LOGIN"Victoria," kalmadong tawag ng matanda. Hindi siya mukhang mahina, matikas ang pangangatawan nya at parang boss na bumalik para bawiin ang teritoryo. "Akala namin patay ka na," bulyaw ni Victoria. Nanginginig ang mga kamay niya habang mahigpit na nakahawak sa katana. Kitang-kita ang galit niya, hindi lang dahil sa pagtataksil, kundi dahil sa lahat ng sakit na dinanas namin dahil sa akalang wala na siya. Si Thaddeus, nakatutok lang ang baril. Tahimik siya, pero halatang nagpipigil. Ang mentor niya—ang taong nagturo sa kanya kung paano mabuhay sa mundo ng mga Hardin—ay nasa harap namin, pero parang ibang tao na siya. "Death is a perspective," wika ng matanda habang pinihit ang remote control. Sobrang chill lang niya, parang walang nangyayari. "At sa sitwasyon niyo ngayon, paubos na ang oras niyo." Hindi na lang ito simpleng gulo. Ang taong akala namin ay kakampi na mawawala na, biglang sumulpot para maging dahilan ng lahat ng ito. Pero maya maya lang ay tumingin ang matanda sa ak
Kabanata 98: The Ashes of Our VowsAng mansyon na sana ay magsisilbing safe haven namin, naging higanteng bonfire lang sa gitna ng gabi. Ang init ng apoy ay dumidikit sa balat ko, pero mas ramdam ko yung lamig na bumabalot sa buong pagkatao ko."Aodhan, Victoria—secure the perimeter," utos ni Thaddeus. Halatang hirap na siya at hingal na hingal dahil sa tama niya sa tagiliran, pero ramdam mo pa rin yung awtoridad sa boses niya.Nung lumayo na yung dalawa, naiwan kaming dalawa ni Thaddeus sa harap ng mga nagbabagang debris. Hinawakan ko yung pisngi niya; punong-puno siya ng uling at dugo, pero yung mga mata niya, diretsong nakapako sa akin."Hindi ko akalaing ganito ang magiging ending ng wedding day natin," bulong ko, sinusubukang huwag mabasag yung boses ko."Who said it's the ending?" sagot ni Thaddeus. "This is just the prologue, Tanya. A marriage built on fire... it’s stronger, harder to break.""Baliw ka talaga," napailing ako, pero hindi ko mapigilang mapangiti nang bahagya."I'
Hindi lang basta bakal ang hawak ko; ang bawat bala sa loob ng magasin ng baril na binigay ni Aodhan ay may manipis na patong ng neurotoxin. Hindi ito basta-bastang lason—ito ang specialty ni Victoria. Isang gasgas lang, at ang target ay magsusuka ng dugo hanggang sa huminto ang puso nito sa loob ng tatlumpung segundo. "Listen up," boses ni Aodhan habang naglalakad kami nang nakatalikod sa isa't isa, form-check sa paligid. "Don't waste bullets. Isang tama lang, kahit sa braso, sapat na. Let the poison do the job." "Got it," maikli kong sagot. Ramdam ko ang bigat ng baril sa kamay ko, pero hindi na 'yun takot. Determination na. Habang papalapit kami kay Thaddeus, sumulpot ang tatlong tauhan ni Danford sa corridor. Mabilis na nag-react si Victoria; bago pa man sila makapag-angat ng baril, nahawi na ang lalamunan ng dalawa gamit ang kanyang katana. Ang natirang isa ay itututok sana ang kanyang armas sa akin, pero mas mabilis ako. 'Bang.' Tumama ang bala sa balikat niya. Muntik na s
Ang garden na kanina lang ay saksi sa mga pangako namin, naging battlefield agad. Wasak na wasak yung mga floral decorations, tapos yung mga tauhan ni Thaddeus, nagkakagulo na sa posisyon. "Stay behind me!" sigaw ni Thaddeus. Wala na yung lambing kanina; strategist mode na siya, tutok na tutok kung paano kami makaka-survive. Biglang lumitaw si Aodhan mula sa dilim. Naka-black suit siya, ang linis, walang bahid ng alikabok sa gitna ng gulo. Ganito pala itsura niya kapag siya na ang The Reaper. Natatandaan ko pa yung first time naming nag-meet—takot na takot ako noon, akala ko gilitan na agad ang aabutin ko sa kanya. Pero ngayon? Ewan ko ba, gumagaan yung loob ko kapag nandiyan siya. Ang kapatid ko. "Aodhan," tawag ni Thaddeus. "Ilabas mo siya rito." Tiningnan ako ni Aodhan, diretso yung tingin. "Mamaya na natin pag-usapan ang pamilya, Tanya. Mamatay tayo rito kung tatayo ka lang." "Sir, na-breach na ang main foyer," ulat ni Aodhan nang walang paligoy-ligoy. "No," tanggi ko, pili
Nanatiling nakatitig si Thaddeus sa akin, hinihintay ang bawat pintig ng puso ko na tumutugma sa kanya. Huminga ako nang malalim, pinipilit na lunukin ang mga luha. *This is it,* bulong ko sa sarili. Galit ako sa sarili ko at hindi ko mapigilang maluha. Bakit sobrang hina ko pagdating sa kanya? Ganito ko ba talaga siya kamahal? Even though I suffer, mas lumuluwag ang loob ko kapag natatalo niya ako, kapag napipigilan niya ako. Para akong tangang sumusuko sa bawat hawak niya. Alam kong mali ito, pero sa mga sandaling ito, ang tanging gusto ko lang ay ang yakap niya. Kahit pa alam kong lason, siya pa rin ang pinipili ko. Siya ang lason. "Do you, Tanya, take this man to be your lawfully wedded husband?" tanong ng opisyal. Tumingin ako sa kanya. Sa kabila ng lahat ng sakit at pagtataksil, tumango ako. Ramdam ko ang panginginig ng aking mga kamay nang hawakan niya ito nang mahigpit. "I do," sagot ko nang mahina ngunit buo ang loob. "I do," sagot naman niya, ang boses niya ay puno ng
Ilang araw akong nagpahinga para sa kasal namin ni Thaddeus. Heto na ang araw. Ang daming nangyari bago namin marating ang puntong ito, at sa totoo lang, hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala. Private wedding lang ito, pero sa laki ng impluwensya ni Thaddeus, ramdam ko ang bigat ng bawat detalye. Napatingin ako sa labas ng bintana habang inaayos ng mga stylist ang gown ko. Napabuntong-hininga ako. Ito na ang araw na itatali ko ang sarili ko sa lalaking kinatatakutan ko, pero sa hindi maipaliwanag na dahilan, may bahagi ng puso ko ang kumakabog dahil sa kaba... at hindi lang dahil sa takot. "Sana nandito si Yuzu," bulong ko sa sarili ko. Siya ang best friend ko, ang tanging taong nakakaalam ng lahat ng pinagdadaanan ko. Pero hindi siya pwedeng pumunta. "It’s too dangerous," naisip ko. Mas mabuti nang malayo siya sa gulo na dala ng apelyido ni Thaddeus. Bumukas ang pinto at pumasok si Thaddeus. He looked impeccably sharp in his suit, his gaze fixed on me with an intensi
*Bakit ba lahat ng lalaki sa bahay na ‘to, ang hihilig magbuhat at mag-utos?* Si Uncle Thad sa banyo kahapon na halos sirain ang buong ari-arian ko, at ngayon naman itong robot na ito sa hallway ng school. Pero kahit papaano, nabawasan ang bigat ng hakbang ko—literally, kasi hindi ko na kailangang
Dahan dahan at madiin ang halik ni Uncle Thad Bago pa magsink-in sa akin ang lahat, dahan-dahan siyang lumayo at seryosong tumitig sa mga mata ko. “Don’t look at other guys like that, Tanya,” bulong niya, “y-you sa-“ pinutol na nya ang aking sasabihin “I never knew you smiled at other guys like
Dahan dahan akong kumatok sa pinto *knock *knock “Come in” Malamig na tono ni Uncle Thad mula sa loob ng kaniyang sili Agad kong binuksan ang pinto Pero naabutan ko syang topless at naka saplot lang towel pambaba "A-ah, Uncle... ito na po 'yung kape mo," nauutal kong sabi habang dahan
Third Person’s POV Kakatok na sana si Aodhan sa pinto nang marinig niya ang malakas na ungol ng isang babae mula sa loob. Akala niya, isa lang ito sa mga karaniwang babaeng pinaglalaruan ni Thaddeus. Napabuntong-hininga na lang siya habang pilit na dinededma ang maiinit na ungol na nanggagal







