All Chapters of MY TINY MATCHMAKERS: Chapter 191 - Chapter 200

WINONA'S POVHindi ko mapigilang kabahan kahit ilang beses ko nang pinatatag ang sarili ko. Kanina pa ako panay ang sulyap sa kambal.Si Bea ay nakasuot ng pastel pink dress na may maliit na ribbon sa bewang, habang si Brix naman ay naka-white polo shirt, beige trousers, at maliit na black loafers. Pareho silang mukhang handang humarap sa isang importanteng meeting.At mas lalo akong kinabahan nang tingnan ko ang sarili ko. Simple lang ang suot kong Sabrina-cut A-line dress na bahagyang lagpas sa tuhod. Elegant at pormal, pero hindi naman sobra.Ilang beses ko iyong pinag-isipan. Ayaw kong maging dahilan ang pananamit ko para may masabi ang pamilya ni Rafael tungkol sa akin. Nakalugay lang ang mahaba kong buhok at light makeup lamang ang inilagay ko. Enough to look presentable. Enough to look like myself.Nasa sala kami habang hinihintay ang pagdating ni Rafael."Remember," paalala ko sa kambal, "behave kayo mamaya.""Yes, Mommy.""No running.""Okay.""No shouting."Tumango sila."An

WINONA'S POVHindi ko alam kung bakit pero pagpasok ko pa lang sa Villarreal Holdings nang umagang iyon, may kakaiba na agad akong naramdaman.Tahimik ang lobby, sobrang tahimik. Pangkaraniwan nang abala ang lahat lalo na at lunes na lunes. May mga empleyadong nagmamadali papunta sa elevator. May mga executive na may kausap sa telepono. May mga receptionist na abala sa pagtanggap ng mga bisita.Pero nang pumasok ako, isa-isang napalingon ang mga tao.Napakunot-noo ako.May kakaiba, hindi ko lang alam kung ano. Habang naglalakad ako papunta sa elevator, napansin kong may dalawang empleyadong biglang tumahimik nang makita ako.Maya-maya, narinig ko ang mahinang bulungan sa likuran ko."She's here.""Shh... baka marinig ka." saway ng kasama. Huminto sandali ang mga yabag ko. Hindi ako lumingon, maya-maya ay nagpatuloy ako sa paglalakad pero mas lalo kong narinig ang mga bulungan."According sa blind item. Single mother daw. Employee ng isang malaking kumpanya, at may lihim daw na relasy

WINONA'S POVTahimik ang buong opisina ko. Nakatitig ako sa laptop, pero ilang oras na akong hindi nakakapagbasa ng kahit isang linya. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang blind item. Ang litrato, ang mga bulungan at ang mga matang kanina pa nakasunod sa akin.Pinilit kong huminga nang malalim.I could handle this. I had handled worse things before. Pero hindi ko maitatanggi, mas masakit pala kapag ang pangalan ng taong mahal mo ang nadadamay kasama ng pangalan mo.Biglang bumukas ang pinto. Napatingala ako. Nagulat ako ng makita ko si Rafael. Agad akong napatuwid sa pagkakaupo."Rafael?"Tahimik siyang pumasok at isinara ang pinto. Wala siyang dalang folder. Wala ring laptop at sa unang tingin ko sa kanya, alam kong galing siya sa isang mabigat na meeting."Are you okay?" may pag aalala sa mukha niya. Napangiti ako nang bahagya, nag message na rin siya kanina sa akin at kinamusta niya ako. Mukhang hindi rin siya mapakali. "I'm fine." sagot ko.Hindi siya sumagot.Sa halip, matag

WINONA'S POVQuarter to twelve na ng gabi. Tahimik na ang buong condo. Mahimbing nang natutulog sina Brix at Bea sa kabilang kwarto, habang ako naman ay nakatayo sa kusina, hawak ang isang baso ng wine. Hindi ko alam kung bakit pero kahit anong gawin ko, hindi ako dalawin ng antok.Muli kong sinilip ang cellphone ko. Pagbukas ko ng business website, bumungad na naman sa akin ang blind item. Mas dumami na ang comments. Nabasa ko pa ang iba roon."Obviously, she's using him.""Single mother dating a billionaire CEO? Classic gold-digger story.""Maybe she seduced him to get promoted."Napahigpit ang hawak ko sa cellphone pero may iba rin namang komento na hindi negatibo. "Don't judge someone you don't know.""Maybe they're actually in love.""Being a single mother doesn't mean she's after someone's money.""If the CEO is with her willingly, what's the problem?"At may ilan pang nagsabing baka naman totoong nagmamahalan kami pero kahit may mga taong kumakampi, mas madaling maalala ang ma

WINONA'S POV Ilang minuto kaming nanatiling magkatabi sa sofa. Tahimik lang. Parang pareho naming gustong namnamin ang sandaling iyon. Habang nakasandal ako sa balikat niya napatingin ako sa singsing na nakasuot sa daliri ko. The diamond caught the soft light from the lamp. Hindi ko pa rin lubos maisip na engaged na ako, at kay Rafael. Sa lalaking ilang buwan lamang ang nakalipas ay akala ko'y isang malamig at untouchable na CEO. Ngayon, siya ang lalaking nangakong makakasama ko habambuhay. Bigla ay tumayo ako. "Wait here." Napatingin siya sa akin. "Where are you going?" "Wine." Ngumiti siya pagkuwa't tumayo rin. "I'll get the glass." Napailing ako. "I can do it." But he was already walking toward the kitchen. I followed him. Kinuha ko ang wine bottle mula sa cabinet samantalng kumuha siya ng baso. Pagkatapos ay bumalik kami sa sala. Binuksan ko ang bote at nagsalin sa dalawang baso. Iniabot ko ang isa kay Rafael bago ako naupo sa tabi niya. "Cheers?