جميع فصول : الفصل -الفصل 100

Mabilis na lumapit si Lhanze, nang makita siya ni Arabella bahagyang gumaan ang pakiramdam niya. Nalaman niya kay Quinn kung nasaan si Arabella at mag-isang umiinom. Matapos silang mag-usap sa telepono, agad siyang nagmaneho papunta sa bar.Malalaking hakbang ang ginawa ni Lhanze hanggang sa makalapit siya kay Arabella. Sinuri niya ito mula ulo hanggang paa bago ito nag-aalalang nagtanong. “Ayos ka lang ba? Sinaktan ka ba nila?”Tumingin sa kanya ang babae at marahang umiling. “Ayos lang ako.”Tahimik namang pinagmamasdan ni Nathaniel ang dalawa. Humarap sa kanya si Lhanze, saka dumako ang tingin niya kay Sidney na patuloy na inaalalayan pa rin ng mga boduguard. Sa isang tingin pa lang, agad na niyang naintindihan ang nangyari. Bahagyang nagdilim ang kanyang ekspresyon, agad siyang bumaling ng tingin kay Nathaniel at magalang na nagtanong. “Sir Nathaniel, ano ba talaga ang nangyari rito?”Nagtagpo ang kanilang mga mata at sa isang iglap tila naging mabigat ang hangin sa paligid.

Napatingin si Arabella sa mga pagkaing nasa mesa, halos paborito niya ang naroon. At halata rin na galing pa ito sa mamahaling restaurant. Umupo ang lalaki sa tapat niya at sabay silang nag almusal.Makalipas ang ilang sandali, biglang nagsalita ang lalaki. “Ano ba ang nangyari sayo kahapon? Bakit mo naman naisipan na mag-inom?”Natigilan ang babae sa pagsasandok ng lugaw. Alam niyang hindi niya kayang itago ang nangyari. Kaya naman buo niyang ikinuwento ang pagkikita nila ni Callie sa Monteverde Capital kahapon. Kung paano niya nakalaro at nayakap ang kanyang anak. Napabuntong-hininga si Lhanze sa kanyang mga narinig. “Siguro nga…may mga bagay talagang hindi kayang maputol kahit nang matagal na panahon.”Sandali siyang tumigil bago patuloy sa pagsasalita. “Marahil kaya magaan ang loob sayo ng bata dahil na rin sa lukso ng dugo.”Mapait na napangiti si Arabella."Siguro nga, pero isang bagay lang ang masasabi ko. Inaalagaan niya ng mabuti ang anak namin, halos lahat ng gusto at pa

Napabuntong-hininga na lang ang lalaki at napapisil sa pagitan ng kanyang mga kilay.“Kung pumayag na pala kayo, ano pa magagawa ko? Hindi naman na natin pwede pang bawiin iyan kay Callie. Sasama lang ang loob sa atin ng bata.”“Ayos lang naman iyon. Tutal gusto ko rin naman makilala kung sino talaga ang babaeng kinababaliwan ng apo ko. Isang beses pa lang sila nagkikita ni Callie, pero grabe na ang pagka-obsessed sa kanya nito. Si Valentina nga, napakabait naman sa apo ko pero ni minsan hindi niya hiniling na imbitahin para makapag dinner dito.” sagot ni Stephanie. “Kayo na ang bahala jan.” maikling tugon ni Nathaniel. Hindi na sumagot pa ang kanyang ina, kaya naman dumiretso na siya sa kwarto ng kanyang anak. Nakita niya na mahimbing na natutulog ang kanyang munting prinsesa, nilapitan niya at kinumutan. Ilang minuto rin niyang tinitigan ang kanyang anak bago niya hinalikan ang noo nito, nag half-bath muna siya bago tinabihan sa pag tulog ang anak. Kinabukasan, nakatanggap si Ara

Mabilis tinalikuran ni Arabella ang lalaki at naglakad palayo. Ayaw na niyang makipagtalo pa sa lalaking iyon. Samantalang si Nathaniel ay nanatili lang sa kinatatayuan niya, tahimik nitong pinanood ang palayong si Arabella habang may bahagyang ngiting hindi mabasa kung ano ang ibig sabihin. Nang makarating siya sa kanyang kotse, labis pa rin ang pagkainis niya sa bwisit niyang asawa. Hindi pa rin niya maikalma ang kanyang sarili. Sa isip niya, paulit-ulit na niyang namura ang walanghiyang lalaki. Makalipas din naman ang ilang sandali, unti-unti rin siyang kumalma. Nagmaneho na siya palabas ng village, saglit siyang natigilan nang madaanan niya ang hanay ng street food na malapit sa dati niyang school. Pinarada niya sa gilid ang kanyang sasakyan, bumaba siya para kumain na muna dahil wala siya halos nakain kanina. Matagal na siyang hindi nakakakain ng street foods, naisip niya ring tingnan kung bukas pa ang paborito niyang bilihan noon ng kwek-kwek at mais. Masaya siya nang makita

“Arabella! Halika nga rito, tingnan mo ang sulat ko.” masayang sambit ng matanda. Lumapit siya at pinagmasdan ang gawa nito, napangiti siya. “Wow ang ganda po ha, bawat linya matatag at napakaganda ng pagkakabalanse"Matatag ang bawat guhit at napakaganda ng pagkakabalanse. Napakahusay po."Napatawa naman ang matanda. “Sige ka, kapag mas pinuri mo pa ako baka lumaki na ang ulo ko niyan. Masyado mo naman akong inuuto eh.”“Hindi ko po kayo inuuto noh, totoo naman po na maganda talaga ang gawa ninyo eh.” nakangiting sagot ni Arabella. Ngumiti na lang ang matanda hanggang sa napansin nito ang dala niyang kahon. “Ano naman ang dala mo? Para sa akin ba iyan?”Binuksan ni Arabella ang regalo at nakangiting inabot ito sa matanda. “Happy Birthday po Sir Jim, sana po mas humaba pa ang inyong buhay at manatili kayong malusog at payapa.”Masaya naman itong tinanggap ng matanda.“Wow ang ganda, maraming salamat. Sakto pala eh, ikaw nga muna ang gumamit niyan.”“Eh regalo ko yan sa inyo eh,