Semua Bab ชายาตาทิพย์ของท่านอ๋องพิการ: Bab 181 - Bab 190

280 Bab

ตอนที่179แม่บ้าน

เคร้งงงง ฝาด้านบนของกล่องแปดเซียนไม่รอดค่อยๆ เปิดออกจนสุด ก่อนที่...เสียงอุทานจะดังขึ้นพร้อมกันจากทุกทิศ"เปิดได้จริง ไม่น่าเชื่อ!""กล่องเปิดแล้วเป็นไปได้อย่างไร"ช่างภาพรีบยกกล้องขึ้นรัวชัตเตอร์แสงแฟลชสว่างวาบไปทั่วทั้งเวที นักสะสมหลายคนถึงกับลุกขึ้นยืนพยายามชะโงกหน้าเข้ามาดูของภายในกล่องแต่ท่ามกลางความตื่นเต้นของทุกคน กลับมีเพียงคุณปู่เซิ่นที่ยืนกอดอกอยู่เงียบๆ ดวงตาของชายชราหรี่ลงเล็กน้อยสายตาไม่ได้มองของในกล่องแต่มอง...หนิงอัน เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง"แปลก..."คุณปู่พึมพำเบาๆ หนิงอันไม่ได้ยิน สายตาทั้งหมดของหนิงอันถูกดึงดูดเข้าไปภายในกล่องมือเรียวค่อยๆ หยิบสิ่งของด้านในขึ้นมาทีละชิ้นชิ้นแรก...เป็นโฉนดที่ดินเก่าแก่หลายฉบับกระดาษสีเหลืองเข้มตราประทับสีแดงยังคงสมบูรณ์ชิ้นที่สอง...เป็นม้วนลายแทงหลายแผ่นถูกมัดรวมกันด้วยเชือกไหมสีซีดลั่วจิ่งเหยาค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้มองของในมือหนิงอันก่อนยิ้มกว้างอย่างอดไม่ได้"นายหญิงครับ นี่คือทั้งหมดของของนายหญิง"หนิงอันชะงัก"ของฉันเหรอ"ลั่วจิ่งเหยาพยักหน้าทันที"ครับ ของทุกชิ้นในกล่องนี้...เป็นของที่นายหญิงเก็บเอาไว้ด้วยตัวเอง"หนิงอัน
Baca selengkapnya

ตอนที่180บ้านตระกูลเซียว

หลังจากงานประมูล หนิงอันกลับลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กมายืนอยู่หน้าคุณปู่เซิ่น ใบหน้าของทั้งสองเต็มไปด้วยรอยยิ้มคุณปู่เซิ่นยกมือขึ้นลูบศีรษะหนิงอันเบาๆ"ไปอยู่บ้านคนอื่นแล้ว อย่าซนมากนักน่ะ ของของเขาก็เหมือนของสะสมในร้านเรา อย่าทำร่วงดีที่สุด"หนิงอันย่นจมูก"คุณปู่ หนูโตแล้วนะ""โตแล้วก็ยังไว้ใจไม่ได้"คุณปู่ตอบกลับทันทีทำเอาหนิงอันหัวเราะออกมาจากนั้นหนิงอันก็นึกอะไรขึ้นได้รีบจับมือคุณปู่ไว้"จริงสิ หนูมีเรื่องจะบอก""ว่ามา""หนูจะลองชวนเพื่อนมาช่วยงานที่ร้าน"คุณปู่เลิกคิ้วนิดหนึ่ง"เพื่อนคนไหน""เสี่ยวหวินเอ่อร์"หนิงอันยิ้มกว้าง"เสี่ยวหวินเอ่อร์เป็นคนขยัน แล้วก็ชอบของเก่าเหมือนหนู ถ้าได้มาทำงานกับคุณปู่ รับรองว่าถูกใจแน่นอน"คุณปู่เซิ่นหัวเราะเบาๆ ก่อนส่ายหน้า"ไม่เป็นไรหรอก ปู่ทำคนเดียวก็ได้"หนิงอันรีบส่ายหน้าทันที"ไม่ได้ร้านกำลังดังแล้ว อีกหน่อยลูกค้าต้องเยอะ คุณปู่จะเหนื่อย งานดีบรรยากาศดีคุณปู่ใจดี เงินเดือนหนูให้ช่วยออกก็ได้ รับรองว่าเสี่ยวหวินเอ่อร์ต้องรีบตอบตกลงแน่นอน"คุณปู่เซิ่นมองหลานสาวก่อนยิ้มอย่างเอ็นดู"เอาเถอะ ถ้าเพื่อนหลานสนใจ ปู่ก็ยินดี"หนิงอันยิ้มตาหยี"ตกลงนะ
Baca selengkapnya

ตอนที่181ตำแหน่งอะไรนะ

"สวัสดีค่ะคุณหนิงอัน ดิฉันชื่อลี่ซูหลานเป็นหัวหน้าแม่บ้านที่นี่"หนิงอันรีบยกมือไหว้กลับ"สวัสดีค่ะ เป็นหัวหน้าแม่บ้านของคฤหาสน์ตระกูลเซียว แล้วฉันมาในตำแหน่งอะไรคะไหนบอกว่าฉันคือแม่บ้าน แล้วยัง ยังถือกุญแจอีก"คุณลี่ซูหลานยิ้มแห้งๆ"คุณลองถามท่านประธานดูนะคะ แต่ตอนนี้เชิญคุณหนิงอันมาทางนี้ค่ะ"หนิงอันเดินตามไปอีกสองสามก้าว ก่อนจะหยุดยืนข้างเซียวอวี้เฉินลมเย็นพัดผ่านระเบียง เซียวอวี้เฉินมองหนิงอันครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ"วันนี้...""ฉันจะต้องเดินทางไปแคนาดา" หนิงอันกะพริบตาปริบๆ"วันนี้เลยหรือ""อืม" เซียวอวี้เฉินพยักหน้า"มีประชุมด่วน คาดว่าอีกสองหรือสามวันจึงจะกลับ"หนิงอันพยักหน้าช้าๆ ไม่รู้เพราะเหตุใด ในใจกลับรู้สึกไหววูบขึ้นมาเซียวอวี้เฉินกล่าวต่อ"ระหว่างที่ไม่อยู่ เจ้าพักที่นี่ หากต้องการสิ่งใด"เขาหันไปทางคุณลี่ซูหลาน"บอกคุณลี่ เขาจัดการได้ทุกเรื่อง…เพื่อคุณ"คุณลี่ซูหลานโค้งศีรษะรับคำทันที"ดิฉันจะดูแลคุณหนิงอันอย่างดีที่สุดค่ะ"เซียวอวี้เฉินพยักหน้าก่อนหันกลับมามองหนิงอันอีกครั้ง"อย่าเกรงใจ ที่นี่...เธอจะต้องอยู่เหมือนบ้านของตัวเอง"หนิงอันยิ้มบางๆ"เข้าใจ
Baca selengkapnya

ตอนที่182อุบัติเหตุ

"แต่บางครั้ง...การรอคอยที่ยาวนานเกินไป ก็ทำให้อยากแน่ใจ ว่าคนที่อยู่ตรงหน้า..คือหนิงอันที่เป็นหนิงอันจริงๆ"กู้ฉางอันถอนหายใจยาว ลั่วจิ่งเหยาเองก็ถอนหายใจพร้อมกัน ทั้งสองคนมองท่านประธานด้วยสายตาที่เข้าใจทุกอย่างแต่ยังไม่ทันที่ใครจะพูดอะไรเอี๊ยดดดดดดดดๆๆๆๆๆๆ รถยนต์อีกคันขับผ่านตัดหน้าในระยะกระชั้นชิดเสียงเบรกดังลั่นจนทุกคนสะดุ้ง คนขับรีบหักพวงมาลัยสุดแรง"ระวังครับ"รถทั้งคันเสียหลัก ล้อบดกับพื้นถนนจนเกิดเสียงเสียดสีแสบหูครืดดดดด รถหมุนเป็นวงอย่างรุนแรงพุ่งขึ้นเกาะกลางถนนโครม แรงกระแทกกับป้ายบอกทางมหาศาลทำให้กระจกด้านข้างแตกร้าวทันทีกู้ฉางอันรีบหันไปมองเซียวอวี้เฉินด้วยสีหน้าตื่นตระหนก"ท่านประธาน"ลั่วจิ่งเหยาที่นั่งด้านหน้าถูกแรงเหวี่ยงกระแทกเข้าใส่ถุงลมนิรภัยเต็มแรงปัง ถุงลมนิรภัยระเบิดออก ใบหน้าของเขาฟาดเข้ากับมันอย่างจัง คนขับยังคงพยายามประคองพวงมาลัยสุดชีวิต"แย่แล้ว"แต่ทุกอย่างสายเกินไป รถเสียการทรงตัวอย่างสมบูรณ์ก่อนพลิกคว่ำโครมมมม เสียงโลหะบิดงอดังสนั่น ตัวรถหมุนตีลังกาหนึ่งรอบสองรอบ เศษกระจกแตกกระจายปลิวว่อน สัมภาระภายในรถกระเด็นไปทั่วก่อนที่ทุกอย่างจะตกอยู่ในความมื
Baca selengkapnya

ตอนที่183อยู่กับฉันทั้งกลางวันกลางคืน

หลินซูอวิ๋นไม่ปล่อยให้พูดจบ"คุณก็แค่แวะไปที่คฤหาสน์ ขี้คร้านเด็กคนนั้นจะดีใจที่พ่อแท้ๆ ไปหา"นางยิ้มมุมปากก่อนเอ่ยประโยคสุดท้ายอย่างแผ่วเบา"ถ้าไม่ยอม...คุณก็อ้างบุญคุณสิ ยังไงก็เป็นคนเลี้ยงเด็กนั่นมาตั้งมาตั้งหลายปีถึงจะบอกหว่าพอสิบแปดก็ออกไปหางานทำเลี้ยงตัวเอง แต่ที่ผ่านมาก็เพราะคุณไม่ใช่หรือ"เสิ่นกั๋วเฉียงนิ่งเงียบ ใบหน้าฉายแววลังเลส่วนเสิ่นรั่วซีรีบยิ้มหวานจับแขนบิดาเขย่าเบาๆ"คุณพ่อคะ ช่วยหนูหน่อยนะ หนูอยากเข้าทำงานในตำแหน่งดีดีในเซียวกรุ๊ปจริงๆ ถ้าได้ทำงานที่นั่น อนาคตของหนูจะมั่นคงกว่าที่ไหนทั้งหมด"หลินซูอวิ๋นพยักหน้าเห็นด้วย"ใช่ค่ะโอกาสดีๆ แบบนี้ อย่าปล่อยให้หลุดมือ"เสิ่นกั๋วเฉียงถอนหายใจยาวก่อนเอนตัวพิงโซฟา สายตาทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง ในหัวกลับมีภาพของลูกสาวคนโตผุดขึ้นมาเด็กผู้หญิงที่จากบ้านไปหลายปีบัดนี้...กลับกลายเป็นคนที่ทั้งตระกูลต้องหันไปพึ่งพาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้รถลีมูซีนสีดำค่อยๆ แล่นผ่านประตูคฤหาสน์ตระกูลเซียวอย่างช้าๆหนิงอันยืนรออยู่หน้าบันไดตั้งแต่ได้ยินเสียงรถสองมือประสานกันไว้ด้านหน้า ดวงตาจับจ้องไปยังรถคันนั้นไม่กะพริบไม่นานนักรถก็จอดสนิท ลั่วจิ่งเหยาร
Baca selengkapnya

ตอนที่184สวรรค์เล่นตลก

ยามค่ำคืนคฤหาสน์ตระกูลเซียวเงียบสงบแสงไฟสีส้มอ่อนส่องทอดยาวไปตามโถงทางเดิน หนิงอันเดินเข็นรถของเซียวอวี้เฉินกลับมาถึงหน้าห้องนอน"ถึงแล้ว"เซียวอวี้เฉินพยักหน้าเบาๆ"อืม"หนิงอันเดินอ้อมไปเปิดประตูก่อนเข็นรถเข้าไปด้านในภายในห้องสะอาดเรียบร้อยเตียงขนาดใหญ่ถูกจัดไว้พร้อมแล้วหนิงอันหันกลับมายิ้ม"ต้องนอนแล้วนะคะเราจะขึ้นเตียงแล้วนะ"เซียวอวี้เฉินมองหน้าอีกฝ่าย"ช่วยฉันหน่อย"หนิงอันเดินเข้ามาใกล้ ยิ้ม แล้วย่อตัวลงตรงหน้ารถเข็น"จับไหล่ฉันไว้"เซียวอวี้เฉินทำตามอย่างว่าง่ายมือใหญ่ทั้งสองข้างวางลงบนไหล่ของหนิงอัน หนิงอันสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนค่อยๆ ประคองตัวเขาให้ลุกขึ้น"หนึ่ง..สอง..สาม..."ร่างของเซียวอวี้เฉินค่อยๆ ยกขึ้นจากรถเข็น แต่จังหวะที่หนิงอันกำลังหมุนตัวพาเขาไปทางเตียง ปลายเท้ากลับไปเหยียบชายพรมเข้าเต็มๆ"อ๊ะ"ร่างทั้งสองเสียหลักพร้อมกัน เซียวอวี้เฉินรีบยกแขนโอบเอวของหนิงอันไว้ตามสัญชาตญาณแต่แรงโน้มถ่วงมากเกินไปทั้งคู่ล้มลงบนเตียงพร้อมกันฟุบหนิงอันล้มลงบนที่นอนก่อนส่วนเซียวอวี้เฉินล้มตามลงมา มือทั้งสองข้างยันอยู่ข้างศีรษะของหนิงอันพอดีระยะห่างระหว่างใบหน้าทั้งคู่เหลือเพียงไม่ก
Baca selengkapnya

ตอนที่185น้องสาว

เขาหยุดพูดกู้ฉางอันจึงพูดต่อแทน"สิ่งที่ผมเป็นห่วง ไม่ใช่ว่าคุณหนิงจะทิ้งท่านประธาน"ทุกคนหันมองเขา กู้ฉางอันยิ้มจางๆ"ผมห่วง...ว่าคุณหนิงจะทนอารมณ์ของท่านประธานไม่ไหวยิ่งเดินไม่ได้ท่านประธานยิ่งอารมณ์ขึ้นลงง่ายดาย"ลั่วจิ่งเหยาถอนหายใจทันที"นั่นแหละตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุ ท่านประธานอารมณ์แปรปรวนมาก โมโหง่าย หงุดหงิดง่าย เมื่อเช้าก็ปาจอกชา เมื่อบ่ายก็ไล่ทุกคนออกจากห้อง เมื่อกี้ยังไม่ยอมกินข้าว"เซียวเหวินหรงหลุบตาลงน้ำเสียงแผ่วเบา"ผมเข้าใจคุณพ่อ ท่านไม่โกรธใครหรอกท่านแค่...โกรธตัวเอง"กู้ฉางอันพยักหน้า"ท่านประธานเคยใช้นั่งรถเข็น มาก่อน...กว่าจะยอมเชื่อว่าตัวเองกลับมายืนได้ แต่ตอนนี้ทุกอย่างพังลงอีกครั้ง"ลี่ชิงหลวนเม้มริมฝีปาก"คนที่เจ็บที่สุด...ก็คงเป็นเขาอวี่เฉินเกอ"ทุกคนต่างเงียบไม่มีใครกล้าปฏิเสธผ่านไปครู่หนึ่งลั่วจิ่งเหยาจึงเงยหน้าขึ้นพยายามยิ้มแต่แววตายังเต็มไปด้วยความกังวล"หวังแค่ว่า...นายหญิงจะไม่เสียใจ และจะไม่ทิ้งท่านประธานไป"เซียวเหวินหรงส่ายหน้าช้าๆ ก่อนยิ้มบางๆ"ผมเชื่อคุณแม่ แต่ผม...ไม่แน่ใจว่าคุณพ่อจะเชื่อตัวเองหรือเปล่า"ประโยคนั้นทำให้ทุกคนเงียบอีกครั้งเพราะต่าง
Baca selengkapnya

ตอนที่186เรื่องยุ่งๆกำลังจะเข้ามา

"จัดหาห้องพักให้คุณเสิ่น แล้วหาตำแหน่งงานที่เหมาะสมในเซียวกรุ๊ปให้""ครับ"กู้ฉางอันตอบรับทันที ลั่วจิ่งเหยาที่นั่งอยู่ข้างๆ ถึงกับขมวดคิ้ว สีหน้าแสดงความไม่พอใจอย่างชัดเจนแต่ก็ไม่ได้พูดแทรก ส่วนหนิงอันกลับถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างโล่งอก อย่างน้อย...เรื่องนี้ก็จบลงโดยไม่ต้องมีใครทะเลาะกันหนิงอันจึงหันไปมองเซียวอวี้เฉิน"ท่านประธาน""หืม""ถ้าคุณลำบากใจจริงๆ ก็ไม่ต้องฝืนก็ได้นะ"เซียวอวี้เฉินเลิกคิ้วเล็กน้อยหนิงอันพูดต่อด้วยน้ำเสียงจริงใจ"รั่วซีเรียนจบจากต่างประเทศ""คุณพ่อเสียเงินส่งไปเรียนตั้งเยอะ ก็ควรใช้ความสามารถของตัวเองหางานด้วยตัวเอง ไม่จำเป็นต้องพึ่งเส้นสายของฉันที่ไม่มีในตอนนี้"เสิ่นรั่วซีเม้มริมฝีปาก ใบหน้าเริ่มไม่ค่อยสบายใจ แต่เซียวอวี้เฉินกลับส่ายหน้าเบาๆก่อนตอบอย่างเรียบง่าย"ไม่เป็นไร"เขาหันมามองหนิงอันแววตาอ่อนลงกว่าปกติ"ครอบครัวของเธอ ก็คือครอบครัวของฉัน"คำตอบนั้นทำให้หนิงอันชะงักแก้มเริ่มร้อนขึ้นเล็กน้อย เสิ่นกั๋วเฉียงเองก็อึ้งไปก่อนจะยิ้มอย่างซาบซึ้ง"ขอบคุณมากนะคุณเซียว"เสิ่นรั่วซีรีบลุกขึ้นทันทีรอยยิ้มหวานปรากฏบนใบหน้า"ขอบคุณค่ะ ท่านประธาน"พูดจบเธอก็เดินเข้า
Baca selengkapnya

ตอนที่187เสี่ยวหวินเอ่อร์

ห้องรับแขกของคฤหาสน์กลับมาเงียบลงอีกครั้ง เสิ่นกั๋วเฉียงนั่งอยู่บนโซฟามองหนิงอันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกรงใจผ่านไปครู่หนึ่งเขาจึงเอ่ยขึ้นช้าๆ"หนิงอัน""คะ""รั่วซีเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ ยังไม่คุ้นกับที่นี่"ถอนหายใจเบาๆ"พ่อฝากรั่วซีไว้กับลูกหน่อยได้ไหม" หนิงอันยิ้มบางๆ กำลังจะตอบแต่เสียงล้อรถเข็นก็ดังขึ้นเสียก่อน ทุกคนหันไปมองพร้อมกันเซียวอวี้เฉินนั่งอยู่บนรถเข็นดวงตาคมหลุบลงมองพื้นครู่หนึ่งก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ"หนิงอัน""คะ""ฉันรออยู่ที่ศาลาริมน้ำ"สิ้นคำเขาก็หมุนรถเข็นกลับเคลื่อนตัวออกจากห้องอย่างช้าๆ ไม่หันกลับมามองอีกเลยหนิงอันกะพริบตาปริบๆ รีบหันมามองเสิ่นกั๋วเฉียง"คุณพ่อ..."เสิ่นกั๋วเฉียงยิ้มฝืนๆ ก่อนโบกมือเบาๆ"ไม่เป็นไรลูกรีบไปเถอะ อย่าให้คุณเซียวรอนาน"หนิงอันเม้มริมฝีปากก่อนพยักหน้า"ถ้าอย่างนั้น..ไว้คุณพ่อมาที่นี่บ่อยๆ จะได้คุยกัน แล้วไม่ต้องห่วงรั่วซีน้องโตแล้ว"พูดจบก็รีบเดินตามเซียวอวี้เฉินออกไปแทบจะทันทีประตูห้องรับแขกค่อยๆ ปิดลงเสิ่นกั๋วเฉียงมองตามแผ่นหลังของลูกสาวก่อนถอนหายใจยาว แววตาฉายทั้งความโล่งใจและความรู้สึกผิดปะปนกัน"ดูเหมือน...ตอนนี้คนสำคัญ
Baca selengkapnya

ตอนที่188นางบำเรอ

"ส่วนนี่คุณเซียว ลูกชายของคุณเซียว"เสี่ยวหวินเอ่อร์ยกมือไหว้แบบขอไปทีก่อนรีบพูดต่อทันที"แต่ถึงจะรวย...ฉันก็ไม่อ่อนข้อให้หรอกนะ"เซียวเหวินหรงหัวเราะจนต้องส่ายหน้า"บังเอิญเลย ผมก็ไม่ชอบให้อีกฝ่ายอ่อนข้อเหมือนกัน"เสี่ยวหวินเอ่อร์ยิ้มมุมปาก"อย่างนั้นก็ค่อยน่าคุยหน่อย" คุณปู่เสิ่นมองทั้งสองคนสลับกันก่อนหัวเราะอย่างอารมณ์ดี"ดี ร้านปู่จะได้ไม่เงียบ มีคนคอยเถียงกันแทนหนิงอันแล้ว"ช่วงบ่ายของคฤหาสน์ตระกูลเซียว หนิงอันกำลังช่วยแม่บ้านจัดแจกันดอกไม้ในห้องรับแขก เสิ่นรั่วซีเดินเข้ามาช้าๆกอดอก มองหนิงอันตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าก่อนยิ้มมุมปาก"พี่" หนิงอันเงยหน้าขึ้น"มีอะไร"เสิ่นรั่วซีเดินเข้ามาใกล้ลดเสียงลง"ตกลง...พี่มาอยู่ที่นี่ในฐานะแม่บ้านจริงๆ หรือ"หนิงอันพยักหน้า"ก็ประมาณนั้น"เสิ่นรั่วซียิ้มหยันก่อนพูดต่อทันที"ฉันสงสัยว่ามันไม่ใช่แค่นั้นนะสิ หรือว่า...ไม่ได้เป็นแค่แม่บ้านบอกฉันมาเถอะฉันจะได้หายสงสัย"หนิงอันเลิกคิ้ว เสิ่นรั่วซีแสยะยิ้ม"พี่น่ะ เข้ามาที่นี่เพื่อทำเรื่องอย่างว่า...เป็นนางบำเรอของคุณเซียวด้วยหรือเปล่าเขาว่าพี่ได้เงินเดือนแพงน่าดูนี่ ฉันก็ไม่เห็นว่าวันๆ พี่จะทำอะไรเ
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
1718192021
...
28
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status