جميع فصول : الفصل -الفصل 140

“Salot ka talaga sa buhay namin!” sigaw ng ama kay Damien. Hindi siya umimik at tahimik lang nakaupo sa sulok ng kanilang bahay. Sa totoo lang, halos araw araw naman na niyang naririnig ang salitang iyon mula sa bibig ng kanyang ama at hindi lang sa bibig nito kundi maging sa labi ng kanyang ina.Walang pinagkaiba ang mga salita ng mga ito at minsan nga, napapaisip na siya kung talaga bang anak siya ng mga ito. May kapatid naman siya pero bukod tanging sa kaniya lang ganun ang mga ito. Kung sigawan at utusan siya ng mga ito ay daig niya pa ang ibang tao. Higit sa lahat ay ni wala siyang karapatang magpahinga sa bahay na iyon.Wala siayng magawa kahit na gusto niya sanang mag-aral. Mataas ang pangarap niya. Gusto niyang mag-aral para kahit papano ay umangat sana ang buhay nila pero hindi nila siya binigyan ang pagkakataon para mag-aral oa mas tamang sabihin na ayaw siyang pag-aralin ng mga ito sa halip ay gusto ng mga itong palagi lang siyang nasa bukid, tumutulong sa kanyang ama.Nap

TAHIMIK na umiinom si Cassandra ng champagne. Lumabas siya sa balcony dahil naiingayan siya loob. She was on a charity gala. Hindi naman sana siya ang pupunta in the first place kaya lang ay napilitan siya dahil na rin sa utos ng kanyang ama.Napa buntong hininga siya. Kung siya lang ang tatanungin, ayaw niya sanang matali sa kumpanya ng kanyang ama. Gusto niyang gawin ang mga bagay na gusto niya. She wants to build a far o ranch rather, yung tipong maraming mga hayop at syempre, maraming kabayo.That was her dream bata pa lang siya. Pero dahil sa mga negosyo at kumpanya ng kanyang Daddy ay wala siyang nagawa kundi ang isantabi ito. Ayaw niyang ma-disappoint ito sa kanya at isa pa, alam niya na kailangan niyang gawin ang lahat ng iyon dahil panganay siya.Damien was still learning. Pero pagdating ng araw na kaya na nito, she will step back. Ayaw niya sa ganung klaseng buhay isa pa, baabe siya. Hindi siya dapat ang umako sa mga responsibilidad na mga ganun tyaka hindi nga iyon ang pang

UMAALINGAWNGAW ang sigawan ng mga tao sa loob ng Arena. Ang mukha ng mga tao ay puno ng pananabik. Unti-unti na ring napupuno ang loob at malapit na ring mag-umpisa ang kompetisyon. Ang sikat ng araw ay nag-uumpisa ng sumakit ngunit hindi ito alintana ng mga tao. Idagdag pa na medyo malilim naman ang granstand. Bukod pa doon ay rinig na rinig ang mga yabag ng mga kabayo sa loob n arena.Ang araw na iyon ang pinakahihintay ng lahta dahil magaganap na ang National Show Jumping Championship, ito ay isang prestihiyosong kompetisyon na dinadaluhan ng ibat-ibang kalahok sa buong bansa.Ngunit sa lahat ng kasali, isang pangalan ng club ang pinaka nangingibabaw sa lahat— ang Montereal Equestrian Academy. Sa loob ng maraming taon walang nakapantay sa galing mga riders na galing dito at palagi sila ang tinatanghal na kampeon kaya sa tuwing nakikita ng lahat ang logo ng mga damit ng mga riders ay talaga namang humahanga ang lahat sa mga ito.Sa VIP lounge ay naroon nakatayo ang bagong itinakdang

NATAHIMIK ang lahat maging siya. Nagsalubong ang mga kilay niya ng wala sa oras. “What? Excuse me?” tanong niya rito dahil sa pagpuna nito sa paraan ng pagsakay niya sa kabayo. Ito pa lang yata ang unang beses na may pumuna sa kaniya sa totoo lang sa buong buhay niyang sumasakay sa kabayo.Hindi siya sobrang galing alam niya pero natuto naman siya ng basics kaya sigurado siyang tama ang pagsakay niya pero ngayon na kaharap niya ito ay bigla na lang naging mali ang lahat na hind niya maintindihan sa totoo lang.Wala pa ring emosyon ang mukha nito habang nakatingin sa kaniya. Hindi niya alam kung pinipersonal siya nito o masama lang ang loob nito dahil hindi nanalo ang bata nito laban sa kaniya. Hindi siya sigurado.“Masyado kang umaasa sa instinct mo at isa pa, masyado kang maaga para sumabay sa bawat pagliko ng kabayo mo. iba-iba rin ang paghawak mo sa renda at higit sa lahat, hinayaan mo ang kabayo mong magdesisyon kaysa sa sarili mo.” pangaral nito sa kaniya.Nagtagis ang bagang ni

HINDI pa rin humuhupa ang usapan tungkol sa mainit na komprontasyon nina Cassandra at Zade sa kuwadra kahapon. Ang mga tao ay nagtatalo kung ano ang mangyayari sa susunod na oaghaharap nilang dalawa.Kinabukasan, muling dumagsa ang mga tao sa National Equestrian Arena para sa awarding ceremony at press conference ng torneo. Halos lahat ng media outlet ay naroon.Lahat ay gustong makapanayam ang bagong sensasyon na tumalo sa pinakamahusay na rider ng Montereal Equestrian Academy.Tahimik na naupo si Cassandra sa isang upuan sa harapan. Hindi siya sanay sa dami ng kamera na nakatutok sa kanya sa totoo lang. Kung pwede nga lang sana na hindi na siya hunarap sa mga ito ay ginawa na niya pero hindi kasi pwede kaya wala siyang choice.Samantalang ilang metro lamang ang layo niya ay nakaupo si Zade Montereal. Naka-itim itong suit at gaya ng dati ay seryoso ang mukha. Hindi mababakas kung ano ang iniisip nito.Hindi nagtagal ay nagsimula ang press conference. Isa-isang nagtataas ng kamay ang