All Chapters of สาวเนิร์ดย้อนเวลา กลับมาเป็นดาวมหาลัย ยุค 90: Chapter 111 - Chapter 120

สายลมหนาวอันเกรี้ยวกราดของฤดูเหมันต์ในนครหลวงปักกิ่งพัดกระโชกแรงจนหน้าต่างกระจกหนาของอาคารสำนักงานสั่นสะเทือน เกล็ดหิมะแรกของปีเริ่มโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าสีเทาทึม บรรยากาศภายนอกนั้นทั้งเหน็บหนาวและอ้างว้าง ทว่าภายในห้องทำงานส่วนตัวบนชั้นสิบสองของอาคารพาณิชย์ใจกลางย่านธุรกิจ ซึ่งโม่หย่าถิงเพิ่งใช้เงินสดจำนวนหนึ่งเช่าเหมาไว้เป็นฐานบัญชาการลับ กลับอบอวลไปด้วยความอบอุ่นจากเครื่องทำความร้อนและกลิ่นหอมกรุ่นของชาหลงจิ่งที่เพิ่งชงเสร็จใหม่ ห้องทำงานแห่งนี้ถูกตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยความหรูหราตามค่านิยมของนักธุรกิจยุคเก้าศูนย์ โต๊ะทำงานไม้สีเข้มตัวใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง ด้านหลังเป็นชั้นหนังสือที่อัดแน่นไปด้วยตำรากฎหมายและรายงานเศรษฐกิจ โม่หย่าถิงในชุดเสื้อคอเต่าสีดำสนิทสวมทับด้วยเสื้อสูทเข้ารูปสีเทาเข้ม นั่งเอนกายพิงพนักเก้าอี้หนังแท้อย่างสง่างาม แผ่นหลังของเธอเหยียดตรง ท่วงท่าเปี่ยมไปด้วยอำนาจและบารมีที่ขัดกับอายุของเด็กสาววัยแรกรุ่นอย่างสิ้นเชิงเสียงเคาะประตูไม้เนื้อแข็งหน้าห้องดังขึ้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอสามครั้ง โม่หย่าถิงไม่ได้ขยับตัว เธอเพียงแค่ปรายตาส่งสัญญาณให้ชายวัยก

บรรยากาศภายในห้องพักกึ่งใต้ดินอันคับแคบและอับชื้น แตกต่างจากโลกภายนอกที่กำลังถูกหิมะแรกแห่งปีโปรยปรายปกคลุมอย่างสิ้นเชิง กลิ่นของยาสมุนไพรจีนที่ต้มเคี่ยวจนงวดคละคลุ้งไปกับกลิ่นอับของกำแพงปูนที่มีคราบตะไคร่น้ำ ทว่าความน่าอึดอัดทางกายภาพเหล่านั้นกลับถูกปัดเป่าให้สลายไปจนหมดสิ้นด้วยรัศมีอำนาจแห่งความหวังที่โม่หย่าถิงนำพาเข้ามา หญิงสาวผู้มีดวงตาเยือกเย็นและลึกล้ำประดุจมหาสมุทรไร้ก้นบึ้ง นั่งประสานมืออย่างสง่างามอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวเก่า แผ่นหลังของเธอเหยียดตรงอย่างเป็นธรรมชาติ บ่งบอกถึงการเป็นผู้ควบคุมสถานการณ์อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ในขณะเดียวกัน ทนายความเฉิน ชายวัยกลางคนในชุดสูทสากลตัดเย็บประณีตที่ยืนอยู่เคียงข้างเธอ ก็เริ่มขยับตัวปฏิบัติหน้าที่ของตนเองอย่างเป็นมืออาชีพสมกับค่าจ้างมหาศาลที่ได้รับทนายความเฉินเปิดกระเป๋าเอกสารหนังแท้สีน้ำตาลเข้มของเขาออก เสียงปลดล็อกโลหะดังกริ๊กเบาๆ ทำลายความเงียบงันภายในห้อง เขาหยิบปึกเอกสารสัญญาที่ถูกจัดพิมพ์ด้วยเครื่องพิมพ์ดีดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยและรัดกุมที่สุดออกมาวางลงบนโต๊ะไม้เนื้อหยาบเบื้องหน้าจางลี่ หรือ เหมยหลิน นักเขียนหญิงผู้กำลังบอบช้

ท้องฟ้าเหนือมหานครปักกิ่งในเช้าตรู่วันนี้ยังคงถูกปกคลุมด้วยเมฆสีเทาทึมทับ อากาศหนาวเหน็บของฤดูเหมันต์พัดกรรโชกจนผู้คนที่สัญจรไปมาบนท้องถนนต้องห่อตัวอยู่ใต้เสื้อโค้ตตัวหนา ทว่าภายในสตูดิโอถ่ายทำรายการโทรทัศน์ขนาดใหญ่ซึ่งตั้งอยู่ชานเมือง บรรยากาศกลับร้อนระอุและคุกรุ่นไปด้วยความคาดหวัง ความทะเยอทะยาน และความฝันที่กำลังจะถูกจุดประกายขึ้น วันนี้คือวันสำคัญยิ่งสำหรับวงการบันเทิงยุคเก้าศูนย์ มันคือวันทดสอบหน้ากล้องหรือการแคสติ้งรอบสุดท้ายเพื่อเฟ้นหานักแสดงนำหญิงที่จะมารับบทบาทในละครโทรทัศน์ฟอร์มยักษ์เรื่องม่านรักในสายหมอก โปรเจกต์อภิมหาโปรเจกต์ที่ทุกคนต่างหมายปองรถยนต์รับจ้างคันหนึ่งแล่นมาจอดเทียบที่หน้าประตูทางเข้าสตูดิโอ ประตูรถถูกเปิดออกพร้อมกับการก้าวลงมาของหญิงสาวผู้มีใบหน้างดงามหมดจด ฉินโหรวหลันก้าวเท้าลงเหยียบพื้นคอนกรีตด้วยความมั่นใจที่เต็มเปี่ยมอยู่เต็มอก หล่อนไม่ได้แสดงอาการประหม่าหรือตื่นตระหนกเหมือนกับเด็กสาวคนอื่นๆ ที่เพิ่งเคยมาเยือนสถานที่แห่งนี้เป็นครั้งแรก รอยยิ้มบางเบาที่แสนจะอ่อนหวานถูกประดับไว้บนริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่ออย่างเป็นธรรมชาติ การตระเตรียมตัวของหล่อนใ

แสงแดดจางๆ ยามบ่ายคล้อยในฤดูหนาวทอแสงกระทบผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่ของสตูดิโอถ่ายทำรายการโทรทัศน์ที่ตั้งอยู่ชานเมืองปักกิ่ง บรรยากาศภายในกองถ่ายภาพยนตร์ในยุคปีหนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบสามนี้เต็มไปด้วยความคึกคักวุ่นวาย ทีมงานนับร้อยชีวิตกำลังเร่งรีบจัดวางฉาก ตรวจเช็คแสงไฟ และลากสายเคเบิลระโยงระยางไปมาบนพื้นสตูดิโอที่เต็มไปด้วยฝุ่นผงของงานก่อสร้าง เสียงคำสั่งการของผู้กำกับและเสียงถกเถียงของทีมงานฝ่ายจัดหาสถานที่ดังสอดประสานกันจนกลายเป็นเสียงรบกวนที่น่ารำคาญใจ ทว่าสำหรับฉินโหรวหลันแล้ว บรรยากาศเหล่านี้กลับเป็นดั่งเสียงดนตรีที่ประโคมต้อนรับชัยชนะของหล่อน หลังจากเสร็จสิ้นการทดสอบหน้ากล้องที่หล่อนมั่นใจว่าทำออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ หล่อนไม่ได้รีบเร่งเดินจากไปเหมือนผู้สมัครคนอื่นๆ ที่เก็บข้าวของด้วยความผิดหวังฉินโหรวหลันยังคงวนเวียนอยู่บริเวณโซนพักของทีมงานและพื้นที่จัดเตรียมอุปกรณ์ หล่อนไม่ได้มีเจตนาจะมานั่งรอเฉยๆ ทว่าหล่อนกำลังเดินหมากทางสังคมที่ชาญฉลาดที่สุด การสร้างเครือข่ายความสัมพันธ์กับทีมงานระดับปฏิบัติการคือสิ่งสำคัญ หล่อนสวมบทบาทเป็นหญิงสาวผู้แสนอ่อนหวาน ใจดี และมีมารยา

ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นควันบุหรี่ราคาแพงและกลิ่นเครื่องหนังเกรดพรีเมียม ภายในชมรมธุรกิจของลูกหลานตระกูลดังแห่งนครหลวงปักกิ่ง กลิ่นอายของความโอหังและความทะเยอทะยานดูจะหนาแน่นกว่าอากาศปกติหลายเท่าตัว ถงฮั่นสยง ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมไปด้วยรูปลักษณ์และฐานะทายาทเพียงหนึ่งเดียวของอาณาจักรสถานีโทรทัศน์มังกรทอง กำลังนั่งพิงพนักเก้าอี้หนังนุ่มด้วยท่าทางที่ดูเหนื่อยหน่ายอย่างที่สุด บนโต๊ะไม้เนื้อแข็งราคาแพงเบื้องหน้าของเขามีแก้วบรั่นดีที่เกือบจะพร่องไปกว่าครึ่ง ใบหน้าคมสันของชายหนุ่มดูหมองลงเล็กน้อยเมื่อเขานึกถึงความกดดันที่ถาโถมเข้ามาจากทางบ้าน โดยเฉพาะบิดาของเขาที่เริ่มตั้งคำถามถึงความสามารถในการบริหารและผลกำไรที่ลดฮวบลงของสถานีโทรทัศน์มังกรทองในช่วงไตรมาสที่ผ่านมาความเงียบเหงาที่รายล้อมตัวเขาไม่ได้เกิดจากการขาดแคลนผู้คน ทว่าเกิดจากการขาดแคลน "โอกาส" ที่น่าตื่นเต้นในสายงานธุรกิจสื่อบันเทิงที่เขากำลังรับผิดชอบอยู่ ในขณะที่เขากำลังจมดิ่งอยู่กับความคิดที่ไร้ทางออก กลุ่มชายหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันที่นั่งล้อมวงกันอยู่ไม่ไกลนัก ก็เริ่มเปิดบทสนทนาที่ดึงดูดความสนใจของเขาให้หันไปมอง