Semua Bab บันทึกการใช้ชีวิตของเยว่อิง: Bab 81 - Bab 90

หลังจากต้องวุ่นวายกับการเตรียมความพร้อมสำหรับฤดูหนาว ในที่สุดฤดูหนาวก็มาเยือนพวกเขาแล้วเช้าวันนี้เยว่อิงตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกอบอุ่นภายใต้อ้อมกอดของคนข้างกาย ชายหนุ่มที่มีร่างกายแข็งแรงกำยำอุณหภูมิร่างกายอบอุ่นครั้งแรกที่ตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดเขาหญิงสาวยอมรับว่ารู้สึกขัดเขินมาก ไม่คิดว่าพอมีคนมานอนข้างกายจะทำให้ตนเผลอ...พลิกตัวไปกอดอีกฝ่ายเข้า หลังจากเหตุการณ์นั้นผ่านผ่านพ้นทุกเช้าหญิงสาวมักจะตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของเขาเสมอ“วันนี้หนาวจะออกไปข้างนอกหรือ ?”ชายหนุ่มที่ตื่นเพราะเสียงขยับตัวของคนข้างกายลืมตาขึ้นมองจ้องอีกฝ่าย“อยากออกไปดูว่าตอนนี้ด้านนอกเป็นเช่นไรบ้าง”“จข้าจะออกไปด้วย”กล่าวจบคนบนเตียงจึงหยัดตัวลุกขึ้นก้าวลงจากเตียงมาหยุดข้างกายหญิงสาวเยว่อิงเผยยิ้มขำเล็กน้อยให้ท่าทางอีกฝ่ายก่อนจะเดินออกจากบ้านมาพร้อมกันความรู้สึกแรกที่เข้าปะทะร่างกายหลังฝีเท้าก้าวพ้นประตูบ้านคือสายลมหนาวเย็นที่ทำเอาไม่อยากจะหันหลังกลับเข้าไปในบ้านเสียเดียวนี้เฟิงซือมองเห็นอาการตัวสั่นจากอีกฝ่ายจึงหันหลังเข้าบ้านไปก่อนจะออกมาพร้อมผ้าห่มผืนหนึ่งชายหนุ่มจัดการวางผ้าห่มลงบนไหล่คู่ครอง“ดีขึ้นหรือไม่ ?”“ด

ฤดูหนาวยังคงดำเนินไปทั้งอย่างนั้นพร้อมทั้งความหนาวเย็นทวีขึ้นในทุก ๆ วัน หากบอกว่าช่วงต้นฤดูหนาวคือที่สุดแล้ว พอมาถึงช่วงกลางของฤดูหนาว ความโหดร้ายของมันยิ่งทำให้ทรมานมากยิ่งกว่าเยว่อิงไม่เคยได้สัมผัสฤดูหนาวที่เรียกได้ว่า ยะเยือก ขนาดนี้มาก่อน หิมะตกหนักตลอดทั้งคืนทำเอาปุยเมฆสีขาวกองทับถมกันสูงเกือบมิดหัว ยังดีที่ช่วงเช้าหิมะไม่ได้ตกหนักเท่าช่วงกลางคืนมากนัก ทำให้มีเวลาละลายหิมะให้หายไปเพื่อรองรับความโหดร้ายยามค่ำคืนอีกครั้งทว่าถึงแม้ยามค่ำคืนจะหนาวเย็นมากเพียงใด ก็ไม่เป็นปัญหาสำหรับเยว่อิงมากนัก เพราะในบ้านหลังน้อยของพวกเขาทั้งอบอุ่นและสะดวกสบาย มีกองไฟให้ความร้อนอยู่เสมอ มีอ้อมกอดอบอุ่นที่ช่วยคลายความหนาว และไหนจะผ้าห่มผืนนุ่มทำเอาหญิงสาวอยากจะอยู่ในบ้านไปตลอดจนจบฤดูหนาวทว่าก็ไม่อาจทำเช่นนั้นได้...ไม่ใช่เพราะมีคนบังคับให้ต้องลุกขึ้นไปทำงาน แต่เป็นเยว่อิงเองที่ไม่อยากนอนเป็นผักบนเตียงนาน ๆสองสามวันแรกยังพอทน แต่พอเวลาผ่านไปนานวันเข้าการนอนเฉย ๆ กลับทำให้หญิงสาวรู้สึกเบื่อหน่ายจนต้องลุกขึ้นมาหาอะไรทำ“เฟิงซือวันนี้ฝึกเสร็จแล้วเราออกไปด้านนอกกันดีหรือไม่ ?”“ด้านนอกอันตรายยิ่งนัก

เฟิงซือไม่ปล่อยให้คู่ครองได้มีเวลาพักหายใจ หลังจับขาหญิงสาวพาดบ่า ชายหนุ่มก็ไถลตัวลงไปด้านล่าง ก้มลงใช้ปากดูดกลืนน้ำหวานกลางกลาย“อ้ะ ไม่ เฟิงซือ อื้อมมม!!”สองมือเรียวสวยยกขึ้นดันศีรษะชายหนุ่มออกห่างจากส่วนนั้น แข็งขารู้สึกอ่อนแรงขึ้นมาเสียดื้อ ๆ ร่างกายเองก็เกร็งกระตุกขึ้นมาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนเฟิงซือไม่สนใจเสียงร้องห้ามของนางเลย ชายหนุ่มยังคงจดจ่ออยู่กับช่องแคบนุ่มนิ่ม สอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวชิมความหวานจากด้านในคนถูกกระตุ้นไม่ไหวแล้ว ร่างกายเอนลงบนเตียงทั้งหมด นอนหอบหายใจหนักพร้อมส่งเสียงหวานออกมาเป็นระยะความวาบวามที่เขามอบให้ทำนางหายใจไม่ทั่วท้อง สองมือยกขึ้นกำผ้าปูเตียงแน่น พร้อมร่างกายที่เกร็งกระตุกเป็นพัก ๆชายหนุ่มผู้โหยหาต้องการ ใช้เวลาจัดเตรียมส่วนล่างไม่นานนัก หลังใช้มือขยายส่วนอ่อนนุ่มให้ขยายจนพอสำหรับส่วนใหญ่โตกว่าจึงหยัดตัวลุกขึ้น ขยับก้าวขึ้นไปคุกเข่าบนเตียงทั้งสองขา แยกเรียวขาทั้งสองออกห่างจากกัน จากนั้นโน้มหน้าเข้าใกล้ใบหน้าแดงระเรื่อเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาของนาง จับส่วนปลายดันลึกเข้าไป“อึก !! อื้ม จุก มันจุก”เยว่อิงดิ้นทุรนทุราย แม้จะไม่ได้รู้สึกเจ็บแต่ส่วนนั้นที่ขยับเข้

“ข้าเชื่อเจ้า”คำพูดนี้มาพร้อมท่อนแขนอบอุ่นยกขึ้นโอบกอดเยว่อิงหญิงสาวพอใจในคำตอบเขาจึงถูไถใบหน้ากับอกแกร่งก่อนขยับปากเอ่ย“เช่นนั้นหลังจากนี้ข้ามีบางอย่างอยากให้เจ้าช่วย”“เชิญเจ้าพูด”หญิงสาวไม่เอ่ยบอกเขาทันที แต่เลือกจะดึงแขนเฟิงซือให้เดินตามออกมาด้านนอกข้างบ้านของพวกเขามีที่ว่างอยู่ หญิงสาวจึงคิดจะทำเตาสำหรับทำเครื่องปั้นดินเผาขึ้นมา แต่ก่อนหน้านั้นต้องหาดินสำหรับใช้ทำเตาเผาก่อนพื้นที่สำหรับใช้ทำเตาเผ่าไม่ใหญ่มากนัก หลังเลือกพื้นที่ได้แล้วจึงลงมือกวาดหิมะออกจากพื้นที่ข้างบ้าน เฟิงซือเห็นการกระทำของนางก็ขยับเข้าไปช่วยเหลือ พอหิมะถูกกวาดออกไปจนเห็นพื้นดินด้านล่างหญิงสาวจึงเอ่ยอธิบาย“ข้าอยากได้ดินเหนียวมาทำของรูปร่างเช่นนี้”พูดอธิบายพร้อมวาดรูปเตาที่ต้องการให้อีกฝ่ายดูเฟิงซือมองพิจารณาพร้อมจดจำรูปแบบของเขาก่อนเงยหน้าเอ่ยถาม“แล้วต้องการสิ่งใดอีก”“ดินเหนียวข้าจะออกไปนำกลับมาพร้อมเจ้า ส่วนตอนนี้ข้าอยากให้เจ้าขุดหลุมกว้างประมาณครึ่งจั้งขุดลึกลงไปประมาณหนึ่งชุ่น”เยว่อิงวาดรูปเป็นวงกลมบริเวณที่ต้องการขุด จากนั้นปล่อยให้เขาลงมือทำงานระหว่างที่เขากำลังทำงานเยว่อิงก็ขยับมานั่งมองอยู่ข้า

กลับมาถึงเผ่าเยว่อิงก็เริ่มทำเตาเผาทันที หญิงสาวออกไปนำดินเหนียวปากทางเข้าเผ่ามากองไว้ข้างบ้าน จากนั้นผสมเข้ากับน้ำแล้วใช้เท้านวดดินผสมเข้าด้วยกัน ก่อนจะนำไปก่อขึ้นรูปตามที่ต้องการหญิงสาวก่อดินเหนียวจนมีรูปร่างครึ่งวงกลม มีรูไว้สำหรับใส่ดินปั้นและเชื่อเพลิง“พวกเจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่ เบื่อหน่ายเพราะอากาศหนาวจนนึกอยากจะเล่นดินขึ้นมาแล้วหรือ”เฟิงหู่ผู้สงสัยใคร่รู้เอ่ยถามทั้งสองคน เยว่อิงมองเขา“เจ้าสนใจหรือ ?”“สนใจ ข้าเองก็เบื่อหน่ายเพราะฤดูหนาวไม่น้อย อยากออกไปล่าสัตว์แต่ก็อันตราย อีกทั้งสัตว์มากมายยังไม่ยอมออกมาให้ล่า”“เช่นนั้นต้องการมาเล่นกับพวกข้าหรือไม่ ?”“เล่น ? ดินโคลนนี่นะหรือ ?”“ใช่”เฟิงหู่มองนิ่งก่อนพยักหน้าตกลง“ข้าเอาด้วย อย่างไรก็ไม่มีอะไรทำได้ขยับร่างกายบ้างคงดีกว่านั่งนิ่งเฉย ๆ”หญิงสาวยิ้มจริงใจให้เขาบุรุษผู้นี้แม้จะไม่ได้ใจดีกับนางเหมือนเช่นเฟิงซือแต่ก็ไม่เคยคิดร้าย อีกอย่างเขาถึงกับเคยออกตัวปกป้อง เช่นนั้นก็ถือว่าเป็นคนที่ควรค่าแก่การทำความสนิทสนมเฟิงซือเห็นคู่ครองของตนและสหายคุยกันอย่างสนิทสนม นัยน์ตาชายหนุ่มพลันหดแคบลงเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปกั้นกลางระหว่างพวกเขา