All Chapters of เกิดใหม่เป็นแม่เลี้ยงของลูกสาวจอมซนในยุค 80: Chapter 81 - Chapter 90

หม่าชุนตกใจกับคำพูดของพี่สะใภ้จนตาแทบถลน“พี่สะใภ้จะไม่กังวลหน่อยหรือ แล้วก็หลานสะใภ้ นี่ยายหนูต้องสอบภาษาอังกฤษเชียวนะ เธอไม่กังวลหน่อยเหรอ?”เมื่อถูกถามกู้เหม่ยอิงจึงตอบกลับอาเขยของสามีด้วยความมั่นใจในตัวลูกสาวเช่นเดียวกับแม่สามี “สบายใจเถอะค่ะคุณอาหม่า ลี่ลี่ของเราน่ะเก่งมาก ต่อให้เป็นภาษาอังกฤษของประถมปลายเธอก็ทำได้”ที่พูดไปอย่างนั้นเพราะสามีเคยบอกว่าที่บ้านของหมอเกาหลิวไห่ทำธุรกิจสำนักพิมพ์ หนังสือแทบทุกเล่มในประเทศต่อให้ไม่ใช่สำนักพิมพ์ที่บ้านหมอเกาตีพิมพ์ แต่ด้วยอิทธิพลในวงการนี้ของตระกูลเกา ย่อมไม่ใช่เรื่องยากหากจะหาหนังสือภาษาอังกฤษสักเล่มมาเป็นแนวทางให้กับลูกสาวของเราเธอจึงอาศัยความสัมพันธ์ระหว่างสามีกับสหายของเขาลองพูดคุยกับหมอเกาครั้งหนึ่ง ในตอนที่เขามาตรวจอาการพ่อสามีนั่นจึงทำให้รู้ว่าหมอเกามีภรรยาแล้ว และภรรยาของเขาก็ช่วยดูแลกิจการที่บ้านสกุลเกาให้ หลังจากพูดคุยผ่านไปเพียงสองวันก็มีหญิงสาวหน้าตาน่ารักคนหนึ่งปรากฏตัวที่หน้าบ้านของเธอพร้อมหมอเกา นั่นก็คือภรรยาของเขานั่นเองทั้งคู่ไม่ได้มามือเปล่าแต่มีหน

ไม่รอให้น้องเขยกล่าวสิ่งใดต่อ ถานซูเซียวรีบเอ่ยตัดบทในทันที อีกเหตุผลก็เพื่อไม่ให้ลูกสะใภ้ปฎิเสธเธอได้ “นี่น่าจะพอสำหรับชั้นประถม หากเลื่อนขึ้นชั้นมัธยมแล้วไม่พอฉันจะมาจ่ายเพิ่ม รับไปสิ!”“แต่ว่าคุณแม่คะ…”ค่าเทอมของลูกคนเป็นพ่อแม่ก็ต้องรับผิดชอบไม่ใช่เหรอ เธอรู้สึกมึนงงกับแม่สามีจริง ๆ“เอาล่ะ ๆ แม่หิวข้าวแล้ว ยายหนูไปกับย่า”แม่สามีนั้นราวกับรู้ว่าลูกสะใภ้คิดอย่างไร ถานซูเซียวไม่ได้สนใจเรื่องนี้ต่อ เธอเพียงหยัดกายลุกขึ้นแล้วจูงมือหลานสาวเดินออกจากห้องไปในทันทีกู้เหม่ยอิงรู้สึกเหลือจะกล่าวกับการกระทำของคนรวยเหล่านี้ เธอเพียงยิ้มเจื่อนให้คุณอาหม่า พูดคุยกับท่านเพียงสองสามประโยคแล้วบอกลาหญิงสาวพาลูกสาวและแม่สามีมาทานเป็ดปักกิ่งร้านเดิมที่สามีเคยพามา เธอได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี พร้อมกับคำเรียกขานว่า ‘เถ้าแก่เนี้ย’นั่นจึงทำให้แม่สามีงุนงง กู้เหม่ยอิงจึงเล่าวีรกรรมส่วนหนึ่งของลูกชายท่านให้ฟัง พอดีกับที่อาหารมาทยอยมาวางบนโต๊ะลูกหมูน้อยไม่ทำให้เธอผิดหวัง ลี่ลี่ทานอาหารทุกอย่างที่ค

หลังจากถีบจักรยานสำรวจอยู่ราวชั่วโมงเศษ กู้เหม่ยอิงมีสองที่ในใจ ที่หนึ่งอยู่ในตรอกข้างโรงเรียน เดินเข้าไปประมาณเกือบร้อยเมตรก็ถึง ที่นี่เป็นตึกสองคูหาเนื้อที่ใช้สอยกว้างมากพอสมควร แต่ทว่าอยู่ไกลจากโรงเรียนไปสักหน่อย สภาพแวดล้อมโดยรอบก็ไม่ค่อยเจริญตาเท่าใดนักส่วนอีกที่ก็ค่อนข้างตรงใจมากกว่าเพราะนอกจากอยู่ใกล้กับโรงเรียนแล้วยังมีขนาดถึงสามคูหา ส่วนเรื่องราคาจะว่าแพงกว่าที่แรกก็ได้ แต่กู้เหม่ยอิงคิดว่าหากเทียบกันในเรื่องทำเลและพื้นที่ใช้สอยก็ถือว่าราคาสมเหตุสมผลทว่าถึงเงินที่สามีให้เอาไว้กับเงินเก็บที่มีสามารถซื้อตึกนี้ได้ แต่ระหว่างนี้คงต้องหารายได้เพื่อมาลงทุนต่อเติมร้านและยังต้องมีเงินก้อนสำหรับซื้อเครื่องมือ อุปกรณ์ต่าง ๆ ทั้งของตกแต่งร้านอีก ซึ่งต้องใช้เงินอีกมากทีเดียวไม่รอให้เวลาผ่านไปอย่างสูญเปล่ากู้เหม่ยอิงรีบเดินขึ้นห้องนอนอย่างเร่งรีบ มือเรียวเปิดประตูตู้เสื้อผ้านำเงินในตู้เซฟมานับให้ถี่ถ้วน รวมถึงเงินเก็บของตนเองที่มีอยู่และในบัญชีธนาคารก็ถูกนำมาคำนวณรวมกันด้วยโดยในใจของหญิงสาวเอนเอียงไปทางตึกสามคูหาใกล้โรงเรียนไปแล้วถึงแปดในสิบส่วน เธออยากลอ

“คุณแม่ขา หนูลงไปรอข้างล่างนะคะ”เสียงใสที่ร้องเรียกอยู่หน้าห้องราวกับช่วยชีวิตของหญิงสาวที่กำลังตกอยู่ในสถานการณ์เป็นรองอยู่ในตอนนี้ “รอเดี๋ยวนะลูก แม่จะรีบลงไป”กู้เหม่ยอิงตอบลูกสาวออกไปด้วยน้ำเสียงไม่เบานัก ก่อนจะพยายามผละออกจากอ้อมกอดของสามี แต่ทว่าแรงของเธอเพียงเท่านี้จะสู้คนที่ฝึกร่างกายมาตลอดสิบกว่าปีได้อย่างไรท่อนแขนแกร่งที่นอกจากจะไม่ยอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระแล้ว เขายังกระชับกอดร่างเธอแน่นขึ้น ทั้งยังซบใบหน้าของเขาไว้บนไหล่เธออีก“ปล่อยได้แล้วค่ะ ถ้าลี่ลี่ไปโรงเรียนสาย ลูกจะต้องงอนคุณแน่”เมื่อเห็นว่าเขาไม่ยอมปล่อย หญิงสาวจึงเลือกเจ้าลูกหมูน้อยขึ้นมาอ้างเสิ่นเฟยหลงได้ยินเช่นนั้นก็กระตุกยิ้มมุมปากให้กับความเจ้าเล่ห์ของภรรยา และคำพูดของเธอก็ได้ผลจริง ๆเมื่อชายหนุ่มในชุดทหารนั้นยอมผละออกจากร่างบางอย่างแสนเสียดาย เขาปล่อยให้เธอแต่งตัวให้เรียบร้อย ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินออกมาจากห้องพร้อมกันเมื่อลงมายังชั้นล่างเจ้าลูกหมูที่เห็นว่าคุณพ่อกลับมาแล้วก็ดีใจจนร้องออกมาเสียงดัง“วันนี้พ่อขอไป

ด้านเจิ้งเฟยฮวานั้นเดินไปยังด้านในตึกโดยมีพี่สะใภ้ประคองอยู่ตลอด นิ้วเรียวชี้ไปยังมุมต่าง ๆ พร้อมกับอธิบายรายละเอียดทุกมุมอย่างคล่องแคล่วตึกนี้เป็นสินเดิมของเธอ หลังจากแต่งเข้าตระกูลสามีและช่วยงานสำนักพิมพ์ของพ่อแม่สามีแล้ว เธอก็ไม่ได้มีเวลาสนใจตึกนี้อีกเลย ยิ่งมีเจ้าก้อนแป้งในท้องเพิ่มเข้ามาสามียังสั่งให้เธอทำงานให้น้อยลง เพื่อไม่ให้เธอเคร่งเครียดเกินไปจนอาจส่งผลต่อลูกในท้อง ตึกนี้จึงถูกปล่อยทิ้งไว้อย่างที่เห็นต่อมาจึงได้ปรึกษากับสามีว่าจะขายตึกนี้แล้วเอาเงินที่ได้มาเก็บไว้ให้เจ้าก้อนแป้งในท้องดีกว่าจึงได้ติดป้ายประกาศขาย คิดไม่ถึงว่าหลังจากติดป้ายเอาไว้เพียงไม่กี่วันก็มีคนสนใจ ทั้งยังเป็นคนกันเองอีกด้วยตึกใหญ่ขนาดนี้หากปล่อยทิ้งไว้ไม่ได้ใช้ประโยชน์ก็จะทรุดโทรมเปล่า ๆ เจิ้งเฟยฮวาจึงไม่ได้รู้สึกเสียดายหากจะขายสินเดิมชิ้นนี้ออกไปให้กับคนกันเองในราคาถูกกว่าที่ติดป้ายเอาไว้ ตระกูลเจิ้งไม่ได้ยากจนเสียหน่อย อีกอย่างสินเดิมที่เธอได้รับมาก็มีอีกมาก เงินเดือนที่ได้รับจากการช่วยงานที่สำนักพิมพ์ก็มีไม่น้อยเรียกได้ว่าต่อให้มีเจ้าก้อนแป้งเกิดมาในท้องของเธออีกสิบค