Alle Kapitel von เมียเด็กเจ้าสัว: Kapitel 21 – Kapitel 30

53 Kapitel

ตอนที่19 ช่วยเหลือ (ครึ่งแรก)

13:00น.ทั้งคู่นั่งพูดคุยกันสักพัก เจมส์ก็พาไปเที่ยวชมจุดสวยๆของโรงแรมและตบท้ายด้วยมื้อเที่ยงสุดหรูและตอนนี้ถึงเวลาต้องกลับบ้านแล้ว“ให้ไปส่งที่บ้านเลยไหม” ตอนนี้ทั้งคู่เดินมาที่รถแล้ว“อ่อไม่เป็นไรครับ ส่งไว้หน้าโรงพยาบาลดีกว่าครับ” รินทร์ยังไม่อยากให้เขาเห็นสภาพบ้านตอนนี้เลย“อื้ม~ก็ตามใจนะ” เจมส์ก็ตามใจรินทร์ด้วยงานนี้หน้าโรงแรมตอนนี้เจมส์ก็ขับรถออกมาจากโรงแรมแล้วจราจรก็ติดขัดพอสมควร“คุณเจมส์ครับข้างหน้าเหมือนจะมีเหตุอะไรเลยนะครับ” ดู สัญจรลำบากทั้งที่ไม่ใช่พื้นที่รถติด“รถชนไหม” เขาเห็นอยู่นิดหน่อย“ขับไปดูได้ไหมครับ” มันไม่เห็นมีรถพยาบาลเลยกู้ภัยก็ยังไม่มามีแต่คนมุงดูกัน“อืมๆ” เจมส์ก็ขับรถพาเข้าไปดูปึก! รินทร์รีบลงไปดูที่เกิดเหตุทันที“เรียกรถพยาบาลนานแล้วทำไมยังไม่มาสักทีคนจะตายก่อนแล้วนะ!” พอรินทร์แหวกทางเข้ามาได้ก็มีแต่คนโวยวายกัน“ขอทางหน่อยครับ” รินทร์ก็แทรกเข้าไปดูให้เห็นกับตา“โห้~หนักเลยนะเนี่ย ยังไม่มีใครมาเลยหรอครับ” รินทร์ที่เป็นหมอเห็นแบบนี้แล้วอดใจไม่ไหวจริงๆ
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-26
Mehr lesen

ตอนที่20 ช่วยเหลือ (ครึ่งหลัง)

บ้านรินทร์“กลับมาแล้วครับ” รินทร์กลับมาถึงบ้านก็รายงานตัวตามเคย“กลับมาแล้วหรอ เอ้า~เสื้อไปโดนอะไรมาน่ะ” ผู้เป็นพ่อเห็นเสื้อลูกเปื้อนกลับมาก็ถามสาเหตุทันที“อ้อ~พอดีเจออุบัติเหตุหนะครับ มีคนเจ็บหนักรินทร์เลยลงไปช่วยเขาครับ” รินทร์ตอบพ่อกลับไปพร้อมกับมองดูรอยเลือดที่ติดมาด้วย“พ่อทำอะไรอีกแล้วเนี่ย” รินทร์เดินไปดูของที่พ่อกำลังทำอยู่“ชีสเค้กน่ะ” เขาพึ่งอบเลย“ห๊ะ!พ่อทำขนมอีกแล้วหรอครับ” ดูเหมือนพ่อจะชอบทำขนมไปซ่ะแล้ว“ใช่เบื่อก็เลยหาทำ” ก็มันไม่มีอะไรทำเขาเลยหาอะไรมาทำเพื่อไม่ให้ว่างเกินไป“อยากกินจังเลยจะอร่อยขนาดไหน” ทางนี้ตื่นเต้นรอเลย“ไปอาบน้ำก่อนเถอะ ยังไม่ถึงเวลากินหรอก” ยังเหลือเวลาอีกเยอะเลย“ได้ค้าบ~พ่อนี้ของฝากครับ” รินทร์ยื่นของฝากให้พ่อแล้วก็ขึ้นห้องไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า 30นาทีผ่านไป“อู้ว~น่ากินจังเลย” พอออกมาก็เห็นขนมที่อบเสร็จแล้ว“ก็กินสิเสร็จแล้ว” พ่อได้ทำการแบ่งให้แล้วด้วย“ทำไมพ่อรู้จักทำอ่ะครับ เคยทำมาก่อนหรอครับ” มันดูดีเกินกว่าจะบอกว่าเป็นมือใหม่ทำ“เมื่อก่อนพ่อ
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-26
Mehr lesen

ตอนที่21 ออกข่าวครั้งแรก (ครึ่งแรก)

“ก็มันไม่มีอะไรหนิครับ เขาคงอยากให้รินทร์เห็นตัวเองมั้ง” เจ้าตัวเขาไม่คิดอะไรหรอก“ถามจริง” ผู้เป็นพ่อก็มองหน้าลูกตลอดเลย“ครับไม่มีอะไรเลย รินทร์ไปนอนพักก่อนนะครับอยากพักผ่อน” รินทร์รีบขึ้นห้องไปทันที“เรานั้นแหละคิด” พ่อดูออกหรอกแต่ลูกคงไม่รู้ตัว “ดูทีวีมั่งวันนี้มีข่าวอะไรไหม” แล้วพ่อก็เปิดทีวีดูข่าว“ออกข่าวด้วยหนิ” เปิดมาก็เจอข่าวลูกตัวเองเลย“รินทร์!มานี่หน่อย” ผู้เป็นพ่อเลยเรียกลูกมาดู“ครับพ่อมีอะไรหรอครับ” รินทร์รีบออกมาดูตามเสียงเรียกของพ่อ“ดูนั่นสิ” เขารีบเรียกให้ดูข่าวในทีวีทันที“โอ๊ะ!ออกข่าวด้วยหรอครับ” ตกใจกว่าเดิมอีก“เอ้าก็จะไปรู้ไหม พึ่งเห็นเนี่ย” เขาตอบกลับพร้อมมองดูมองท่าทางของลูกชาย“หือ~ทำไมเป็นงั้นล่ะครับ” ปกติช่วยมากกว่านี้ไม่เคยมีข่าวเลย“คนถ่ายอาจจะมีคนตามเยอะก็ได้เลยแชร์ได้เยอะ” พ่อไม่ได้อยู่ด้วยยังรู้เรื่องกว่าลูกที่อยู่ในเหตุการณ์อีก“หรอครับ” เจ้าตัวก็นั่งลงดูข่าวด้วย“ตามข่าวสารบ้างไหมเนี่ย” พ่อป่วยอยู่ยังรู้เลย“ไม่ได้ตามอะไรเลยครับ” เป็นคนรุ่นใหม่ที่ไม่ทันข่าวสารเทรนฮิตอะไรเลย“โอ้~เรานี่เนาะ” ยอมใจกับความมนุษย์ถ่ำของลูกจริงๆ“ก็มัน
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-26
Mehr lesen

ตอนที่22 ออกข่าวครั้งแรก (ครึ่งหลัง)

18:30น.“รินทร์กินข้าวลูก” พอถึงเวลาอาหารเย็นแล้วผู้เป็นพ่อก็เรียกลูกชายที่อยู่บนห้องมากินข้าวด้วยกัน “กินข้าวหรอครับ ไหนพ่อทำอะไรให้กินเอ่ย~” รินทร์รีบลงมาดูอาหารเย็นวันนี้ “ของชอบเราทั้งนั้นแหละ” งานนี้พ่อจัดทำขอฃโปรดลูกชายเลย “หว่า~ อาหารฝีมือพ่อนี่ดูดีแล้วก็น่าอร่อยมากเลยครับ พ่อดูทำอาหารเก่งกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย” รินทร์มองดูอาหารที่พ่อกำลังจัดวางลงบนโต๊ะ “ก็เมื่อก่อน ส่วนใหญ่มีแต่แม่เราทำนี่” สมัยนั้นก็จะเป็นแม่รินทร์ที่ดูแลเรื่องอาหารการกินในบ้าน “ก็จริงนะครับ พ่อก็มานั่งเถอะครับ เดี๋ยวปวดขาเอานะ กินเสร็จเดี๋ยวรินทร์นวดให้นะครับ” รินทร์เข้าไปจับผู้เป็นพ่อให้นั่งลงที่เก้าอี้ประจำของเขา “ยังมีซุปที่ยังไม่ได้ยกออกมานะ” เขาทำอาหารเต็มโต๊ะเลยมื้อนี้ “ เดี๋ยวรินทร์ไปเอาเองครับ พ่อรออยู่นี่แหละ” รินทร์ก็เป็นคนไปยกอาหารที่เหลือออกมา เสร็จแล้วก็เริ่มกินข้าวด้วยกัน “อาหารฝีมือพ่อ อร่อยทุกอย่างเลยครับ” พอรินทร์กินอาหารฝีมือพ่อเยอะๆแล้วมันก็อร่อยถูกปากเขาทุกอย่างเลย “อร่อยก็กินเยอะๆ เราต้องบำรุงเยอะๆนะ เพิ่มเนื้อหนังหน่อ
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-26
Mehr lesen

ตอนที่23 บังเอิญเจอ (ครึ่งแรก)

วันต่อมา 07:00น. โรงพยาบาล “ว้าวๆคนดังมาแล้ว~” ทันทีที่หมอรินทร์เดินเข้ามาในโรงพยาบาลก็โดนทุกคนทักเป็นเสียงเดียวกันเลย “เอ๊ะ!คืออะไรหรอครับ” หมอรินทร์ถึงกับงง มาเลยเล่นกันแต่เช้าแบบนี้ “เอ้าคุณหมอไม่เห็นข่าวหรอคะ ข่าวคุณหมอดังมากเลยนะคะคนเเชร์เป็นล้านเลย ออกทีวีแทบทุกช่อง” พยาบาลที่ทำงานคู่กับหมอรินทร์ก็เล่าให้ฟัง “โห้~ขนาดนั้นเลยหรอครับ ผมเห็นข่าวเมื่อวานไม่คิดว่าจะขนาดนี้” ตกใจกว่าเดิมอีกงานนี้ “ใช่ค่ะตอนนี้เขาขอ วาร์ปคุณหมอกันเต็มเลยนะคะ ชมคุณหมอเยอะเลย” เธอเอาคอมเมนต์เกี่ยวกับข่าวให้ดู “เยอะจริง ผมยังตกใจอยู่เลยปกติผมก็เคยช่วยคนแบบนี้นะแต่ทำไมถึงเป็นข่าวรอบนี้” เรื่องนี้เจ้าตัว ยังงงไม่หายเลย “คุณหมอลองดูคอมเม้นต์ล่างๆสิคะมันอาจจะเกี่ยวก็ได้” หมอรินทร์ก็เลื่อนอ่านคอมเม้นต์ไปเรื่อยๆ “โอ๊ะ!มีคุณเจมส์ด้วยหรอครับ” ถึงกับต้องรีคลิปกลับไปดูเลย “พี่คิดว่าคนแชร์น่าจะเป็นเขานะคะมันก็เลยบู้ม” พยาบาลคนก็ช่วยวิเคราะห์ให้ “แล้วก็ที่เกิดเหตุก็อยู่เยื่องกับโรงแรมของเขาด้วย เขาอาจจะผ่านไปเจอคุณหมอก็ได้นะคะ” เขาไม่รู้ว่าหมอรินทร์ก็ไปกับเจมส์ด้วย “คุณเจมส์เขาดั
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-26
Mehr lesen

ตอนที่24 บังเอิญเจอ (ครึ่งหลัง)

หน้าร้าน“โห้~เรื่องจริงหรอเคะนี่ย” ออกมาจากร้านก็มาคุยกันต่อทันที“อื้ม~ก็พึ่งกลับมาเดินได้นี่แหละ” เล่าให้ฟังคร่าวๆไปก่อน“คุณนี่เป็นพ่อหมอนรินทร์หรือเปล่า” แล้วแจ็คก็นึกถึงเรื่องวันนั้นขึ้นมา“ใช่เขาเป็นลูกผมเอง” เขาก็ตอบไปตรงๆเลย“เขาเก่งมากเลยนะคะ ช่วยชีวิตพี่บาสไว้ด้วย น่ารักด้วย” พอได้รู้เรื่องเพิ่มเติมเบลล์ก็ชมทันทีเพราะอยากชมอยู่แล้ว“ใช่เขาก็เป็นเด็กแบบนั้นแหละ” ไม่ปฏิเสธอะไรเลยเรื่องนี้“แล้วพี่พักอยู่แถวนี้หรอคะ” เบลล์ก็ถามต่อไปอีก“ใช่ก็อยู่ที่นี่ตลอดตั้งแต่ย้ายมา” เขาไม่ใช่คนแถวนี้แต่แรกหรอก “โห้~ลำบากมาตั้งหลายปีเลยถ้าเบลล์รู้เบลล์คงได้ช่วยพี่แล้ว” ตอนนี้เบลล์ก็มีชีวิตที่ดีมากเลย“ช่างเถอะมันผ่านมาแล้วตอนนี้ก็ดีขึ้นเรื่อยๆแล้ว” เขาไม่อยากให้คิดถึงมันอีกหรอก“แต่พี่นี่ก็ไม่เปลี่ยนเลย” ตอนนั้นหน้าตายังไงตอนนี้ก็ยังงั้น“หึ!ก็ได้ยาใจดีนั้นแหละ” เพราะความสดใสของลูกทั้งนั้น“น้องคงได้แม่มาเนาะ ไม่ค่อยเหมือนพี่เท่าไหร่เลย” เพราะพ่อนี่เข้มมาก“หึ~ก็ยังเด็กด้วยแหละแล้วนี้เลิกขี้หัวร้อนยัง” สมัยนั้นคือฟาดได้ฟาด“ไม่เป็นแล้วค่ะ แต่ก็มีบ้างแล้วพี่จะกลับยังคะ” คุยนา
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-26
Mehr lesen

ตอนที่25 นิดหนึ่ง (ครึ่งแรก)

ห้องพักส่วนตัว“พี่แจ็คถ้าพี่บาสเคลียร์แผนงานเสร็จช่วยเช็กรายรับรายจ่ายทั้งหมดของโรงแรมให้เบลล์หน่อยนะคะ” เบลล์เดินมานั่งข้างๆแจ็คแล้วก็สั่งงานให้“ได้ครับเดี๋ยวผมจะเช็คให้ทั้งหมดเลยครับ” เจ้าตัวรีบน้อมรับคำสั่งทันที“พี่แจ็คเช็กเสร็จแล้วเดี๋ยวเบลล์ก็จะเช็กอีกรอบ ถ้าต้องสานงานต่อมันต้องรู้แบบแผนทุกอย่างมันจะได้ไม่ติดขัด” งานแบบนี้ต้องรอบคอบให้มากนะ“นี่พี่แจ็คอยากมีลูกบ้างยังคะ” แล้วก็เปลี่ยนเรื่องคุยกัน“ก็ตามสะดวกคุณหนูเลยครับผมยังไงก็ได้ครับ” เขาไม่เรื่องเยอะอยู่แล้วคนนี้“อื้ม~ไว้แผนงานโรงแรมเข้าที่เข้าทางอีกหน่อยค่อยว่ากันเนอะเบลล์อยากโฟกัสงานช่วยพี่บาสก่อน ดูรายนั้นไม่น่าจะอยากมีแล้ว” เธอพูดไปพร้อมกับกอดแขนแจ็คไปด้วย“แต่ก็ไม่แน่นะครับเร็วๆนี้อะไรก็เกิดขึ้นได้ครับ” มันไม่แน่ไม่นอนอยู่แล้ว“พี่แจ็คจะบอกว่าพี่บาสชอบเด็กผู้ชายงั้นหรอคะ” เพราะตอนนี้เจมส์ไม่ได้ยุ่งกับสาวเลย มีแค่หมอรินทร์นี่แหละ“ก็ไม่รู้สิครับแต่เปอร์เซ็นต์สูงมากถ้าอยู่กับเขาบ่อยๆ” มันต้องโดนเด็กตกเข้าสักวันแหละ“แล้วจะมีลูกได้ไงเขาเป็นผู้ชายนะคะ” ทางนี้ไม่ได้อะไรกับเรื่องเพศเลยแค่ห่วงเรื่องทายาทในอนาคต“
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-26
Mehr lesen

ตอนที่26 นิดหนึ่ง (ครึ่งหลัง)

15:00น. สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า“เด็กๆเป็นยังไงบ้างครับ” พอเสร็จงานแล้วเจมส์ก็แวะมาหาเด็กๆที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ที่เขาเป็นดูแลด้วย“ช่วงนี้ป่วยกันบ่อยค่ะคนนี้ป่วยคนนั้นก็ป่วยตามกันค่ะ” คนดูแลรีบรายงานให้เจมส์ฟังทันที“อื้ม~ปีนี้เด็กๆยังไม่ได้รับวัคซีนเลยใช่ไหมครับรวมถึงเด็กที่มาใหม่ด้วย” เพราะเด็กๆต้องได้รับวัคซีนกันทุกปี“ใช่ค่ะยังไม่ได้รับ” ที่นี่เจมส์เขาดูแลอยู่คอยบริจาคเงินให้ตลอดไม่ขาดตกสั่งอาหารดีๆมาให้เด็กๆตลอด ว่างก็มาเยี่ยมด้วยตัวเอง“อื้ม~ช่วงนี้ผมไม่ค่อยว่างเท่าไหร่ ไว้เดี๋ยวจะลองคุยกับหมอให้จะได้ตรวจวัดไข้ให้เด็กด้วย” เขาเป็นห่วงเด็กทุกคนมากเลย“ได้ค่ะวันนี้คุณเจมส์มีอะไรมาให้ด้วยไหมคะ” เพราะทุกครั้งที่มาจะมีของมาให้เด็กด้วย“วันนี้ผมสั่งชุดที่นอนมาลงที่นี่ด้วยเดี๋ยวรอเขามาส่งนะครับก็แวะมาดูด้วยเผื่อมีอะไรให้ช่วยอีกครับ” เขาจัดการให้แล้วรอแค่ของมาส่งแค่นั้น“ได้ค่ะขอบคุณแทนเด็กๆด้วยนะคะ” คนดูแลก็น้อมรับน้ำใจของเจมส์อย่างดี“ครับงั้นเดี๋ยวผมขอตัวกลับก่อน มีอะไรก็ติดต่อผมได้ตลอดนะครับ” ก็แวะจริงวันนี้ไม่ได้เข้าไปหาเด็กๆ“ได้ค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะคุณเจมส์” แล้วเจม
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-26
Mehr lesen

ตอนที่27 พูดคุย

“พ่อรินทร์กลับมาแล้วครับ” กลับมาก็รายงานตัวเหมือนเคย“กลับมาแล้วหรอ” แล้วพ่อรินทร์ก็ออกมาจากห้องครัว“ใครหรอน่ะ” พ่อเห็นคนที่มากับลูกก็ถามทันที“อ้อ~คุณเจมส์น่ะครับเขามีเรื่องจะคุยกับรินทร์ ก็เลยพาเขามาด้วยครับ” คนลูกก็ยิ้มแห้งให้พ่อด้วย“คุณเจมส์นี่พ่อผมครับ” รินทร์หันไปแนะนำพ่อให้เจมส์รู้จักทันที“สวัสดีครับ” เจมส์ก็มองหน้าพ่อรินทร์อยู่สักพักเลย“ตามสบายแล้วกันนะ” พ่อก็ไม่ขอยุ่งด้วยแล้วตอนนี้“ครับ คุณเจมส์นั่งก่อนนะครับ” รินทร์รีบหาที่นั่งให้เจมส์ แล้วไปเอาน้ำมาให้“น้ำครับคุณเจมส์” รินทร์วางแก้วน้ำลงตรงหน้าเจมส์อย่างเบามือ“ขอบใจ” เจ้าตัวก็พยักหน้ารับน้ำใจไป“คุณเจมส์มีเรื่องอะไรจะคุยกับผมหรอครับ” รินทร์ก็นั่งลงฝั่งตรงข้าม“คืองี้วันศุกร์นี้ว่างใช่ไหม” จะชวนทำบุญสักหน่อย“ว่างครับคุณเจมส์มีอะไรหรอครับ” วันหยุดเลยนะ“ก็พอดีว่าฉันอยากได้วัคซีนไปฉีดให้เด็กที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าน่ะ ช่วงนี้เด็กๆป่วยกันบ่อยปกติจะให้ทุกปีแต่ปีนี้ฉันไม่ค่อยว่างเลยยังไม่ฉีด แล้วก็อยากให้ตรวจไข้เด็กๆด้วยหนะ” อันนี้รินทร์น่าจะสนใจ“ได้สิครับผมกำลังอยากทำอยู่พอดีเลยครับ ถือว่าช่วยเหลือเด็กๆไปด
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-26
Mehr lesen

ตอนที่28 พูดคุย (ครึ่งหลัง)

ด้านนอก“มาแล้วครับ คุณเจมส์ชอบคุกกี้ไหมครับ” รินทร์รีบเอามาให้เจมส์ดูทันที“ไม่ค่อยชอบขนมหวานนะแต่ก็พอกินได้” รุ่นใหญ่เขาต้องคุมอาหารด้วย“ลองชิมคุกกี้นี้ดูครับพ่อผมทำเองครับ” ออกจากเตาสดๆร้อนๆเลย“น่ารักดีนะ” รูปร่างมันน่ารักปุ๊กปิ๊กดี“อร่อยด้วยครับ” ตัวเองกินมาแล้ว“อะไรทำไมต้องระริกระรี่ขนาดนั้น” พ่อก็ออกมาเห็นอาการลูก“เอ้า~ก็รินทร์เป็นแบบนี้แหละครับรินทร์ไปห้องน้ำก่อนนะครับ” แล้วก็ลุกไปอีก“ไม่อยู่นิ่งจริงๆ” พ่อก็บ่นตามหลังลูกด้วย“ผมไม่คิดว่าเราจะได้เจอกันอีกนะครับเนี่ย” พอรินทร์ออกไปเจมส์ก็ทักพ่อของรินทร์ทันที“หึนั่นสินะวันนี้ก็เจอน้องสาวคุณด้วย” พ่อรินทร์ก็นั่งลงคุยด้วย“หรอครับโลกมันช่างกลมซ่ะจริงๆเลย” เขาจำกันได้ถึงแม้จะไม่ได้สนิทกันมากนัก“นั่นสิเห็นแต่รินทร์พูดถึงคุณตั้งแต่นู้นทุกวันนี้ยังไม่หยุดคุยเลย” เผาลูกกันซ่ะงั้น“ครับแล้วคุณไม่ต้องใช้ไม้ค้ำแล้วหรอ” เห็นรินทร์บอกต้องใช้“ออกไปข้างนอกผมค่อยใช้อยู่บ้านไม่ค่อยใช้หรอกมันเกะกะ” พื้นที่ก็มีแค่นี้ด้วยแหละ“แล้วลูกไม่บ่นแย่หรอครับ” ดูท่าจะขี้บ่นอยู่นะนั่น“บ่นแหละแต่ถ้าไม่เจ็บเขาก็ไม่บ่น” ถ้าเจ็บมาแล้วหูชา
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-05-26
Mehr lesen
ZURÜCK
123456
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status