جميع فصول : الفصل -الفصل 220

ภายในห้องทำงานประธานบริหารของซิงเฉินเอนเตอร์เทนเมนต์ ความเงียบสงบอันหรูหรายังคงครอบงำพื้นที่กว้างขวางท่ามกลางแสงแดดภายนอกที่เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีส้มอบอุ่นของช่วงบ่าย กลิ่นหอมจางๆ ของชาดอกมะลิที่เพิ่งชงใหม่ลอยอวลอยู่ในอากาศ ผสมผสานกับกลิ่นอายของหนังสือสัญญาและเอกสารทางธุรกิจที่วางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยบนโต๊ะไม้โอ๊คขัดมันตัวใหญ่ โม่หย่าถิงนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้หนังแท้พนักพิงสูงสีดำสนิท ท่วงท่าของเธอเปี่ยมไปด้วยความสุขุมและสง่างามดั่งราชินีผู้คุมชะตาชีวิตของทุกคนในองค์กร สายตาสีนิลคู่สวยเบื้องหลังกรอบแว่นตาสายตาที่ราบเรียบกำลังจับจ้องไปยังชายวัยกลางคนรูปร่างท้วมที่ยืนอยู่เบื้องหน้า เธอเปิดโอกาสให้เขาได้รายงานข้อมูลสำคัญหลังจากขบวนรถขนส่งล็อตใหม่เดินทางกลับมาเสียงเคาะประตูห้องทำงานที่ดังขึ้นสามครั้งเป็นจังหวะหนักแน่นดึงโม่หย่าถิงออกจากห้วงความคิดชั่วครู่ ก่อนที่บานประตูจะถูกผลักเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นร่างของหัวหน้าฝ่ายจัดส่งสินค้าที่ก้าวเข้ามาด้วยท่าทางกระตือรือร้นและเต็มไปด้วยความตื่นเต้นจนปิดไม่มิด ชายวัยกลางคนพยายามปรับท่าทางการเดินให้สุภาพและสำรวมที่สุดเท่าที่จะทำได

ท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนักหน่วงเหนือน่านฟ้ามหานครปักกิ่งในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง กลุ่มเมฆสีเทาทะมึนลอยต่ำจนแทบจะบดบังยอดตึกระฟ้าให้หายไปในม่านหมอก กระแสลมพัดกรรโชกแรงหอบเอาความหนาวเย็นยะเยือกเข้าปะทะบานกระจกหน้าต่างหนาของอาคารสำนักงานใหญ่บริษัท เฟยเทียน มีเดีย กรุ๊ป ยักษ์ใหญ่ผู้ทรงอิทธิพลในวงการสื่อสิ่งพิมพ์และวิทยุโทรทัศน์มานานหลายทศวรรษ ภายในห้องประชุมใหญ่บนชั้นที่สิบแปด บรรยากาศกลับร้อนระอุและตึงเครียดจนแทบจะบีบคั้นลมหายใจของผู้ที่อยู่ในห้อง กลิ่นควันยาสูบราคาแพงลอยคลุ้งตลบอบอวลผสมผสานกับกลิ่นกาแฟเข้มข้นที่เย็นชืด แสงไฟนีออนบนเพดานกะพริบถี่เป็นระยะ สะท้อนลงบนผิวโต๊ะประชุมยาวที่ทำจากไม้พะยูงแกะสลักสีเข้มมันปลาบ รอบโต๊ะคลาคล่ำไปด้วยเหล่าชายวัยกลางคนในชุดสูทสากลเนื้อดี ทว่าใบหน้าของแต่ละคนกลับเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด คิ้วขมวดมุ่น และดวงตาที่ฉายแวววิตกกังวลอย่างปิดไม่มิด เฟยเทียนมีเดียแห่งนี้คือคู่แข่งทางการค้าโดยตรงที่คอยคานอำนาจและขับเคี่ยวช่วงชิงความเป็นใหญ่กับสถานีโทรทัศน์มังกรทองของตระกูลถงมาโดยตลอด ทว่าในเวลานี้ พวกเขากำลังต้องเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจรายใหม่ที่น่ากลัวยิ่งกว

ความมืดมิดอันลึกซึ้งในช่วงกลางดึกสงัดโรยตัวเข้าปกคลุมพื้นที่ชานเมืองของมหานครปักกิ่งอย่างสมบูรณ์ ท้องฟ้าเบื้องบนถูกบดบังด้วยหมู่เมฆหนาทึบในฤดูใบไม้ร่วงอันเหน็บหนาว ไร้ซึ่งแสงดาวหรือแสงจันทร์ที่จะช่วยส่องนำทาง บรรยากาศโดยรอบบริเวณโรงถ่ายละครกลางแจ้งขนาดยักษ์ของบริษัทซิงเฉินเอนเตอร์เทนเมนต์จมดิ่งลงสู่ความเงียบสงัดจนน่าใจหาย มีเพียงเสียงของกระแสลมหนาวที่พัดกรรโชกมาเป็นระยะไร้ทิศทาง หอบเอาความเย็นเยียบเข้าปะทะกับยอดหญ้าคาที่แห้งกรอบข้างทางจนเกิดเป็นเสียงสวบสาบดังระงมคล้ายเสียงกระซิบเตือนภัยในเงามืด โรงถ่ายแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นในพื้นที่ห่างไกลความเจริญเพื่อความสมจริงในการถ่ายทำละครย้อนยุคฟอร์มยักษ์ ซึ่งเป็นโครงการสำคัญที่โม่หย่าถิงทุ่มเททั้งเม็ดเงินและมันสมองทั้งหมดเพื่อก้าวขึ้นสู่ความเป็นหนึ่งในวงการสื่อ ทว่าในเวลานี้ ความห่างไกลและร้างผู้คนกลับกลายเป็นจุดอ่อนร้ายแรงที่เปิดโอกาสให้ศัตรูในเงามืดคืบคลานเข้ามาที่บริเวณประตูทางเข้าหลักซึ่งทำจากโครงเหล็กชั่วคราว มีแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวมาจากโคมไฟดวงเล็กสีเหลืองนวลที่ห้อยแกว่งไกวไปมาตามแรงลมอยู่หน้าป้อมยามหลังคา สังกะสี แสงไฟที่สลัวและกะ

แสงอรุณแรกของวันใหม่ค่อยๆ ขับไล่ม่านหมอกหนาทึบที่ปกคลุมอยู่เหนือผืนดินชานเมืองมหานครปักกิ่ง ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีส้มอมทองจางๆ อากาศในยามเช้าตรู่ของฤดูใบไม้ร่วงยังคงเหน็บหนาวจนแสบผิว กระแสลมพัดเอื่อยหอบเอาความชื้นของหยาดน้ำค้างและกลิ่นอายของผืนดินชื้นแฉะอบอวลไปทั่วบริเวณโรงถ่ายละครกลางแจ้งของซิงเฉินเอนเตอร์เทนเมนต์ ทุกอย่างรอบกายยังคงจมดิ่งอยู่ในความเงียบสงบอันเยือกเย็น โครงสร้างของฉากจำลองพระราชวังโบราณและเต็นท์ที่พักชั่วคราวตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางแสงสลัวดูราวกับภาพวาดที่หยุดนิ่ง ไม่มีเสียงเครื่องจักรไม่มีเสียงพูดคุยของทีมงาน มีเพียงเสียงนกกระจอกตัวเล็กๆ ที่ส่งเสียงร้องจิ๊บๆ อยู่บนยอดไม้ไกลออกไป โรงถ่ายแห่งนี้ยังคงหลับใหลและรอคอยการมาถึงของกองทัพพนักงานในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าท่ามกลางความเงียบวิเวกนั้น รถยนต์ซีดานคันหรูสีดำสนิทของประธานบริหารสาวแล่นเข้ามาจอดในลานกว้างอย่างนุ่มนวลและไร้เสียง ประตูรถถูกเปิดออกพร้อมกับการก้าวเท้าลงมาของโม่หย่าถิง หญิงสาวเดินทางมาตรวจดูความเรียบร้อยของกองถ่ายด้วยตัวเองตั้งแต่เช้าตรู่ ก่อนที่ทีมงานคนอื่นและเหล่านักแสดงจะเดินทางมาถึงตามเวลานัดหมาย

ความมืดมิดอันลึกซึ้งโอบล้อมรอบตัวถังรถยนต์ซีดานสีดำสนิทของโม่หย่าถิงในขณะที่มันเคลื่อนตัวลึกเข้าสู่เขตชานเมืองปักกิ่งที่เปลี่ยวร้าง เส้นทางลาดยางที่เคยราบเรียบขรุขระลงเรื่อยๆ จนกลายเป็นถนนดินลูกรังที่เต็มไปด้วยฝุ่นผงและหลุมบ่อขนาดใหญ่ แสงไฟหน้ารถสีเหลืองนวลสองดวงพยายามส่องฝ่าม่านหมอกหนาที่ลอยต่ำลงมาจากท้องฟ้าในฤดูใบไม้ร่วงอันเหน็บหนาว แสงแดดสุดท้ายของวันได้เลือนหายไปนานแล้ว ทิ้งไว้เพียงความวังเวงที่น่าสะพรึงกลัวและเสียงลมหนาวที่พัดกรรโชกปะทะกับกระจกหน้าต่างรถเป็นระยะ บรรยากาศรอบกายยามนี้ไร้ซึ่งแสงไฟจากเสาไฟฟ้าสาธารณะหรือบ้านเรือนของผู้คน มีเพียงแนวป่าละเมาะและต้นหลิวที่ใบร่วงหล่นจนเหลือเพียงกิ่งก้านลีบแบนตั้งตระหง่านอยู่สองข้างทางราวกับปีศาจในเงามืด ภายในห้องโดยสารมีเพียงแสงสีส้มสลัวจากแผงหน้าปัดรถยนต์ที่สะท้อนลงบนใบหน้าที่งดงามหมดจดของประธานสาว เธอสวมกรอบแว่นสายตาทราบเรียบที่ปกปิดดวงตาสีนิลคู่สวยซึ่งบัดนี้เต็มไปด้วยความนิ่งสงบ ท่วงท่าการจับพวงมาลัยของเธอยังคงมั่นคงสม่ำเสมอ หัวใจของเธอเต้นเป็นจังหวะปกติที่ปราศจากความหวั่นเกรง แม้จะรู้ดีว่าตนเองกำลังเดินหน้าเข้าสู่กับดักที่สร้างขึ้นม