INICIAR SESIÓNคนอื่นทะลุมิติได้สามีคลั่งรัก แต่ข้าทะลุมิติได้ ผัวพิการ ที่ทั้งเย็นชา ทั้งใกล้ตาย และได้สมบัติเป็นจวนร้าง โชคดีที่ข้ามี ตาทิพย์ มองทะลุมองทะลุได้ทั้งคน ทั้งชะตา และมองเห็นความลับที่ซ่อนอยู่ทุกอย่างได้ จึงอาศัยการพนันและการซื้อของมีค่าหรือของเก่าเลี้ยงชีพ รวมทั้งมองเป็นความลับของบุรุษผู้ถูกเรียกว่าอ๋องกบฏในเมื่อหนีก็ไม่ได้ งั้นก็ขอใช้สามีคนนี้พลิกชีวิตตัวเองให้รวยล้นแผ่นดินก็แล้วกัน
Ver másรปภ.ทั้งสองสะดุ้งสุดตัวรีบหันกลับไป กู้ฉางอันกำลังเข็นรถของเซียวอวี้เฉินเข้ามา ใบหน้าของท่านประธานใหญ่เย็นชาจนน่าหวาดหวั่นดวงตาคมจับอยู่ที่พนักงานขายอย่างไม่ละสายตา รปภ.รีบก้มหัวทันที"ทะ...ท่านประธาน"พนักงานขายที่เมื่อครู่ยังยืนกอดอก หน้าซีดลงในพริบตา รีบก้มศีรษะอย่างลนลาน"สวัสดีทะ...ท่านประธานคะ..."เซียวอวี้เฉินไม่ได้มองรปภ.แม้แต่น้อยเขาทอดสายตาไปยังหนิงอันเมื่อเห็นอีกฝ่ายยังยืนยิ้มสบายๆ จึงถอนหายใจเบาๆ ด้วยความโล่งอกจากนั้นจึงหันกลับมามองพนักงานขายอีกครั้งน้ำเสียงเรียบแต่เย็นเฉียบจนทั้งชั้นรู้สึกกดดัน"เมื่อครู่...เธอจะให้ใครลากใครออกไป"พนักงานขายหน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นจนแทบพูดไม่ออก"ทะ...ท่านประธาน..."เซียวอวี้เฉินยังคงมองอีกฝ่ายนิ่ง"ฉันถาม เมื่อครู่เธอจะให้ใครลากใครออกไป"น้ำเสียงไม่ได้ดังแต่ยิ่งทำให้บรรยากาศทั้งชั้นกดดันกว่าเดิมผู้จัดการสาขาที่เพิ่งวิ่งมาถึงรีบก้มหัวแทบติดพื้นเหงื่อเม็ดโตไหลเต็มหน้าผาก"ขออภัยครับท่านประธาน ผมจะจัดการเรื่องนี้เดี๋ยวนี้"พนักงานขายรีบส่ายหน้า"ไม่...ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ ดิฉันแค่..."เซียวอวี้เฉินตัดบททันที"แค่ดูถูกลูกค้า แค่เรียก รปภ. ให
"ท่านประธานตั้งใจจะแนะนำคุณให้ครอบครัวเซียวกรุ๊ปทุกคนรู้จัก"เขาหยุดนิดหนึ่งก่อนยิ้มอย่างมีเลศนัย"แล้วก็...ตั้งใจจะพาคุณแวะไปที่แห่งหนึ่งด้วย"หนิงอันยิ้มทันที"งั้นรอแป๊บ"พูดจบก็รีบวิ่งกลับขึ้นไปชั้นบนผ่านไปประมาณสิบนาทีหนิงอันเดินลงมาอีกครั้งเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบกางเกงขายาวสีครีมรองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาดแต่งตัวเรียบง่ายแทบไม่มีเครื่องประดับเลยสักชิ้นเซียวอวี้เฉินเงยหน้าขึ้นมอง กวาดสายตาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าก่อนถอนหายใจยาว หนิงอันก้มมองตัวเอง"มีอะไรเหรอ"เซียวอวี้เฉินตอบเรียบๆ"ฉันให้เงินเธอหนึ่งล้านหยวน เพื่อซื้อชุดที่เธอใส่มาเผาทิ้ง"หนิงอันอ้าปากค้าง"ได้เหรอ มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ""ใช่"หนิงอันรีบก้มดูเสื้อผ้าตัวเองอีกรอบก่อนทำหน้ามุ่ย"แต่นี่เป็นชุดสุภาพนะ ฉันมีอยู่จริงๆ แค่สองสามชุด มันไม่ได้ฉูดฉาด แล้วก็ไม่โป๊ด้วย คุณอย่าโกรธเลย อย่าหาว่าฉันไม่ให้เกียรติ"เซียวอวี้เฉินมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันไปทางกู้ฉางอัน"เปลี่ยนเส้นทาง""ครับ ให้คนขับแวะย่านแฟชั่นของเซียวกรุ๊ปก่อน"กู้ฉางอันยิ้มทันที"รับทราบครับ"หนิงอันรีบโบกมือ"เดี๋ยวสิคุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นหรอก ฉันว่าแบบนี้ก็ดีแล้ว"
ก๊อก ก๊อกหนิงอันเปิดประตูโผล่หน้าเข้ามา"คุณเซียวได้เวลากินยาแล้ว"เซียวอวี้เฉินหันไปมองก่อนพยักหน้าเบาๆ"อืม"กู้ฉางอันยิ้มกว้างรีบปิดแท็บเล็ตก่อนพูดกับหนิงอันด้วยสีหน้าจริงจัง"ยินดีด้วยครับ"หนิงอันทำหน้างง"ยินดีเรื่องอะไร"กู้ฉางอันยิ้มมุมปาก"ตั้งแต่วันนี้...เงินเดือนของคุณเพิ่มเป็นสองเท่าแล้ว"หนิงอันเบิกตากว้าง"จริงเหรอ"กู้ฉางอันพยักหน้า"คำสั่งโดยตรงจากท่านประธาน"หนิงอันรีบหันไปมองเซียวอวี้เฉิน"ทำไมอยู่ๆ ถึงขึ้นเงินเดือนให้ฉัน"เซียวอวี้เฉินรับแก้วยาจากมือของหนิงอันก่อนตอบเรียบๆ"เพราะเธอทำงานยี่สิบสี่ชั่วโมง"หนิงอันหลุดหัวเราะทันที"ฉันเพิ่งรู้ว่าการดูแลคุณ...ได้เงินเพิ่มด้วย"เซียวอวี้เฉินมองหน้า ก่อนตอบนิ่งๆ"ถ้าภาระงานเพิ่ม ค่าตอบแทนก็ต้องเพิ่มค่าเหนื่อย"หนิงอันยิ้มจนตาหยี"งั้น...ต่อไปฉันจะดูแลคุณให้ดีที่สุดเลย"เซียวอวี้เฉินยกมุมปากขึ้นน้อยๆ ก่อนพึมพำเบาๆ"นั่นแหละ...คือจุดประสงค์ของการขึ้นเงินเดือน"กู้ฉางอันรีบก้มหน้าลงซ่อนรอยยิ้มเอาไว้เพราะเขารู้ดีว่า...ท่านประธานไม่ได้อยากให้หนิงอันทำงานหนักขึ้นแต่อยากหาเหตุผลดีๆ ...ให้หนิงอันอยู่ข้างๆ เขาตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงมากกว่
ด้านนอกห้องทางเดินเงียบสนิท แต่ตรงมุมกำแพงกลับมีคนสามคนกำลังยืนเบียดกันอยู่ ลั่วจิ่งเหยาเอาหูแนบกำแพงเต็มแรงเซียวเหวินหรงยืนกอดอกอยู่ข้างๆส่วนหลี่ชิงหลวนยืนเขย่งปลายเท้า พยายามฟังด้วยอีกคนผ่านไปครู่หนึ่งเซียวเหวินหรงอดถามไม่ได้"ท่านน้า ได้เรื่องไหม"ลั่วจิ่งเหยายกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้เงียบ"ชู่..."ทั้งสามเงียบลงอีกครั้งผ่านไปหลายอึดใจลั่วจิ่งเหยาจึงถอนหายใจ"ไม่ได้ยิน"เซียวเหวินหรงเลิกคิ้ว"เมื่อครู่ทำเหมือนฟังออกทุกคำ"ลั่วจิ่งเหยากระแอมเบาๆ"ก็...ต้องสร้างบรรยากาศก่อน"หลี่ชิงหลวนยกมือกุมหน้าผาก"ท่านน้า...ท่านนี่จริงๆ เลย"ลั่วจิ่งเหยายิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนลดเสียงลง"แต่ไม่ต้องห่วง ชาที่ข้าให้ท่านประธานดื่มก่อนขึ้นห้อง..."เซียวเหวินหรงหันขวับทันที"ชามีอะไร"ลั่วจิ่งเหยากระดิกคิ้ว"ออกฤทธิ์ไม่ธรรมดา"เซียวเหวินหรงตาโต"ท่านน้า"ลั่วจิ่งเหยาหัวเราะเบาๆ"คืนนี้...เผลอๆ ...เราอาจได้หลานเพิ่ม"พูดจบก็หัวเราะคิกคักคนเดียว หลี่ชิงหลวนรีบตีแขนเขาเบาๆ"พูดอะไรของนาย แบบนี้ไม่ดีเลยนะ"ลั่วจิ่งเหยาหันมายิ้ม"ทำไม" หลี่ชิงหลวนส่ายหน้า"อย่างน้อย...ท่านประธานก็ควรขอคุณหนิงอันแต่งงานอย่างเป็นทางการก่อ
บรรยากาศรอบวงเงียบกริบลั่วจิ่งเหยากัดฟันแน่น ก่อนจะเปิดถ้วยออกอย่างแรงปึง ลูกเต๋าสามลูกปรากฏต่อหน้าทุกคนหก หก หก สูงสุดจริงๆทั้งโรงน้ำชาเงียบไปสองวินาทีก่อนจะระเบิดเสียงดังลั่น“แม่นางน้อยชนะอีกแล้ว”“นางชนะจริงๆ”“สวรรค์ นี่มันเซียนพนันชัดๆ” หนิงอันหัวเราะออกมาทันที“ฮ่าๆๆ รวยแล้วโว้ย” นางรีบก
เด็กหนุ่มนามลั่วจิ่งเหยาเม้มปากแน่นทันทีใบหน้าหล่อเหลาขึ้นสีแดงเล็กน้อยเขาลั่วจิ่งเหยาไม่เคยขายหน้าขนาดนี้มาก่อนในชีวิตเดิมทีคิดจะใช้การพนันกอบโกยเงินจากพวกคนโง่ในโรงน้ำชา ด้วยการฝังแม่เหล็กที่นิ้วมือใครจะคิดว่าจะมีหญิงสาวประหลาดโผล่มา สูบเงิน เขาเกลี้ยงแบบนี้ยิ่งมองหนิงอันที่กำลังยิ้มแฉ่งอย่าง
หนิงอันยิ้มหวาน ก่อนจะเอ่ยออกมาชัดถ้อยชัดคำ“ข้าลงสูง” บรรยากาศรอบโต๊ะพนันเงียบลงไปชั่วอึดใจก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา“ฮ่าๆๆ แม่หนูน้อย ลงหมดตัวเลยหรือดูหน้าก็รู้แล้วว่าไม่มีเงิน”“ระวังร้องไห้นะ”หนิงอันปรายตามองคนพูดก่อนจะยิ้มบางๆ“ร้องไห้” นางเลิกคิ้ว “พวกเจ้าต่างหากที่ควรเตรียมร้อง”“โอ้โ
กู้ฉางอันรีบเข็นรถออกไป“ไม่”ล้อรถดัง ครืด…ครืด…ไปตามทางก่อนจะเอ่ยขึ้นเบาๆ“อ๋องท่านไม่กลัวหรือขอรับ…ว่านางจะไปแล้วไม่กลับมา”อ๋องเซียวหลุบตาลงเล็กน้อย“ไม่กลับมาก็เรื่องของนาง ข้าหาสนใจไม่”เสียงเขาเรียบ…แทบไร้ความรู้สึกก่อนจะพูดต่อ“ข้าก็ไม่ได้อยากมีชายาเสียหน่อย” คำพูดเย็นชาแต่ไม่รู้ทำไม…แววตา






reseñasMás