บททั้งหมดของ Sold to My Billionaire’s Heartless Ex-Husband: บทที่ 241 - บทที่ 250

RAGE'S POV Nang mailagay ko ang ilang damit sa paperbag ay napagpasyahan ko nang umalis para balikan ang aking mga mag-iina. Umalis lang kasi ako saglit para kumuha ng ilang damit sa hotel na tinutuluyan ko. Pero madalang ko na lang ngayon tuluyan dahil nanatili ako sa bahay nina Elisa. Kung dati ay nagkaka-camping lang ako sa labas ng bahay nila Elisa, nagta-tiyaga sa aking kotse na matulog ay ngayon naman ay hinahayaan nila ako na sa loob ng bahay nila matulog. Kahit na pinagkakasya ko ang aking sarili sa maliit na sofa nila ay okay na para sa akin. Ang importante ay malapit lang ako sa kanila. Kumuha ako ng ilang damit dahil baka hindi ako makabalik ng hotel dahil nabalitaan ko na may paparating na bagyo. Dinampot ko nga ang cellphone at ang remote control key ng aking cellphone at saka na ako lumabas ng hotel room. Tuloy-tuloy ako sa paglalakad hanggang sa makasakay ako sa aking kotse. Binuhay ko naman na ang makina ng kotse at pinaandar ko na iyon paalis. Napansin ko ng

ELISA'S POV Mabilis kong sinundan si Rage nang makita ko ang paghakbang niya. Halos tumakbo na nga ako para maabutan ko siya dahil malalaki ang hakbang niya. At mayamaya ay napansin ko ang pagtigil niya sa paglalakad nang makita niya si Zade na umiiyak habang nasa harap niya ang ilang bata. Sila siguro iyong batang sinasabi ni Jedric na nag-aaway kay Zade. "Bakit ka iiyak? Eh, totoo naman, ah. Wala kang Papa," wika ng isang bata kay Zade. "Wala ka na ngang Papa, lumpo ka pa." "May Papa ako!" sagot naman ni Zade sa bata, kita ko nga din ang pagtulo ng luha sa mga mata ng aking anak. "At hindi ako lumpo, sabi ni Papa ko makapaglakad ako." "Wala ka Papa. Lumpo ka pa." Parang may kamay na sumakal sa aking puso sa aking narinig. Nakaramdam kasi iyon ng kirot. Hindi ko nga din napigilan na mapatingin kay Rage nang mapansin ko ang pagkuyom ng mga kamao niya. Pansin ko din ang pagtatagis ng bagang niya sa narinig. At akmang hahakbang si Rage para sugudin ang mga bata na nag-aaway

ELISA'S POV "Mahal na mahal kita, Elisa." Ganoon na lang ang pagpipigil ko para pigilan ang luhang gustong pumatak sa aking mga mata ng sandaling iyon nang marinig ko ang sinabi ni Rage at nang maramdaman ko ang mainit niyang labi sa akin. Pinipigilan ko ang aking luha na huwag pumatak dahil ayaw kong malaman niya na gising pa ako. Hindi ko pa kayang makausap siya dahil baka maging emosyonal pa ako. Pero kahit na anong gawin kong pagpipigil ay hindi ko pa din napigilan ang aking luha na pumatak. Tears escaped from my eyes. At alam kong naramdaman niya iyon dahil inilayo niya ang labi sa akin. "Elisa?" wika niya, bakas sa boses ang pagkagulat. Nanatili naman akong nakapikit habang patuloy sa pagpatak ang luha sa aking mga mata. Kinagat ko nga ang ibabang labi ko para pigilan ang hikbi na gustong kumawala sa aking bibig. At mas lalo yatang bumuhos ang luha ko sa aking mga mata nang maramdaman ko ang masuyong kamay ni Rage sa aking pisngi. Pinupunasan ang luhang pumapatak sa

ELISA'S POV Isang linggo na ang lumipas simula noong salantahin sila ng malakas na bagyo. At isang linggo na din ang lumipas simula noong bigyan niya ng pangalawang pagkakataon si Rage. At sa loob ng isang linggo na iyon ay wala namang akong pinagsisihan dahil ramdam ko ang pagmamahal ni Rage, hindi lang para sa aking anak kundi pati na din sa akin. Isa-isa niyang tinutupad ang mga pangako niya sa akin noong sabihin niya ang gagawin niya kapag binigyan ko siya ng pangalawang pagkakataon na pumasok siya sa buhay ko, sa buhay namin ng anak niya. At hindi lang din ako ang masaya sa pagbibigay ko ng pangalawang pagkakataon kay Rage dahil napansin ko din ang saya sa ekspresyon ng mukha ng aking mga anak na ngayon ay kasama ang ama nila. Hindi na nga 'sir' ang tawag ng dalawa kay Rage, kundi Papa na. At sa tuwing tinatawag ng kambal na Papa si Rage ay pansin ko ang lambot sa ekspresyon ng mata niya, hindi lang iyon ang nakikita ko, pansin ko din ang saya sa ekspresyon ng mukha niya.

ELISA'S POV "Elisa." Nag-angat ako ng tingin ng marinig ko ang boses ni Rage na tumawag sa akin. At pagka-angat ay nakita ko na nakatayo siya sa hamba ng p***o sa kwarto kung nasaan ako. "Okay na ba ang lahat, Elisa?" tanong niya sa akin ng magtama ang mga mata namin. Tumango naman ako. "Oo," sagot ko kay Rage. Pagkatapos niyon ay sinara ko na ang bag na dadalhin ko sa pagluwas namin sa Manila. Bukas kasi ang appointment ni Zade sa therapist na kakilala ni Dr. Dave. At ngayong hapong kami luluwas ng Manila. Hinintay pa kasi namin si Zane na dumating. Pumasok pa kasi siya ng school. Ayaw ko naman kasi siyang pag-absent-in sa school niya, eh, pwede namin kaming lumuwas ng Manila ng tanghali o hapon pagkatapos ng klase niya. Bukas pa naman kasi ang klase niya. Saktong masara ko nga ang bag na dadalhin ko ng marinig ko ang mga yabag ni Rage palapit sa akin. Nang mag-angat ako ng tingin ay nakita ko na nasa harap ko na siya. "Iyan lang ba ang dadalhin?" tanong niya sa akin, sag