Ilang oras ang itinagal ng aming pagbiyahe pabalik mula sa tahimik at masayang Batangas resort hanggang sa makarating kami sa pamilyar, malaki, at nakakatakot na tarangkahan ng Grandford Mansion. Habang dahan-dahan akong bumababa mula sa mamahaling sasakyan kasama si Mommy Malyn, naramdaman ko agad ang biglang panlalamig ng hangin sa buong paligid—hindi dahil sa klima ng hapon, kundi dahil sa mabigat at malisyosong atmospera na bumabalot sa buong mansyong ito. Ang dating payapa, magaan, at masayang pakiramdam na iniwan sa akin ng aming bakasyon ay parang bula na naglaho sa ere sa isang iglap lamang.Pagpasok pa lamang namin sa malaking double door ng grand foyer, sinalubong agad kami ng isang nakabibinging katahimikan. At hindi nagtagal, ang katahimikang iyon ay marahas na binasag ng mga taong nag-aabang pala sa aming pagdating, na para bang mga buwayang naghihintay ng masisila.Dito, sa mismong gitna ng maganda at malaking grand staircase, nakatayo si Sir Raphael. Suot ang isang mama
Read more