All Chapters of สวนผักของพระชายา: Chapter 61 - Chapter 70

หลังจากที่ฟางลี่อินให้องครักษ์ไปส่งข่าวให้แก่เว่ยอ๋องแล้ว ตัวนางเองก็ตั้งใจเตรียมความพร้อมสำหรับการล่องเรือในวันพรุ่งนี้กับชายหนุ่มสองต่อสอง เรื่องนี้อย่างไรก็ต้องขอบคุณหลี่เซียงสหายของนางจริงๆ หญิงสาวตระเตรียมเรือขนาดกลางเอาไว้ ทั้งยังช่วยคิดเมนูอาหารทั้งการประดับตกแต่งเรือก็ล้วนได้รับการช่วยเหลือจากนาง ส่วนฟางลี่อินนั้นก็กลับมาเตรียมตัวเลือกชุดที่จะสวมใส่ในวันพรุ่งนี้ นางหยิบชุดสีน้ำเงินของบุรุษออกมาวางไว้บนเตียงแต่เดิมชุดนี้ฟางลี่อินตั้งใจตัดเย็บให้กับสามีและต้องการมอบมันให้กับเขาในวันเกิดของนาง ถือโอกาสนี้ส่งมอบมันให้เขาก่อนเวลาแล้วค่อยตัดเย็บให้ใหม่อีกชุดก็แล้วกันหญิงสาวหยิบชุดสีฟ้าไล่ระดับที่เข้าคู่กันออกมาวางคู่กันกับชุดของชายหนุ่ม ใบหน้าของหญิงสาวเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ฟางลี่อินได้แต่หวังว่าพรุ่งนี้ทุกอย่างจะลงเอยด้วยดี เพราะอย่างไรนางก็ได้ขึ้นชื่อว่าแต่งให้เขายามตายย่อมต้องฝังร่างเคียงข้างเขา แต่หากว่าในวันพรุ่งนี้เรื่องราวจะไม่ได้เป็นอย่างที่นางคาดหวังเช่นนั้นนางก็พร้อมที่จะเดินจากไปเอง แม้ว่าสมรสพระราชทานจะไม่สามารถหย่าขาดได้เช่นนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่สามารถแยกกันอยู่มิได้

ดวงตาของนางทอดมองไปยังร่างของคนทั้งสองที่อยู่ห่างออกไป สตรีผู้นั้นทำทีเป็นสะดุดก่อนจะเกาะที่ท่อนแขนของสามีนาง ฟางลี่อินได้แต่กำมือแน่นหญิงสาวเม้มริมฝีปากไม่เอ่ยสิ่งใดอีก นางเดินเข้ามานั่งภายในเรือพร้อมกับยกจอกสุราขึ้นดื่มติดต่อกันหลายจอก ก่อนจะนึกในใจ(ที่แท้! ที่เขาไม่มาตามนัดของนางก็เพราะมีนัดกับผู้อื่นอยู่ก่อนแล้วนี่เอง!)ฟางลี่อินรู้สึกว่าความหวังของนางช่างริบหรี่เหลือเกิน ดูท่าแล้วครั้งนี้นางคงต้องพ่ายแพ้ยับเยิน"ท่าน! ดื่มมากเกินไปแล้ว" หลี่เซียงพยายามห้ามปรามไม่ให้หญิงสาวดื่มมากจนเกินไป หากแต่ยามที่เห็นสายตาที่มองมาของหญิงสาวก็ทำให้นางใจอ่อนทุกครั้งเรือของทั้งคู่ค่อยๆ เคลื่อนตัวไปเรื่อย ๆ ไม่ช้าไม่เร็ว หลี่เซียงได้กำชับให้องครักษ์บังคับเรือให้ทันเรือของเว่ยอ๋องให้มากที่สุด นางเองก็อยากจะรู้นักว่าบุรุษผู้นั้นแท้จริงแล้วไม่มีใจให้สหายของนางแน่หรือ! เหตุใดจึงไม่ยอมมาตามนัดหรือว่ามีผู้ใดเล่นเล่ห์ทำให้ชายหนุ่มไม่ได้รับสารนัดหมายหรือไม่ ดวงตาหงส์ของหลี่เซียงหรี่เล็กอย่างพยายามที่จะหาข้อผิดพลาดในนัดหมายครั้งนี้ เพราะนางมั่นใจว่าเว่ยอ๋องนั้นเป็นสุภาพชนมากพอที่จะไม่ปฏิเสธนัดหมายของภรรย

ดวงตาทั้งสองข้างของฟางลี่อินกะพริบถี่ ราวกับสิ่งที่นางได้ยินเมื่อครู่นี้เป็นเพียงแค่ความฝัน หญิงสาวรู้สึกว่าตนเองกำลังหูแว่วไปมิใช่ว่าเมื่อครู่นี้นางได้ยินว่าเขากำลังบอกรักนางอยู่ใช่หรือไม่?"ทะ ท่าน ท่านกล่าวว่าอันใดนะเจ้าคะ? " ฟางลี่อินทำสีหน้าโง่งม เมื่อครู่นี้นางได้ยินไม่ชัดเลยสักนิด เพราะมัวแต่จมอยู่กับความอ่อนโยนของเขาที่กำลังมอบให้จนเผลอทำใจลอยไปไกล ในยามที่เขากำลังเอ่ยถ้อยคำนางก็ดูเหมือนว่าจะจับใจความสำคัญได้ไม่ชัดเจนนักเว่ยอ๋องยกยิ้มอย่างอ่อนโยน มือหนาของเขาปัดปอยผมที่หลุดร่วงลงมาของหญิงสาวก่อนจะเหน็บมันไว้ที่หลังใบหูของนาง ก่อนจะเอ่ยตอบหญิงสาว"ข้ามิอาจรักผู้ใดได้อีก เพราะทั้งหมดของหัวใจข้ามีเพียงเจ้าคนเดียว ลี่อินที่ข้ามิอาจรักผู้ใดเพราะข้ารักเจ้าอย่างไรเล่า""ทะ ท่านกล่าวว่าท่าน... รักข้า! " หญิงสาวชี้นิ้วมาที่ตัวเองพร้อมกับทวนคำตอบของชายหนุ่มช้าๆ"อื้ม" เว่ยอ๋องพยักหน้าก่อนจะยกยิ้มเบาๆ เห็นสีหน้าโง่งมของอีกฝ่ายก็ให้นึกเอ็นดูจนรู้สึกอดใจไม่อยู่ มือหนารั้งต้นคอของหญิงสาวเข้ามาใกล้พร้อมประกบจุมพิตที่ริมฝีปากแผ่วเบาแล้วค่อยๆ เปลี่ยนเป็นรุ่มร้อนรุนแรง ปลายชิวหาถูกเขาดูดดึงเคล

เรียวแขนสองข้างเหยียดตรงลำตัวบิดไปมาอย่างเกียจคร้าน ก่อนที่หน้าห้องจะมีเสียงเคลื่อนไหวบางอย่าง ทำให้หญิงสาวลุกขึ้นนั่งบนเตียงพร้อมกับเอียงศีรษะมองอย่างแปลกใจเมื่อเห็นสามี หากแต่เขามิได้เขามาเพียงลำพัง เบื้องหลังยังมีบรรดาสาวใช้ทั้งยังมีต้วนกงกง ที่หอบข้าวของเข้ามาก่อนที่มันจะถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบภายในห้องนี้ ท่ามกลางสีหน้าที่ยังงุนงงสงสัยของฟางลี่อิน เพียงครึ่งเค่อภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้งเว่ยอ๋องสาวเท้ามาหยุดอยู่ที่ข้างเตียงพร้อมกับนั่งลงอย่างช้าๆ ยามที่มองเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยของภรรยาก็นึกขบขันจึงได้หัวเราะออกมาเบาๆ"เกิดอันใดขึ้นงั้นหรือเจ้าคะ! เหตุใดท่านจึงได้ขนข้าวของมามากมาย คงมิใช่ว่าจะย้ายมาอยู่เรือนนี้หรอกนะเจ้าคะ

"ต่อให้ไม่มีลี่อิน ข้าก็ไม่เคยคิดที่จะแต่งงานกับเจ้า เพราะข้าไม่เคยรู้สึกอันใดกับเจ้าเลย" เว่ยอ๋องกล่าวออกมาตามตรง หากว่าเฟยซินไม่ล้ำเส้นและก้าวเข้ามาวุ่นวายกับภรรยาของเขา ชายหนุ่มก็ยังคงจะรักษาน้ำใจของอีกฝ่ายต่อไป หากแต่ในวันนี้เฟยซินได้กระทำการล้ำเส้นของเขาด้วยการเอาตัวเข้ามาระรานฟางลี่อินทำให้เขาไม่อาจอดทนอดกลั้นได้อีกต่อไป"ไม่จริง! ข้าไม่เชื่อ เป็นเพราะนางใช้หรือไม่? เพราะนางทำให้ท่านเปลี่ยนไป ท่านจึงได้เอ่ยวาจาเย็นชาเช่นนี้กับข้า""ไม่เกี่ยวกับลี่อิน! ""จิ้นฝาน! ท่านเอาแต่ปกป้องนาง ท่านกับนางเดิมทีก็ไม่ได้รักกันที่แต่งงานกันก็เพราะสถานการณ์บังคับ หากว่าฝ่าบาทไม่มีราชโองการให้ท่านแต่งงานกับนาง แน่นอนว่าตำแหน่งพระชายาเอกย่อมต้องเป็นของข้ามิใช่หรือ"ฟางลี่อินเงยหน้าขึ้นมองเฟยซินก่อนที่หญิงสาวจะหรี่ตามองอีกฝ่ายด้วยความสังเวช ยอมรับเลยว่าตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยเจอใครที่มโนได้เก่งเท่าสตรีตรงหน้าเลยทางด้านเว่ยอ๋องที่เห็นฟางลี่อินเงยหน้าขึ้นมามองพวกเขาทั้งคู่ ชายหนุ่มก็รู้สึกร้อนรนในทันที ก่อนจะก้าวไปยืนเคียงข้างหญิงสาวเพื่อเป็นการประกาศให้รู้ว่าเขาเลือกนางฟางลี่อินที่เห็นท่าทีร้อนรนข