CHAPTER 51

SCARLET'S POV Maagang-maaga pa lamang ay ramdam ko na ang kakaibang enerhiya sa mga pasilyo ng Valdemar Medical Center. Habang naglalakad ako patungo sa aking laboratoryo, hindi ko maiwasang marinig ang bulungan at tila bubuyog na usapan ng mga doktor at consultant sa gilid ng nurse station. Ang lahat ay nakatitig sa kani-kanilang mga tablet at cellphone, tila ba may isang malaking event na pinag-uusapan. "Narinig niyo na ba? Opisyal nang binuksan ng pamahalaan ang bidding para sa National AI Healthcare Project," seryosong pahayag ng isang senior surgeon habang may hawak na kape. "Oo! Sabi ng asawa kong nasa commerce department, ito na ang pinakamalaking event sa kasaysayan ng healthcare technology sa bansa," sagot naman ng isang resident physician. "Lahat ng bigating korporasyon—mula sa Morris Group hanggang sa mga dayuhang mamumuhunan sa Asya—ay magpapatayan para lang makuha ang monopolyo nito." Bahagya akong napangiti at ipinagpatuloy ang aking paglalakad. Isang malaking su

CHAPTER 52

SCARLET’S POVAng marangyang ballroom ng Manila Shangri-La ay naging sentro ng kapangyarihan at salapi ngayong umaga. Mula sa bintana ng sasakyan, natanaw ko ang magkakasunod na paghinto ng mga pinakabagong modelo ng luxury cars—mula sa mga maiitim na Mercedes-Benz hanggang sa mga makikintab na Rolls-Royce. Ang bawat bumababang pasahero ay mga pamilyar na mukha sa balita: mga bilyonaryong negosyante, matataas na opisyal ng gobyerno, at mga international investor mula sa iba't ibang panig ng Asya at Europa.Pagpasok ko sa loob, ang bulong ng marangyang musika at ang kinang ng mga naglalakihang chandelier ay sumalubong sa akin. Sa gitna ng malawak na bulwagan, naroon ang mga miyembro ng Morris Group—sina Julian, Damian, at si Lucas Finch na abala sa pakikipagkamay sa mga nanunungkulan sa gobyerno. Hindi kalayuan sa kanila ay nakatayo si Alejandro, na pormal na nakikipag-usap sa ilang foreign delegates.Ngunit sa gitna ng lahat, ang aking mga mata ay awtomatikong napako sa natatanging p

CHAPTER 53

JANA’S POV"Sigurado ka ba sa balitang 'yan?" mariing tanong ko sa aking personal assistant habang mariing nakakapit ang aking mga daliri sa gilid ng aking mamahaling leather vanity table."O-opo, Dr. Thorne," nauutal na sagot ng assistant ko. "Kalat na kalat na po ang balita sa buong medical community. Ang Valdemar R&D Center ang napiling pangunahing research partner ng pamahalaan para sa National AI Healthcare Project. Sila ang hahawak ng clinical validations para sa AstraMedAI."Napatitig ako sa sarili kong repleksyon sa salamin. Umakyat ang matinding init ng inggit at inis sa aking dibdib. Ang Valdemar R&D? Ang karibal na ospital ng mga Morris? At ang mas nagpapasakit ng ulo ko—naroon na si Scarlet. Kahit alam kong pumasok lang siya roon bilang isang hamak na ordinaryong doktor pagkatapos niyang lumayas sa Morris Hospital, hindi ko matanggap na nauugnay ang pangalan niya sa isang bigating proyekto na pinag-uusapan ng buong bansa.Isang ambisyosong plano ang biglang nabuo sa aking

CHAPTER 54

JANA’S POV"Bwisit! Mga walang utang na loob!" Marahas kong isinara ang pinto ng aking sasakyan pagkaupo-pagkaupo ko. Halos mayanig ang buong sasakyan sa tindi ng lakas ng aking pagkakahampas sa manibela.Nanginginig ang aking mga kamay sa galit habang mabilis na umaandar ang sasakyan palayo sa Valdemar R&D Center. Hindi ko matanggap ang nangyari sa loob ng interview room na iyon.Ako si Jana Thorne—ang mukha ng Morris Hospital, ang babaeng pinapahalagahan ng pinakamakapangyarihang CEO sa bansa.Paano nila ako nagawang itaboy nang ganoon na lamang?Ngunit sa gitna ng aking nag-aalab na galit, may isang bagay na paulit-ulit na bumabalik sa aking isipan. Ang mukha ni Scarlet habang nakatayo sa koridor.Bakit ganoon na lang ang pagtrato nila kay Scarlet?Naalala ko ang bawat detalye. Hindi ordinaryong empleyado ang kilos niya. Walang kahit sinong nangangahas na taasan siya ng boses. Sa halip, ang mga senior researchers at mga kilalang doktor pa mismo ang magalang na yumuyuko kapag dumar

CHAPTER 55

JANA’S POVPang-apat na tasa ko na ito ng kape ngayong umaga, ngunit kahit ang matapang na caffeine ay hindi kayang patayin ang tindi ng panginginig ng aking sistema. Hindi ako nakatulog kagabi. Sa tuwing ipipikit ko ang aking mga mata, paulit-ulit na bumabalik sa aking pandinig ang eksena sa madilim na koridor ng Valdemar Medical Center.Ang tindig ni Scarlet. Ang lamig ng kanyang mukha. At ang boses na iyon...“Accept it.”Bakit may direktang international call si Scarlet sa dis-oras ng gabi? Bakit parang isang pinal na utos ang tono ng pananalita niya, na tila ba ang taong nasa kabilang linya—isang banyaga mula sa Switzerland—ay walang anumang karapatang sumuway sa kanya? Sino ba talaga siya? Isang ordinaryong doktor na pinalayas ng mga Morris ay hindi makikipag-usap nang ganoon.May kung anong napakataas na pader sa likod ni Scarlet, at ang kuryusidad na malaman ko ang tungkol doon ay unti-unting sumisira sa aking katinuan. Para bang nagsisimula na itong maging isang seryosong obs

CHAPTER 56

SCARLET’S POV"Director Alejandro, nag-trigger po ang security alert sa central server tatlong minuto na ang nakalilipas," bungad ng aming head of cyber security pagkapasok sa executive office ni Alejandro. Bakas ang bahagyang panginginig sa boses ng staff habang hawak ang isang tablet na nagpapakita ng pulang babala. "May nagtatangkang pumasok at humugot sa personnel history ni Dr. Scarlet Ferguson mula sa administrative front desk."Tumingin sa akin si Alejandro na kasalukuyang nagtitimpla ng tsaa sa gilid. Akala siguro ng aming staff ay magpa-panic kami o mag-uutos na ipasara ang buong gusali. Ngunit nanatiling kalmado ang mukha ni Alejandro. Dahan-dahan niyang ibinaba ang takure bago hinarap ang tauhan."I-block ang access. Huwag ninyong galawin ang system," mahinahong utos ni Alejandro. "Iwanan ninyo sa ganyang estado ang computer sa front desk. Hayaan ninyong makita nila ang babala."Bahagya akong napangiti habang nakasandal sa couch, dahan-dahang iniikot ang panulat sa aking m