تسجيل الدخولPareho kaming napahinto ni Thaddeus nang makita si Anthonia sa kabilang dulo ng hallway. Tahimik lamang siyang nakatayo malapit sa malaking bintanang tanaw ang mga ilaw ng siyudad habang nakasuot ng simpleng cardigan. Halatang kakalabas lamang niya mula sa medical wing dahil maputla pa rin ang mukha niya at may bakas ng pagod sa mga mata. Awtomatikong humigpit ang hawak ko sa kamay ni Thaddeus nang makita siya. Hindi ko iyon sinasadya ngunit kusang kumilos ang katawan ko bago pa man makahabol ang isip ko. Nang mapansin ko ang ginawa ko ay agad akong napahiya sa sarili ko dahil pakiramdam ko ay para akong batang natatakot maagawan ng isang bagay na matagal nang pinanghahawakan. Sa halip na bitawan ang kamay ko ay mas lalo lamang iyong hinigpitan ni Thaddeus. Bahagya akong napatingin sa kanya at umaasang hindi niya napansin ang reaksyon ko. Ngunit nanatili lamang siyang nakatingin kay Anthonia habang seryoso ang ekspresyon ng mukha niya. Napansin marahil ni Anthonia ang tensyon
Napatawa ako nang mahina at napatingala sa kisame ng stairwell. Nakakatawa na lang talaga ang sitwasyon namin ngayong gabi. Isang babaeng akala naming patay ay biglang bumalik at ngayon ay para kaming dalawang taong hindi alam kung paano haharapin ang mga pagbabagong dala nito. "Of course it's complicated," sagot ko habang muling tumitingin sa kanya. "A woman you thought was dead suddenly came back to life. Kahit sino magugulo." Nanatili siyang tahimik habang nakikinig sa akin. Hindi niya ako pinutol o kinontra. Para bang alam niyang kailangan ko munang ilabas ang lahat bago kami makausad mula rito. "I hugged her because she broke down," paliwanag niya habang mabigat ang boses. Bahagyang sumikip ang panga niya nang maalala ang nangyari kanina. "She just learned that her sister died carrying her identity." Napayuko siya sandali bago muling nag-angat ng tingin. Sa unang pagkakataon ngayong gabi, hindi ko nakita ang malamig at makapangyarihang Thaddeus na kinatatakutan ng lahat.
May nakita akong sakit sa mukha ni Thaddeus na mas matindi pa sa sarili kong nararamdaman. Nanatili siyang nakatitig sa akin habang mabigat ang paghinga. Mahigpit na nakayom ang mga kamao niya na para bang pinipigilan niyang gumawa ng isang bagay na maaaring pagsisihan niya. "And that's what you think?" mababa niyang tanong habang hindi inaalis ang tingin sa akin. "You think you only got me because Anthonia was gone?" Napaiwas ako ng tingin. Nakakahiya man aminin, iyon ang tanong na ilang oras nang umiikot sa isip ko. Hindi ko gustong paniwalaan. Pero hindi ko rin tuluyang maalis. "Answer me, Tanya," muli niyang sabi habang mas lumalalim ang boses niya. "Is that really what you've been thinking?" Napakagat ako sa labi bago dahan-dahang tumango. Hindi ko na kayang magsinungaling. Hindi sa kanya. Hindi sa sarili ko. "I tried not to," mahina kong saad habang pinupunasan ang mga mata ko. "Pero pagkatapos ng nakita ko kanina..." Napahinto ako sandali. Masakit
"But there's one thing I know, Tanya."Parang tumigil ang oras sa loob ng stairwell matapos sabihin iyon ni Thaddeus. Hindi ako gumalaw habang nakatitig sa kanya, hinihintay ang mga salitang maaaring makapagpagaan o tuluyang makasira sa puso ko.Nanatili siyang nakatingin sa akin nang ilang segundo bago mabigat na napabuntong-hininga."I love you."Agad akong napapikit habang pilit na kinokontrol ang emosyon ko. Hindi dahil gumaan ang pakiramdam ko kundi dahil pakiramdam ko ay ubos na ubos na ako.Pagod na akong matakot.Pagod na akong magduda.Pagod na akong isipin kung sapat ba ako."Dapat gumaan ang loob ko after hearing that," mahina kong saad habang nakayuko. "Pero bakit parang hindi sapat?"Bahagyang kumunot ang noo niya habang nakatingin sa akin. Sa unang pagkakataon ngayong gabi, nakita kong may sakit din sa mga mata niya.Hindi iyon galit.Hindi rin frustration.Kundi iyong sakit na alam mong ikaw ang dahilan."Tanya..." mahina niyang tawag habang bahagyang humahakbang palapi
"Tanya." Paos ang boses ni Thaddeus mula sa likuran ko. Mas lalo kong hinigpitan ang hawak ko sa railing habang pilit na pinapakalma ang sarili. Ngunit sa bawat segundo na naririnig ko ang presensya niya sa likod ko, mas lalo lamang bumibigat ang dibdib ko. "Go back to her," mahina kong saad habang nakatalikod pa rin. Narinig ko ang mabigat niyang paghinga. Pagkatapos ay ilang segundong katahimikan ang lumipas. "Tanya, look at me," mariin niyang sabi habang dahan-dahang lumalapit. Napatawa ako nang mapait. Iyong klase ng tawang puno ng sakit. "No," sagot ko habang mabilis na pinupunasan ang mga luha sa pisngi ko. "Ayoko." Natahimik siya. Pakiramdam ko ay gusto niyang magsalita ngunit hindi niya alam kung paano magsisimula. At sa totoo lang... Ayoko ring marinig. Dahil natatakot ako sa mga salitang lalabas sa bibig niya. "Bakit ka tumatakbo?" tanong niya matapos ang ilang segundo. Agad akong napalingon. Hindi ko napigilan. Nanlalabo ang mga mata kong tiningnan siya.
Nagising ako nang dahan-dahan dahil sa pakiramdam na parang may kulang.Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko habang inaabot ko ang kabilang bahagi ng kama. Mainit pa ang kwarto ngunit malamig ang espasyong dapat sana ay okupado ng asawa ko.Agad akong napamulat.Napatingin ako sa digital clock na nakapatong sa bedside table. Kumurap-kurap pa ako nang ilang beses bago tuluyang mabasa ang oras.10:03 PM.Napaupo ako sa kama habang magulo ang buhok at nanlalabo pa ang paningin.Hindi ko namalayang nakatulog pala ako sa kaiiyak at kakaisip. Ngunit ang unang bagay na hinanap ko pagkagising ay hindi tubig o pagkain.Si Thaddeus.Muli kong tiningnan ang kabilang bahagi ng kama.Walang tao.Walang bakas na may humiga roon.Walang kahit ano.Nanikip ang dibdib ko.Hindi ko alam kung bakit umaasa pa rin ako. Ilang oras na ang lumipas mula nang umalis ako sa conference room ngunit wala pa rin siyang paramdam.Dahan-dahan akong bumangon at nagsuot ng tsinelas.Tahimik ang buong suite habang nagl
Malamig ang hangin habang ang mga patak ng ulan ay marahang humahaplos sa aking balat. Mag-isa na lamang akong nakayuko sa harap ng puntod ng aking mga magulang. Isa-isa nang nagsialisan ang lahat, ngunit pinili kong maiwan. Paano na ako? Saan ako pupunta? Wala akong kilalang kamag-anak dah
Warning: This novel contains mature themes, including intense romance, possessive behavior, emotional conflict, strong sex language, violence, and explicit sexual content intended for mature readers only. Third Person's POV Sa bawat hakbang ni Thaddeus papalapit sa kaniya, tila sumisikip ang
*Bakit ba lahat ng lalaki sa bahay na ‘to, ang hihilig magbuhat at mag-utos?* Si Uncle Thad sa banyo kahapon na halos sirain ang buong ari-arian ko, at ngayon naman itong robot na ito sa hallway ng school. Pero kahit papaano, nabawasan ang bigat ng hakbang ko—literally, kasi hindi ko na kailangang
Dahan dahan akong kumatok sa pinto *knock *knock “Come in” Malamig na tono ni Uncle Thad mula sa loob ng kaniyang sili Agad kong binuksan ang pinto Pero naabutan ko syang topless at naka saplot lang towel pambaba "A-ah, Uncle... ito na po 'yung kape mo," nauutal kong sabi habang dahan


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




