All Chapters of Sold to My Billionaire’s Heartless Ex-Husband: Chapter 91 - Chapter 100

ELISA'S POV Sabay kaming nag-angat ng tingin ni Rage nang marinig namin ang boses ni Manang Esther na pumasok sa kusina. At kita-kita ko kung paano siya napatigil sa paglalakad nang makita niya ang aking kasama sa loob ng kusina. Nakita ko nga din ang gulat sa ekspresyon ng mukha niya habang nakatingin siya sa dereksiyon namin. "Baka tulog pa iyang si Elisa, Manang Esther. Bigyan kaya natin siya ng lek- Hindi na natapos ni Kim ang ibang sasabihin ng magsalita si Manang Esther, mukhang sinadya niyang magsalita para hindi itinuloy ni Kim ang sasabihin niya. At para maging aware si Kim na naroon si Rage sa kusina. "G-good morning po, Sir Rage," bati ni Manang Esther kay Rage, nabakasan ko nga ang kaba sa boses niya ng batiin niya si Rage. Paanong hindi siya kakabahan? Naunahan pa sila ni Rage na pumasok sa kusina. Nakita ko nga din ang gulat din sa ekspresyon ng mukha ni Kim nang makita niya si Sir Rage, mukhang gaya din ni Manang Esther ay hindi din inaasahan ng babae na makikita

ELISA'S POV Napatigil ako sa pagpupunas ng maramdaman ko ang pag-vibrate ng aking cellphone sa bulsa ng suot ko na pantalon. Kinuha ko naman iyon sa bulsa ng aking pantalon. At napatitig ako sa aking cellphone nang makita ko kung sino ang tumawag sa akin. Si Rage. "Oras ng trabaho, Elisa." Inalis ko ang aking tingin sa hawak ko na cellphone ng marinig ko ang boses na iyon ni Kim. Nang mag-angat ako ng tingin sa kanya ay nakita kong nakatingin siya sa akin, kita ko nga ang inis sa mukha niya nang magtama ang mata namin. "Si Sir ang tumatawag," sagot ko naman. At mukhang hindi siya naniniwala sa akin nang taasan niya ako ng isang kilay. "Bakit ka naman tatawagan ni Sir Rage, eh, hindi ka naman niya kailangan?" wika niya sa akin. "At hindi kinukuha ni Sir Rage ang numero ng mga empleyado niya. Dahil kapag may kailangan siya sa mansion ay sa telepono o hindi kaya sa cellphone ng mansion siya tumatawag." Kaya siguro hindi siya naniniwala sa akin na tumatawag si Sir Rage sa perso

ELISA'S POV Abala ako sa pagluluto ng dinner ng marinig ko ang pagtunog ng ringtone ng aking cellphone. Medyo nanlaki nga ang aking mga mata dahil sa tunog niyon, nakalimutan ko kasi na i-mute ang aking cellphone kanina noong ginamit ko. At mula sa gilid ng aking mga mata ay nakita ko ang paglingon sa akin nina Manang Esther at Kim. Kasama ko sila sa kusina ng sandaling iyon. At hindi na sila ngayon nakaupo lang habang pinapanuod ako sa pagluluto dahil nang sandaling iyon ay tumutulong na sila sa akin. That’s not the end of the world, tinutulungan nila ako dahil maagang dumating si Sir Rage sa mansion. Nakakapagtaka ngang nandoon na siya ng alas kwatro ng hapon, eh, usual na dating niya ay alas sais o hindi kaya ay gabi na dahil siguro busy sa opisina. Hindi din kasi biro ang pinapatakbo niyang kompanya. Montenegro Empire is one of the leading companies in the country. Sakop ng kompanya niya ang ilang shipping lines, bank, chain of hotels and mall. Kaya nga parang barya lang niya

ELISA'S POV Halos mabingi ako sa lakas ng tibok ng aking dibdib habang sinasalubong ko ang mainit na titig ni Sir Rage sa akin. As I stared at him, I saw the hunger burning in his eyes. “Don’t make me mad, Elisa. Obey," wika niya sa akin. "Come here." Napalunok muna ako ng isang beses bago dahan-dahan na humakbang palapit sa kanya. Naramdaman ko ang panlalambot ng aking mga tuhod, mas lalo ko din naramdaman ang pagdagundong ng aking dibdib habang palapit ako ng palapit sa kanya. Huminto naman ako sa tapat niya, sa harap ng executive table. "Come here...closer." Napakurap-kurap ako ng mga mata habang nakatitig ako sa kanya. And when Rage furrowed his brows at me, that’s when I obeyed his order. At nang makita niya akong palapit ay inusog niya ang kinauupuan niyang swivel chair gamit ang kanyang paa para magkaroon noong space sa harap niya. At senenyasan niya akong pumuwesto doon, sinunod ko na lang naman siya dahil wala naman akong say sa kanya. At nang maka-pwesto ak

ELISA'S POV "Mama." Hindi ko napigilan na mapangiti nang makita at marinig ko ang boses ng aking anak na si Zane nang tawagan ko sila through video call. "Kamusta?" tanong ko sa kanya. "Okay lang naman po kami, Mama. Mabait po kami ni Kuya Zade. Hindi po kami kulit na dalawa. At aral din po kaming mabuti." Mas lalong lumawak ang ngiti sa aking labi ng marinig ko angbsinabi nila. "Very good naman ang mga baby ko," wika niya. "Oo naman po, Mama. Para po maging proud po kayo sa amin ni Kuya." "Proud naman ako lagi sa inyo, Kuya at Ate," wika ko sa kanila. "Thank you po, Mama," wika naman sa akin ni Zane. "Kamusta din po kayo sa trabaho niyo, Mama?" Natigilan naman ako sa tanong na iyon ng aking anak. Bahagya ko ngang iniwas ang aking cellphone dahil ayaw kung makita niya ang sakit na bumalatay na sakit sa aking mukha ng marinig ko ang pangangamusta niya, naramdaman ko nga din ang pamamasa ng aking mga mata sa tanong niyang iyon. I wanted to tell them that I’m not okay. Tha