All Chapters of ชายาตาทิพย์ของท่านอ๋องพิการ: Chapter 161 - Chapter 170

คุณปู่เซิ่นหัวเราะเบาๆ ก่อนพิงไม้ถูพื้นที่วางอยู่ข้างตัว"นานๆ เด็กคนนั้นได้หยุดงานทั้งที ฉันไม่อยากให้ใครไปรบกวน"หันไปมองเซียวอวี้เฉิน ดวงตาของชายชราเต็มไปด้วยความสุขุม"ถ้ามีวาสนาเดี๋ยวก็เจอกันเอง หรือถ้าพวกคุณจะมีความพยายามมากกว่านี้อาจจะได้เจอกัน"ลั่วจิ่งเหยาถอนหายใจยาว สีหน้าผิดหวังอย่างเห็นได้ชัดแต่เซียวอวี้เฉินกลับพยักหน้าเบาๆ"เข้าใจแล้วครับ"พูดจบเขาก็หันกลับไปมองโพสต์อิทแผ่นเล็กอีกครั้งก่อนใช้นิ้วแตะเบาๆ ราวกับกำลังสัมผัสลายมือของใครบางคนแล้วจึงหันหลังเดินออกจากร้านอย่างเงียบๆเมื่อเสียงกระดิ่งหน้าประตูดังขึ้นอีกครั้ง เซียวอวี้เฉินหยุดยืนอยู่หน้าประตูร้านซิ่งอู่อีกครู่หนึ่ง ก่อนจะหมุนตัวกลับมาแล้วล้วงกล่องกำมะหยี่สีดำออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท เมื่อเปิดออก ภายในปรากฏป้ายหยกสีขาวนวลขอบทองคำแกะสลักลวดลายดอกเหมยอย่างประณีตคุณปู่เซิ่นเลิกคิ้วเล็กน้อย เซียวอวี้เฉินวางกล่องลงบนเคาน์เตอร์ไม้ด้วยความนุ่มนวล"ของชิ้นนี้...ฝากให้เจ้าของลายมือด้วยบอกว่าสิ่งนี่คือบัตรเชิญให้ไปร่วมงานประมูล"เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบคุณปู่เซิ่นมองป้ายหยกก่อนเงยหน้าขึ้น"ให้เด็กคนนั้นหรือ"เซียวอวี้เฉินพ

รถลีมูซีนยังคงแล่นไปตามถนนสายหลักของเมืองภายในรถเงียบสงบทันใดนั้นโทรศัพท์ของลั่วจิ่งเหยาก็สั่นขึ้นครืด...เขาหยิบขึ้นมามองหน้าจอก่อนเลิกคิ้ว"คุณหนูเฉียว..."กู้ฉางอันเหลือบมองทันที"เฉียวอวี่ถงหรือ""ใช่"ลั่วจิ่งเหยาพยักหน้าก่อนกดรับสาย"สวัสดีครับคุณหนูเฉียว"เสียงหวานแต่มั่นใจดังขึ้นจากปลายสาย"คุณลั่ว ได้ยินว่าทางเซียวกรุ๊ปจะจัดงานประมูลครั้งใหญ่ในอีกสิบวัน"ลั่วจิ่งเหยายิ้ม"ข่าวเร็วจริงนะครับ"เฉียวอวี่ถงหัวเราะเบาๆ"วงการนี้ไม่มีความลับหรอก ฉันโทรมาเพราะอยากคุยธุรกิจ"ลั่วจิ่งเหยานั่งตัวตรงขึ้น"เชิญครับ ฉันมีของสะสมอยู่สามชิ้น อยากนำลงประมูลในงานของเซียวกรุ๊ป ไม่ทราบว่าพอจะมีที่ว่างหรือไม่"ลั่วจิ่งเหยาไม่ได้ตอบทันทีหันไปมองเซียวอวี้เฉินอีกฝ่ายเพียงพยักหน้าเบาๆลั่วจิ่งเหยาจึงตอบกลับ"ยินดีครับ ทางเราจะให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบก่อน หากผ่านมาตรฐาน สามารถเข้าร่วมประมูลได้"เฉียวอวี่ถงยิ้ม"ตกลง"หยุดไปครู่หนึ่งก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้น"อีกเรื่อง ตระกูลเฉียวของฉันทำธุรกิจด้านระบบรักษาความปลอดภัย ตั้งแต่บริษัทรักษาความปลอดภัย ระบบกล้องวงจรปิด"เครื่องสแกน รวมถึงทีมอารักขาระดับว

"ผู้หญิงคนนั้น"เฉียวอวี่ถงตวาดเสียงดัง"ผู้หญิงที่หักบัตรของฉัน!"หล่อนชี้นิ้วไปทางประตูราวกับหนิงอันยังยืนอยู่ตรงนั้น"ฉันต้องรู้ว่าเธอเป็นใครทำงานอะไรอยู่ที่ไหน บ้านอยู่ไหน คบกับใคร ฉันต้องรู้ทุกอย่าง"บอดี้การ์ดรีบก้มศีรษะ"ครับคุณหนู"เฉียวอวี่ถงยังไม่หยุด"ภายในวันนี้ ฉันต้องได้ข้อมูลทั้งหมด แม้แต่ชื่อแมวที่เธอเลี้ยงก็ต้องรู้"บอดี้การ์ดทั้งสองรีบรับคำก่อนหมุนตัววิ่งออกจากห้องทันทีเมื่อประตูปิดลงเฉียวอวี่ถงจึงเดินไปยืนหน้ากระจกบานใหญ่ มองใบหน้าของตัวเอง ก่อนค่อยๆ กำหมัดแน่น ตั้งแต่เกิดมา ไม่เคยมีใครกล้าหักหน้าหล่อนต่อหน้าผู้คนขนาดนี้ ไม่เคยมีใครกล้าหักบัตรเครดิตของหล่อน และไม่เคยมีใครแย่งของจากมือหล่อนได้"ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร..."เฉียวอวี่ถงยิ้มเย็นแววตาเต็มไปด้วยความท้าทาย"อีกไม่นาน ฉันจะทำให้เธอเสียใจ ที่กล้ามายุ่งกับเฉียวอวี่ถง"ขณะเดียวกันบอดี้การ์ดทั้งสองเดินออกจากศูนย์การค้าหนึ่งในนั้นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา"เริ่มจากกล้องวงจรปิด"ช่วงบ่ายของวันเดียวกัน ร้านซิ่งอู่ยังคงเงียบสงบเหมือนทุกวัน คุณปู่เซิ่นกำลังเช็ดแจกันโบราณอยู่หลังเคาน์เตอร์ เสียงรถตู้สีดำคันหนึ่งค่อยๆ จอดลงหน้าร้าน

หนิงอันรีบโบกมือ"ไม่ได้ แพงเกินแล้วก็สวยเกินไป หนูไม่กล้าใส่"คุณปู่เซิ่นยกมือเคาะหน้าผากหลานสาวเบาๆก๊อก"โอ๊ย"หนิงอันยกมือกุมหน้าผากทำหน้างอทันทีคุณปู่เซิ่นหัวเราะ"เด็กโง่ คนเขาตั้งใจให้ ก็ใส่ไป ไม่ใช่ใส่แล้วจะหายไปซะหน่อยชุดก็ยังอยู่"หนิงอันเม้มปาก ก่อนเหลือบมองกล่องอีกครั้ง"แต่..."คุณปู่เซิ่นยกมือห้าม"ไม่มีแต่ ถือว่าให้ปู่ได้ดีใจหน่อย ปู่ก็อยากเห็นหลานสาวแต่งตัวสวยๆ บ้าง"หนิงอันเงียบไปแล้วค่อยๆ ยิ้มออกมา"ก็ได้ค่ะ แต่มีข้อแม้"คุณปู่เซิ่นกอดอก"ว่ามา""หนูจะใส่ชุดนี้ แต่กลับมาแล้ว ต้องรีบเอามาคืนใส่กล่องเหมือนเดิม"คุณปู่เซิ่นถึงกับหัวเราะเสียงดัง"ฮ่าๆ จะประหยัดไปถึงไหน"หนิงอันยิ้มกว้าง"ของดีต้องดูแล เผื่อวันหนึ่ง...จะได้เอาไปขายต่อ"หันไปมองชุดในกล่องก่อนพูดติดตลกคุณปู่เซิ่นยกมือขึ้นทำท่าจะเคาะหัวอีกครั้งหนิงอันรีบยกมือขึ้นป้องเช้าวันจัดงานประมูลที่ตึกตะกูลเซียวที่มองคล้ายอณาจักรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดระดับประเทศมีทั้งสวนที่อยู่อาศัยสำนักงานและ ห้องจัดเลี้ยงที่กว้างสำหรับงานประมูลที่เซียวกรุ๊ปจัดขึ้นทุกๆ ปีหน้าตึกสำนักงานใหญ่ของเซียวกรุ๊ปคึกคักกว่าทุกวันรถหรูหลายสิบคันทย

ลั่วจิ่งเหยามองเฉียวอวี่ถงด้วยสีหน้าเย็นลง ก่อนเอ่ยชัดถ้อยชัดคำว่า “ความจริงแล้ว ผมชอบทีมการ์ดของคุณมาก คุณเฉียว และตั้งใจจะสนับสนุนให้คุณเซ็นสัญญาระยะยาว ทำหน้าที่ในเซียวกรุ๊ปต่อไป แต่พอเห็นแบบนี้แล้ว ผมว่าคงต้องทบทวนบางอย่างใหม่ คุณไม่เป็นมืออาชีพสักนิด”“ฉัน ๆๆ สงสัยว่าสองคนนี่เป็นมิจฉาชีพหยกนั่นก็ของปลอม”ลั่วจิ่งเหยายิ้มหยัน“คุณเพิ่งเข้าวงการนี้มาไม่นาน จึงยังไม่รุ้ว่าหยกนี่คือตราป้ายหยกประจำพระองค์ของฮ่องเต้เซียวอวี้เฉินที่ห้อยติดตัวตลอดเวลา อายุของหยกอันนี้ไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันปี คุณมันก็แค่เด็กน้อยอ่อนด๋อยช่างกล้ามาดูถูก สิ่งที่แค่มองด้วยตา” ปู่เซิ่นยิ้มแต่ทุกคนยังคงมองลั่วจิ่งเหยาไม่มีใครคิดว่าเลขาฝ่ายบริหารของเซียวกรุ๊ปจะกล้าพูดเช่นนั้นต่อหน้าคุณหนูเฉียวทันใดนั้นเสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นจากด้านในอาคารเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังขึ้นจากด้านในอาคารกู้ฉางอันเดินออกมาด้วยสีหน้าสุขุมชุดสูทสีดำตัดเย็บเนี้ยบดวงตาคมกวาดมองสถานการณ์เพียงครั้งเดียว ก็เข้าใจทุกอย่าง"คุณลั่ว"น้ำเสียงของเขาเรียบแต่หนักแน่น"ใจเย็นก่อนดีไหม ผมเข้าใจคุณนะ"ลั่วจิ่งเหยากัดฟันแน่นกำหมัดทั้งสองข้าง แต่สุดท้าย