Nang makarating kami ni Matthew sa isang pamilyar at tahimik na cafe malapit sa bayan, agad kaming pumili ng isang pwesto sa pinakasulok—malapit sa bintana kung saan tanaw ang mga nagdaraan na sasakyan at ang maulang simoy ng hangin sa labas. Pagka-upo pa lang namin, umorder si Matthew ng dalawang tasa ng mainit na kapeng Barako at isang slice ng sansrival para pampatamis naman sa maalat na araw na naranasan ko.Nang maihain ang pagkain, tahimik lang akong nakatitig sa umuusok kong kape. Ang aroma nito ay parang pampakalma sa nag-iinit kong sistema, pero kahit anong higop ko sa hangin, hindi ko matanggal ang bigat sa aking dibdib."Oh, tikman mo muna 'yan," basag ni Matthew sa katahimikan habang inuusod palapit sa akin ang plato ng cake. "Sabi nila, kapag masama ang araw mo, kailangan mo ng matamis. At kung hindi pa sapat ang tamis, pwede mong ibuhos sa akin ang lahat ng inis mo."Isang mapait na ngiti ang lumabas sa labi ko dahil sa biro niya. Ibinaling ko ang paningin ko sa kanya, p
Magbasa pa