ต้าหวางอย่ามารักข้าเลย의 모든 챕터: 챕터 191 - 챕터 200

"หวงเอ๋อร์!" เจิ้นอวี้ร้องเสียงหลง ชายชราถอยก้าวหนีจนหลังชิดกำแพง หน้าซีดจนดูคล้ายศพ หลี่จิ้นไม่ได้หันไปมองเจิ้นหวงอีก เขาตวัดสายตาเย็นชามาที่เจิ้นเซี่ยว สนมชั้นปาจื่อที่ยืนสั่นสะท้านอยู่ข้างเตียง น้ำตาของนางนองหน้า ร่างกายสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนกและอัปยศยดอดออม "สนมเจิ้น..." หลี่จิ้นเอ่ยน้ำเสียง

เสียงประตูด้านนอกพลันมีเสียงสอดลูกกุญแจและเสียงก้าวเท้าอันหนักอึ้งดังกึกก้องไปทั่วระเบียงตำหนักลี่อิง! "องครักษ์เกราะดำล้อมตำหนักลี่อิงไว้หมดแล้ว! ตรวจค้นทุกซอกทุกมุม อย่าให้แมลงสักตัวเล็ดลอดออกไปได้!" เสียงอันเหี้ยมเกรียมของเฉินโม่ดังก้องเข้ามาจากด้านนอก เจิ้นอวี้และเจิ้นหวงหน้าถอดสี ถอยหลังไปชนก

"เจิ้นปาจื่อ... ไม่สิ บัดนี้เจ้าเป็นเพียงนักโทษหญิงตระกูลเจิ้นเท่านั้น" น้ำเสียงทุ้มต่ำของต้าหวางดังก้องไปทั่วห้องที่เงียบสงบ แฝงไว้ด้วยแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้หายใจลำบาก "เจ้าคิดจริงๆ หรือว่ารอยยิ้มและมารยาของเจ้าที่เคยใช้ออดอ้อนข้า จะสามารถลบล้างความผิดฐานขายชาติของตระกูลเจ้าได้?" "ต้าหวาง... หม่อม

"เจิ้นอวี้มีเวลาเหลือไม่มาก และเสียงร้องโฮ่ร้องของชาวเมืองก็ดังเกินไป... มันพูดได้เพียงคำเดียวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแทบไม่ได้ยิน..." ฉิ่งอินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะกระซิบออกไป "มันพูดคำว่า... 'เว่ย'... ออกมาคำหนึ่งเพคะหวางโฮ่ว!" บรรยากาศภายในตำหนักเฟิ่งอี๋พลันเย็นเยียบลงในพริบตา ฉิ่งอินรีบก้

ยามรุ่งอรุณของวันใหม่ ท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงแคว้นซีอวี้ฉาบไปด้วยสีแดงเพลิงดุจสายเลือด เมฆมืดครึ้มเคลื่อนตัวเข้ามาบดบังแสงอาทิตย์ยามเช้าจนไร้ซึ่งความอบอุ่น ไอหมอกหนาวเย็นจากยอดเขาหิมะทอดตัวยาวลงมาปกคลุมไปทั่วลานกว้างหน้าประตูเมืองทิศเหนือ ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดเอาใบไม้แห้งและเศษฝุ่นกรบเกลื่อนไปตามพื้นหิน ท