All Chapters of Ang Sutil na Anak ng Ninang kong Billionare: Chapter 91 - Chapter 100

Chapter 86Samantha’s POVKinabukasan.“Ano ang mga ito?”“Suitcases,” natatawa pang sagot ni Bastien sa akin.“Ang dami naman.”“Well, I walked out of our house, where do you want me to live then?” habang napapakamot sa kanyang ulo.“Wala naman akong kakilalang ibang mga tao.”Napatingin siya sa akin na parang gusto niyang ipaalala na wala na siyang ibang mapupuntahan.“Siguro, hanap na lang ako ng condominium, if you don't want me here,” nagpapaawa pa siya.Natawa na lang ako.“Halika na nga. Dalhin mo na iyan sa loob.”“Napakatampuhin mo naman.”Nagliwanag ang mukha niya.At ang mga ngiti niya?Nakakatunaw talaga.Parang ilang segundo lamang ang lumipas, pero mula sa isang lalaking kanina ay parang iniisip kung saan siya titira, bigla na naman siyang naging masayahin.Hindi ko maiwasang mapangiti habang tinutulungan ko siyang ilagay ang mga damit niya sa guest room na malapit sa silid ko.Napakarami niyang dala.Halos hindi ko alam kung ilang araw ba ang balak niyang manatili rito.

Chapter 88Samantha’s POVTinupad namin ang hiling ni Nanay na dalawin namin siya ni Bastien at Ezee sa kanilang bahay ni Tito Anton.At ibang klase ang saya niya.Halatang-halata sa mukha niya na matagal niyang hinihintay ang araw na iyon. Aligagang-aligaga siya sa pag-aasikaso kay Bastien. Kung anu-anong pagkain ang ipinahanda niya, kung anu-anong bagay ang itinatanong, at halos ayaw na niyang paupuin si Bastien dahil gusto niyang siya mismo ang mag-asikaso rito.“You know what, Bastien, you are my favorite person now,” habang nakaabresiyete pa siyang naglalakad papalapit sa akin.Ang nanay ko talaga, napaka-impressive ng pagkabolera.“Really, Nanay?” tanong sa kanya ni Basti.“Ulitin mo nga uli ang tawag mo sa akin,” kilig na kilig siya.“Nanay!” malambing na tugon naman ni Bastien.Halatang-halata ang nanay kong boto na boto kay Bastien.Napapangiti na lamang ako habang nakikita sila.Parang matagal na nilang magkakilala ang isa't isa.At sa totoo lang, nakakataba ng puso na makit

Chapter 89Samantha’s POV“Hala ka, Nay, hinahighblood si Bastien!”Halos mapatalon ako sa kinauupuan ko nang makita ko ang BP ni Bastien.Ang BP kasi ni Bastien ay nag-raise ng 160/100.Mataas daw iyon sabi ni Tito Anton.Mabuti na lang at naroroon siya nang sumakit ang ulo ni Bastien. Kung wala siya, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Siguro matataranta ako nang husto at hindi ko na alam kung saan kami pupunta.Grabe ang panic ko.Kanina lang ay masaya pa kaming nag-uusap at kumakain. Ngayon, nakaupo siya habang hawak ang sentido niya, pilit na kinakaya ang sakit ng ulo.Maganda naman ang katawan niya at mukha siyang healthy.Kaya hindi ko talaga inakala na bigla siyang magkakaroon ng ganitong problema.Pero ngayon mataas ang presyon niya.“Have you ever been like this, Basti?”“No, it’s my first time.”Napatingin ako sa kanya.First time?Mas lalo akong kinabahan.Hindi ko maiwasang isipin ang mga posibleng dahilan kung bakit biglang tumaas ang BP niya. Baka sa pagod. Baka sa s

Chapter 91Samantha’s POV“Where are we going?” tanong ko kay Bastien pagkatapos niya akong isakay sa sports car niya at malagyan ng seatbelt.“Sa bahay mo.”“Teka, alam ko namang uuwi tayo sa bahay pero, bakit tayo nagmamadali?”“Madami na kasi tayong bisita doon.”“Ha?”Napatingin ako sa kanya.“Anong bisita?”“Di ba sabi ko sa iyo, we are getting married?”“Kaya we are getting married.” inulit pa niyaParang siguradong-sigurado siya sa sinasabi niya.Para sa akin, parang napakalaking prank ito sa buhay ko.Mas baliw pa pala talaga si Bastien sa akin.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot sa bilis ng mga pangyayari.Kaninang umaga, boyfriend ko siya.Ngayon, bigla na lang kaming magpapakasal.Ano ito?Express wedding?Pero kung tutuusin, kung si Bastien ang kasama ko, parang wala na rin akong karapatang magreklamo. Kilala ko siya. Kapag may naisip siya, lalo na kapag tungkol sa akin, mahirap na siyang pigilan.Pagdating ko doon sa bahay namin, halos mapahinto ako sa paghing

Chapter 93Samantha’s POVNahiya pa akong papasukin si Bastien sa sa silid ko.Madalas naman kaming nagkakasama.Nagnanakaw ng mga sandali.Pero iba ito.Mrs, Montclair na ako.Nadama kong mas banayad na siyang humawak sa aking katawan.Unti-unting gumagapang ang kanyang kamay.Sa mukha ko,Sa leeg ko Maging sa aking mga dibdib.May pagnanasa.Pero hindi nagmamadali.Parang gusto niyang unti-unting kunin ang lakas ko.Sinisimsim lahat ng aking bango.Lahat ng init ko.Pagkatapos, ako naman ay kumikilos kasabay niya.Sa tuwing nagdidikit ng aming mga labi.Lalo akong nanggigigil.Sabay pa kaming hinunuburan ang isat isa mula sa pang itaas hanggang sa pang ibaba ng aming mga kasuotan..Hanggang wala na ang aking trahe de boda at natira na lamang ay aking lace at satin underwears.Nakita kong muling bumilog muli ang kanyang mga mata para sa akin.Alam kong gustong-gusto na niya akong angkinin.Mainit na pakiramdam.Nakakanginig.Hanggang tawagin na namin ang pangalan ng isat-isa.Kahit