All Chapters of NO MORE CONTRACTS: The CEO’s Hidden Heir: Chapter 11 - Chapter 20

SCARLET POV Hindi nagbago ang ekspresyon ng mukha ni Draven matapos kong sabihin ang mga katagang iyon. Nanatili ang malamig niyang tingin sa akin na may halong pagkabagot at pagkainis. Samantala, ang dalawa niyang kaibigan na sina Lucas at Jullian ay mahahalata sa kanilang mga mukha ang pagkagulat. Nakabadya sa mga mukha ng mga ito ang matinding pagkagulat dahil siguro hindi matanggap ng mga ito na ang dating parang maamong pusa na laging nakasunod kay Draven ay ngayon ay parang isang tigreng handa na silang kalmutin. Pero sa tingin ko, iba ang pumapasok sa mga isipan ng mga ito. Si Jana naman ay bahagyang namula ang mukha dahil sa matinding pagkapahiya. Pero agad itong napalitan ng isang mapagkunwaring pagluha. Hinawakan nito ang gilid ng mata na para bang pinipigilan niyang tumulo ang kanyang nagbabadyang luha. Isang pekeng luha. Nanginginig ang kanyang boses na nagsalita, para siyang isang artistang sanay na sanay sa pagpapanggap. "Scarlet… hindi ko alam… hindi ko alam na g

SCARLE POV Tumingin si Draven sa hawak niyang cellphone. "Bukas na tayo mag-usap. " Walang emosyon," sabi niya kay Jana bago pinatay ang video call. Gusto kong umalis sa pamamahay na ito. Nakakapagod na ang mga taong nasa paligid ko, kung kaya ko lang hilahin na ang oras nang sa ganoon mawala na sa buhay ko ang pamilyang Morris. Bumaba nang dahan-dahan sa hagdan si Draven. Napansin ko ang saglit na pagtingin niya sa pisngi ko; may mahabang kalmot, pero tulad ng inaasahan ko, walang emosyong ipinapakita ang kanyang mga mata. Hindi na ako umaasa pa na makakaramdam ito ng awa o maski nga ng pagtatanggol mula sa lalaking ito. Hindi na ako aasa. "Tita, anong problema mo sa pamamahay ko at nageeskandalo ka dito?" Sinalubong ni Patricia ang tingin ni Draven. Pero agad din itong napaatras nang makita ang kakaibang tingin ni Draven. Siguro napagtanto nito na kahit papaano asawa pa rin ako ng chairman ng pamilyang ito. Kahit walang pakialam sa akin si Draven, mas mahalaga pa rin sa kanya

SCARLET POV Pagharap ko, matapos kong makuha ang medical book ko, napansin ko si Draven na nakatingin sa puting folder na nasa vanity table ko. Mukhang nakita na niya ang surpresang inihanda ko para sa kanya. Hindi na siya mahihirapan para itago ang relasyon nila Jana. Hindi na siya makukulong sa isang papel dahil tatapusin ko na. Pero sa totoo lang, gusto ko pa rin na matapos nang maayos ang pagsasama namin. Ninanais ko na sana maging okay ang lahat nang walang aberya. Isang bagay lang talaga ang hindi ko kayang sabihin sa kanya. Ang tungkol kay Beatrice. Dahil alam kong kapag nalaman ng pamilya niya na nagkaroon kami ng anak, magiging hadlang iyon para sa akin sa mga plano. Ayoko nang tuluyang makulong pa sa isang pagsasamang walang pag-ibig. Hindi ko hiniling na magsalita siya. Naglakad na ako palabas sa dati naming kwarto. ----- DRAVEN POV Sinulyapan ko si Scarlet. Napansin ko ang pagmamadali sa kanyang paglalakad. Nagsalubong ang mga kilay ko sa pagtataka kung bakit h

SCARLET POV Matapos akong ihatid ni Lindsay, agad din siyang bumalik sa opisina niya dahil mayroon daw siyang bagong kliyente. Isa rin daw na babae na naghahain ng kaso para sa divorce. Halos katulad din ng akin. Mula sa opisina, nalaman kong a-attend sa interview session si Alejandro tungkol sa smart healthcare. Sakto namang gaganapin ito sa main event room ng Precious Health Pharmaceutical Digital o PHPD. Doon kadalasang ginaganap ang mahahalagang presentations, company events, at mga espesyal na interview. Kaya agad akong nag-chat kay Alejandro para ipaalam na nasa company na ako at papunta na ako sa main event room. Habang naglalakad ako sa hallway, napansin kong nagkakagulo ang mga reporter sa may entrance ng event room. Kumunot ang noo ko. Ano na naman ang pinagkakaguluhan ng mga ito? Paglapit ko, nakita ko ang isang pamilyar na babae na napapalibutan ng mga reporter. Si Jana. Pinapalibutan siya ng mga ito habang sunod-sunod ang pagkuha ng litrato at pagtatanong. Ngum

SCARLET POV Ilang segundo pa ang lumipas, ngunit hindi ko na kayang panoorin nang tahimik ang nangyayari sa harapan ko. Hindi ko alam kung matigas lang ba talaga ang ulo ni Jana o sadyang hindi niya nauunawaan ang sitwasyon. Pero habang patuloy siyang nagmamarunong sa harap ng batang walang malay, mas lalo lamang niyang inilalagay sa panganib ang buhay nito. Hindi ko na kayang tiisin. Lumapit ako. "Excuse me." Napalingon sa akin ang mga taong nakapaligid. Si Jana ay nakaluhod pa rin sa tabi ng bata, habang ang ina nito ay walang tigil sa pag-iyak. "Miss Thorne, tumabi ka muna." Napakunot ang noo ni Jana. "Ano?" malamig niyang tanong. Hindi ko siya pinansin. Mabilis kong inilabas ang wallet ko at kinuha ang aking lisensya. "Isa akong lisensyadong doktor." Itinaas ko ang aking medical license ID upang makita ng ina ng bata. Natahimik ang ilang tao. "Doktor?" "Si Scarlet Ferguson?" Nagulat ako at may nakakakilala pala sa akin sa lugar na ito. "May lisensya pala siya?" "W