All Chapters of MY TINY MATCHMAKERS: Chapter 171 - Chapter 180

WINONA'S POVIlang linggo na ang lumipas mula nang maging kami ni Rafael. Tahimik, simple at lihim. Sa loob ng Villarreal Holdings. Wala pa ring nakakaalam. Napagkasunduan naming manatiling propesyonal sa opisina. Boss ko pa rin siya, at ayokong magkaroon ng isyu tungkol sa relasyon namin. Kaya sa harap ng ibang tao. President at Event Manager pa rin kami pero kapag kaming dalawa na lang. Si Rafael na ulit siya at ako... Ako na lang si Winona sa harap niya. Nang araw na iyon, nasa lobby ako at palabas ng gusali. May kailangan akong kausaping delivery drivers. Bumagal ang paglalakad ko ng makita kong papasok ang mga executive managers at ang presidente ng kumpanya, si Rafael. Mukhang nag lunch out ang mga ito. My heart instinctively skipped a beat the moment I caught sight of him. No matter how many times I saw Rafael in a single day, I still wasn't immune to the effect he had on me.The instant our eyes met, I noticed the change in his expression. The exhaustion that had been writt

WINONA'S POV Hindi pa kami agad umuwi pagkatapos ng hapunan. Sa halip, tahimik kaming naglakad palabas ng private dining pavilion. Magkatabi, magkahawak ang kamay, walang nagsasalita dahil sapat na ang presensya namin sa isa't isa. Napatingala ako sa langit. Malinaw ang gabi. Maliwanag ang buwan, at sa ibaba, kumikislap ang mga ilaw ng buong siyudad. "Gusto mo bang maglakad muna?" masuyong tanong niya. Napatingin ako sa kanya saka ngumiti ako. "I'd love to." Marahan niyang hinigpitan ang hawak sa kamay ko. Parang natatakot pa ring bitawan iyon. At sa totoo lang, ayoko ring pakawalan ang kamay niya. May maliit na garden sa likod ng hotel, tahimik doon, may fountain sa gitna, may mga ilaw na nakasabit sa mga puno. Parang isang eksena sa romantic movie. Hindi ko napigilang mapangiti. "You're smiling." Napalingon ako kay Rafael. "Hmm?" "I like seeing you smile." Diretso niyang sabi. Napailing ako habang natatawa. "You're making me blush." "Good." Agad n

JONATHAN'S POV "Sir, congratulations. The board has officially approved the expansion proposal." Hindi ko man lang nilingon ang assistant kong si Tim habang inilalapag niya ang mga dokumento sa mesa. "Leave it there." "Yes, Sir." Pagkalabas niya ng opisina, saka lang ako napasandal sa executive chair. Vice President. Six years ago... Ito ang posisyong pinapangarap ko. Magkaroon ng power, influence, connections. Everything I thought would make me successful. At nakuha ko ang lahat ng iyon, nang pakasalan ko si Clarissa Tuazon, ang unica hija ng Tuazon Group. Isa sa mayamang pamilya sa bansa. Ngunit may kapalit ang lahat. Hindi ako ang gumagawa ng mga desisyon. Hindi rin ako ang tunay na may kontrol. Sa bawat board meeting, kailangan kong isipin kung ano ang sasabihin ng biyenan ko. Sa bawat business deal, kailangan kong ipaubaya ang final approval sa pamilya ni Clarissa. At sa tuwing may gusto akong gawin, laging may nagsasabing... "Consult Clarissa first." Napang

RAFAEL'S POV Tahimik akong napabuntong-hininga. Mukhang nakalimutan na rin nina Mom ang tungkol kina Winona at sa kambal. Pagkatapos ng hapunan ay lumipat kaming lahat sa malaking sala ng Villarreal Mansion. May hawak na tsaa si Mom. Si Dad naman ay abala sa pakikipaglaro kina Gavin at Sia. Samantalang ako, tahimik lang na nakaupo sa sofa. Hindi nagtagal, napunta kay Belle ang usapan. "So..." nakangiting sabi ni Mom. "Tell us. How's your life abroad?" Bahagyang ngumiti si Belle. "I've been very busy. I started my own company three years ago." Napataas ang kilay ni Dad. "Really? What business?" tanong nito. "It's called BM Global Events." Ngumiti siya. "We organize luxury brand events, international conventions, executive retreats, and private galas." Tumango si Dad. "Impressive. Congratulations." "Thank you, Uncle." Napatingin siya sa akin. "Actually... we're now partnering with Tuazon Group." Napakunot-noo ako. "Tuazon Group?" Tumango siya. "Y

WINONA'S POVHindi ko agad naibaba ang folder na hawak ko. Tahimik lang akong nakatayo sa gitna ng presidential office habang pinagmamasdan ang eksenang nasa harapan ko.Hindi naman iyon mali. Marahil, isa lamang iyong masayang pagbati sa isang taong matagal nang hindi nakita. Hindi ko pa nga kilala kung sino ang babaeng iyon. Kaya wala akong dahilan para mag-overthink.Paulit-ulit kong sinabi iyon sa sarili ko. Ngunit, bakit parang ang hirap paniwalaan ng sarili kong mga salita?Hindi ko maintindihan kung bakit parang may mabigat na bagay na unti-unting dumadagan sa dibdib ko."How was your head today?" malambing na tanong ng babae.Bahagya itong ngumiti habang inaayos ang kuwelyo ng suit ni Rafael."I'm sorry, ang kulit ko kasi. Hindi sana kita pinilit, naparami ka tuloy ng inom."Napatingin ako kay Rafael. Hindi ko alam kung ano ang isasagot niya. Bahagya lamang siyang napailing."I'm fine now."Simple lang, maikli ang sagot niya gunit sapat na iyon para lalo akong mapaisip.Magkas