《เมียเด็กเจ้าสัว》全部章節：第 51 章 - 第 55 章

ด้านใน“คุณเจมส์เคยมานอนที่นี่ไหมครับ” มันน่านอนด้วยนะ“ก็มีช่วงไหนเหนื่อยๆก็มาพักที่นี่แหละ” มันสงบดีเลย“มันสบายตามากเลยนะครับ มองได้ไม่เบื่อเลยครับ” ตัดเรื่องนั้นออกไปรินทร์ก็ชอบที่นี่มากเลย“นี่ถ้าผมทำบ้านใหม่ก็อยากได้บรรยากาศแบบนี้แหละครับ” รินทร์มองวิวรอบๆ“กินอะไรก่อนไหม” น่าจะยังไม่ได้กินข้าวมาด้วย“แล้วแต่เลยครับ” ยังไงก็ได้ตามใจเจ้าบ้านเลย“โอเคเดี๋ยวไปดูมาให้ อยากกินเป็นพิเศษไหม” วันนี้ตามใจเลย“อยากกินไก่ทอดครับ” ของชอบเลยล่ะสิ่งนี้“เดี๋ยวดูมาให้นะรออยู่ตรงนี้แหละ” แล้วเจมส์ก็เข้าไปในบ้านหาอะไรมาเลี้ยงเด็ก“อันนี้น่ารักแฮ่ะรอบที่แล้วไม่ได้ดูอะไรเลย” รินทร์ก็เดินไปดูของตกแต่งโซนนั้นโซนนี้“อันนี้อะไรเนี่ย” เดินมาจนถึงขอบผ้าม่าน“เหมือนมีอะไรเลย พรึบ!” แล้วรินทร์ก็เปิดดูของที่อยู่ข้างใน“โอ๊ย!เชี่ย! ตกใจหมดเลย” แล้วก็เปิดเจอหุ่นขี้ผึ้งที่เหมือนคนมากๆเลย“เป็นอะไรน่ะ” แล้วเจมส์ก็กลับมาเห็นพอดี“อันนี้หุ่นหรอครับ” ชี้ให้เจมส์ดูทันที“ไหนไม่เห็นมีอะไรเลยนะ” เขาก็แกล้งทำเป็นไม่เห็นด้วย

“ขอบคุณนะครับ” ขอบคุณสำหรับไก่ทอด “คุณเจมส์กินส้มตำไหมครับ” มันของคู่กันเลยนะ “กินสิไว้วันหลังฉันจะพาไปร้านประจำแล้วกัน" ไม่เพียงแต่กินเขายังมีร้านประจำด้วยล่ะ “ขอบคุณนะครับ” เจ้าตัวก็กลับไปกินอาหารตรงหน้าต่อ 1ชั่วโมงผ่านไป “คุณเจมส์เปลี่ยนน้ำยังไงครับเนี่ย” ตอนนี้รินทร์ได้เปลี่ยนชุดมานั่งรอตรงขอบสระแล้ว “มีวิธีอยู่นั่นแหละเปลี่ยนทุกอาทิตย์ ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เล่นหรอก” เขายุ่งแต่กับงาน “โห้~มันมีแต่คุณเจมส์คนเดียวหรอครับ” ดูไม่น่ามีใครมาจริงๆ “ใช่ส่วนของคนอื่นเขาก็มีโซนของเขาอยู่ ของใครของมันแหละ” ไม่ก้าวก่ายกัน “ผมลงก่อนนะครับ” แล้วรินทร์ก็ลงมาเล่นน้ำก่อนสักพักหนึ่ง แล้วเจมส์ค่อยลงตามหลังมา “โอ๊ะ!คุณเจมส์ลงทั้งแบบนั้นเลยหรอครับ” นึกว่าจะถอดเสื้อคลุมออกซ่ะอีก “ไม่ดีหรอกเดี๋ยวเราอ่านกิน” ยิ้มให้รินทร์ พร้อมกับส่งสายตาเจ้าเล่ห์ด้วย “แบบนี้หนักกว่าเดิมอีก” มันแหวกมากแล้วข้างในเขาไม่ใส่เสื้อด้วย “เราก็ไม่เบาเหมือนแหละ มานี่ซิ” เขาพูดพร้อมกับดึงรินทร์เข้าไปใกล้ๆ “โอ๊ะ!คุณเจมส์ครับ" เจ้าตัวตกใจใหญ่เลยไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะรุกแรงขนาดนี้ “ก็บอกแล้วไงว่าจะเอาคือจะเอา” พูดจ

“คุณเจมส์ไม่เห็นไซร้คอเลยเอาแต่จูบฟัดอยู่นั่นแหละ” มันน่าสงสัยเหมือนกัน“ฉันรู้ไงว่าตอนนี้ยังไงหนูก็ไม่พร้อมทำมากกว่านี้ ถ้าฉันทำมากกว่าสองอย่างนี้ก็คือหนูต้องเสียตัวเลยนะ จะเอาหรอหืม” ทำให้ได้นะ เขาพร้อมอยู่แล้ว“ยังครับรินทร์ยังไม่พร้อม” รินทร์ยังไม่พร้อมจริงๆงานนี้“ก็นั่นแหละบอกแล้วไงว่าไม่รีบ แค่นี้เราก็ติดใจแล้วเห็นไหม” ต้องติดใจแหละถึงยอมตลอด“ก็นิดหนึ่งครับ” ยิ้มหวานให้เจมส์“เอาอีกไหม” พูดจบก็จูบรินทร์ทันที รอบนี้ก็พอให้รินทร์เล่นด้วยได้“อื้ม~อ้ะ!” รินทร์ก็จูบตอบแบบไม่เคอะเขินเลย ทั้งคู่ก็เล่นกันอยู่พักนึ่งเลยผละออกจากกัน“ไปนั่งเถอะยืนนานเดี๋ยว ตะคริวกินเอานะ” แล้วก็พากลับมานั่งที่เดิมรอบนี้รินทร์เอาแต่อ้อนเจมส์ไม่ไปไหนเลย“คุณเจมส์ลองเอาผมขึ้นให้หมดได้ไหมครับ” ปกติก็เอาขึ้นแต่ไม่หมด “แบบนี้หรอ” แล้วเจมส์ก็เซ็ทผมหน้าม้าขึ้นจนหมด“ว๊าว~หล่อมากเลยครับ พึ่งเห็นว่าคุณเจมส์ไถข้างด้วย” ก็ปกติผมหน้าแย่งซีนตลอด“หึมันก็ยาวเเล้วเนี่ย” ยังไม่ได้ตัดอีกเลย“คุณเจมส์มีลักยิ้มด้วยพึ่งเห็น” เวลาเจมส์ยิ้มถึงจะเห็นลักยิ้ม“