Alle Kapitel von เจ้าหญิงผู้ไร้ความทรงจำ กับการสละซึ่งแหวนตราแห่งดอนน่า: Kapitel 1 – Kapitel 10

ร่างสูงใหญ่ของลูก้าแข็งทื่อไปทันทีประกายความตกใจพาดผ่านดวงตาคมลึกของเขา และคิ้วก็ยิ่งขมวดมุ่นหนักกว่าเดิมมีอาถึงกับอึ้งไปเลย เธอลืมแม้กระทั่งจะบีบน้ำตาต่อฉันหยิบผ้าเช็ดหน้าผ้าไหมออกมา เช็ดคราบน้ำตาเทียนออกจากปลายนิ้วอย่างไม่รีบร้อน แล้วคุกเข่าลงฉันก้มหน้าลง พยายามกะพริบตาถี่ๆ เพื่อไม่ให้น้ำตาร่วงหล่นฉันเริ่มเก็บเศษน้ำตาเทียนที่ยังร้อนอยู่และเศษแก้วคมกริบด้วยมือเปล่าโดยไม่ได้สวมถุงมือด้วยซ้ำ แล้วโยนพวกมันทิ้งลงในถังขยะทองเหลืองใกล้ๆเศษแก้วชิ้นหนึ่งบาดลึกเข้าที่ฝ่ามือ แต่ฉันกลับไม่สะดุ้งเลยสักนิดเมื่อเสร็จแล้ว ฉันก็ลุกขึ้นยืนแล้วปรายตาไปทางลูก้า"ชุดฉันเลอะน่ะค่ะ ฉันขอตัวกลับห้องไปจัดการก่อน"ฉันหันหลังเดินไปทางบันได แผ่นหลังเหยียดตรงเป๊ะสายตาของลูก้า จับจ้องตามหลังฉันไปตลอดทางฉันผลักประตูห้องนอนเข้าไปแล้วลงกลอนฉันทรุดตัวลงพิงบานไม้หนักๆ ซ่อนตัวอยู่ในความมืด แล้วปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาเงียบๆฉันแค่ไม่เคยคาดคิดเลยว่า ความรักและความภักดีตลอดเจ็ดปีจะจบลงอย่างง่ายดายและไร้ค่าขนาดนี้ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ที่ลงรหัสป้องกันไว้บนโต๊ะข้างเตียงก็สว่างขึ้น มันเป็นข้อความจากลอเรนโซ พี่ชายคนโต

ลูก้าพ่นลมหายใจอย่างดูแคลน น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างที่สุด "ถอดใจงั้นเหรอ? การเดิมพันที่ใหญ่ที่สุดในชีวิตของเอลารา คือการเอาชีวิตมาผูกไว้กับผม ไม่ต้องห่วงหรอก เธอทิ้งผมไปไม่ได้" "เธอไม่มีอะไรเลย และไม่มีใคร... นอกจากผม" ถาดในมือฉันเอียงวูบ น้ำซุปร้อนจัดสองสามหยดกระเด็นใส่หลังมือ รอยพองสีแดงพาดผ่านผิวที่ซีดเซียวของฉันฉันยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง จนกระทั่งรอยไหม้บนมือนั้นบวมแดงขึ้นเรื่อยๆ ความเจ็บปวดถึงเพิ่งจะเริ่มแล่นเข้าสู่ประสาทสัมผัส ฉันแยกไม่ออกว่าความเจ็บปวดนั้นมาจากมือ หรือมาจากหัวใจกันแน่ ฉันประคองโถเงินขึ้นมาอีกครั้งแล้วเดินไปที่ปลายโถงทางเดิน ตรงนั้นมีกระถางดอกทิวลิปที่ลูก้า หวงแหนที่สุดตั้งอยู่ ว่ากันว่ามันถูกขุดมาจากสวนของขุนนางเก่าแก่ชาวดัตช์ ฉันตะแคงข้อมือแล้วเทน้ำซุปที่ใช้เวลาเคี่ยวนานถึงสามชั่วโมงลงบนผืนดินในกระถางนั้น ทันใดนั้นเอง มีอาก็เดินนวยนาดเข้ามา ในมือแกว่งเครื่องรางที่มีรอยขูดขีดไปมา เธอมองฉันเทซุปทิ้ง พร้อมกับรอยยิ้มเยาะอย่างผู้ชนะที่มุมปาก "เอลาราคะ ลูก้าเพิ่งบอกฉันว่าห้องนอนใหญ่มีแสงสว่างส่องถึงดีกว่า ซึ่งมันดีต่อสุขภาพของฉัน""คุณก็

โจวันนีรีบกุลีกุจอออกไป พร้อมนำทีมบอดี้การ์ดติดอาวุธฝ่าพายุหิมะออกไปค้นหา สิบนาทีต่อมา เขาก็ซมซานกลับเข้ามาด้วยสภาพที่ศีรษะปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง และใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก "ดอน ครับ... ไม่มีใครอยู่ที่ประตูเลยครับ พวกเราค้นหาจนทั่วถนนรอบนอกแล้ว แม้แต่รอยเท้าก็ถูกพายุหิมะฝังกลบจนมิดหมดแล้วครับ" ลูก้า กำแก้วคริสตัลแน่นเสียจนรอยร้าวเล็กๆ แตกกระจายเป็นใยแมงมุมไปทั่วพื้นผิว เขาขบกรามแน่น ดวงตาสีน้ำเงินสั่นไหวด้วยรังสีฆ่าฟันที่รุนแรง "หึ ในที่สุดเธอก็กล้าลองดีกับฉันสินะ! ไปตรวจสอบภาพจากกล้องวงจรปิดทุกตัวตรงชายแดน ตามตัวเธอมาให้ได้! แล้วแจ้งธนาคาร ให้ระงับบัญชีทุกใบที่เป็นชื่อเธอ ฉันอยากจะรู้นักว่าผู้หญิงตัวเปล่าเล่าเปลือยอย่างเธอจะทนอยู่ได้นานแค่ไหนถ้าไม่มีพวกเบลลินี" โจวันนีรีบออกไปจัดการตามคำสั่งทันที เพียงไม่กี่นาทีต่อมา มาร์โกที่ปรึกษาของตระกูลก็รีบร้อนเข้ามาพร้อมถือแท็บเล็ตที่ลงรหัสไว้พลางปาดเหงื่อที่ผุดพรายออกมา "ดอน ครับ... ภาพจากกล้องวงจรปิดแสดงให้เห็นว่าเอลารา เดินไปที่ทางแยกแล้วขึ้นรถขบวนหนึ่งไปครับ" เขาหยุดชะงักและกลืนน้ำลายอึกใหญ่ "เป็นรถกันกระสุนสิบสองคัน ที่ประตู

หนึ่งเดือนต่อมาที่พาลาซโซ ดีโอโร โรงแรมระดับหกดาวของตระกูลรอสซี่บนชายฝั่งอ่าวเซราฟิโน ห้องบอลรูมชั้นบนสุดสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ ตระกูลรอสซี่จองพื้นที่ทั้งหมดสามชั้นเพื่อจัดงานเลี้ยงต้อนรับการกลับมาของเจ้าหญิงของพวกเขา เหตุการณ์นี้สร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วโลกใต้ดินของเซราฟิโน มีเพียงหัวหน้าแก๊งมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุด รวมถึงยักษ์ใหญ่ทางด้านการเมืองและธุรกิจที่กุมบังเหียนเศรษฐกิจของประเทศเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมงานลูก้ามางานเลี้ยงพร้อมกับมีอา ในเวลาเพียงสามสิบวัน เส้นทางค้าอาวุธข้ามชาติของตระกูลเบลลินีถูกทำลายย่อยยับอย่างโหดเหี้ยมด้วยขุมกำลังที่ไม่ทราบที่มา อาณาเขตของพวกเขาลดน้อยลงอย่างน่าใจหาย และความสูญเสียนั้นรุนแรงถึงขั้นที่พวกเขากำลังตกขอบเหวของความล้มละลาย เขาไม่ได้นอนมาหลายคืนติดต่อกัน ดวงตาของเขาลึกโหล กรามที่คมสันปกคลุมด้วยหนวดเคราที่ดูรุงรังและพ่ายแพ้ และเขาน้ำหนักลดลงไปจนน่าตกใจบาดแผลเก่าที่หน้าอกปะทุขึ้นบ่อยครั้งขึ้นเรื่อยๆ แม้จะใช้ยาแก้ปวดในโดสที่สูงที่สุดก็ยังไม่อาจสะกดความทรมานนั้นได้เขาใช้ทุกเส้นสายที่มีเพื่อตามหาฉัน แต่ก็ไร้ผล ราวกับว่าฉันถูกลบทิ้งไปจากโ

วันหลังจากงานเลี้ยง ตระกูลรอสซี่ก็เปิดฉากโจมตีพวกเบลลินีเป็นครั้งสุดท้าย เส้นทางลักลอบขนส่งสินค้าทุกสายในแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียนถูกตัดขาดพร้อมกันในคราวเดียว บัญชีธนาคารต่างประเทศทั้งสามบัญชีของตระกูลเบลลินีถูกระงับภายในเวลายี่สิบสี่ชั่วโมงเหล่าดอนของตระกูลต่างๆ ที่เคยรุมล้อมลูก้า เมื่อได้เห็นอำนาจที่แท้จริงของตระกูลรอสซี่ต่างก็เลิกรับสายของเขา ในเวลาไม่ถึงเดือน ประกาศยึดทรัพย์ก็ถูกนำมาแปะไว้ที่หน้าประตูคฤหาสน์เบลลินี อำนาจการปกครองคอร์โวนาด้วยกำมือเหล็กของดอนลูก้า ได้พังทลายลงแล้วฤดูหนาวมาเยือนเซราฟิโน ลมทะเลที่ปนไปด้วยเกล็ดน้ำแข็งพัดผ่านเมือง เป็นเวลาเจ็ดวันเต็มแล้วที่ลูก้ามายืนเฝ้าอยู่ที่ด้านหน้าโรงแรมพาลาซโซ ดีโอโรที่ฉันพักอยู่ เขาสวมโค้ทมอซอ ผมที่มันเยิ้มลีบติดหน้าผาก ใบหน้าของเขาซีดเผือดเหมือนคนตาย บาดแผลเก่าที่หน้าอกและโรคกระเพาะที่เป็นผลจากการดื่มหนักมานานหลายปีทรุดหนักลงจนเขาถึงกับกระอักเลือด ทว่าเขากลับปฏิเสธหมอทุกคนที่พยายามจะเข้ามาหาเขาอย่างบ้าคลั่ง เขายืนอยู่ตรงนั้นตั้งแต่รุ่งสางจนดึกดื่น เพียงเพื่อหวังว่าจะได้เห็นฉันสักแวบจากระยะร้อยฟุต ทุกวันบอดี้การ์ดของฉันจะ