All Chapters of NO MORE CONTRACTS: The CEO’s Hidden Heir: Chapter 41 - Chapter 50

LINDSAY POV Hindi ko akalain na isang lumang catalog lang ang magiging susi para mahanap namin ang mga paintings ng lola ni Scarlet. Matagal na naming hinahanap ang mga iyon. Sikat na painter ang lola niya noong nabubuhay pa siya. Marami siyang paintings at calligraphy pieces na ipinakita sa mga gallery at private collections. Pero pagkatapos ng pagkamatay niya, unti-unting nawala ang mga gawa niya sa pamilya. May ilan na naiwan kay Scarlet. Ang iba naman ay ibinenta ni Melinda. At iyon ang hindi matanggap ni Scarlet. Hindi dahil lang sa presyo. Para sa kanya, bahagi iyon ng pamilya niya at alaala ng kanyang lola. Halos dalawang oras na akong nakaupo sa harap ng laptop nang marinig ko ang tawag niya. Nag-scroll ako sa listahan na ipinadala sa akin ng isang contact ko sa art industry. May ilang pangalan akong hindi pamilyar. Hanggang sa makita ko ang isang entry. [Highlands Mountain Resort — Private Collection Exhibition.] Binuksan ko ang details. May listahan ng mga painti

SCARLET’S POV Hindi agad umalis kami ni Lindsay sa auction hall. Dahil ayokong umalis nang hindi nakukuha ang gusto ko. Hindi matatapos ang araw na wala man lang malinaw na sagot tungkol sa mga paintings ni Lola. “Let's find someone who knows about the private collection,” sabi ko. Tumango si Lindsay. Nagpunta kami sa information desk at nagtanong ulit. Sa pagkakataong ito, may manager na lumapit sa amin. “Good afternoon, Ma’am Ferguson.” Nagulat ako nang tawagin niya ang pangalan ko. “You know me?” “Your reservation is under your name, ma'am.” Tumango ako. “I want to see the paintings of Elena Ferguson.” Nag-check siya sa tablet. “Yes, ma'am. They're still part of the resort's private collection.” “Can I have them released?” Nag-alangan siya. “I’m afraid I can’t authorize that.” “Why?” “The paintings belong to a private owner.” “And may I know who the owner is?” Tumingin siya sa akin bago sumagot. “Si Mr. Warren Montenegro, po.” Nagulat ako. 'Huh? S

WARREN’S POV [Singapore.] Maghapon akong nakaupo sa conference room. Sunod-sunod ang mga meeting tungkol sa business proposal na kailangan kong tapusin bago ako makabalik sa Manila. May mga dokumentong kailangang pirmahan, mga numero na kailangang suriin, at ilang investors na hindi marunong tumanggap ng simpleng sagot lang. Nang matapos ang huling meeting, saka pa lang ako nakahilig sa upuan. “Sir.” Napatingin ako sa assistant kong kakapasok lang. "What is it?" “May message po mula sa Highlands Mountain Resort.” “About what?" Kumunot ang noo ko. “They said Ms. Ferguson came looking for the paintings.” Kumunot ang noo ko. "Si Scarlet Ferguson?" “Yes, sir.” Ilang segundo, hindi muna ako nagsalita. Hindi ko inaasahan na pupunta siya roon. Mas lalong hindi ko inaakalang malalaman niya kung sino na ang tunay na nagmamay-ari ng mga collection. “May sinabi ba siya?” “Hinahanap daw niya ang mga paintings ni Elena Ferguson.” Saglit akong hindi nakapagsalita. Ibig

SCARLET’S POV Kinabukasan, dumiretso kami ni Lindsay sa Montenegro Corp. Pagpasok namin sa lobby, sinalubong agad kami ng receptionist. “Good morning. Are you Ms. Ferguson and Ms. Montenegro?” “Yes,” sabay naming sagot. Nagpasama ako kay Lindsay hindi dahil wala akong tiwala kay Warren, kundi dahil mas kampante ako na may kasama habang sinasabi ko sa kanya ang pakay ko. Hindi ko rin alam kung bakit parang mas kinakabahan ako sa simpleng pakikipag-usap sa kanya kaysa sa pagharap sa mga taong araw-araw kong nakakasalamuha. “Mr. Montenegro is expecting you. Someone will escort you upstairs.” “Thank you.” Tahimik ako sa elevator habang abala si Lindsay sa phone niya. Ilang beses kong inayos ang manggas ko, saka inayos ang buhok ko kahit maayos naman ito. Napansin iyon ni Lindsay, pero wala siyang sinabi. Pagbukas ng elevator, isang babae ang naghihintay sa amin. “Good morning, ma’am. Please come this way.” Dinala niya kami sa executive office ni Warren. Nang bumukas ang p***o,

DRAVEN’S POV “Mr. Morris, ito ang pinakabagong ulat mula sa Department of Health. Opisyal nang binuksan ang bidding para sa National AI Healthcare Project.” Inilapag ng head secretary ko ang makapal na folder sa mesa. Kinuha ko iyon at mabilis na binasa ang unang ilang pahina. Malaking proyekto ito at bilyon-bilyong piso ang halaga. Pero hindi lang pera ang nakataya rito. Ang kumpanyang makakakuha ng kontrata ay magkakaroon ng malaking pakinabang sa bagong sistema ng digital healthcare sa buong bansa. At higit sa lahat, mas makikilala ito sa buong mundo. “Lahat ng malalaking kumpanya sa bansa ay naghahanda na,” pagpapatuloy ng secretary. “May mga foreign investors din na nagpapadala ng mga representatives para sumali.” “Competition?” tanong ko. “Opo. Marami po ang gustong sumali, pero may isang malaking concern.” Tumingin ako sa kanya. “Ano iyon?” “Para makasali, kailangang matugunan ng mga participant ang pinakamahalagang requirements ng project. Kailangan nilang mag