All Chapters of สวนผักของพระชายา: Chapter 51 - Chapter 60

ครึ่งเดือนต่อมาองค์รัชทายาทซูหมิงส่งของกำนัลมายังจวนเว่ยอ๋อง หีบไม้วางเกลื่อนเต็มหน้าลาน ผูเถาสาวใช้คนสนิทของฟางลี่อินรีบเข้ามารายงานหญิงสาวตามคำสั่งของเว่ยอ๋อง"เกิดอันใดขึ้นหรือ!""คุณหนูท่านรีบออกไปดูเองเถิดเจ้าค่ะ""..." แม้ว่าจะยังไม่เข้าใจว่าเกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่ หากแต่ฟางลี่อินก็ก้าวเดินนำหน้าออกไปที่ลานหน้าตำหนักก่อนจะพบหีบไม้ไม่ต่ำกว่ายี่สิบหีบวางอยู่ ด้านในเป็นทองคำแท่ง ไข่มุก แพรพรรณ และเครื่องประดับงดงามมากมาย หัวคิ้วของหญิงสาวขมวดแน่น แต่เมื่อมองดีก็พบกับร่างของสาวใช้ผู้หนึ่งที่นางคุ้นเคย"หลันซีงั้นหรือ!""คารวะพระชายาเพคะ""เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร แล้วนี่... หมายความว่าอย่างไรกัน" หลันซีแย้มยิ้มเล็กน้อย นางเดินทางมาแคว้นจิ้นตามคำสั่งขององค์รัชทายาทซูหมิง แม้ว่าอีกฝ่ายจะกล่าวกับนางว่าฟางลี่อินไม่ขอรับของรางวัลใดๆ ทั้งสิ้นตามที่เคยตกลงกันไว้ หากแต่ชายหนุ่มก็ยังต้องการมอบให้นางอยู่ดีพร้อมกับมอบหลันซีมาให้นางเพราะเห็นว่าถึงอย่างไรหลันซีเองก็เป็นคนแคว้นจิ้น"บ่าวทำตามรับสั่งขององค์รัชทายาทนำข้าวของเหล่ามามามอบให้แก่พระชายาเพคะ""ให้ข้างั้นหรือ... แต่ข้าบอกกับเขาแล้วว่าข้าไม่เอ

          หลังจากที่องครักษ์ออกไปจากห้องแล้วมือหนาทั้งสองข้างก็รั้งร่างบางของฟางลี่อินที่กำลังกลั่นแกล้งเขาอย่างสนุกสนานขึ้นมา ดวงตาคมหรี่เล็กลงคล้ายกำลังจ้องจับผิดหญิงสาวตรงหน้า ทางด้านฟางลี่อินก็แสร้งทำเป็นเบือนหน้าหนี ทั้งยังยกมือขึ้นขยี้ดวงตาเบาๆ คล้ายกับว่าตนเองกำลังอยู่ในอาการง่วงนอน หากแต่ถูกมือหนาแข็งแรงของอีกฝ่ายรั้งเอาไว้ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน"อย่าขยี้ตา ประเดี๋ยวตาแดง" ฟางลี่อินมองดูใบหน้าที่หล่อเหลา ราวกับหยกสลักของอีกฝ่ายด้วยสายตาที่แปลกไป แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายมักจะอ่อนโยนกับนางเสมอ หากแต่นางก็พอมองออกว่าในบางครั้งมันก็ดูเสแสร้งไม่จริงใจนัก แต่ในครั้งนี้กลับดูแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง"ข้าเพียงง่วงนอนเท่านั้นเจ้าค่ะ" นางตอบด้วยน้ำเสียงอ้อมแอ้มแผ่วเบาก่อนจะหลุบตาต่ำไม่กล้าสบตากับอีกฝ่ายเพราะกลัวเขาจะจับได้ว่านางตั้งใจกลั่นแกล้งเขา"มานี่มา!" เว่ยอ๋องรั้งร่างของหญิงสาวมานั่งบนตักของเขาพร้อมกับโอบกอดเอาไว้หลวมๆ ฟางลี่อินรู้สึกว่าตนเองตัวแข็งทื่อหลังจากสัมผัสได้ถึงความร้อนลวกบางอย่าง

หญิงสาวค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ สายตาของนางจับจ้องที่ภาพวาดที่ติดเอาไว้จนเต็มไปทั่วทั้งห้อง หัวใจของนางราวกับถูกกระชากออกมาจากอก เมื่อภาพที่ปรากฏต่อหน้านางทั้งหมดคือภาพของสตรีผู้หนึ่งในอิริยาบถต่างๆ เพียงแต่สตรีในภาพนั้นส่วนใหญ่แล้วจะเป็นภาพที่ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของนางได้ชัดเจนนางเดินดูภาพวาดแต่ละภาพอย่างต้องการพิจารณา มีคำถามมากมายเกิดขึ้นภายในใจของนางสตรีผู้นี้คือใครกัน!มีความสำคัญมากน้อยเพียงใดต่อสามีของนาง!และเหตุใดจึงได้มีภาพวาดของนางมากมายถึงเพียงนี้ ทั้งยังอยู่ภายในห้องแห่งความลับเช่นนี้ ราวกับต้องการปิดซ่อนไม่ให้ผู้ใดได้รู้ ความรู้สึกบางอย่างตีตื้นขึ้นมาในความรู้สึกของฟางลี่อิน นางเคยคิดว่าแต่งงานกับชายหนุ่มมาได้เกือบหนึ่งปี ทั้งยังแนบชิดร่วมเตียงกันมาถึงเพียงนี้อีกฝ่ายคงจะมีใจให้กับนางบ้างไม่มากก็น้อย แต่ดูจากห้องแห่งความลับห้องนี้แล้วภายในใจของเขาคงจะมีใครอีกคนซ่อนอยู่ก่อนแล้ว และเป็นนางที่เข้ามาคั่นกลางระหว่างคนทั้งคู่ยามนั้นสายตาก็พลันไปสะดุดกับภาพวาดภาพหนึ่งที่มีรูปหน้าของสตรีนางหนึ่งอย่างชัดเจน ในความรู้สึกของฟางลี่อินสตรีในภาพนั้นงดงามมากจริงๆ งดงามยิ

เช้าวันต่อมา"เรียนพระชายา ท่านอ๋องให้ข้าน้อยมาเรียนเชิญท่านไปรับสำรับที่เรือนหลักขอรับ" ฟางลี่อินที่กำลังให้สาวใช้ทำผมอยู่ถึงกับขมวดคิ้ว"ท่านอ๋องมีเรื่องอันใดกับข้างั้นหรือ""เรียนพระชายา ข้าน้อยมิทราบขอรับ""อาละ! ขอบใจท่านมากประเดี๋ยวข้าแต่งตัวเสร็จแล้วจะตามไป"

หลังจากที่ชายหนุ่มได้จากไปแล้ว ท่ามกลางความมืดมิดภายในห้องนอนนั้น ฟางลี่อินก็ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา แท้จริงแล้วนางรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาตั้งแต่ชายหนุ่มก้าวเข้ามาภายในห้องแล้ว แต่เพราะยังไม่พร้อมที่จะสนทนากับอีกฝ่ายจึงได้แกล้งหลับไปเสียอย่างนั้นเพียงแต่นางไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะนั่งเฝ้านางนานนับชั่วยาม ทำเอาหญิงสาวเกือบหลุดกิริยาออกมาเสียแล้ว โชคดีที่ช่วงที่ร่างกายแทบจะทนไม่ไหวชายหนุ่มจึงได้จากไปเสียก่อนก่อนหน้านี้ฟางลี่อินได้สั่งให้คนของนางนั้นไปสืบความเรื่องราวของเฟยซินสตรีผู้นั้นมาไม่น้อยก่อนจะได้ทราบว่าเขาทั้งคู่นั้นรู้จักกันมาตั้งแต่เยาว์วัยเรียกได้ว่าเป็นเหมยเขียวม้าไม้ไผ่ก็ว่าได้ แต่เหตุใดชายหนุ่มจึงไม่ได้ตกลงปลงใจกับอีกฝ่ายนั้น เรื่องนี้ยังไม่อาจทราบข้อเท็จจริงได้อย่างแน่ชัดหรืออาจจะเป็นเพราะสมรสพระราชทานระหว่างนางและเขาที่ชายหนุ่มมิอาจปฏิเสธได้เมื่อนึกได้เช่นนั้นในใจของฟางลี่อินก็พลันห่อเหี่ยว ในตอนแรกนางคิดว่าชายหนุ่มจะมีใจที่ตรงกันกับนางแล้วเสียอีก เพราะที่ผ่านมาเขาล้วนปฏิเสธกับนางอย่างอ่อนโยน แต่เดิมที่ชื่นชอบเขาเป็นทุนเดิมอยู่แล้วยามที่อยู่ร่วมกันมานานวันเข้าจะไม่รักได้อย่างไร ห