Semua Bab NO MORE CONTRACTS: The CEO’s Hidden Heir: Bab 21 - Bab 30

SCARLET POV Matapos matiyak ng mga paramedic na maayos ang kalagayan ng bata, maingat nila itong inilipat sa stretcher. Unti-unting nagsara ang p***o ng ambulansya. Ang ilang reporter ay hindi pa rin umaalis. Dahil siguro sa pagkapahiya ni Jana sa nangyari, hindi na ito nagsalita pa at mabilis na lumapit kay Draven. "Draven." Tumingin si Draven sa kanya. Hindi ko mawari kung ano ang tumatakbo sa isip nito. Wala akong nakitang kahit kaunting pagbabago sa kanyang mukha. "Let's go out," sabi ni Jana. "Matagal na akong hindi nakakakain nang maayos," dagdag pa nito. "Na-stress ako sa nangyari ngayon." Bahagya itong ngumiti, na para bang walang nangyari. Tiningnan ko si Draven. Sa isang iglap, napatingin ito sa akin. Nagtagpo ang mga mata namin. Mabilis kong iniwas ang tingin ko. Mabuti na lang at hindi na nito pinansin ang sinabi ng ina ng bata. Bumalik ang tingin ni Draven kay Jana. "Tara." Iyon lamang ang sinabi nito. Ngumiti si Jana. At tuluyan silang naglakad palayo. Napa

SCARLET POV Matapos ang tawag ng ama ni Draven, wala na akong ganang manatili sa restaurant. Hindi man nito sinabi sa akin sa cellphone kung ano ang dahilan ng galit nito, malinaw ang utos. Kailangan kong pumunta agad sa main mansion ng mga Morris. Kaya matapos bayaran ang pagkain, agad akong nagtungo sa main mansion. Pagpasok ng sasakyan ko sa malaking gate, hindi ko maiwasang mapatingin sa paligid. Ilang taon na akong pumapasok sa lugar na ito. Ngunit sa bawat pagbisita ko, mas lalo ko lang nararamdaman na hindi ito tahanan ko. Ilang minuto pa ang lumipas bago ako tuluyang nakarating sa harap ng main entrance. Pagbaba ko ng sasakyan, may isang katulong na agad na sumalubong sa akin. "Madam Scarlet." "Nasaan si Chairman Morris?" "Nasa loob na po sila." Tumango ako. Tahimik akong naglakad papasok. Ngunit pagpasok ko pa lamang sa malaking sala, agad kong naramdaman ang malamig na mga tingin ng mga taong andoon. Naroon si Patricia, Si Eleanor. Pareho silang nakatingin

SCARLET POV Pagkalabas ko pa lamang sa silid ni Donya Aurora, saktong nakasalubong ko si Draven sa koridor. Nasa akto na ito ng pagbukas ng p***o nang mapansin niya ako. Huminto siya at nagtama ang aming mga paningin. “How is Grandama?” Malalim at paos ang kanyang boses. Tumingin ako sa kanya nang diretso. “Pumasok ka para malaman mo.” Iyon lamang ang sinabi ko bago ako nagpatuloy sa paglalakad. Ngunit bahagya siyang humakbang patagilid at napilitan akong huminto. Makipot kasi ang koridor, kaya medyo nagkalapit ang pagitan namin. Kaya naamoy ko ang pamilyar niyang pabango: ‘Tom Ford Noir de Noir’. Dati, kabisado ko ang amoy na iyon. Ito ang amoy na madalas kong hinahanap sa damit niya. Amoy na minsan kong iniuugnay sa tahanan. Ngunit ngayong gabi—may iba nang nakahalo roon. Isang matamis at pamilyar na halimuyak, pabango ni Jana. Bahagya akong napakurap. Hindi dahil nasasaktan ako.Kundi dahil bigla kong naalala ang isang bagay. Noong panahong naiisip kong mag-asawa pa kami sa to

SCARLET'S POV Maaga akong lumabas ng Villa, habang bitbit ang na-print ko na documents na kapapa-dala lang sa akin ni Lindsay via email. Maaga pa, pero parang gising na ang lahat ng nasa compound. May ilang katulong na abala sa pag-aayos ng hardin habang ang mga tauhan naman sa kusina ay nagdadala ng mga pagkain papunta sa main mansion. Tahimik lang akong naglakad. Wala akong balak makialam sa problema ng pamilyang Morris. May sarili akong aasikasuhin ngayon. Kailangan ko ang pirma ni Draven. Habang dumadaan ako sa tapat ng isa sa mga courtyard ng mansyon, bigla akong nakarinig ng malalakas na kalampag. May mga bagay na binabagsak. Kasunod noon ang tunog ng mga mamahaling plorera at porselanang nababasag sa sahig. "Paano nangyari ito?!" Napahinto ako. Boses iyon ni Patricia Morris. "Bakit malubhang nasaktan si Marcus at nabalian pa ng binti sa loob ng kulungan nang walang kahit anong dahilan!" Napatingin ako sa direksyon ng courtyard. "Sí, Draven! Sigurado akong ang lalaking iy

SCARLET POVHabang kinukuha ko ang folder mula sa lamesa ni Draven, sobra-sobra ang kaba na nararamdaman ko sa aking dibdib. Sa unang tingin, para lang ito sa isang maintenance waiver para sa mansyon. Pero sa likod ng mga pahinang iyon ay ang tunay na dahilan kung bakit kailangan kong makuha ang pirma ni Draven. 'Voluntary Relinquishment of Custody Agreement.' Isang kasunduan na malinaw na nagsasaad na kusang isinusuko ni Draven ang anumang karapatan niya sa custody, guardianship, at parental decision-making tungkol sa isang batang maaari niyang i-claim na anak sa hinaharap. Sa pagkakataong iyon, hindi pa niya alam kung sino ang tinutukoy ng dokumento. Kung sakaling malaman niya ang tungkol kay Beatrice, hindi ko na kailangang makipag-away o ipaglaban ang karapatan ko sa aking anak. May pirma na siya. At kapag naisagawa nang maayos ang lahat, hindi na niya basta-basta mababawi ang desisyong iyon. Isa itong pagtataksil sa tiwala niya, pero kung hindi ko ito gagawin, mahihirapan ako a