All Chapters of สวนผักของพระชายา: Chapter 71 - Chapter 80

หลังจากที่ฟางลี่อินตั้งครรภ์ได้ราวสี่เดือน หญิงสาวก็คิดว่าตนเองควรตอบรับเทียบเชิญสักใบจึงได้ให้ต้วนกงกงส่งตอบรับเทียบเชิญหนึ่ง ซึ่งเป็นงานเลี้ยงของฮูหยินผู้เฒ่าเจียงผู้เป็นมารดาของแม่ทัพเจียงซุน อย่างไรก็ตามงานนี้ผู้เป็นสามีที่มีตำแหน่งเป็นถึงเว่ยอ๋องก็จำเป็นที่จะต้องไว้หน้าและให้เกียรติไปร่วมงานในวันงานฟางลี่อินยังคงถูกสามีประคบประหงมราวกับไข่มุกในมือ เกรงว่าหากทำนางตกลงพื้นหญิงสาวจะแตกร้าวในทันที ฟางลี่อินเห็นท่าทางกังวลในใจทุกย่างก้าวของเขาก็อดที่จะส่ายหน้าด้วยความอ่อนใจมิได้ พร้อมกับคิดว่าสามีของนางนั้นกังวลมากเกินไปแล้วจริงๆ

"ไม่เคยนึกมาก่อนว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลหลี่จะมีนิสัยที่ชอบแอบฟังผู้อื่นคุยกันเช่นนี้ นับว่าข้าเจียงสือได้เปิดหูเปิดตาแล้ว" หลี่เซียงที่ได้ยินชายหนุ่มกล่าวเช่นนั้นก็ถึงกับถลึงตาใส่อีกฝ่ายอย่างโกรธเคือง นางกระชากมือหนาที่อบอุ่นและแข็งแรงนั้นออกจากการเกาะกุมในทันที"หึ ท่านเองก็แอบฟังอยู่เช่นกันไม่ใช่หรือ! ข้านั้นเพียงแค่เผลอเดินผ่านมาได้ยินสิ่งที่คุณหนูทั้งสามคนนั้นพูดคุยกันก็นับว่าได้เปิดหูเปิดตาแล้วเช่นกัน""อ้อ แล้วสิ่งที่ข้าได้ยินนั้น ความคิดของน้องสาวท่านนับว่า... อื้ม ข้าได้เปิดหูเปิดตาแล้วจริงๆ นั่นแหละเจ้าค่ะ""หึ" เจียงสือที่ได้แต่ยืนฟังอีกฝ่ายก่นด่าโดยที่ตนไม่สามารถเอ่ยตอบอีกฝ่ายได้เลย เพราะสิ่งที่นางกล่าวมาก็ล้วนแต่เป็นความจริงทั้งสิ้น"อย่างไรเล่า เถียงข้าไม่ออกเลยละสิ หึ" กล่าวจบหลี่เซียงก็รีบเดินออกมาในทันที หลังจากพ้นร่างของชายหนุ่มแล้วนางก็แอบหลบมุมที่ข้างกำแพง ก่อนจะยกมือขึ้นลูบที่หน้าอกอย่างต้องการปลอบโยนตนเอง"เกือบไปแล้ว ถูกจับได้ว่าแอบฟังผู้อื่นเช่นนี้ หากข่าวนี้หลุดออกไปมีหวังข้ามิได้ออกเรือนเป็นแน่ เฮ้อ! " หญิงสาวกล่าวปลอบตนเองพลางถอนหายใจอย่างโล่งอก โชคดีเหลือเกินที่

ทางด้านตระกูลเจียงแห่งซานตง เจียงอี้หลานที่กำลังนั่งคุกเข่าอยู่ในห้องโถงรับรองของจวน ท่ามกลางสายตาของเหล่าผู้อาวุโสที่จับจ้องมาอย่างไม่วางตา หญิงสาวยังรู้สึกมึนงงอยู่มากกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้เดิมทีพวกนางวางแผนกันเอาไว้ว่าจะจัดการให้เว่ยอ๋องตกหลุมพรางพร้อมกับยัดเยียดหมิงหลันเซียนที่บังเอิญเข้าไปในห้องนั้นแล้วให้ใครสักคนมาพบเข้า หากแต่แล้วแผนการกลับผิดพลาดกลายเป็นนางที่เข้าไปอยู่ในห้องนั้นแทนพร้อมกับบุรุษผู้หนึ่งที่ได้ขึ้นชื่อว่าเสเพลที่สุดในซานตง แม้นางจะรู้สึกไม่ยินยอมเพียงใดหากแต่สุดท้ายแล้วก็ไม่อาจเอ่ยสิ่งใดออกมาได้แม้เพียงครึ่งคำฮูหยินผู้เฒ่าเจียงชี้นิ้วไปที่หลานสาวด้วยความรู้สึกผิดหวังอย่างไม่น่าให้อภัย แม้ว่านางจะรู้ดีว่าหญิงสาวนั้นเอาแ

เว่ยอ๋องควบม้าก่อนจะมาถึงบริเวณหน้าวังหลวงพร้อมกับเดินเท้าต่อจนกระทั่งถึงหน้าตำหนักของฮ่องเต้ โจวกงกงขันทีคนสนิทที่พอเห็นเว่ยอ๋องมาถึงก็แย้มยิ้มอย่างยินดี"คารวะท่านอ๋อง""โจวกงกง สบายดีหรือ?""สบายดีพ่ะย่ะค่ะ ขอเชิญท่านอ๋องด้านใน ฝ่าบาทกำลังทรงรอท่านอยู่""อื้ม"

รถม้าเคลื่อนตัวมาถึงยังสนามล่าสัตว์ ก่อนที่บรรดาชนชั้นสูงทั้งหลายจะเริ่มทยอยลงจากรถม้า ทุกคนล้วนแต่พิถีพิถันในการแต่งกายไม่แพ้กับการเข้าร่วมงานเลี้ยงในวังเลยแม้แต่น้อย โชคดีที่อากาศแห้งแล้งไม่มีฝนพื้นที่เหยียบย่ำจึงไม่ชื้นแฉะ ฟางลี่อินเกลียดที่สุดก็คือเท้าที่เปื้อนโคลนมันทำให้นางรู้สึกไม่สบายตัว ก่อนที่หญิงสาวจะก้าวลงจากรถม้าอยู่ ๆ สามีก็ช้อนตัวนางขึ้นอุ้มแล้วพาก้าวลงจากรถม้าด้วยความเอาใจใส่ ทำเอาบรรดาสตรีชนชั้นสูงทั้งหลายต่างมองมาด้วยแววตาริษยาเว่ยอ๋องวางภรรยาที่พื้นอย่างทะนุถนอม ทำเอาฟางลี่อินถึงกับหน้าแดงด้วยความเขินอาย ตั้งแต่ชายหนุ่มรู้ว่านางตั้งครรภ์ก็ดูแลเอาใจใส่หญิงสาวเป็นอย่างมาก จนเรียกได้ว่าแทบจะทุกก้าวที่เดินต้องมีเขาคอยโอบประคองไม่ห่างกาย ทำให้ในทุกๆ วันหากว่าสามีไม่อยู่ร่วมสำรับกับนางหญิงสาวก็จะกินดื่มได้น้อยลง"ขอบคุณเจ้าค่ะ""น้องสาว! เจ้ามาแล้วไปกันเถิดไปที่กระโจมกันที่นี่แดดแรงนัก""พี่สะใภ้ใหญ่ พี่สะใภ้รอง" ชายหนุ่มเอ่ยทักทายสตรีทั้งสอง"ท่านอ๋อง สบายดีหรือเจ้าคะ? " ฟางลี่มี่และฟางลี่ถิง รู้สึกพอใจเป็นอย่างมากที่เห็นท่าทีเอาใจใส่ของชายหนุ่มที่มีต่อน้องสาว ในตอนแต่ง