ชายาตาทิพย์ของท่านอ๋องพิการ

ชายาตาทิพย์ของท่านอ๋องพิการ

last updateÚltima actualización : 2026-08-04
Idioma: Thai
goodnovel12goodnovel
10
6 calificaciones. 6 reseñas
198Capítulos
11.5Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

คนอื่นทะลุมิติได้สามีคลั่งรัก แต่ข้าทะลุมิติได้ ผัวพิการ ที่ทั้งเย็นชา ทั้งใกล้ตาย และได้สมบัติเป็นจวนร้าง โชคดีที่ข้ามี ตาทิพย์ มองทะลุมองทะลุได้ทั้งคน ทั้งชะตา และมองเห็นความลับที่ซ่อนอยู่ทุกอย่างได้ จึงอาศัยการพนันและการซื้อของมีค่าหรือของเก่าเลี้ยงชีพ รวมทั้งมองเป็นความลับของบุรุษผู้ถูกเรียกว่าอ๋องกบฏในเมื่อหนีก็ไม่ได้ งั้นก็ขอใช้สามีคนนี้พลิกชีวิตตัวเองให้รวยล้นแผ่นดินก็แล้วกัน

Ver más

Capítulo 1

ตอนที่1อดีต

하이시의 12월은 작년 보다 춥다.

윤슬은 아무 표정 없이 소파에 앉아 아래층에서 들려오는 시어머니의 핀잔을 듣고 있었다.

“윤슬아, 너는 애 못 낳으면 그만이야? 지금이 몇 시인데 아직도 밥을 안 해! 나랑 민혁이 굶어 죽이려고 하는 거지?”

윤슬은 부시혁과 결혼한 지 6년이 되었다. 시어머니는 윤슬이 아이를 못 낳는다고 뒤에서 그녀를 험담했다.

하지만 부시혁이 처음부터 그녀와 잠자리를 하지 않았다는 것을 누가 알겠는가?

“나 학교 가야 되니까 빨리 내려와서 가방 정리해!” 왕수란을 뒤따라 한 소년이 윤슬을 재촉했다.

부민혁은 부시혁의 동생이다. 그야말로 못된 악마같이 처음부터 윤슬을 괴롭혔다.

부민혁은 형의 부인이 만만했다.

윤슬은 기계처럼 부엌으로 가 밥을 하고, 부민혁의 책가방 정리한 후 도시락을 넣어줬다.

“어머니, 식사하세요!”

왕수란은 윤슬의 바보 같은 모습을 보고 짜증을 내며 물컵을 테이블 위에 세게 내려놓았다. “네가 간이 부었구나? 우리 아들 집에 살면서 우리 아들 돈 쓰면서 감히 나를 그런 표정으로 봐? 당장 시혁이한테 전화해서 이혼하라고 해야겠어!”

윤슬이 손에 들고 있던 그릇이 떨렸다. 그녀는 한숨을 내쉬고 애써 웃음을 지으며 말했다. “어머니, 저 그런 적 없어요.”

왕수란은 윤슬의 말을 믿지 않고 비꼬며 말했다. “윤슬아, 할머니가 너를 도와줄 거라고 생각하지 마. 네가 시혁이 부인 자리를 차지했지만 유나 앞에서 너는 아무것도 아니야!”

윤슬은 ‘유나’라는 여자의 이름을 듣자마자 얼굴이 새하얗게 질렸다.

부민혁은 뭔가 알아차린 듯 웃음을 지었다. “유나 누나 곧 퇴원하는 거 모르지? 형이 유나 누나 데려와서 우리랑 같이 산다고 했어.”

윤슬은 깜짝 놀라 그릇을 놓던 손을 부들부들 떨었다.

왕수란은 윤슬의 억울해하는 모습에 콧방귀를 뀌며 손사래를 치며 짜증을 냈다. “밥맛 떨어지니까 당장 내 앞에서 꺼져!”

왕수란의 말에 윤슬은 곧장 위층으로 올라가 다시 소파에 앉았다.

저녁 무렵, 마이바흐가 한 대가 문 앞에 멈추어 섰다.

윤슬은 소파에서 벌떡 일어나 베란다로 달려갔다.

훤칠한 자태의 슈트를 차려입은 잘생긴 남자가 차에서 내렸다. 아우라가 그야말로 연예인들 보다 멋있었다.

남자는 누군가 자신을 보고 있는 것을 눈치채고 고개를 들자 윤슬과 눈이 마주쳤다.

그의 눈빛은 차갑고도 무정했다.

윤슬은 그의 눈빛에 이미 익숙해 입술을 삐죽거렸다.

부시혁이 방에 들어오자 윤슬은 평소처럼 목욕물을 받아주며 말했다. “여보, 할머니께서 절에 다녀오신지 거의 한 달이 다 돼가요. 오후에 전화 와서 부적 하나 받아준다고 하시던데...”

“당신한테 할 말 있어.” 부시혁이 목욕물을 받느라 바쁜 윤슬을 불렀다.

윤슬이 고개를 돌려 부시혁을 바라봤다.

부시혁은 윤슬을 빤히 쳐다봤다. 그의 눈동자에는 냉정함, 소외감이 있었지만 유일하게 정은 없었다.

부시혁이 입을 열었다. “유나 올 거니까 내일 짐 챙겨서 나가줘.”

윤슬의 마음이 무너져 내렸다.

부민혁의 말이 맞았다.

“안 나가면요?” 윤슬은 조그마한 목소리로 말했다.

부시혁이 눈살을 찌푸렸다.

평소 부시혁의 말이라면 모두 받아주던 윤슬이 처음으로 거절을 했다.

부시혁이 냉담하게 말했다. “6년 전에 어떻게 나랑 결혼했는지 잊지 마.”

윤슬은 절대 잊을 수 없었다.

고유나가 교통사고를 당했을 때 윤슬이 신고를 했고, 고유나에게 RH- 혈액형을 수혈해 줬다. 부시혁은 그녀에게 고마워하며 소원 하나를 들어줬다.

그 당시 윤슬의 유일한 소원은 바로 부시혁과 결혼하는 것이었다.

고등학교 때 부시혁을 처음 봤을 때부터 마음속에 간직한 소원이었다.

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos

reseñasMás

Alisa Shorty
Alisa Shorty
ให้ดาวเต็ม ชอบที่ผู้เขียนมีปฎิสัมพันธ์กับผู้อ่าน เติมเหรียญ รออ่านอยู่นะคะ
2026-07-05 09:47:44
1
1
Triple Great
Triple Great
มีทั้งหมดกี่ตอนคะ
2026-06-10 13:12:25
2
1
หลิวซินอี้
หลิวซินอี้
หนิงอันๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆฟ
2026-06-10 07:33:31
1
1
จันทร์ส่องแสง
จันทร์ส่องแสง
เข้ามาอ่านกันเยอะๆน้าาาา
2026-06-08 12:19:47
3
0
Alisa Shorty
Alisa Shorty
มาอัพจนจบเลยนะคะ อย่าให้รอนาน
2026-06-25 23:40:05
1
1
198 Capítulos
ตอนที่1อดีต
หญิงสาวในอาภรณ์สีจางนั่งอยู่หน้ากระจกทองเหลือง เงาที่สะท้อน…ซีดเซียวราวกับคนใกล้ตายดวงตาแดงก่ำ รอยน้ำตายังไม่ทันแห้ง“ข้า…ไม่อยากแต่ง”เสียงแผ่วแหบแห้งเหมือนลมหายใจสุดท้ายมือที่กำชายกระโปรงแน่น“ไม่อยาก”เสียงทุ้มเย็นดังขึ้นจากด้านหลังเพียงคำเดียว “กล้าขัดคำสั่งข้าหรือ”นางค่อยๆ หันกลับไปบุรุษวัยกลางคนในชุดขุนนางยืนอยู่ตรงประตู ใบหน้าเคร่งขรึม…ไร้แววเมตตาเสิ่นจื้อเหยียนบิดาของเสิ่นหนิงอันข้างกายเขาคือสตรีงดงามในอาภรณ์หรูหรา หลินซูเหยาแม่เลี้ยงผู้มีรอยยิ้มอ่อนโยน…แต่ดวงตาเย็นชาเหมือนน้ำแข็งและด้านหลังพวกเขา เสิ่นอวี้หรู น้องสาวต่างมารดา งดงามอ่อนหวานไม่ต่างกันทว่าอีกคนกลับมีแววตาเศร้าโศกกว่าเสิ่นอวี้หรูผู้มีชะตาชีวิตสูงส่งกว่าเสิ่นหนิงอันตั้งแต่เกิด“เจ้าคิดว่าตนมีสิทธิ์เลือกหรือ ข้ายังไม่กล้าชัดบัญชา” เสิ่นจื้อเหยียนเอ่ยเสียงแข็ง“ท่านพ่อ…อ๋องผู้นั้นเขาพิการและเขายังโหดเหี้ยม ฆ่าชายาหลายคนที่ไทเฮาส่งไป ข้ากลัว”เพี๊ยะ แรงตบฟาดลงมาอย่างไม่ลังเลใบหน้าของนางหันไปอีกด้าน เสียงก้องดังในหู เลือดไหลซึมที่ริมฝีปาก“สำคัญตรงไหนกัน เจ้าก็แค่ไม่ทำให้เขาโกรธซึ่งเจ้าก็ต้องทำได้” หลินซูเหยาพูดเส
Leer más
ตอนที่2อ๋องพิการ
เงยหน้าขึ้นมองเพดาน “หา บ้านร้างนี่ สวมชุดสีแดง ฉันกำลังแต่งงานว่าแต่แต่งกับใคร ใครคือเจ้าบ่าว อย่าบอกนะว่าอิอิ หนุ่มหล่อรวยและล่ำเหมือนพระเอกล่าหยกคนนั้นฮ่าาาาา”สูดหายใจลึกเสียงล้อรถเข็นไม้ไผ่ ดังใกล้เข้ามาหนิงอันชะงักงันหันไปช้าๆ อย่างที่คาดหวังไว้เต็มเปา“อะไม่เห็นเหมือนในซีรีย์เลย”บุรุษผู้สวมอาภรณ์สีดำดำ นั่งอยู่กลางเงามืดใบหน้าหล่อเหลาราวภาพวาด แต่ดวงตา…เย็นชาไร้วิญญาณทั้งสองจ้องกันเงียบเหมือนโลกหยุดหมุน“เจ้าคือชายาข้าหรือ” เขาเอ่ยกำลังจะตอบแต่ทันใดนั้นภาพบางอย่าง เปิดออกเหมือนม่านถูกฉีกมองเห็นเส้นสีดำเลื้อยอยู่ใต้ผิวเขา หัวใจที่แตกร้าว และพลังบางอย่าง ที่ผิดปกติ เรื่องราวในชีวิตของบุรษใบหน้าหล่อเหลาตรงหน้าไหลผ่านหน้าหนิงอันไป“ท่านป่วยนี่”หนิงอันถอยหลังทันที แบบที่ไม่ได้ตั้งใจ ป่วยแล้วยังพิการ “นี่ฉันทำไมมองทะลุไปข้างในร่างกายได้ แล้วนั่นเหมือนกับจะบอกว่าต้องรักษาแบบไหนด้วย”“เจ้ามองอะไร” เสียงเขาต่ำลงหนิงอันชี้มือไปที่ตัวเขา“ท่าน”แล้วหลุดคำพูดออกมาเขาจ้องนาง แล้วหัวเราะเบาๆ“ทำไมไม่ยืนทำไมต้องนั่งรถเข็น”อ๋องเซียว ขยับผ้าที่วางบนตัก “ห้ามยุ่งไปให้พ้น”หนิงอันยิ้มเจื่อ
Leer más
ตอนที่3ปล่อยนางไป
กู้ฉางอันรีบเข็นรถออกไป“ไม่”ล้อรถดัง ครืด…ครืด…ไปตามทางก่อนจะเอ่ยขึ้นเบาๆ“อ๋องท่านไม่กลัวหรือขอรับ…ว่านางจะไปแล้วไม่กลับมา”อ๋องเซียวหลุบตาลงเล็กน้อย“ไม่กลับมาก็เรื่องของนาง ข้าหาสนใจไม่”เสียงเขาเรียบ…แทบไร้ความรู้สึกก่อนจะพูดต่อ“ข้าก็ไม่ได้อยากมีชายาเสียหน่อย” คำพูดเย็นชาแต่ไม่รู้ทำไม…แววตากลับมืดลงเล็กน้อยอีกด้านหนึ่งของเมืองเสียงผู้คนจอแจ กลิ่นอาหารลอยคลุ้งเสิ่นหนิงอันเดินตุปัดตุเป๋เข้ามา เหมือนคนใกล้จะหมดแรง“ขออะไรใส่ท้องก่อนเถอะ…” นางบ่นแต่แล้วสายตาก็สะดุด เข้ากับหมั่นโถววิ่งไปเอาเงินวางไว้หนึ่งเหรียญ เสี่ยวเอ่อร์ยื่นหมั่นโถวให้สองลูกจับมาเคี้ยวงับๆ“อร่อยจริงๆ”“เฮ้ย” หนิงอันทำตาโตมุมหนึ่งของโรงน้ำชา กลุ่มชายฉกรรจ์กำลังล้อมวงเสียงตะโกนดังลั่น“เปิด เปิดเลยๆๆๆๆ”“ข้าลงสูง”“ข้าลงต่ำ” เสียงลูกเต๋ากระทบกันในถ้วยกระเบื้อง“กึก…กึก…” ดวงตาของหนิง…วาวขึ้นแล้วสว่างวาบทันที หก สาม สองเหมือนแมวเห็นปลา ทางจะได้เงินมาแล้ว กลิ่นเงินทอง…ลอยคลุ้งปะปนกันจนบรรยากาศร้อนระอุชายฉกรรจ์ร่างใหญ่หลายคนเบียดล้อมโต๊ะพนันไม้กลมสายตาทุกคู่จับจ้องไปยังคนกลางวงเด็กหนุ่มนามลั่วจิ่งเหยาผู้นั้น“
Leer más
ตอนที่4ทายเต๋า
หนิงอันยิ้มหวาน ก่อนจะเอ่ยออกมาชัดถ้อยชัดคำ“ข้าลงสูง” บรรยากาศรอบโต๊ะพนันเงียบลงไปชั่วอึดใจก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา“ฮ่าๆๆ แม่หนูน้อย ลงหมดตัวเลยหรือดูหน้าก็รู้แล้วว่าไม่มีเงิน”“ระวังร้องไห้นะ”หนิงอันปรายตามองคนพูดก่อนจะยิ้มบางๆ“ร้องไห้” นางเลิกคิ้ว “พวกเจ้าต่างหากที่ควรเตรียมร้อง”“โอ้โห” เสียงฮือฮาดังขึ้นทันทีเด็กหนุ่มนามลั่วจิ่งเหยาเจ้ามือมองนางอย่างสนใจ ดวงตาคมวาววับเหมือนเจอของเล่นชิ้นใหม่“แม่นางมั่นใจขนาดนั้นเลย” หนิงอันยักไหล่“ก็พอมีดวงอยู่บ้าง” ไม่ใช่ดวงเลยสักนิดในสายตาของนาง ลูกเต๋าสามลูกยังคงนอนนิ่งอยู่ใต้ถ้วยอย่างชัดเจนความจริงคือ…ชัดจนแทบอยากเอื้อมมือไปหยิบออกมานับใหม่“พวกท่านก็วางๆๆๆ ได้แล้วมาๆๆๆ ข้าจะได้เปิดเสียที” หลายคนเริ่มวางเงินเดิมพัน“เปิดเลย” ชายคนหนึ่งตะโกนดังๆ เด็กหนุ่มนามลั่วจิ่งเหยาหัวเราะเบาๆ ก่อนใช้นิ้วเคาะถ้วยสองทีกึก กึกแล้วเปิดมันขึ้นอย่างรวดเร็ว“สาม สี่หก สูง”ทุกคนอ้าปากค้าง“บะ…บ้าไปแล้วหฅฅฅญิงงามกับการพนัน”“นางทายถูกจริงๆ” หนิงอันยิ้มกว้างทันทีแล้วรีบกวาดเงินตรงหน้าเข้าหาตัวอย่างรวดเร็วราวกลัวใครแย่ง“โอ๊ย รวยแล้วๆ …”นางลูบก้อน
Leer más
ตอนที่5กอบโกยเงินทอง
เด็กหนุ่มนามลั่วจิ่งเหยาเม้มปากแน่นทันทีใบหน้าหล่อเหลาขึ้นสีแดงเล็กน้อยเขาลั่วจิ่งเหยาไม่เคยขายหน้าขนาดนี้มาก่อนในชีวิตเดิมทีคิดจะใช้การพนันกอบโกยเงินจากพวกคนโง่ในโรงน้ำชา ด้วยการฝังแม่เหล็กที่นิ้วมือใครจะคิดว่าจะมีหญิงสาวประหลาดโผล่มา สูบเงิน เขาเกลี้ยงแบบนี้ยิ่งมองหนิงอันที่กำลังยิ้มแฉ่งอย่างมีความสุขมุมปากของลั่วจิ่งเหยาก็กระตุกแรงกว่าเดิม“อย่าเพิ่งไป” เสียงของเขาดังขึ้นหนิงอันเงยหน้าทันที“หืมว่าไงเจ้าข้องใจอะไร ข้าชนะเดิมพันแบบใสใส”ลั่วจิ่งเหยาดึงถ้วยลูกเต๋ากลับมา ดวงตาคมเป็นประกายท้าทาย“พนันอีกตา ตาสุดท้าย” คนรอบข้างเริ่มฮือฮา“ยังจะเล่นอีกหรือ”“เจ้าหมดตัวแล้วนะ เจ้าหนูลั่ว”ลั่วจิ่งเหยากัดฟัน“ช่างข้า”“แล้วเจ้าจะเอาอะไรมาเดิมพัน”“ข้ายังมีตัวเอง”หนิงอันเลิกคิ้วสูง“หา” เด็กหนุ่มนามลั่วจิ่งเหยาสูดหายใจลึกก่อนพูดออกมาชัดถ้อยชัดคำ“ข้าขอเดิมพันกับเจ้า ตานี้ข้าไม่มีทางแพ้เจ้าแน่”“หา”“เจ้าแพ้ข้าข้าเอาเงินทั้งหมดของเจ้า แต่หากตานี้เจ้าชนะ” เขาชี้ไปที่เงินทั้งหมดบนโต๊ะ (สามเหรียญนั่น) “เงินทั้งหมดนี่จะเป็นของเจ้า” หยุดเล็กน้อยแล้วพูดต่อด้วยสีหน้าจริงจัง“รวมถึงข้าด้วย” ท
Leer más
ตอนที่6หมดตูด
บรรยากาศรอบวงเงียบกริบลั่วจิ่งเหยากัดฟันแน่น ก่อนจะเปิดถ้วยออกอย่างแรงปึง ลูกเต๋าสามลูกปรากฏต่อหน้าทุกคนหก หก หก สูงสุดจริงๆทั้งโรงน้ำชาเงียบไปสองวินาทีก่อนจะระเบิดเสียงดังลั่น“แม่นางน้อยชนะอีกแล้ว”“นางชนะจริงๆ”“สวรรค์ นี่มันเซียนพนันชัดๆ” หนิงอันหัวเราะออกมาทันที“ฮ่าๆๆ รวยแล้วโว้ย” นางรีบกอดกองเงินตรงหน้าไว้แน่นสีหน้าเหมือนกลัวเงินจะบินหนี“ข้าไปได้แล้วใช่ไหม…” คนรอบข้างถึงกับมุมปากกระตุกเมื่อครู่ยังไม่มีจะกินตอนนี้กลับหอบเงินเต็มอ้อมแขนแล้วส่วนลั่วจิ่งเหยายืนแข็งอยู่กับที่ใบหน้าหล่อเหลานั้นนิ่งสนิทเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้วครึ่งหนึ่ง“ข้าแพ้แล้วหรือ แพ้จริงหรือเนี่ย” เขาพึมพำเบาๆจากนั้นสายตาค่อยๆ เลื่อนไปมองหนิงอันที่กำลังกอดเงินยิ้มแฉ่งมุมปากกระตุกทันที“นี่ข้าต้องเป็นทาสนางจริงๆ หรือ”“อื้ม” หนิงอันพยักหน้าทันที “เจ้าพูดเองนะ คนทั้งโรงน้ำชาได้ยินหมด” ผู้คนรอบข้างรีบพยักหน้ารัว“ถูกต้อง อย่างไงก็ต้องทำตามที่พูด”“ลูกผู้ชายพูดแล้วต้องทำ”“รีบคารวะนายหญิงเร็ว” หลายคนยุส่งลั่วจิ่งเหยาหน้าเขียวทันที“พวกเจ้าเงียบไปเลย” แต่สุดท้าย…เขาก็สูดหายใจลึกแล้วเดินออกมาจากห
Leer más
ตอนที่7จวนอ๋อง
“กลับบ้านสิ ใครบอกว่าแยกย้ายเจ้าเป็นทาสของข้าแล้ว”ลั่วจิ่งเหยาชะงัก ..บ้านหนิงอันเดินนำออกไปแล้วก่อนจะโบกมือแบบนายหญิงเต็มตัว“ต่อไปเจ้าคือคนรับใช้ของข้า คนรับใช้ก็ต้องเดินตามนายหญิง เข้าใจไหม”ลั่วจิ่งเหยากัดฟันแน่นชีวิตเขาจากนี้จบสิ้นแล้วจริงๆ ลั่วจิ่งเหยาเดินตามช้าๆสีหน้าซับซ้อนราวกำลังตั้งคำถามกับชีวิตตัวเองสุดท้ายเขาก็อดไม่ไหว“นายหญิง”“หือ”“เราจะไปไหนกันแน่” หนิงอันหันมายิ้มสดใส“กลับจวน”“จวนไหน”“จวนอ๋องพิการ” ลั่วจิ่งเหยาชะงักฝีเท้าทันที“หา ไปทำไม”หนิงอันยังเดินต่อหน้าตาเฉย“จวนอ๋องเซียวอวี้เฉินไง” เด็กหนุ่มนามลั่วจิ่งเหยามองนางเหมือนเพิ่งรู้ว่านายหญิงตัวเองเสียสติ“ดะดะดะเดี๋ยวก่อน” เขารีบเดินตามไป“ท่านไม่คิดบ้างหรือว่าข้าอาจมีบ้านให้กลับมีพ่อแม่ให้กลับไป”หนิงอันเหลือบตามองเขา“มีหรือ”“แน่นอนสิข้าก็ต้องมีพ่อแม่พี่น้อง”หนิงอันหัวเราะทันที“ห้ามโกหก ข้ารู้อยู่แล้ว” นางชี้หน้าเขาอย่างคนจับผิดได้“เจ้าตัวคนเดียว มีแค่ลูกเต๋ากับถ้วยกระเบื้องเป็นเพื่อน”ลั่วจิ่งเหยาหน้าเจื่อนหนิงอันยังพูดต่ออย่างสบายอารมณ์“เที่ยวเล่นพนันไปทั่ว หลอกชาวบ้านเขาไปวันๆ หาเงินเลี้ยงตัวเอง
Leer más
ตอนที่8ซื้อมาฝากสามี
“ท่านซื้อมาเยอะเกินไปแล้ว” หนิงอันหันมามองทันที“เยอะตรงไหน” นางยกนิ้วนับอย่างจริงจัง“เป็ดย่างหนึ่งตัว ไก่อบหนึ่งห่อ ซาลาเปาสิบลูก…”ลั่วจิ่งเหยาถอนหายใจยาว“นี่ท่านจะเลี้ยงคนทั้งจวนหรือ”หนิงอันพยักหน้าอย่างภูมิใจ“ใช่ เราต้องอาศัยชายคาเขาก็ควรดีกับเขาหน่อยในเมื่อเราหาเงินได้ด้วยตัวเอง”ลั่วจิ่งเหยามองนางนิ่งไม่แน่ใจเลยว่าเมื่อครู่ควรเชื่อดีหรือไม่ไม่นานนักทั้งสองก็มาถึง จวนอ๋องประตูไม้เก่าๆ ตั้งอยู่เงียบงันสีซีดลอก กำแพงแตกร้าวถ้าไม่ติดป้ายคำว่า จวนอ๋องเซียว ลั่วจิ่งเหยาคงคิดว่าเป็นเรือนร้างของผีไปแล้ว“อ๋องอาศัยอยู่ที่แบบนี้จริงๆ หรือ”หนิงอันถอนหายใจ“น่าสงสารใช่ไหมล่ะ” พูดจบก็ผลักประตูเข้าไปอย่างคุ้นเคยแล้วในจังหวะนั้นเอง กู้ฉางอันเดินออกมาพอดีขันทีหนุ่มในชุดสีเทาชะงักทันทีเมื่อเห็นนางสายตาเลื่อนลงไปมองของในมือเป็ดย่างน้ำผึ้งหอมกรุ่นห่ออาหารพะรุงพะรังจากนั้น…มุมปากของเขาก็กระตุก“พระชายา ท่านกลับมา…” หนิงอันยิ้มกว้าง“กลับสิ อ่อแล้วข้าก็ซื้อของกินกลับมาด้วยท่านเอาไปให้ท่านอ๋องสิ”กู้ฉางอัน หลุบตามองพื้นไม่รู้ทำไมภาพหญิงสาวหอบของกินกลับมาฝากสามีมันชวนประหลาดอย่างบอกไม่ถูก
Leer más
ตอนที่9ข้าเกลียดนาง
กู้ฉางอันถอนหายใจออกมายาวๆ ก่อนจะก้มลงเก็บซาลาเปาที่ตกอยู่“พระชายา”เสียงของขันทีหนุ่มเบาลง“อย่าถือสาท่านอ๋องเลยนะขอรับ”หนิงอันเงยหน้ามองเขากู้ฉางอันยิ้มจางๆแต่ในแววตากลับมีความเหนื่อยล้าลึกซ่อนอยู่“เรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตมันเกินกว่าจะทำให้ท่านอ๋องยิ้มได้หรือมองในด้านดีดีได้อีกแล้ว”สายตาเลื่อนไปยังเงามืดด้านในเรือนที่เซียวอวี้เฉินหายเข้าไปคนผู้นั้น โดดเดี่ยวขนาดไหนกันนะหนิงอันเม้มปากเล็กน้อยก่อนจะเดินไปหยิบ เป็ดย่าง ขึ้นมาเป่าฝุ่นเบาๆลั่วจิ่งเหยาตกใจทันที“เดี๋ยว ท่านจะกินมันจริงๆ หรือ” หนิงอันพยักหน้าอย่างจริงจัง“สามตำลึงเชียวนะน่าเสียดาย ข้าไม่กล้าทิ้งหรอก”พูดจบก็ฉีกน่องเป็ดเข้าปากทันทีกู้ฉางอันถอนหายใจยิ้มๆ ลั่วจิ่งเหยาอึ้งกิมกี่“อร่อยสุดยอด ท่านอ๋องนั่นจะต้องเสียใจที่ไม่ได้กินเป็ดย่าง สามตำลังของข้า”บรรยากาศเศร้าสะเทือนใจเมื่อครู่แตกกระจายหมดสิ้นภายในเรือนเงียบงันราวสุสาน เซียวอวี้เฉินนั่งอยู่บนรถเข็นเพียงลำพังร่างสูงสงบนิ่งราวรูปสลักดวงตาคมเข้มทอดมอง ขา ของตนเองขาที่ไร้ความรู้สึกไร้เรี่ยวแรง นิ้วมือเรียวยาวค่อยๆ กำแน่นบนที่วางแขน ประตูไม้ถูกเปิดออกช้าๆ ก
Leer más
ตอนที่10ดิ้นรน
หนิงอันอมยิ้มทันทีก่อนจะหัวเราะเบาๆ“ไม่หรอก ”“เขาจะไม่หึงหวงท่านหรือ”หนิงอันส่ายหน้าไปมา“เขากับข้าเราถูกบังคับให้แต่งงาน เขาไม่ชอบข้า ข้าก็ไม่ชอบเขาก้จบและอีกอย่างเจ้าก็แค่เด็กกะโปโล ผอมแห้ง”“ท่านนี่แปลกจริงๆ อย่างไรเขาก็คือสามี บางทีเขาอาจจะแค่อยากแสดงอำนาจ”หนิงอันยกซาลาเปาขึ้นชี้ไปด้านในเรือน“แค่ยืน เขายังไม่กล้ายืนเลยเจ้าคิดว่าเขาจะจับเราโยนได้หรือ”ลั่วจิ่งเหยาคิดตามจริงจังอยู่พักหนึ่งก่อนจะพยักหน้าขึ้นลงช้าๆ“ก็จริงนะ ท่านอ๋องเซียวร่างกายพิการ ท่านแต่งกับเขาเพราะอะไร ความจริงถูกบังคับก็ไม่ควรจะกลับมานี่ท่านเข้าออกจวนอ๋องเซียวง่ายดายท่านถูกบังฃคับจริงหรือเปล่านี่”“ ตามพล็อตอะนะ แต่ไม่ต้องห่วงข้าไม่ไปไหนหรอกตั้งใจอยู่ที่นี่แหละอย่างน้อย” หนิงอันหัวเราะคิกคักอย่างพอใจแต่ไม่นาน สีหน้าของลั่วจิ่งเหยาก็จริงจังขึ้นอีกครั้งเขามองรอบจวนเงียบๆหลังคารั่วกำแพงเก่า คนรับใช้ไม่มีแม้แต่ตะเกียงยังดูเหมือนใกล้ดับลั่วจิ่งเหยาถอนหายใจเบาๆ“แล้วท่านคิดจะอยู่แบบนี้จริงๆ หรือ”“แบบไหน”“แบบนี้ไง ร้างรกและไม่สมศักดิ์ศรีชายาอ๋อง”ลั่วจิ่งเหยากางแขนชี้ไปรอบๆ“ข้าก็เคยคิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่จะเป
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status