ดี ในตอนที่เธอกำลังลุกขึ้นจากเตียงนอนก็เห็นว่าเขาแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว“ผมไปปลุกลูกเอง คุณไม่ต้องรีบ”ชายหนุ่มบอกกับภรรยาก่อนจะออกจากห้องไปในทันที วันนี้มีธุระสำคัญที่ต้องตื่นเช้ากว่าทุกวัน อีกอย่างนี่ยังไม่ใช่เวลาตื่นปกติของลูกสาว เช่นนั้นแล้วเขาจึงอาสาไปปลุกลี่ลี่เพื่อให้ภรรยาได้มีเวลาแต่งตัวนานขึ้นอีกหน่อยร่างสูงใหญ่เดินออกจากห้องนอนไปโดยไม่ได้รับรู้ถึงสายตาที่ภรรยามองเขาหลังจากที่ได้ฟังประโยคนั้น การเสียสละเพียงเล็กน้อยของสามีทำให้เช้าวันนี้ของกู้เหม่ยอิงเป็นไปอย่างมีความสุขหลังจากพับเก็บผ้าห่มเรียบร้อย กู้เหม่ยอิงเข้าห้องน้ำไปด้วยความรู้สึกที่คิดว่าการแต่งงานกับพ่อหม้ายอย่างผู้พันเสิ่นเฟยหลงถือเป็นเรื่องที่เธอคิดถูกแล้วแม้อายุของเธอและผู้พันเสิ่นจะต่างกันมากไปหน่อย แต่สำหรับวิญญาณของ ‘ไป๋เหม่ยอิง’ ที่อายุ 27 ปีเต็มก็ไม่ถือว่าห่างจากเขามากนักในยุคนี้ผู้ชายที่อายุเข้าเลขสามถือว่าค่อนข้างแก่ไปหน่อย หญิงสาวในยุคนี้อายุเพียงสิบห้าก็เริ่มแต่งงานมีครอบครัว

เสิ่นเฟยหลงขับรถย้อนกลับไปทางกลับบ้านด้วยใบหน้าแช่มชื่น มุมปากปรากฎรอยยิ้มจางอยู่เสมอ ความมั่นคงที่เขามีต่อภรรยานับวันยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ การจดทะเบียนสมรสในวันนี้เขาคิดมาระยะหนึ่งแล้ว เมื่อมั่นใจก็ไม่เห็นมีอะไรต้องกังวลอีก เขาจึงพาเธอมาดำเนินการเรื่องนี้อย่างไม่ลังเลต่างจากคนเป็นภรรยาที่กำลังนั่งทำสีหน้าไม่ถูกอยู่ข้างกัน เธอบอกไม่ถูกเช่นกันว่าตอนนี้รู้สึกเช่นไร จะว่าดีใจแน่นอนว่าต้องดีใจ อย่างน้อยเขาก็กล้าที่จะให้ความมั่นคงกับเธอในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย เพียงแต่การได้จดทะเบียนสมรสกับผู้พันเสิ่นเฟยหลงในวันนี้นับว่าเป็นสิ่งที่เธอไม่คาดคิดมาก่อนการกระทำของเขาคล้ายกำลังยืนยันในสิ่งที่เขาเคยพูดว่า ‘ไม่คิดเลิกรา’ ซึ่งพอได้จดทะเบียนกันแล้วเช่นนี้ ใช่ว่าในอนาคตจะเลิกรากันไม่ได้ แต่การหย่าร้างก็ไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้นทันทีที่รถยนต์รุ่นใหม่ล่าสุดเลี้ยวเข้ามาจอดในเขตโรงเรียนประจำเขตนี้ เสียงเครื่องยนต์เรียกความสนใจจากสายตาส่วนใหญ่ทั่วทั้งบริเวณรถยน์คันใหญ่สี่ล้อใช่ว่าใครจะมีก็มีได้ คุณครูหลายคนที่กำลังพานักเรียนออกมาทำกิจกรรมกลางแจ้งต่างให้ควา

ตลอดการเดินทางกลับบ้านกู้เหม่ยอิงต้องคอยตอบคำถามของลูกหมูน้อยไม่หยุด เพราะผู้เป็นพ่อตอบลูกสาวเพียงว่าเขาผ่านเรื่องราวเช่นนี้มานานมากเสียจนจำไม่ได้แล้ว ลี่ลี่น้อยจึงได้หันเหมาหาเธอแทนนั่นเองช่วงนี้เป็นช่วงปลายภาคเรียนซึ่งอีกหนึ่งเดือนก็จะปิดภาคเรียนนี้พอดี ลูกหมูของเธอจะสามารถเริ่มเรียนวันแรกได้ในเทอมหน้าหรืออีกราวสามเดือนข้างหน้ากู้เหม่ยอิงรู้สึกพอใจกับระยะเวลานี้มากทีเดียว เพราะเธอจะได้มีเวลาเตรียมตัวให้กับลูกสาวตัวน้อยลี่ลี่เข้าเรียนช้ากว่าเด็กวัยเดียวกันไปหนึ่งปี ตามปกติแล้วจะต้องเรียนซ้ำชั้น แต่ด้วยเส้นสายที่ใหญ่พอสมควรของเจ้าหนูลี่ลี่ ท่านผู้อำนวยการจึงอนุญาตให้เธอสามารถสอบเทียบชั้นได้ โดยกำหนดการสอบคือ ก่อนเปิดภาดเรียนหนึ่งสัปดาห์ และหากผลสอบออกมาอย่างไรก็ต้องว่ากันตามจริงภายในระยะเวลาสองเดือนนี้กู้เหม่ยอิงรู้สึกว่าลูกสาวของเธอสามารถทำได้ และเธอเองก็พร้อมทุ่มเทความรู้ที่ตนเองมีเพื่อลูกหมูน้อยเช่นกัน“ทานข้าวกันก่อนดีหรือไม่?”เสิ่นเฟยหลงหันไปถามภรรยาที่กำลังอธิบายสิ่งต่าง ๆ ให้ลูกสาวได้ฟังอย่างละเอียดมาตั้งแต่ออกจากโรงเรียน

หลังจากอาหารมื้อเย็นเสิ่นเฟยหลงเล่นกับลูกสาวระหว่างรอให้ภรรยาทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย ผ่านไปราวยี่สิบนาทีก็อุ้มลี่ลี่ไปส่งที่ห้อง พอดีกับที่เปิดประตูห้องนอนตนเองเข้ามาก็เจอภรรยาสวมชุดนอนเรียบร้อย“พรุ่งนี้เราจะไปยกน้ำชาที่บ้านใหญ่นะคุณ”เสียงนุ่มทุ้มกล่าวขึ้นในทันที เขาใช้เวลาตัดสินใจเรื่องนี้อยู่นานมากทีเดียวยอมรับว่าตอนแรกเขาไม่ได้คิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเหม่ยอิงในฐานะสามีภรรยาจะก้าวหน้าไปมากเช่นนี้ การพาเธอไปยกน้ำชาจึงเป็นสิ่งที่เขาไม่ใส่ใจสักนิด แต่เขาพูดออกไปแล้วว่าจะทำให้เธอเห็นความจริงจังและจริงใจที่มี ขั้นตอนสำคัญเช่นนี้ย่อมมองข้ามไม่ได้เด็ดขาดหญิงสาวชะงักนิ่งกับคำพูดของสามี รู้สึกแปลกใจอยู่บ้างที่อยู่ ๆ เรื่องนี้ก็ถูกหยิบมาพูดทั้งที่เธอเกือบจะลืมมันไปแล้ว“ฉันคิดว่าคุณลืมเรื่องนี้ไปแล้วเสียอีก”น้ำเสียงเรียบเรื่อยไม่ได้แสดงอารมณ์แต่อย่างใดแน่นอนว่านี่เป็นเรื่องสำคัญที่ขาดไม่ได้สำหรับสะใภ้ที่แต่งเข้ามา แต่เธออยู่บ้านเสิ่นมานานขนาดนี้แล้ว ในเมื่อการ ‘ไม่ทำ’ สิ่งนั้นไม่ได้มีผลกับการใช้ชีวิตของเธอใน