Library

Home / Romance / MY TINY MATCHMAKERS / Chapter 161 - Chapter 170

All Chapters of MY TINY MATCHMAKERS: Chapter 161 - Chapter 170

249 Chapters

CHAPTER 161

WINONA'S POV Tahimik na ang buong Wonder Island. Kanina lamang ay puno ng tawanan ang paligid. Ngayon, tanging hampas na lamang ng alon at malamig na simoy ng hangin ang maririnig. Isa-isa nang namatay ang mga ilaw sa campsite. Karamihan sa mga pamilya ay mahimbing nang natutulog sa kani-kanilang tent. Huling gabi na namin rito. Bukas... Babalik na kami sa realidad. Dahan-dahan kong inayos ang kumot na nakabalot kina Brix at Bea. Pareho silang mahimbing na natutulog. Mahigpit pa ring yakap ni Bea ang pink niyang teddy bear. Napangiti ako. Pagkatapos kong tiyaking maayos silang dalawa. Tahimik akong lumabas ng tent. Huminga ako nang malalim. Napakaganda ng gabi. Ang buwan ay tila nakasabit sa gitna ng kalangitan habang kumikislap ang libo-libong bituin. Naglakad ako patungo sa dalampasigan. Hinayaan kong dampian ng malamig na tubig ang mga paa ko. Pakiramdam ko, ito ang katahimikang matagal ko nang hinahanap. "Hindi ka rin makatulog?" Bahagya akong napalingon. N

CHAPTER 162

WINONA'S POV "Winona..." Marahan niyang tawag. Hindi ko alam kung bakit mas bumilis ang tibok ng puso ko. Iba ang mga mata niya, mas seryoso, mas malalim. Parang matagal na niyang kinikimkim ang gusto niyang sabihin. "I've spent years believing that work was enough." sabi niya. "I thought success could fill every empty space." Napangiti siya. "But then... I met two stubborn little kids... who insisted on calling me Daddy CEO." Napatawa ako nang mahina. "And through them... I met the strongest woman I've ever known." Natigilan ako. Hindi ko magawang umiwas ng tingin. "You, I watched you put everyone before yourself. I watched you smile even when you were tired. I watched you love your children with everything you have." Huminga siya nang malalim. "And somewhere along the way... I stopped looking forward to my meetings. I started looking forward to seeing you." Pakiramdam ko... huminto ang oras ng mga sandaling iyon.. "I tried convincing myself it was only beca

CHAPTER 163

WINONA'S POV "Okay, everyone!" Masiglang sigaw ng adviser. "Please make sure you don't leave any belongings behind." Unti-unti nang naging abala ang buong campsite. May mga magulang na nagtatanggal ng tent. May mga batang naghahabulan habang hinihintay ang ferry. At kami... tahimik na inaayos ang mga gamit namin. Tinupi ko ang kumot habang inilalagay ni Rafael ang mga camping chairs sa storage bag. Paminsan-minsan... nagkakasalubong ang mga mata namin at sa tuwing nangyayari iyon, pareho kaming napapangiti. Neither of us said a word. We didn't have to. One look was enough for us to understand each other. "Mommy." Napalingon ako kay Bea. "Why are you smiling?" tanong niya. Napatikhim ako. "Am I?" Tumango siya. "A lot." Bago pa ako makaisip ng isasagot. Biglang sumingit si Brix. "Daddy CEO is smiling too." Napalingon silang dalawa kay Rafael. Nahuli rin nila itong nakatingin sa akin. Mabilis itong umiwas ng tingin. Napatawa ako. Mukhang hindi lang pala a

CHAPTER 164

RAFAEL'S POV "Good morning, Sir." "Good morning." Ganting bati ko. Napalingon sa akin ang receptionist. Mukhang hindi niya inaasahang babatiin ko siya. Ngumiti lang ako bilang tugon bago dumiretso sa paglalakad. Hindi ko alam kung bakit pero simula pa kagabi, pakiramdam ko ay gumaan ang lahat. Parang may malaking bahagi ng puso kong matagal na nawawala na sa wakas ay natagpuan ko na. "Good morning, everyone." bati ko sa mga empleyado sa executive floor. Isa-isang napatayo ang mga ito. "Good morning, President Villarreal." Tumango ako sa kanila. "Have you all eaten breakfast?" tanong ko. Tahimik silang nagkatinginan. "Y-Yes, Sir." "Good." Ngumiti ako. "Let's have a productive day." Pagkatapos kong pumasok sa opisina. Tahimik na sumilip ang dalawang staff sa glass wall. "Ngumiti ba si Sir?" "I think... oo." "Baka mali lang ang nakita natin." Sa loob ng President's Office. Tahimik na pumasok si Claire dala ang morning schedule ko. "Sir, your n

CHAPTER 165

RAFAEL'S POVTahimik kong binabasa ang quarterly report habang sunod-sunod na pumapasok ang mga executives para sa kanilang scheduled meetings.Halos tatlong araw rin akong nawala sa opisina dahil sa camping.Kaya ngayon, tambak ang trabaho ko. "Sir."Pumasok si Claire."Nandito na po ang Board members."Tumango ako."Let them in."Lumipas ang halos buong maghapon sa sunod-sunod na meetings. Board meeting. Investor meeting. Budget presentation. Investor updates. Contract approvals.Halos wala na akong pagkakataong uminom man lang ng kape.Bandang alas kuwatro ng hapon. Katatapos lang ng huling presentation nang muling bumukas ang pinto."Sir..." Mahinang sabi ni Claire. "Bawal po ba ang visitors?"Napakunot-noo ako."Who is it?"Hindi pa man siya nakakasagot. Biglang bumukas nang maluwang ang pinto."Surprise!" Sabay-sabay na sigaw ng anim na lalaki.Napapikit ako."Seriously?"Nakangising pumasok sina Sage, Caelus, Maximus, Felip, Rowan at Helios. Parang sila pa ang may-ari ng Villa

CHAPTER 166

RAFAEL'S POV"Daddy CEO!" Sabay na sigaw nina Bea at Brix.Huminto ang itim na company car sa tapat namin. Pagkabukas pa lang ng pinto ay agad nang bumaba ang kambal at mabilis na tumakbo papunta sa akin.Hindi ko napigilang mapangiti."Oh... they're here."Lumuhod ako upang salubungin sila. Halos sabay silang tumalon sa mga bisig ko at mahigpit na yumakap."We missed you!" masayang sabi ni Bea.Napatawa ako."I saw you this morning.""But that was sooo long ago!" reklamo naman ni Brix na parang isang buong taon na kaming hindi nagkita.Natatawa akong napailing."You two really know how to melt my heart. I missed you too."Mas hinigpitan ko pa ang yakap sa dalawa bago marahang hinaplos ang mga ulo nila.Sa gilid, tahimik lang akong pinagmamasdan ng mga kaibigan ko. Parang hindi sila makapaniwalang ako ang taong kaharap nila.Narinig kong bumulong si Sage."Guys... He smiled."Tumango si Rowan."And voluntarily." Anito. "He really did change." Naiiling na sabi ni Maximus. "Are we sur

CHAPTER 167

SAGE'S POV "Sir... Hindi po posible ang thirty minutes." Napabuntong-hininga ako habang hawak ang cellphone. "Marco." Mahinahon kong sabi. "I know it's impossible but I also know you're the best event manager Luciano House got." Tahimik ang kabilang linya. Nasa Luciano Catering Services ang tawag ko, hotel and restaurants ang bumubuhay sa buong Luciano, nasa amin ang mga magagaling na chefs sa buong elite world. "Sir... kung tables, balloons, cakes, cookies, party favors... at thirty minutes lang. Hindi po talaga kaya." Napatingin ako sa relo. Hindi ko pinansin ang pag angal niya. "I'm already on my way. Prepare everything. Green Glass Hotel. Top Function Hall." Tahimik pa rin, hanggang sa napabuntong-hininga ako. "Fine. I'll give everyone an extra bonus." Parang magic. Biglang nagbago ang tono ng manager. "Done, Sir! We'll make it happen!" Napatawa ako. "I knew that would work." Pagkababa ko ng tawag. Humarap ako sa mga kaibigan ko. "Dala mo ba ang 100

CHAPTER 168

RAFAEL'S POV Hindi pa man tuluyang nakakapasok ang kambal. Nagkalat na agad ang tawanan sa buong function hall. Nilibot nina Bea at Brix ang buong lugar na para bang sila ang tunay na celebrants. "Mommy!" Masayang sigaw ni Bea habang nakaturo sa dessert table. "Look! So many cupcakes!" "Cookies too!" dagdag agad ni Brix. Napailing lang si Winona. "Remember, one at a time." paalala nito sa mga anak. "Yes, Mommy." Sabay silang tumango. Dalawang segundo lang ang lumipas. Nakahawak na agad sila ng tig-isang cupcake. Napatawa ako. "They're fast." komento ko. "They learned from you." Mahinang bulong ni Winona. Napalingon ako sa kanya. "Me?" Tumango siya. "You finish meetings faster than anyone." Napailing akong natatawa. "That's not the same." "It is." Mahina siyang tumawa. Hindi ko napigilang pagmasdan siya. Even in the middle of all this chaos. She still looked beautiful. "Okay!" Malakas na sigaw ni Sage. "Attention everyone!" Naagaw ang atensyo

CHAPTER 169

RAFAEL'S POV "Attention everyone!" Masiglang sigaw ni Sage habang pumapalakpak sa gitna ng function hall. "The birthday games officially begin!" Napapalakpak ang kambal. "Yay!" Nagkatinginan naman kaming pito. May kakaiba akong kutob. Ngumisi si Sage. "Since birthday ko... ako ang host." Napahawak agad si Maximus sa noo. "Ayoko na." "Teka lang." Singit ni Rowan. "Birthday mo pero kami ang maglalaro?" "Exactly." "Anong klaseng logic yan?" sabi naman ni Felip. "Birthday logic." Diretsong sagot ni Sage. Napailing kaming lahat. Lumapit ang hotel staff na may dalang isang malaking kahon. Binuksan iyon ni Sage. At isa-isang inilabas. Mga animal headbands. May bunny, may bear, may panda, may giraffe, may dinosaur. Tahimik ang buong Elite Seven. Si Helios ang unang nagsalita. "No way." Tumango si Caelus. "Absolutely not." Ngumisi si Sage. "Losers wear these." Napatingin si Maximus sa akin. "Rafael. Pwede na ba tayong umuwi?" Bago pa ako makasago

CHAPTER 170

WINONA'S POVTahimik ang buong biyahe pauwi. Pagod na pagod ang kambal matapos ang birthday party ni Sage kaya ilang minuto pa lang ang nakakalipas ay mahimbing na silang nakatulog sa likurang upuan. Napangiti ako habang marahang inaayos ang maliit na kumot na nakatakip sa kanila."They had so much fun today," mahina kong sabi.Sumulyap si Rafael sa rearview mirror."They deserve it."At sa simpleng sagot niyang iyon. Hindi ko na napigilang ngumiti. Hindi lang niya pinapasaya ang kambal. Unti-unti, nagiging bahagi na rin siya ng bawat masasayang alaala naming tatlo.Pagdating sa bahay, maingat naming binuhat ang kambal. Si Rafael ang nagbuhat kay Brix habang ako naman kay Bea. Mahimbing pa rin ang tulog ng dalawa. Marahan namin silang inihiga sa kama. Kinumutan ko sila bago hinaplos ang buhok nila saka ko pinatay ang ilaw.Paglabas namin ng silid. Tahimik naming isinara ang pinto. Sandali kaming nagkatitigan sa sala.Napabuntong-hininga ako."Thanks for today..."Ngumiti ako."...Sir.

PREV

...

...

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status