Semua Bab วาตะหวงรัก: Bab 51 - Bab 60

เวลาต่อมา…ผ่านไปกว่าสองชั่วโมงที่ทุกคนนั่งดื่มและพูดคุยกันอยู่ในผับ พิงค์กับจัสมินก็หาเรื่องคุยกันรอหนุ่ม ๆ จนจัสมินที่ไม่ใช่คนนอนดึกเริ่มที่จะง่วงนอน“กี่โมงแล้วพิงค์” ไม่รู้ว่ามันดึกมากขนาดไหนแล้วเธอถึงได้เริ่มง่วงนอน จึงได้ถามเวลากับพิงค์“เที่ยงคืนแล้ว มินง่วงแล้วเหรอ?” มองใบหน้าเพื่อนสาวเธอก็พอจะเดาได้ จัสมินเป็นคนที่นอนไม่ดึกตั้งแต่เรียนโรงเรียนประจำด้วยกันแล้ว เป็นคนหลับง่าย ขี้เซ้านิดหน่อยถ้าวันนั้นเหนื่อยจริง ๆ ซึ่งต่างกับเธอที่นอนดึกได้เพราะเริ่มชินกับงานที่แอบทำ“อืม…พรุ่งนี้มินมีเรียนตอนบ่าย ไม่รีบกลับเลยแต่ดันง่วง” ส่วนหนึ่งเป็นคนนอนไม่ดึก และอาจจะเป็นเพราะเมื่อคืนโดนคนตัวสูงรังแกไปหลายรอบ กับก่อนมาที่ผับอีกหนึ่งรอบทำให้เธอเพลียจนง่วง“ชวนวาตะกลับเลย พิงค์ก็จะชวนทีกลับแล้ว” “อืม…” พยักหน้ารับคำด้วยใบหน้าที่พร้อมจะหลับได้เต็มที่ แม้เสียงเพลงข้างในจะดังกระหึ่ม แต่กลับไม่ได้ช่วยให้เธอตื่นได้เลยจัสมินหันมาหาร่างสูงที่กำลังยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม ก่อนจะเข้าไปกอดแขนและซบใบหน้ากับหัวไหล่แกร่ง“ง่วงแล้ว?” “อืม…แต่ถ้าลมยังไม่อยากกลับ มินก็จะอยู่เป็นเพื่อนนะ” ยังไม่ทันพูดอะไรเขาก็ดูเ

หลังจากนั่งทำเล็บไปเกือบสองชั่วโมงก็เสร็จเป็นที่เรียบร้อย ของเฟย์รินจะทำเป็นสีดำดูเข้ากับน้องเป็นที่สุด ส่วนจัสมินก็ทำสีชมพูลายน่ารักดูเข้ากับเธอไม่ต่างกัน“ไว้ปิดเทอมใหญ่หนูเฟย์ลองทำสีชมพูบ้างดีกว่า พี่มินมาลองทำสีดำดูนะคะ”“ได้ค่ะ” เธอพูดพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อจะโอนเงินจ่ายค่าทำเล็บ“ไม่ต้องค่ะ” จับมือเล็กของพี่มินเอาไว้ ก่อนเธอจะยื่นบัตรเครดิตไปให้พนักงานเอง“ไม่ต้องจ่ายให้พี่นะหนูเฟย์ พี่มินจ่ายเองได้”“หนูไม่ได้จ่ายให้นะ พี่ลมจ่ายให้ต่างหาก”“ลมจ่ายให้?” ถามอย่างไม่เข้าใจ เพราะร่างสูงที่พูดถึงเขาไม่ได้มาด้วย แล้วจะมาจ่ายเงินให้พวกเธอได้อย่างไร“ใช่ค่ะ นี่บัตรของพี่ลม มีวงเงินตั้งห้าแสนเลยนะคะ หนูแค่บอกพี่ลมว่าจะพาพี่มินไปซื้อของ พี่ลมก็ให้บัตรนี้มาเลย” ที่จริงเธอก็มีบัตรที่พ่อให้ไว้ใช้ แต่ไม่อยากใช้ของตัวเองเลยไปขอจากพี่ชายโดยใช้พี่มินเป็นข้ออ้าง และพี่ชายพอได้ยินชื่อพี่มินก็ยื่นบัตรมาให้อย่างว่าง่าย“งั้นเราไปกันค่ะ ยังมีของอีกหลายอย่างที่จะต้องซื้ออีก”จังหวะที่จัสมินกำลังคิดตามถึงเรื่องบัตรที่ลักษณะคล้ายกัน วาตะเลยให้เธอไว้เมื่อนานมาแล้ว แต่ก็ไม่เคยได้ใช้สักที ก่อนจะถูก

“อ่าส์!” ความเปียกชื้นกับลิ้นเล็กที่ปาดเลียวนไปวนมา มันทำให้เขาเสียวจนครางออกมาอย่างพอใจ ขณะที่จัสมินขบกัดหัวนมร่างสูง เธอก็ช้อนสายตาขึ้นมามองเมื่อได้ยินเสียงร้อง มันทำให้เธอพอใจจนออกแรงขบเม้มมากขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมสลับไปอีกข้างให้เท่าเทียมกันวาตะรู้สึกเสียวเป็นอย่างมาก อีกทั้งสายตาใสซื่อของเธอที่ช้อนขึ้นมามองเขา พร้อมฟันคมสวยขบกัดหัวนมเขาจนอารมณ์พลุ่งพล่านไม่หยุด มือหนาเลื่อนไปถอดกางเกงตัวเองลงเพียงนิด จับท่อนเอ็นใหญ่ออกมาชักรูดไปด้วย“ซี๊ดดดด อ่า!” “อ๊ะ! อือ!” ชั้นในตัวบางของจัสมินถูกเบี่ยงออก นิ้วแกร่งสอดเข้าไปในร่องสาว ก่อนจะกระดกนิ้วรัวให้เธอปล่อยน้ำสีใสออกมา“ลม มิน…” ผละจากหน้าอกแกร่งขึ้นมามองใบหน้าหล่อ มันเสียวมวนท้องไปหมดจนเธอบิดเกร็ง“ทำต่อไป” พูดเสียงเข้มพร้อมกดศีรษะเล็กเข้าหาหน้าอกอีกครั้ง นิ้วก็สอดเข้าออกในร่องสาวรัวเร็วขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อรับรู้ว่าภายในตอดรัดนิ้วเขาแน่น เธอพร้อมที่จะปลดปล่อยมันออกมา“อะ! อื้อ! อือ~” ปากก็ขบกัดหัวนมเขาไปด้วย เสียงครางก็เปล่งออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ร่างกายเธอเริ่มเกร็งกระตุกถี่ ๆ ก่อนจะปลดปล่อยออกมาจนเปียกหน้าท้องแกร่งของร่างสูง“อ่าส์!!” จ

ผ่านไปไม่นาน แขกก็เริ่มทยอยเข้ามาร่วมงานมากขึ้นเรื่อย ๆ จนเขาต้องไปช่วยพ่อกับอารับแขกด้านหน้าจัสมินอยู่กับเฟย์รินตลอดเวลา ไม่กล้าจะเดินไปไหนคนเดียวในงานที่คนเยอะขนาดนี้ ก่อนสายตาเธอจะมองเห็นแม่จินเดินผ่านอยู่ด้านนอก“หนูเฟย์ พี่มินขอไปหาแม่จินแป๊บนะ” เธอสะกิดบอกเฟย์รินเพื่อให้รู้“ได้ค่ะ หนูรออยู่ตรงนี้นะ”คุยกันรู้เรื่องแล้วเธอก็เดินไปหาแม่ทันที ก็เห็นแม่ของเธอกำลังเตรียมเครื่องดื่มช่วยคนอื่น ๆ “แม่จิน”“น้องมิน แต่งตัวสวยจัง” จินดาหันมาตามเสียงเรียกคุ้นเคยก็เจอเข้ากับลูกสาวที่อยู่ในชุดเดรสสีชมพูอ่อน สีโปรดของจัสมิน“หนูเฟย์แต่งให้ค่ะ แล้วแม่จินเหนื่อยไหมคะ” “เหนื่อยนิดหน่อย นั่งพักแม่ก็หายแล้ว”“น้องมินอยากช่วยแม่จินทำงาน”“อย่าเลย หนูเข้าไปในงานเถอะ เดี๋ยวเรากลับไปเจอกันที่บ้านนะ”“…ก็ได้ค่ะ” เธอยอมอย่างเลี่ยงไม่ได้ มองตามหลังแม่จินที่เข้าไปช่วยงานต่อ เธอเดินกลับเข้ามาในงานก็เจอสายตาของผู้ชายหลายคนที่มองมายังเธอ จนรู้สึกกลัวขึ้นมา แต่ความกลัวก็ถูกแทนที่ด้วยความอบอุ่นของฝ่ามือหนาที่เข้ามาจับมือเธอไว้วาตะที่มองร่างเล็กตลอดก็เห็นว่าเธอหายไป ก็เดินตามหาจนมาเจอเธอท่ามกลางสายตาของผู

สองวันต่อมา…วาตะพาจัสมินมาผับที่เขาลงทุนกับเพื่อน ตอนนี้สร้างเสร็จแล้ว จะเหลือภายในที่ต้องตกแต่งและระบบต่าง ๆ รวมไปถึงสูตรเครื่องดื่มที่พวกเขาทุกคนจะเป็นคนทดลองเอง“ใหญ่มากเลย” จัสมินมองไปรอบ ๆ ด้วยความตกตะลึง ถึงเมื่อวานจะได้มาแล้วแต่เธอก็ยังตะลึงไม่หาย มันดูใหญ่โตกว่าผับที่วาตะเคยพาไปอยู่มาก“แบ่งหลายโซน” วาตะตอบคนตัวเล็กที่ยังมองไปรอบ ๆ อย่างตื่นเต้น ทั้งที่เมื่อวานเขาก็พาเธอมาแล้ว แต่เจ้าตัวก็ยังคงดูตื่นตาตื่นใจ“มีโซนอะไรบ้าง มินรู้ได้ไหม?” ถามด้วยความอยากรู้ เมื่อวานที่มาก็รีบเข้าไปในห้องห้องหนึ่งของชั้นสี่ ซึ่งน่าจะเป็นห้องทำงาน เลยไม่ได้มาเดินดูรอบ ๆ เหมือนกับวันนี้มากนัก“อืม…ชั้นแรกที่เพิ่งเดินผ่านมาก็โซนบาร์ ชั้นสองก็วีไอพี สามก็วีวีไอพี” เขาตอบร่างเล็กเพียงเท่านั้น ไม่อยากให้เธอรู้อะไรที่มันลึกไปมากกว่านี้ “ชั้นสี่เป็นห้องทำงานเหรอ?” ถามขึ้นขณะที่มาถึงยังชั้นสี่ชั้นสุดท้ายของสถานที่แห่งนี้ ก่อนสายตาของเธอจะมองไปเห็นประตูบานใหญ่“อืม”“แล้วห้องนี้ไว้ทำอะไร” ชี้ไปยังบานประตูที่เพิ่งจะเดินผ่าน“…ห้องจัดเลี้ยง” เขาเงียบไปสักพักเมื่อถูกถามถึงห้องหนึ่งที่เป็นสถานที่ลับ ก่อนจะเ