All Chapters of NO MORE CONTRACTS: The CEO’s Hidden Heir: Chapter 11 - Chapter 20

SCARLET POV"Letlet?" Narinig ko ang mabait at paos na boses ng matandang lola sa kabilang linya.Tiningnan ko ang oras habang iniisip pa rin ang pagkuha ng aking aklat-medikal sa itaas. "Lola, gising pa po pala kayo. Gabi na.""Mabuti naman ang kalusugan ko," pangaral ng matanda sa akin. "Hindi ko na kayang magpuyat tulad ninyong mga kabataan. Kahit medyo masama ang pakiramdam ko nitong mga nakaraang araw, may mga gamot at tonics naman na madalas mong ipadala mula sa ospital, kaya maayos lang ako."Tahimik akong naghintay sa susunod na sasabihin ng matanda. At tulad ng inaasahan ko, ngumiti siya sa kabilang linya at sinabi ang totoong layunin ng kanyang pagtawag:"Letlet… dahil marunong ka naman sa medisina, bakit hindi ka gumawa ng gamot para i-regulate ang sarili mong katawan? Ang paghahanda para sa pagbubuntis ang tanging paraan para magkaroon kayo ng malusog na sanggol. Alam mo naman na ang pamilya Morris ay puno ng mga lalaki at kulang na kulang tayo sa baba. Napakaganda sana ku

SCARLET POVNapatigas ang mukha ni Patricia. "D-Draven?! Ano?!" Hindi niya inaasahan ang ganitong desisyon. Ang orihinal na plano niya ay pumunta rito para magreklamo at pilitin si Draven na layuan si Jana, ngunit sa isang salita lang ng lalaking ito, pormal nang binuwag ang ugnayan ng kanyang anak kay Jana!Hawak ko ang ice pack na iniabot ni Sister Chen, at ang aking tingin ay bumagsak nang may matinding pagka-uyam sa marangal at guwapong mukha ng aking asawa.Kaya naman pala. Ito pala ang totoong layunin ni Draven Morris! Ginamit niya ang iskandalong ito bilang perpektong dahilan upang tuluyang putulin ang ugnayan ni Jana sa ikalawang pamilya, na magbibigay-daan sa hinaharap nito kasama siya. Ang pagpapalit ng posisyon mula sa pagiging legal na asawa ko patungo kay Jana ay magiging ganap na katanggap-tanggap sa mata ng publiko. Malinaw na sabik na sabik na si Draven na bigyan si Jana ng isang pormal na titulo… kahit hindi pa kami opisyal na hiwalay."Sister Chen, ihatid mo na ang b

SCARLET POVKusa kong hinawakan ang aking pisngi. Sinaktan ako ni Patricia Morris kahapon, ngunit hindi ko man lang nakitang gumawa ng ganoong kalaking effort o proteksyon si Draven para sa akin. Habang si Ana naman… na may mababang immune system lang dahil sa lagnat, ay naging dahilan para mag-alala ito nang husto at gumastos ng milyun-milyon sa isang iglap.Ang lalim ng relasyon ng tao ay hinding-hindi talaga masusukat sa haba ng panahon. Pitong taon nang asawa ko, pero talo pa rin sa iba. Ako mismo ang buhay na patunay nito.Umirap ang mga mata ni Lindsay, tuluyang nawalan ng sasabihin. "Sadyang ganyan pala kahusay mag-alaga ng tao si Draven Morris? Sila ng babaeng iyon ay talagang… hindi ko na alam kung ano ang itatawag sa kanila!"Sumulyap lang ako sa screen nang isang segundo, pagkatapos ay kalmado akong nagpatuloy sa paghigop ng aking masarap na lugaw. Idinugtong ko na ang tamang salita para kay Lindsay: "Ang lalaking walang hiya at ang babaeng makapal ang mukha. "Parang isan

SCARLET POVNgunit ngayon, pinapanood ko nang live kung paano ibinibigay ni Draven ang lahat ng mga espesyal na pribilehiyong ito—ang proteksyon, ang pagkilala, ang karangalan—sa ibang babae sa harap ng buong mundo.Sumulyap si Jana sa aking direksyon habang nakatayo lang ako sa tabi at pinapanood ang kanilang palabas. Nang marinig niya ang mga tanong ng mga tao tungkol sa kung siya ba ang totoong "Mrs. Morris", hindi niya ito itinanggi. Ngumiti lamang siya nang bahagya at may kahalagahan habang tumitingin kay Draven na papalapit sa kanya.Sinalubong ni Draven ang magiliw na ngiti ni Jana at bahagyang binaluktot ang kanyang mga labi bilang pilit na tugon. Agad na tinakpan ng isang kabataang babae sa gilid ang kanyang mukha at nagpahayag nang may katuwaan, "Oh my God! Totoo nga ang balita! Sila nga!"Narinig din ni Ana ang boses na iyon at ang kanyang ngiti ay lalong lumalim. Hinawakan niya ang braso ni Draven nang may pagmamay-ari at sinabi nang may pekeng biyaya sa mga reporter, "Exc

Bago pa man sila makasagot sa banat ko, agad na naputol ang aking pagkainis nang marinig ko ang sigaw ng mga tao. Lumingon ako agad sa bata. Iminulat na ng maliit na batang babae ang kanyang mga mata; ang kanyang mamasa-masang mga mata ay nagpapakita pa rin ng kaunting sakit, na biglang nagpalambot sa aking puso. Ang galit ko sa mga taong nakapaligid sa akin ay biglang naglaho nang buo sa isang iglap.Bigla kong naisip ang aking maliit na si Beatrice. Madalas din akong tingnan ng anak ko gamit ang ganyang uri ng titig habang matamis na tinatawag akong "Mommy."Tumingin si Jana sa nagising na bata, pinaglapit ang kanyang mga labi, at subkonsiyong sumulyap sa akin nang may seryosong at tila kabadong ekspresyon. Alam niya na nagtatrabaho ako sa mga kung anu-anong trabaho sa emergency room ng ospital sa loob ng ilang taon, ngunit ang aking mga kakayahan sa isip niya ay tiyak na limitado lang. Para sa kanya, kung magaling talaga ako, hindi ako makukulong sa ganoong maliit na mundo nang hin