Alle Kapitel von Devoured by my Dangerous Guardian: Thaddeus Hardin: Kapitel 81 – Kapitel 90

"Fine," maikli kong sagot. Kinuha ko ang singsing at isinuot ito. Ramdam ko ang bigat ng metal sa daliri ko—isang marka ng pagmamay-ari na hinding-hindi ko malilimutan. Ngumisi si Thaddeus. "Good. Bilang reward, you can visit them." Hindi ako makapaniwala. Akala ko ay nasa madilim at mabahong dungeon sila, pero nang buksan ni Thaddeus ang pinto ng basement, halos mahulog ang panga ko. Hindi ito dungeon; isa itong suite na mukhang high-end luxury hotel. May soft lighting, plush carpets, at isang malaking table sa gitna. At ang dalawa? Nakaupo sila, nakasuot ng maayos na damit, at sa harap nila ay may mga baraha at chips. "Victoria? Aodhan?" nauutal kong tawag. Lumingon si Victoria, hawak ang isang baso ng mamahaling wine, habang si Aodhan naman ay seryosong nagbibilang ng chips. "Oh, Tanya! You’re just in time," masayang bati ni Victoria na parang nag-aabang lang sila ng kaibigan sa lobby. "Aodhan’s winning again. Third round na namin ‘to." Napatingin ako kay Thaddeus, na nakasa

The ballroom was suffocating. Bawat tawanan at tunog ng baso, ramdam ko na parang kulungan ang party na 'to. Thaddeus kept his hand on my back, possessive. It was a silent message to everyone in the room: *She’s mine.* "You're distracted, Tanya," bulong niya sa tenga ko. His voice was cold, calm. "Is it because of what happened earlier? You haven't been yourself." Tumingin ako sa kanya, pilit na ngumiti. "It's just the crowd, Thaddeus. Sobrang daming tao." He stopped walking and looked at me. His eyes were piercing, parang binabasa ang bawat iniisip ko. Alam niyang may tinatago ako, but he was choosing to play along. "You're a terrible liar," he said, sounding slightly amused. "But I’ll let it slide tonight. We have a celebration to finish." Habang naglalakad kami, nakita ko si Aodhan sa isang sulok. He was watching us, his expression unreadable. Nang magtama ang tingin namin, he gave me a subtle nod towards the balcony—a signal. Kinabahan ako, pero alam kong kailangan ko

The next day, ramdam ko ang bigat ng bawat kilos ko. Hindi na ako 'yung Tanya na takot sa multo; I was someone else. Pagdating namin sa logistics center, iba ang vibe. Hindi ito parang ordinaryong warehouse—it was a labyrinth of containers, guards with earpieces, and a level of security that made my skin crawl.Thaddeus walked like he owned the place, which he literally did. "This is where the magic happens, Tanya," he said, gesturing to the rows of high-end tech and goods. "Hindi lang basta negosyo 'to. This is how we keep the city running."I kept my poker face on. 'Ugh.' Sobrang daming kargamento. I looked at the labels—some were legitimate, but I knew better. I saw the hidden marks on the crates, the ones that Aodhan had warned me about before I knew he was the bad guy."Everything looks efficient," sabi ko, keeping my tone professional. "But why show me this? Is this supposed to impress me?"He chuckled, a low sound that echoed in the vast space. "It’s not for show, darling. It’

Ilang araw akong nagpahinga para sa kasal namin ni Thaddeus. Heto na ang araw. Ang daming nangyari bago namin marating ang puntong ito, at sa totoo lang, hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala. Private wedding lang ito, pero sa laki ng impluwensya ni Thaddeus, ramdam ko ang bigat ng bawat detalye. Napatingin ako sa labas ng bintana habang inaayos ng mga stylist ang gown ko. Napabuntong-hininga ako. Ito na ang araw na itatali ko ang sarili ko sa lalaking kinatatakutan ko, pero sa hindi maipaliwanag na dahilan, may bahagi ng puso ko ang kumakabog dahil sa kaba... at hindi lang dahil sa takot. "Sana nandito si Yuzu," bulong ko sa sarili ko. Siya ang best friend ko, ang tanging taong nakakaalam ng lahat ng pinagdadaanan ko. Pero hindi siya pwedeng pumunta. "It’s too dangerous," naisip ko. Mas mabuti nang malayo siya sa gulo na dala ng apelyido ni Thaddeus. Bumukas ang pinto at pumasok si Thaddeus. He looked impeccably sharp in his suit, his gaze fixed on me with an intensi

Ang garden na kanina lang ay saksi sa mga pangako namin, naging battlefield agad. Wasak na wasak yung mga floral decorations, tapos yung mga tauhan ni Thaddeus, nagkakagulo na sa posisyon. "Stay behind me!" sigaw ni Thaddeus. Wala na yung lambing kanina; strategist mode na siya, tutok na tutok kung paano kami makaka-survive. Biglang lumitaw si Aodhan mula sa dilim. Naka-black suit siya, ang linis, walang bahid ng alikabok sa gitna ng gulo. Ganito pala itsura niya kapag siya na ang The Reaper. Natatandaan ko pa yung first time naming nag-meet—takot na takot ako noon, akala ko gilitan na agad ang aabutin ko sa kanya. Pero ngayon? Ewan ko ba, gumagaan yung loob ko kapag nandiyan siya. Ang kapatid ko. "Aodhan," tawag ni Thaddeus. "Ilabas mo siya rito." Tiningnan ako ni Aodhan, diretso yung tingin. "Mamaya na natin pag-usapan ang pamilya, Tanya. Mamatay tayo rito kung tatayo ka lang." "Sir, na-breach na ang main foyer," ulat ni Aodhan nang walang paligoy-ligoy. "No," tanggi ko, pili