บทที่ 7 เด็กชายตัวน้อย (1)คืนนี้กู้สือโจวแอบย่องไปนอนที่ห้องใหญ่ ปล่อยให้เจียวชิงอวี่นอนอยู่ที่ห้องกลางตามลำพัง เหตุผลที่หนึ่งก็เพื่อให้เกียรติเธอ ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นแค่หญิงขอทาน แต่ยังไงซะเธอก็เป็นเพศหญิง และการให้เกียรติผู้หญิงก็เป็นสิ่งที่ชายชาติทหารแบบเขาสมควรทำ ส่วนเหตุผลข้อที่สองก็คือ เขาต้องการให้เธอมีความเป็นส่วนตัว และเธอก็จะได้มั่นใจด้วยว่า เขาจะไม่มีทางเอาเปรียบและเผลอตัวไปลวนลามเธออย่างแน่นอน“วันนี้เธอทำได้ดีมากนะ”เสียงคำชมของกู้สือโจวดังก้องอยู่ในหัวของเจียวชิงอวี่ไปมา เธอไม่คิดว่าคนเย็นชาแบบเขาจะพูดอะไรทำนองนี้เป็นด้วยเจียวชิงอวี่ทิ้งตัวลงไปบนเตียงนอน ที่ไม่จัดว่านุ่มนิ่ม แต่ก็ไม่จัดว่าแข็งกระด้างเหมือนเตียงนอนที่เธอนอนเมื่อคืนนี้ เธอคลี่ยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก จ้องมองเพดานบ้านแล้วกะพริบตาปริบ ๆ พลางครุ่นคิด‘อย่างน้อยก็ไม่ต้องทนนอนอยู่บนไม้กระดานแข็ง ๆ แผ่นนั้นอีก’“สวัสดีค่ะ คุณเจียวชิงอวี่” ในขณะที่เจียวชิงอวี่กำล
Read more