ต้าหวางอย่ามารักข้าเลย의 모든 챕터: 챕터 211 - 챕터 220

"เยว่หลัน... เจ้าแลกทุกอย่างเพื่อข้า แม้กระทั่งเกียรติของสตรี" ต้าหวางตรัสพลางทอดพระเนตรมองลงไปที่มือของทั้งสองที่ประสานกัน "ยามนี้เบื้องหน้าของพวกเรา ไม่มีตระกูลเว่ย ไม่มีขวากหนามอีกต่อไปแล้ว... แต่บัลลังก์นี้ ยิ่งสูงก็ยิ่งหนาวงกตแห่งอำนาจนี้จะไม่มีวันจบสิ้น" เสิ่นเยว่หลันเงยหน้าขึ้น สบตาโอรสสวรรค

มือหนาของต้าหวางตรึงสะโพกผิวมุกของนางไว้แน่น สอดประสานกระแทกกระทั้นกายเข้าหาอย่างลึกล้ำและหนักแน่น ความแข็งแกร่งดุดันแทรกซึมลึกเข้าไปในความรื่นรมย์ผ่าวร้อนของนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า ละอองน้ำและกลีบกุหลาบสีสดกระจายตัวตามแรงเคลื่อนไหวอันเร่าร้อน "เยว่หลัน..." โอรสสวรรค์คำรามทุ้มต่ำในลำคอ ซุกพระพักตร์ลงกับ

แสงอรุณยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านมงกุฎพริ้วไหว กลิ่นหอมอบอวลของไม้กฤษณาและอบเชยยังคงอบอวลอยู่ในห้องบรรทมอันใหญ่โตของตำหนักกานลู่ ความอบอุ่นผ่อนคลายครอบคลุมไปทั่วโถงกว้าง ละทิ้งความเหน็ดเหนื่อยและคราบเสน่หาจากค่ำคืนที่ผ่านมาไว้เบื้องหลัง เสิ่นเยว่หลันค่อยๆ ลืมตาขึ้นเบาๆ เป็นคนแรกในยามรุ่งอรุณ แสงแดดอ่อนๆ

ทันใดนั้น… ฝ่ามือหนาอันอบอุ่นค่อยๆ ขยับขึ้นมากุมมือเรียวของนางไว้ ต้าหวางค่อยๆ ลืมพระเนตรขึ้น นัยน์ตาคมกริบที่เคยดุดันยามสู้รบ บัดนี้ทอดมองสตรีตรงหน้าด้วยความอ่อนโยนและลุ่มลึกสุดหัวใจ “ตื่นแล้วหรือ ข้าทำให้เจ้าตื่นหรือเปล่า” เขาค่อยๆ ลืมตาถามนางด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แฝงความเอ็นดูยามเช้า เสิ่นเยว่หลั

ความเงียบสงัดอันทรงพลังครอบคลุมไปทั่วท้องพระโรงใหญ่แห่งราชวังซีอวี้ แสงแดดยามเช้าลอดผ่านหน้าต่างแกะสลักส่องกระทบแท่นหินอ่อนเบื้องหน้าโถงบัญชาการ บนโต๊ะไม้กฤษณาตัวยาวปรากฏแผนที่หนังแพะผืนใหญ่ แสดงชัยภูมิอันซับซ้อนของแคว้นหานและเขตรอบนอกอย่างละเอียด หยางเจิ้นเทียนในชุดเกราะเหล็กสีดำทมิฬขลิบทองประทับยื