All Chapters of เมียเด็กเจ้าสัว: Chapter 51 - Chapter 60

ด้านใน“คุณเจมส์เคยมานอนที่นี่ไหมครับ” มันน่านอนด้วยนะ“ก็มีช่วงไหนเหนื่อยๆก็มาพักที่นี่แหละ” มันสงบดีเลย“มันสบายตามากเลยนะครับ มองได้ไม่เบื่อเลยครับ” ตัดเรื่องนั้นออกไปรินทร์ก็ชอบที่นี่มากเลย“นี่ถ้าผมทำบ้านใหม่ก็อยากได้บรรยากาศแบบนี้แหละครับ” รินทร์มองวิวรอบๆ“กินอะไรก่อนไหม” น่าจะยังไม่ได้กินข้าวมาด้วย“แล้วแต่เลยครับ” ยังไงก็ได้ตามใจเจ้าบ้านเลย“โอเคเดี๋ยวไปดูมาให้ อยากกินเป็นพิเศษไหม” วันนี้ตามใจเลย“อยากกินไก่ทอดครับ” ของชอบเลยล่ะสิ่งนี้“เดี๋ยวดูมาให้นะรออยู่ตรงนี้แหละ” แล้วเจมส์ก็เข้าไปในบ้านหาอะไรมาเลี้ยงเด็ก“อันนี้น่ารักแฮ่ะรอบที่แล้วไม่ได้ดูอะไรเลย” รินทร์ก็เดินไปดูของตกแต่งโซนนั้นโซนนี้“อันนี้อะไรเนี่ย” เดินมาจนถึงขอบผ้าม่าน“เหมือนมีอะไรเลย พรึบ!” แล้วรินทร์ก็เปิดดูของที่อยู่ข้างใน“โอ๊ย!เชี่ย! ตกใจหมดเลย” แล้วก็เปิดเจอหุ่นขี้ผึ้งที่เหมือนคนมากๆเลย“เป็นอะไรน่ะ” แล้วเจมส์ก็กลับมาเห็นพอดี“อันนี้หุ่นหรอครับ” ชี้ให้เจมส์ดูทันที“ไหนไม่เห็นมีอะไรเลยนะ” เขาก็แกล้งทำเป็นไม่เห็นด้วย

“แบบพ่อเราน่ะ” คุยกับพ่อยังไงก็เอาแบบนั้นเลย “ถ้างั้นผมจะแทนตัวเองว่ารินทร์แล้วกันนะครับ” จะได้ดูน่ารักขึ้นมาหน่อย “ใช่เราต้องพูดแบบนั้น แต่เอาเถอะไม่ต้องคิดถึงเรื่องไม่ดีนั่นหรอก เราจะไม่จะทำแบบในผับในบาร์กันหนิ” ก็เล่นกันสองคนเงียบๆ “รินทร์ก็อดคิดไม่ได้อยู่ดีแหละครับภาพมันติดตา” ลืมไม่ได้อยู่ดี “ติดตาหรอ เดี๋ยวฉันจะลบภาพจำพวกนั้นออกให้หมดเลยดีไหม หืม” ว่าแล้วก็จับรินทร์นั่งคร่อมตักเขา “อ่า~คุณเจมส์ทำอะไรแบบนี้ครับ” มาทำแบบนี้มันเขินนะ “จะเรียนสูติอยู่ไม่ใช่หรอ มันก็ต้องมีเรื่องเพศหนิไม่ลองศึกษาดูก่อนหรอหืม” พูดจบก็จูบรินทร์ทันที “อื้อ~” รอบนี้รินทร์ก็นิ่งกว่าเดิมด้วย “หึ!หืม~” เจมส์เห็นแบบนั้นก็กอดรัดรินทร์ไว้แล้วเริ่มรุกทันที “อื้อ~อ้ะ!” รินทร์นิ่งอยู่สักพักก็เริ่มตอบสนอง รินทร์หลับตาเคลิ้มไปจูบรอบนี้ “จูบเก่งเหมือนนะเราเนี่ย” เจมส์ผละออกมาชมแล้วก็จูบต่อ รินทร์ก็จูบตอบเหมือนเดิม “อ้ะ~อื้ม~” รินทร์สอดลิ้นเข้าไปในปากเจมส์แล้วชวนเล่นลิ้นด้วย เจมส์ก็เล่นด้วยทันทีเลย “หึ” เจมส์เเสยะยิ้มเบาๆแล้วแลกลิ้นต่อ มือก็ลูบแผ่นหลังรินทร์ไปด้วย ทั้งคู่เล่นกันอยู่สักพักหนึ่งเล

“คุณเจมส์ไม่เห็นไซร้คอเลยเอาแต่จูบฟัดอยู่นั่นแหละ” มันน่าสงสัยเหมือนกัน“ฉันรู้ไงว่าตอนนี้ยังไงหนูก็ไม่พร้อมทำมากกว่านี้ ถ้าฉันทำมากกว่าสองอย่างนี้ก็คือหนูต้องเสียตัวเลยนะ จะเอาหรอหืม” ทำให้ได้นะ เขาพร้อมอยู่แล้ว“ยังครับรินทร์ยังไม่พร้อม” รินทร์ยังไม่พร้อมจริงๆงานนี้“ก็นั่นแหละบอกแล้วไงว่าไม่รีบ แค่นี้เราก็ติดใจแล้วเห็นไหม” ต้องติดใจแหละถึงยอมตลอด“ก็นิดหนึ่งครับ” ยิ้มหวานให้เจมส์“เอาอีกไหม” พูดจบก็จูบรินทร์ทันที รอบนี้ก็พอให้รินทร์เล่นด้วยได้“อื้ม~อ้ะ!” รินทร์ก็จูบตอบแบบไม่เคอะเขินเลย ทั้งคู่ก็เล่นกันอยู่พักนึ่งเลยผละออกจากกัน“ไปนั่งเถอะยืนนานเดี๋ยว ตะคริวกินเอานะ” แล้วก็พากลับมานั่งที่เดิมรอบนี้รินทร์เอาแต่อ้อนเจมส์ไม่ไปไหนเลย“คุณเจมส์ลองเอาผมขึ้นให้หมดได้ไหมครับ” ปกติก็เอาขึ้นแต่ไม่หมด “แบบนี้หรอ” แล้วเจมส์ก็เซ็ทผมหน้าม้าขึ้นจนหมด“ว๊าว~หล่อมากเลยครับ พึ่งเห็นว่าคุณเจมส์ไถข้างด้วย” ก็ปกติผมหน้าแย่งซีนตลอด“หึมันก็ยาวเเล้วเนี่ย” ยังไม่ได้ตัดอีกเลย“คุณเจมส์มีลักยิ้มด้วยพึ่งเห็น” เวลาเจมส์ยิ้มถึงจะเห็นลักยิ้ม“

17:00น.“คุณเจมส์ครับรินทร์อยากกลับบ้านแล้วนะครับ” รินทร์เดินมาปลุกเจมส์ที่หลับอยู่บนโซฟา“พิซซ่าเราได้ยัง” เขาสั่งให้แล้วนะ“ได้แล้วครับคุณเจมส์จะไปส่งรินทร์ไหมครับ” กลับเองก็ได้หรอก“ไม่ไหวหรอกเดี๋ยวให้คนไปส่งนะ” ก็มึนพอสมควรเพราะดื่มเยอะ“ได้ครับ ไม่ไหวก็ไม่ต้องขับรถก็ได้ครับอันตราย” รินทร์ก็ยังมึนๆอยู่เลย“อื้มเดี๋ยวเรียกคนให้เก็บของหมดแล้วนะเสื้อผ้าเอาไว้นี่ก่อนก็ได้” เสื้อรินทร์ที่ใส่มาคือมันเปียกหมด“ขอบคุณนะครับวันนี้สนุกมากเลยครับ” เข้าไปกอดเจมส์“เดี๋ยวรอบหน้าพาไปโรงแรมเอาไหมเปิดห้องให้ด้วย” เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง“แล้วแต่เลยครับอย่าดื่มอีกนะครับหมดแล้วก็พอเลยนะครับ” เก็บขวดไวน์ให้แล้ว“อื้ม~ถึงบ้านแล้วบอกด้วย” จับหอมแก้มไปทีหนึ่ง“ได้ครับ” แล้วเจมส์ก็เรียกคนให้ไปส่งรินทร์ 18:00น.บ้านรินทร์“กลับมาเร็วกว่าที่คิดนะเนี่ย” พ่อเห็นลูกกลับมาก็ทักทันที“พ่ออ่า~” รินทร์ก็เดินหน้าตึงไปกอดพ่อที่นั่งอยู่โซฟา“เป็นอะไรเนี่ยเมาหรอ” หน้าตาไม่สดใสเลย“ไม่ได้เมาแค่มึนเฉยๆ” ตอนแรกก็ดีขึ้นแล้วเจอแอร์ร

“ไม่เป็นไรหรอกผมอยู่แบบนี้ก็ดีอยู่แล้วส่วนรินทร์จะยังไงก็แล้วแต่เขา” ให้เขาเลือกทางเอง “ไม่บังคับหรอกนะครับ ว่าแต่ไม่มีสาวมาหาบ้างหรอคุณก็น่าจะใช่ย่อยด้วยนะ” เขาหมายถึงหน้าตานะ “ไม่รู้สิอาจจะมีก็ได้นะ” ตอนนี้ก็พอมีมาอยู่นะ “ต้องมีแหละคุณถึงไม่อยากไปไหน” ผู้ชายด้วยกันเขาดูกันออกวัยเดียวกันอีก “ไม่รู้สิยังไงผมก็ไม่กินเด็กหรอกนะ” 3-4ปีพอเป็น10ปีไม่เอา “อ่า~เข้าตัวเองสินะ” อันนี่รุ่นลูกเลยนะ “รินทร์คงจะอารมณ์มีพ่อ2คนสินะ” เห็นอนาคตชัดเจนเลยล่ะ “คุณจะว่าผมแก่หรอ” ทั้งพ่อทั้งลูกเลยตอนนี้ “เปล่า ถ้ารินทร์เคยอ้อนใครได้มากๆเขาก็จะโฟกัสคนนั้นแหละ บอกแล้วไงแล้วก็รู้สึก” ไม่ได้ขู่เลยสักนิด “แล้วถ้าคุณใจไม่แข็งพอก็ดุเขาไม่ได้หรอก เพราะเขาชอบดื้อโหมงานด้วย ยิ่งถ้าเรียนต่อด้วยเนี่ยถ้าไม่เตือนเขานะเขาก็จะไหลไปแบบนั้นแหละก็รู้ว่าทำแบบนี้มันไม่ดี” นี่คือข้อเสียของรินทร์ “เวลาดุแล้วมันเป็นไงอ่ะต้องใจแข็งขนาดไหนด้วย” ทางนี้ก็ไม่เข้าใจด