"ด่านที่สามงั้นรึ...ต่อให้มีอีกสิบด่าน ข้าก็มิเกรงกลัว...!" หนานกงจิ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ่มต่ำ แต่ทรงพลัง นัยน์ตาฉายแววรักลึกซึ้งยามจ้องมองสตรีเบื้องหน้า เขามิเพียงไม่สะทกสะท้านต่อคำขู่ แต่กลับหายตัวไปโผล่เบื้องหน้าหมิงเหยา มือหนาถือวิสาสะเอื้อมไปกุมฝ่ามือนุ่มนิ่มของนางเอาไว้หลวมๆ "เจ้า...รีบปล่อยมือข้านะ เจ้าเซียนไร้มารยาท ช่างไม่รู้จักกฏระเบียบวินัยเสียบ้างเลย..." หมิงเหยารีบสะบัดมือออกตามสัญชาตญาณ นางถลึงตาดุใส่บุรุษตรงหน้า "ท่านแม่ขอรับ...ปากท่านแม่บอกว่ายังไม่ยอมรับเขา แต่เหตุใดมือของท่านแม่ถึงไม่ร่ายอาคมสวรรค์ ซัดท่านลุงให้กระเด็นออกไปเล่า...? หมิงหยวนเป่าที่ยืนเอามือกอดอกเลียนแบบมารดา เอียงคอเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริม นัยน์ตาใสทอประกายรู้ทัน "หยวนเป่า เจ้าลูกคนนี้...เดี๋ยวนี้กล้าล้อเลียนแม่แล้วหรือ...? หมิงเหยารีบเบือนหน้า แสดงสีหน้าเย็นชากลบเกลื่อน หนานกงจิ่งยิ้มรับอย่างมีชัย ก่อนจะย่อตัวลงกอดไหล่หมิงหยวนเป่าแล้วหันมามองหมิงเหยาด้วยสายตาหนักแน่น "ท่านเจ้าดินแดน...ด่านกระจกส่องธารสวรรค์ได้พิสูจน์แล้วว่าจิตวิญญาณของข้ามีเพียงเจ้า ไม่ว่าด่านที่สามของดินแดนโอสถ
最終更新日 : 2026-09-26
